ਤਰਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਤ੍ਰ ਰਾਜੇਨਦ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋਚ੍ਯੁਤ। ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਮਹੀਪਾਲ ਧੂਤਪਾਪ੍ਮਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ, ਤੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਸ ਪਯੋष੍ਣ੍ਯਾਂ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ। ਵੈਦੂਰ੍ਯਪਰ੍ਵਤਂ ਚੈਵ ਨਰ੍ਮਦਾਂ ਚ ਮਹਾਨਦੀਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ ਵਿੱਚ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਦੂਰੀ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਨਰਮਦਾ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਮਹੀਪਤਿਃ'। ਸਮਾਗਮਤ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ਨਘ
ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਵੱਲ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਾਚਖ੍ਯੌ ਲੋਮਸ਼ੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਰਮਣੀਯਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਉੱਥੇ, ਭਗਤ ਰਿਸ਼ੀ ਲੋਮਸ਼ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੋਹਣੇ ਅਤੇ ਧਰਮਕ ਥਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ।
ਯਥਾਯੋਗਂ ਯਥਾਪ੍ਰੀਤਿ ਪ੍ਰਯਯੌ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ। ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰਾਦਦਦ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਜਿਵੇਂ ਢੰਗ ਅਤੇ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਥਾਂ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ।
ਦੇਵਾਨਾਮੇਤਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਤਥਾ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਸਲੋਕਤਾਮ੍। ਵੇਦੂਰ੍ਯਪਰ੍ਵਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰ੍ਮਦਾਮਵਤੀਰ੍ਯ ਚ
ਹੇ ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਵਿਦੂਰੀ ਪਹਾੜ ਵੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਉੱਤਰ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਨ੍ਧਿਰੇष ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾ ਦ੍ਵਾਪਰਸ੍ਯ ਚ। ਏਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਤ੍ਰੇਤਾ ਤੇ ਦੁਆਪਰ ਯੁੱਗ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਸਥਾਨ ਹੈ; ਹੇ ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਦੇਸ਼ਸ੍ਤਾਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ। ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਤ੍ਰਾਪਿਬਤ੍ਸੋਮਮਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਵਾਸਵਃ
ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਦਾ ਯਜਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੋਮ ਪੀਤਾ ਸੀ।
ਚੁਕੋਪ ਭਾਰ੍ਗਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਸਂਸ੍ਤਮ੍ਭਯਾਮਾਸ ਚ ਤਂ ਵਾਸਵਂ ਚ੍ਯਵਨਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉੱਥੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸੁਕਨ੍ਯਾਂ ਚਾਪਿ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍। `ਨਾਸਤ੍ਯੌ ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਕृਤਵਾਨ੍ਸੋਮਪੀਥਿਵੌ
ਉਸ ਨੇ ਸੁਕੰਯਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਧਨਵੰਤ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੋਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਿਆ।
ਕਥਂ ਵਿष੍ਟਮ੍ਭਿਤਸ੍ਤੇਨ ਭਗਵਾਨ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਭਾਰ੍ਗਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕੋਪਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕ ਲਿਆ? ਤੇ ਭਾਰਗਵ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਕਿਉਂ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ?
ਨਾਸਤ੍ਯੌ ਚ ਕਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕृਤਵਾਨ੍ਸੋਮਪੀਥਿਨੌ। ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਮਾਖ੍ਯਾਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਮਮ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਭृਗੋਰ੍ਮਹਰ੍षੇਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਚ੍ਚਯਵਨੋ ਨਾਮ ਭਾਰਤ। ਸਮੀਪੇ ਸਰਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚਯਵਨ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਝੀਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਥਾਣੁਭੂਤੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵੀਰਸ੍ਥਾਨੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਅਤਿष੍ਠਤ ਚਿਰਂ ਕਾਲਮੇਕਦੇਸ਼ੇ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਇੱਕ ਹੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੜੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਨਿਹਚਲ ਹੀਰੋ ਵਾਲੀ ਮੂੜ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਸਵਲ੍ਮੀਕੋऽਭਵਦृषਿਰ੍ਲਤਾਭਿਰਿਵ ਸਂਵृਤਃ। ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਰਾਜਨ੍ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਃ ਪਿਪੀਲਿਕੈਃ
ਰਾਜਾ, ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਬਿਲਕੁਲ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਿਆ ਤੇ ਚੂਹਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ।
ਤਥਾ ਸ ਸਂਵृਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ਮृਤ੍ਪਿਣ੍ਡ ਇਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਤਪ੍ਯਤੇ ਸ੍ਮ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਵਲ੍ਮੀਕੇਨ ਸਮਾਵृਤਃ
ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਢੇਲੇ ਵਾਂਗ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਚੂਹਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਥ ਦੀਰ੍ਘਸ੍ਯ ਕਾਲਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਰ੍ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਆਜਗਾਮ ਸਰੋ ਰਮ੍ਯਂ ਵਿਹਰ੍ਤੁਮਿਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਝੀਲ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਸਕੇ।
ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤ੍ਵਾਰ੍ਯਾਸਨ੍ਪਰਿਗ੍ਰਹਃ। ਏਕੈਵ ਚ ਸੁਤਾ ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਨਾਮ ਭਾਰਤ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਸ ਕੋਲ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਣੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਇਕੋ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਭੌਹਾਂ ਵਾਲੀ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸੁਕੰਯਾ ਸੀ।
ਸਾ ਸਖੀਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਾ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ। ਚਙ੍ਕ੍ਰਮ੍ਯਮਾਣਾ ਵਲ੍ਮੀਕਂ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਸਮਾਸਦਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਗਹਣੇ ਪਾਈ ਹੋਏ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਦੇ ਚੂਹਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਕੋਲ ਆ ਗਈ।
ਸਾ ਵੈ ਵਸੁਮਤੀਂ ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਸੁਮਨੋਰਮਾਮ੍। ਵਨਸ੍ਪਤੀਨ੍ਪ੍ਰਚਿਨ੍ਵਨ੍ਤੀ ਵਿਜਹਾਰ ਸਖੀਵृਤਾ
ਉਥੇ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਹੋਈ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੀ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੀ ਫਿਰਦੀ ਸੀ।
ਰੂਪੇਣ ਵਯਸਾ ਚੈਵ ਭਦਨੇਨ ਮਦੇਨ ਚ। ਬਭਞ੍ਜ ਵਨਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸ਼ਾਖਾਃ ਪਰਮਪੁष੍ਪਿਤਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ, ਜਵਾਨੀ, ਚੰਚਲਤਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਪੂਰੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੋੜਦੀ ਫਿਰਦੀ ਸੀ।
ਤਾਂ ਸਖੀਰਹਿਤਾਮੇਕਾਮੇਕਵਸ੍ਤ੍ਰਾਮਲਂਕृਤਾਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਧਮਾਂਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤੀਮਿਵ ਵਿਦ੍ਯੁਤਮ੍
ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲੀ, ਸਖੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ, ਇਕੋ ਕੱਪੜਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਜੀ-ਧਜੀ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਫਿਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਾਂ ਪਸ਼੍ਯਮਾਨੋ ਵਿਜਨੇ ਸ ਰੇਮੇ ਪਰਮਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਕ੍ਸ਼ਾਮਕਣ੍ਠਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਸ੍ਤਪੋਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਤਾਮਾਬਭਾषੇਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਸਾ ਚਾਸ੍ਯ ਨ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵੈ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਤਪਸਵੀ, ਪਤਲਾ ਗਲ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸਨੂੰ ਸੁੰਨਸਾਨ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵੇਖ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਉਹ ਕੁੜੀ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਨਹੀਂ।
ਤਤਃ ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਵਲ੍ਮੀਕੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਾਰ੍ਗਵਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ। ਕੌਤੂਹਲਾਤ੍ਕਣ੍ਟਕੇਨ ਬੁਦ੍ਧਿਮੋਹਬਲਾਤ੍ਕृਤਾ। ਕਿਂਨੁ ਖਲ੍ਵਿਦਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਬਿਭੇਦਾਸ੍ਯ ਲੋਚਨੇ
ਫਿਰ ਸੁਕੰਯਾ ਨੇ, ਚੂਹਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿਚ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਤਸੁਕਤਾ ਤੇ ਮੱਤ ਭੁੱਲਣ ਕਰਕੇ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ?' ਆਖਿਆ ਤੇ ਕੰਡੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੁਭੋ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਅਕ੍ਰੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਸ ਤਥਾ ਵਿਦ੍ਧੇ ਨੇਤ੍ਰੇ ਪਰਮਮਨ੍ਯੁਮਾਨ੍। ਤਤਃ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਕृਨ੍ਮੂਤ੍ਰੇ ਸਮਾਵृਣੋਤ੍
ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਚੁਭੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਪਖਾਨ ਤੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋ ਰੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ਕृਨ੍ਮੂਤ੍ਰੇ ਸੈਨ੍ਯਮਾਸੀਤ੍ਸੁਦੁਃਖਿਤਮ੍। ਤਥਾਗਤਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ੍ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਜਦ ਪਖਾਨ ਤੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਰੁਕ ਗਏ, ਫੌਜ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਈ। ਇਹ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕੀਤੀ।
ਤਪੋਨਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਰੋषਣਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਕੇਨਾਪਕृਤਮਦ੍ਯੇਹ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਜ੍ਞਾਤਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਜ੍ਞਾਤਂ ਤਦ੍ਦ੍ਰੁਤਂ ਬ੍ਰੂਤ ਮਾਚਿਰਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ? ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।
ਤਮੂਚੁਃ ਸੈਨਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨ ਵਿਦ੍ਮੋऽਪਕृਤਂ ਵਯਮ੍। ਸਰ੍ਵੋਪਾਯੈਰ੍ਯਥਾਕਾਮਂ ਭਵਾਂਸ੍ਤਦਧਿਗਚ੍ਛਤੁ
ਸਾਰੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਕਿਸ ਨੇ ਇਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਤਾ ਕਰ ਲਵੋ।'
ਤਤਃ ਸ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਃ ਸਾਮ੍ਨਾ ਚੋਗ੍ਰੇਣ ਚ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ੍ਸੁਹृਦ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪਰ੍ਯਜਾਨਨ੍ਨ ਚੈਵ ਤੇ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ।
ਆਨਾਹਾਰ੍ਤਂ ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਮਨੁਖਾਰ੍ਦਿਤਮ੍। ਪਿਤਰਂ ਦੁਃਖਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਕਨ੍ਯੇਦਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪਖਾਨ ਰੁਕਣ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸੁਕੰਯਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।