ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਤਿਗਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਛਦ੍ਮਨੋਪੇਤ੍ਯ ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ। ਤਂ ਨृਪਂ ਨृਪਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪਿਤਰਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕਂ ਤਵ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਛਲ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਧਰਮੀ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ੍ਥਂ ਯਤ੍ਤਮਪਿ ਦਗ੍ਧਵਾਨ੍ਵਿषਵਹ੍ਨਿਨਾ। ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵਿਜਯਾਯਾਭਿषੇਚਿਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਮਹਲ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਤੂੰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕਿਤ ਹੋਇਆ।
ਏਤਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚਾਪਿ ਯਥਾਵਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮ। ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਨਿਖਿਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਿਤਂ ਤੇऽਤਿਦਾਰੁਣਮ੍
ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਘਟਨਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੈਤਂ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਪਰਾਭਵਮ੍। ਅਸ੍ਯ ਚਰ੍षੇਰੁਦਙ੍ਕਸ੍ਯ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਯਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਹਾਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਤੰਕ ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਸ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਃ। ਉਵਾਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ ਸਰ੍ਵਾਨਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਰਿਦਮਃ
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਥ ਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਕੇਨ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਤਦ੍ਵਨਸ੍ਪਤੌ। ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਭੂਤਂ ਲੋਕਸ੍ਯ ਭਸ੍ਮਰਾਸ਼ੀਕृਤਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਜੋ ਦਰੱਖਤ ਨਾਲ ਵਾਪਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ ਤੇ ਜੋ ਰਾਖ ਦਾ ਢੇਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ?
ਯਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਕੇਣ ਵੈ। ਨੂਨਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਹਤਵਿषੋ ਨ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯੇਤ ਕਾਸ਼੍ਯਪਾਤ੍
ਉਹ ਦਰੱਖਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਤਕਸ਼ਕ ਦੇ ਡੰਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ—ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਮਨਸਾ ਪਨ੍ਨਗਾਧਮਃ। ਦष੍ਟਂ ਯਦਿ ਮਯਾ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਜੀਵਯਿष੍ਯਤਿ
ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਘਟੀਆ ਸੱਪ ਨੇ ਸੋਚਿਆ: "ਜੇਕਰ ਜਿਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮੈਂ ਡੰਸਿਆ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰ ਦੇਵੇ—"
ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸਂਹਤਵਿषੋ ਲੋਕੇ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਹਾਸ੍ਯਤਾਮ੍। ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯੈਵਂ ਕृਤਾ ਤੇਨ ਧ੍ਰੁਵਂ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਵੈ
"ਤਾਂ ਤਕਸ਼ਕ, ਜਿਸਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਹਾਸੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਹ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਯਸ੍ਯ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਾਤਨਾਮ੍। ਏਕਂ ਤੁ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਵਨੇ
"ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਪਰ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸੁੰਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕੀ ਵਾਪਰਿਆ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਾਂ।"
ਸਂਵਾਦਂ ਪਨ੍ਨਗੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਚ ਕਸ੍ਤਦਾ। ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ਦृष੍ਟਵਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਵਤ੍ਸੁ ਕਥਮਾਗਤਮ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿਧਾਸ੍ਯੇऽਹਂ ਪਨ੍ਨਗਾਨ੍ਤਕਰੀਂ ਮਤਿਮ੍
"ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸ ਨੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਪੰਨਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਸੁਣੀ ਜਾਂ ਦੇਖੀ ਸੀ? ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਕੋਈ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।"
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾਸ੍ਮਾਕਂ ਯੇਨ ਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ। ਸਮਾਗਤਂ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪਨ੍ਨਗੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਧ੍ਵਨਿ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੁਣ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਨਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਿਨ੍ਧਨਾਰ੍ਥਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਵਿਚਿਨ੍ਵਨ੍ਪੂਰ੍ਵਮਾਰੂਢਃ ਸ਼ੁष੍ਕਸ਼ਾਖਾਵਨਸ੍ਪਤੌ
ਉਸ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ, ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਸੁੱਕੀ ਟਾਹਣੀਆਂ ਦੀ ਲੱਕੜ ਲੱਭਣ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਨ ਬੁਧ੍ਯੇਤਾਮੁਭੌ ਤੌ ਚ ਨਗਸ੍ਥਂ ਪਨ੍ਨਗਦ੍ਵਿਜੌ। ਸਹ ਤੇਨੈਵ ਵृਕ੍ਸ਼ੇਣ ਭਸ੍ਮੀਭੂਤੋऽਭਵਨ੍ਨृਪ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਅਜਗਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਰੁੱਖ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਅਤੇ ਆਦਮੀ ਸਮੇਤ, ਸੜ ਕੇ ਰਾਖ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਨ।
ਦ੍ਵਿਜਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵ੍ਯਜੀਵਤ੍ਸ ਵਨਸ੍ਪਤਿਃ। ਤੇਨਾਗਮ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪੁਂਸਾऽਸ੍ਮਾਸੁ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਰੁੱਖ ਬਚ ਗਿਆ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਨੂੰ ਉਥੇ ਆਏ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯਥਾ ਵृਤ੍ਤਂ ਤੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਚ। ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚ ਯਤ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਯਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਤਕਸ਼ਕ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਜਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਜੋ ਠੀਕ ਸਮਝੇਂ, ਉਹ ਕਰ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾਂ ਤੁ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਃ। ਪਰ੍ਯਤਪ੍ਯਤ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਿਂषਤ੍ਕਰਂ ਕਰੇ
ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਾ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਫਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਮੁष੍ਣਮਸਕृਦ੍ਦੀਰ੍ਘਂ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ। ਮੁਮੋਚਾਸ਼੍ਰੂਣਿ ਚ ਤਦਾ ਨੇਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਰੁਦਨ੍ਨृਪਃ
ਕੰਵਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਲੰਮੇ ਤੇ ਗਰਮ ਸਾਹ ਕੱਢਦਾ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਰੋਦਿਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੋਂ ਹੰਝੂ ਵਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਉਵਾਚ ਚ ਮਹੀਪਾਲੋ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਬਾष੍ਪਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਾਪੋ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੋਗ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੰਝੂ ਛੱਡਿਆ। ਫਿਰ ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਚ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਨृਪਃ। ਅਮਰ੍षੀ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ ਸਰ੍ਵਾਨਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਸੋਚ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਦ੍ਭਵਤਾਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਿਤੁਰ੍ਮੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਨਿਸ਼੍ਚਿਤੇਯਂ ਮਮ ਮਤਿਰ੍ਯਾ ਚ ਤਾਂ ਮੇ ਨਿਬੋਧਤ। ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਚ ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਤਕ੍ਸ਼ਕਾਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨੇ
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਓ ਦੀ ਮੌਤ ਬਾਰੇ, ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੇਰੀ ਜੋ ਰਾਏ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣੋ। ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤਕਸ਼ਕ, ਜੋ ਬੁਰਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਉਸ ਦਾ ਵਾਰਾ ਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਯੇਨ ਮੇ ਹਿਂਸਿਤਃ ਪਿਤਾ। ਸ਼ृਙ੍ਗਿਣਂ ਹੇਤੁਮਾਤ੍ਰਂ ਯਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਦਲਾ ਲੈਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਸਿਰਫ ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਇਯਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਤਾ ਤਸ੍ਯ ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਯੋ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਯਤ੍। ਯਦ੍ਯਾਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ ਵੈ ਵਿਪ੍ਰੋ ਨਨੁ ਜੀਵੇਤ੍ਪਿਤਾ ਮਮ
ਉਸ ਦੀ ਮੰਦਬੁਧੀ ਸੀ ਕਿ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਰਾਹੋਂ ਵਾਪਸ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਜੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਪਿਉ ਜ਼ਰੂਰ ਬਚ ਜਾਂਦਾ।
ਪਰਿਹੀਯੇਤ ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਯਦਿ ਜੀਵੇਤ੍ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾਂ ਵਿਨਯੇਨ ਚ
ਜੇ ਰਾਜਾ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਬਚ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਤਕਸ਼ਕ ਦਾ ਕੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਣਾ ਸੀ?
ਸ ਤੁ ਵਾਰਿਤਵਾਨ੍ਮੋਹਾਤ੍ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਸਂਜਿਜੀਵਯਿषੁਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਜਾਨਮਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਕਰਨ ਆਇਆ ਸੀ, ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਮਹਾਨਤਿਕ੍ਰਮੋ ਹ੍ਯੇष ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ। ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਯੋऽਦਦਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਮਾ ਨृਪਂ ਜੀਵਯੇਦਿਤਿ
ਇਹ ਤਕਸ਼ਕ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਜਾ ਜਿਉਂਦਾ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ।
ਉਤ੍ਤਙ੍ਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਮਹਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਭਵਤਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯਪਚਿਤਿਂ ਪਿਤੁਃ
ਉੱਤੰਕ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਲਈ ਭਲਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕਰਮ ਕਰਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚਾਨੁਮੀਦਿਤਃ। ਆਰੁਰੋਹ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਸ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਦਾ ਵਚਨ ਲੈ ਬੈਠਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਭਰਤਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਰਾਜਾ ਪਾਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤਦਾ। ਪੁਰੋਹਿਤਮਥਾਹੂਯ ऋਤ੍ਵਿਜੋ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਜਾ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੇ ਹੋਰ ਯਜਮਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਃ ਕਾਰ੍ਯਸਂਪਤ੍ਕਰਂ ਵਚਃ। ਯੋ ਮੇ ਹਿਂਸਿਤਵਾਂਸ੍ਤਾਤਂ ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਉਹ, ਜੋ ਬੜੀ ਸੋਝੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਆਖੀ: 'ਉਹ ਤਕਸ਼ਕ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ...'