ਸ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨੇ ਯੁਕ੍ਤੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿਰ੍ਮਹਾਤਪਾਃ। ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਤਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ਨਿਯਮਾਦ੍ਵਸ਼ਮਾਨਯਤ੍
ਜਮਦਗਨੀ, ਜੋ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਨਧਿਗਮ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪਮ੍। ਰੇਣੁਕਾਂ ਵਰਯਾਮਾਸ ਸ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਨृਪਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰੇਣੁਕਾ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਮੰਗਿਆ; ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੇਣੁਕਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਰੇਣੁਕਾਂ ਤ੍ਵਥ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਭਾਰ੍ਗਵਨਨ੍ਦਨਃ। ਆਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਸ੍ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇऽਨੁਕੂਲਯਾ
ਰੇਣੁਕਾ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਕੁਮਾਰਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਰਾਮਪਞ੍ਚਮਾਃ। ਸਰ੍ਵੇषਾਮਜਘਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਰਾਮ ਆਸੀਞ੍ਜਘਨ੍ਯਜਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਪੰਜਵਾਂ ਸੀ; ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਵਿਚੋਂ ਰਾਮ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸੀ।
ਫਲਾਹਾਰੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਗਤੇष੍ਵਥ ਸੁਤੇषੁ ਵੈ। ਰੇਣੁਕਾ ਸ੍ਨਾਤੁਮਗਮਤ੍ਕਦਾਚਿਨ੍ਨਿਯਤਵ੍ਰਤਾ
ਜਦ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਫਲ ਲੈਣ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਰੇਣੁਕਾ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਵਰਤ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਗਈ।
ਸਾ ਤੁ ਚਿਤ੍ਰਰਥਂ ਨਾਮ ਮਾਰ੍ਤਿਕਾਵਤਕਂ ਨृਪਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰੇਣੁਕਾ ਰਾਜਨ੍ਨਾਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਰੇਣੁਕਾ ਨੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਮਾਰਤਿਕਾਵਤ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ ਚਿਤਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਂ ਸਲਿਲੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਭਾਰ੍ਯਂ ਪਦ੍ਮਮਾਲਿਨਮ੍। ऋਦ੍ਧਿਮਨ੍ਤਂ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਪृਹਯਾਮਾਸ ਰੇਣੁਕਾ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਜਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਮਲ ਦੇ ਹਾਰ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਬੜੀ ਸੋਭਾ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਰੇਣੁਕਾ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਇੱਛਾ ਜਾਗ ਪਈ।
ਵ੍ਯਭਿਚਾਰਾਚ੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾਮ੍ਭਸਿ ਵਿਚੇਤਨਾ। `ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਿਪਤਿਤਾ ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਮਹਾਹ੍ਰਦੇ
ਉਸ ਦੀ ਮਨ ਵਿਚ ਹੋਈ ਭਟਕਾਵਟ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਗਈ ਤੇ ਹੋਸ਼ ਗੁਆ ਬੈਠੀ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਉਤੀਰ੍ਯ ਚਾਪਿ ਸਾ ਯਤ੍ਨਾਜ੍ਜਗਾਮ ਭਰਤਰ੍षਭ'। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਂ ਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਤਾਂ ਵੈ ਭਰ੍ਤਾਨ੍ਵਬੁਧ੍ਯਤ
ਉਹ ਔਰਤ ਬੜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ। ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਸ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਚ੍ਯੁਤਾਂਧੈਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍। ਸ਼੍ਰਿਕ੍ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਹਾਤੇਜਾ ਗਰ੍ਹਯਾਮਾਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ ਹੌਂਸਲੇ ਨਾਲ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਲੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ। ਤਦ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ 'ਸ਼੍ਰੀ' ਆਖ ਕੇ ਝਿੜਕਿਆ।
ਤਤੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੋ ਰੁਮਣ੍ਵਾਨ੍ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ। ਆਜਗਾਮ ਸੁषੇਣਸ਼੍ਚ ਵਸੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਸ੍ਤਥਾ
ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਜਾਮਦਗਨਿ ਸੀ, ਰੁਮਣਵਾਨ, ਸੁਸ਼ੇਣ, ਵਸੁ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਵੀ ਉੱਥੇ ਆ ਗਏ।
ਤਾਨਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ਵਧੇ ਮਾਤੁਰਚੋਦਯਤ੍। ਨ ਚ ਤੇ ਜਾਤਸਂਮੋਹਾਃ ਕਿਂਚਿਦੂਚੁਰ੍ਵਿਚੇਤਸਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਕਸਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਪਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਚੇਤ ਤੇ ਸਿਆਣੇ ਸਨ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਤਾਨ੍ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਤੇ ਸ਼ਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚੈਤਨਾਂ ਜਹੁਃ। ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਸਧਰ੍ਮਾਣਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਸਞ੍ਜਡੋਪਮਾਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਾਪ ਲੱਗਦੇ ਹੀ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਅਕਲ ਗਵਾ ਬੈਠੇ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਪੰਛੀ ਹੋ ਜਾਣ।
ਤਤੋ ਰਾਮੋऽਭ੍ਯਯਾਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਮਨ੍ਯੁਰ੍ਜਮਦਗ੍ਨਿਰ੍ਮਹਾਤਪਾਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਧ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਜਾਮਦਗਨਿ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਜਹੀਮਾਂ ਮਾਤਰਂ ਪਾਪਾਂ ਮਾ ਚ ਪੁਤ੍ਰ ਵ੍ਯਥਾਂ ਕृਥਾਃ। ਤਤ ਆਦਾਯ ਪਰਸ਼ੁਂ ਰਾਮੋ ਮਾਤੁ ਸ਼ਿਰੋऽਹਰਤ੍
'ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਪਾਪੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ, ਤੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ।' ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਕੁਲਹਾੜੀ ਚੁੱਕੀ ਤੇ ਮਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਜਮਦਗ੍ਨੇਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕੋਪੋऽਭ੍ਯਗਚ੍ਛਤ੍ਸਹਸਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ਼੍ਚਾਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਾਮਦਗਨਿ ਮਹਾਤਮਾ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਮਮੇਦਂ ਵਚਨਾਤ੍ਤਾਤ ਕृਤਂ ਤੇ ਕਰ੍ਮ ਦੁष੍ਕਰਮ੍। ਵृਣੀष੍ਵ ਕਾਮਾਨ੍ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਯਾਵਤੋ ਵਾਞ੍ਛਸੇ ਹृਦਾ
'ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇਹ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਵੀ ਵਰ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੰਗ ਲੈ।'
ਸ ਵਵ੍ਰੇ ਮਾਤੁਰੁਤ੍ਥਾਨਮਸ੍ਮृਤਿਂ ਚ ਵਧਸ੍ਯ ਵੈ। ਪਾਪੇਨ ਤੇਨ ਚਾਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਤਥਾ
ਉਸਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਿਉਂਦਾ ਕਰਨ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾ ਰਹੇ, ਉਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਹਾਲਤ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਅਪ੍ਰਤਿਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਤਾਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਦਦੌ ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਂਸ੍ਤਾਞ੍ਜਮਦਗ੍ਨਿਰ੍ਮਹਾਤਪਾਃ
ਉਸਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜਿੱਤ ਹੋਣ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੀ ਵੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਜਾਮਦਗਨਿ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਤੁ ਤਥੈਵਾਸ੍ਯ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਸੁਤਾਃ ਪ੍ਰਭੋ। ਅਥਾਨੂਪਪਤਿਰ੍ਵੀਰਃ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤਦ ਨੂਪ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਕਾਤਰਵੀਰਿਆ ਉੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮृषਿਰਰ੍ਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਰ੍ਚਯਤ੍। ਸ ਯੁਦ੍ਧਮਦਸਂਮਤ੍ਤੋ ਨਾਭ੍ਯਨਨ੍ਦਤ੍ਤਥਾऽਰ੍ਚਨਮ੍
ਜਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਏ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮਾਣ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ।
ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਚਾਸ਼੍ਰਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧੋਮਧੇਨੋਸ੍ਤਤੋਬਲਾਤ੍। ਜਹਾਰ ਵਤ੍ਸਂ ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯਾ ਬਭਞ੍ਜ ਚ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਨ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਸ਼ਰਮ ਉਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਕੇ, ਹਵਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਛੀਨ ਲਿਆ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ।
ਆਗਤਾਯ ਚ ਰਾਮਾਯ ਤਦਾਚष੍ਟ ਪਿਤਾ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਗਾਂ ਚ ਰੋਰੁਦਤੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੋਪੋ ਰਾਮਂ ਸਮਾਵਿਸ਼ਤ੍। ਸ ਮਨ੍ਯੁਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨਃ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਜਦ ਰਾਮ ਘਰ ਆਇਆ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ। ਰੋ ਰਹੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਾਤਰਵੀਰਿਆ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਥ ਯੁਧਿ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਭਲ੍ਲੈਰ੍ਬਾਹੂਨ੍ਪਰਿਘਸਂਨਿਭਾਨ੍
ਫਿਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਗਵ ਰਾਮ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਾਤਰਵੀਰਿਆ ਦੇ ਲੋਹੇ ਵਰਗੇ ਬਾਂਹ ਵੱਢ ਦਿੱਤੇ।
ਸਹਸ੍ਰਸਂਮਿਤਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਰੁਚਿਰਂ ਧਨੁਃ। ਅਭਿਭੂਤਃ ਸ ਰਾਮੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਕਾਲਧਰ੍ਮਣਾ
ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਸੀ, ਪਰ ਹੇ ਰਾਜਾ, ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਤਕਦੀਰ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਥ ਦਾਯਾਦਾ ਰਾਮੇਣ ਕृਤਮਨ੍ਯਵਃ। ਆਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਂ ਵਿਨਾ ਰਾਮਂ ਜਮਦਗ੍ਨਿਮੁਪਾਦ੍ਰਵਨ੍
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਵਾਰਸ, ਜੋ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਸਨ, ਜਦ ਰਾਮ ਘਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾਮਦਗਨਿ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਬੈਠੇ।
ਤੇ ਤਂ ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਮਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਮ੍। ਅਸਕृਦ੍ਰਾਮਰਾਮੇਤਿ ਵਿਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤਮਨਾਥਵਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਲੜਦਾ ਹੋਇਆ ਬਾਰ-ਬਾਰ 'ਰਾਮਾ! ਰਾਮਾ!' ਬੁਲਾਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਬੇਸਾਹਾਰਾ ਵਾਂਗ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਜਮਦਗ੍ਨਿਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਘਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਰੈਰ੍ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਥਾਗਤਮਰਿਂਦਮਾਃ
ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਜਮਦਗਨਿ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਪਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇषੁ ਵੈ ਤੇषੁ ਜਮਦਗ੍ਨੌ ਤਥਾ ਗਤੇ। ਸਮਿਤ੍ਪਾਣਿਰੁਪਾਗਚ੍ਛਦਾਸ਼੍ਰਮਂ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਹ ਸਭ ਜਦੋਂ ਚਲੇ ਗਏ ਤੇ ਜਮਦਗਨਿ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੱਕੜ ਲੈ ਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤਰਂ ਵੀਰਸ੍ਤਦਾ ਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਂ ਗਤਮ੍। ਅਨਰ੍ਹਂ ਤਂ ਤਥਾਭੂਤਂ ਵਿਲਲਾਪ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਉਹ ਵੀਰ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਇੰਨੀ ਹਾਲਤ ਦੇ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਪਿਆ।