ਪ੍ਰਾਸ਼ਿਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਗਤਃ। ਆਲਿਙ੍ਗਨੇ ਚਰੌ ਚੈਵ ਚਕ੍ਰਤੁਸ੍ਤੇ ਵਿਪਰ੍ਯਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,' ਤੇ ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਜਦ ਗਲ ਗਲੇ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇਣ ਦੀ ਆਈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਉਲਟ ਕਰ ਬੈਠੇ।
ਤਤਃ ਪੁਨ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਕਾਲੇ ਬਹੁਤਿਥੇ ਗਤੇ। ਦਿਵ੍ਯਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਗਵਾਨਾਗਤਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਲੌਕਿਕ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੁੜ ਆ ਕੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥੋਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਭृਗੁਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਂ ਸ਼੍ਨੁषਾਮ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੂਤਣੂ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਉਪਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਰੁਰ੍ਭਦ੍ਰੇ ਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਚਾਲਿਙ੍ਗਨਂ ਕृਤਮ੍। ਵਿਪਰੀਤੇਨ ਤੇ ਸੁਭ੍ਰੂਰ੍ਮਾਤ੍ਰਾ ਚੈਵਾਸਿ ਵਞ੍ਚਿਤਾ
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਭੌਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿੰਡ ਖਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਕੋਲ ਗਲੇ ਮਿਲਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਉਲਟ ਹੋ ਗਏ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਚਾਰੋ ਮਾਤੁਸ੍ਤਵ ਸੁਤੋ ਮਹਾਨ੍। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਸਾਧੂਨਾਂ ਮਾਰ੍ਗਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਤਾਂ ਯੋਧਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਰਗਾ ਹੋਏਗਾ। ਉਹ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਾਸ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਂ ਸਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਨ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵੇਦੀਦृਕ੍ਕਾਮਂ ਪੌਤ੍ਰੋ ਭਵੇਦਿਤਿ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਸੱਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, 'ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਪੋਤਾ ਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇ।'
ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਸਾ ਤੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵ ਪ੍ਰਤਿਨਨ੍ਦਿਤਾ। ਕ੍ਰਾਲਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਤੀ ਗਰ੍ਭਂ ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਭੀ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ,' ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਜਮਦਗ੍ਨਿਂ ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਜ੍ਞੇ ਸਾ ਕਾਲ ਆਗਤੇ। ਤੇਜਸਾ ਵਰ੍ਚਸਾ ਚੈਵ ਯੁਕ੍ਤਂ ਭਾਰ੍ਗਵਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਜਦ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਤੇਜ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਪੁੱਤਰ ਜਮਦਗਨੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਵਰ੍ਧਮਾਨਸ੍ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਵੇਦਸ੍ਯਾਧ੍ਯਯਨੇਨ ਚ। ਬਹੂਨृषੀਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਤ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਜਿਵੇਂ ਜਮਦਗਨੀ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ ਵੰਸ਼ੀ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਸ੍ਨੋ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭ। ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਨਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਭਾਸ੍ਕਰੋਪਮਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਹੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਤੇ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਆ ਗਏ, ਉਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਸ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨੇ ਯੁਕ੍ਤੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿਰ੍ਮਹਾਤਪਾਃ। ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਤਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ਨਿਯਮਾਦ੍ਵਸ਼ਮਾਨਯਤ੍
ਜਮਦਗਨੀ, ਜੋ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਨਧਿਗਮ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪਮ੍। ਰੇਣੁਕਾਂ ਵਰਯਾਮਾਸ ਸ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਨृਪਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰੇਣੁਕਾ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਮੰਗਿਆ; ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੇਣੁਕਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਰੇਣੁਕਾਂ ਤ੍ਵਥ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਭਾਰ੍ਗਵਨਨ੍ਦਨਃ। ਆਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਸ੍ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇऽਨੁਕੂਲਯਾ
ਰੇਣੁਕਾ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਕੁਮਾਰਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਰਾਮਪਞ੍ਚਮਾਃ। ਸਰ੍ਵੇषਾਮਜਘਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਰਾਮ ਆਸੀਞ੍ਜਘਨ੍ਯਜਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਪੰਜਵਾਂ ਸੀ; ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਵਿਚੋਂ ਰਾਮ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸੀ।
ਫਲਾਹਾਰੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਗਤੇष੍ਵਥ ਸੁਤੇषੁ ਵੈ। ਰੇਣੁਕਾ ਸ੍ਨਾਤੁਮਗਮਤ੍ਕਦਾਚਿਨ੍ਨਿਯਤਵ੍ਰਤਾ
ਜਦ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਫਲ ਲੈਣ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਰੇਣੁਕਾ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਵਰਤ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਗਈ।
ਸਾ ਤੁ ਚਿਤ੍ਰਰਥਂ ਨਾਮ ਮਾਰ੍ਤਿਕਾਵਤਕਂ ਨृਪਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰੇਣੁਕਾ ਰਾਜਨ੍ਨਾਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਰੇਣੁਕਾ ਨੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਮਾਰਤਿਕਾਵਤ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ ਚਿਤਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਂ ਸਲਿਲੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਭਾਰ੍ਯਂ ਪਦ੍ਮਮਾਲਿਨਮ੍। ऋਦ੍ਧਿਮਨ੍ਤਂ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਪृਹਯਾਮਾਸ ਰੇਣੁਕਾ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਜਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਮਲ ਦੇ ਹਾਰ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਬੜੀ ਸੋਭਾ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਰੇਣੁਕਾ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਇੱਛਾ ਜਾਗ ਪਈ।
ਵ੍ਯਭਿਚਾਰਾਚ੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾਮ੍ਭਸਿ ਵਿਚੇਤਨਾ। `ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਿਪਤਿਤਾ ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਮਹਾਹ੍ਰਦੇ
ਉਸ ਦੀ ਮਨ ਵਿਚ ਹੋਈ ਭਟਕਾਵਟ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਗਈ ਤੇ ਹੋਸ਼ ਗੁਆ ਬੈਠੀ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਉਤੀਰ੍ਯ ਚਾਪਿ ਸਾ ਯਤ੍ਨਾਜ੍ਜਗਾਮ ਭਰਤਰ੍षਭ'। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਂ ਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਤਾਂ ਵੈ ਭਰ੍ਤਾਨ੍ਵਬੁਧ੍ਯਤ
ਉਹ ਔਰਤ ਬੜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ। ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਸ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਚ੍ਯੁਤਾਂਧੈਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍। ਸ਼੍ਰਿਕ੍ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਹਾਤੇਜਾ ਗਰ੍ਹਯਾਮਾਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ ਹੌਂਸਲੇ ਨਾਲ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਲੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ। ਤਦ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ 'ਸ਼੍ਰੀ' ਆਖ ਕੇ ਝਿੜਕਿਆ।
ਤਤੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੋ ਰੁਮਣ੍ਵਾਨ੍ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ। ਆਜਗਾਮ ਸੁषੇਣਸ਼੍ਚ ਵਸੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਸ੍ਤਥਾ
ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਜਾਮਦਗਨਿ ਸੀ, ਰੁਮਣਵਾਨ, ਸੁਸ਼ੇਣ, ਵਸੁ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਵੀ ਉੱਥੇ ਆ ਗਏ।
ਤਾਨਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ਵਧੇ ਮਾਤੁਰਚੋਦਯਤ੍। ਨ ਚ ਤੇ ਜਾਤਸਂਮੋਹਾਃ ਕਿਂਚਿਦੂਚੁਰ੍ਵਿਚੇਤਸਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਕਸਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਪਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਚੇਤ ਤੇ ਸਿਆਣੇ ਸਨ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਤਾਨ੍ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਤੇ ਸ਼ਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚੈਤਨਾਂ ਜਹੁਃ। ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਸਧਰ੍ਮਾਣਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਸਞ੍ਜਡੋਪਮਾਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਾਪ ਲੱਗਦੇ ਹੀ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਅਕਲ ਗਵਾ ਬੈਠੇ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਪੰਛੀ ਹੋ ਜਾਣ।
ਤਤੋ ਰਾਮੋऽਭ੍ਯਯਾਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਮਨ੍ਯੁਰ੍ਜਮਦਗ੍ਨਿਰ੍ਮਹਾਤਪਾਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਧ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਜਾਮਦਗਨਿ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਜਹੀਮਾਂ ਮਾਤਰਂ ਪਾਪਾਂ ਮਾ ਚ ਪੁਤ੍ਰ ਵ੍ਯਥਾਂ ਕृਥਾਃ। ਤਤ ਆਦਾਯ ਪਰਸ਼ੁਂ ਰਾਮੋ ਮਾਤੁ ਸ਼ਿਰੋऽਹਰਤ੍
'ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਪਾਪੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ, ਤੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ।' ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਕੁਲਹਾੜੀ ਚੁੱਕੀ ਤੇ ਮਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਜਮਦਗ੍ਨੇਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕੋਪੋऽਭ੍ਯਗਚ੍ਛਤ੍ਸਹਸਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ਼੍ਚਾਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਾਮਦਗਨਿ ਮਹਾਤਮਾ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਮਮੇਦਂ ਵਚਨਾਤ੍ਤਾਤ ਕृਤਂ ਤੇ ਕਰ੍ਮ ਦੁष੍ਕਰਮ੍। ਵृਣੀष੍ਵ ਕਾਮਾਨ੍ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਯਾਵਤੋ ਵਾਞ੍ਛਸੇ ਹृਦਾ
'ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇਹ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਵੀ ਵਰ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੰਗ ਲੈ।'
ਸ ਵਵ੍ਰੇ ਮਾਤੁਰੁਤ੍ਥਾਨਮਸ੍ਮृਤਿਂ ਚ ਵਧਸ੍ਯ ਵੈ। ਪਾਪੇਨ ਤੇਨ ਚਾਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਤਥਾ
ਉਸਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਿਉਂਦਾ ਕਰਨ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾ ਰਹੇ, ਉਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਹਾਲਤ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਅਪ੍ਰਤਿਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਤਾਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਦਦੌ ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਂਸ੍ਤਾਞ੍ਜਮਦਗ੍ਨਿਰ੍ਮਹਾਤਪਾਃ
ਉਸਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜਿੱਤ ਹੋਣ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੀ ਵੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਜਾਮਦਗਨਿ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਤੁ ਤਥੈਵਾਸ੍ਯ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਸੁਤਾਃ ਪ੍ਰਭੋ। ਅਥਾਨੂਪਪਤਿਰ੍ਵੀਰਃ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤਦ ਨੂਪ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਕਾਤਰਵੀਰਿਆ ਉੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।