ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮਿਤ੍ਰੋ ਯੋਨਿਰਾਪੋऽਥ ਦੇਵ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੋ ਰੇਤਸ੍ਤ੍ਵਮਮृਤਸ੍ਯ ਨਾਭਿਃ। ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯਂ ਵੇਦੀਮਿਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਤਰਸਾऽਧਿਰੋਹ
ਅਗਨਿ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਜਣਨੀ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਦੇਵੀਆਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੂੰ ਬੀਜ ਹੈਂ, ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਨਾਭਿ ਹੈਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਚ ਬੋਲ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ, ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਸ ਵੇਦੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ।
ਅਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਤੇ ਯੋਨਿਰਿਡਾ ਚ ਦੇਹੋ ਰੇਤੋਧਾ ਵਿष੍ਣੋਰਮृਤਸ੍ਯ ਨਾਭਿਃ। ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯਂ ਤਤੋऽਵਗਾਹੇਤ ਪਤਿਂ ਨਦੀਨਾਮ੍
ਅਗਨਿ ਤੇਰੀ ਜਣਨੀ ਹੈ, ਇਡਾ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਬੀਜ ਹੈ, ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਨਾਭਿ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਚ ਬੋਲ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ, ਫਿਰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਹਿ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦੇਵਯੋਨਿਰਪਾਂਪਤਿਃ। ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰੇਣਾਪਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਨ ਸ੍ਪ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯੋ ਮਹੋਦਧਿਃ
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਜਣਨੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ, ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਘਾਹ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੂਹ ਸਕਦਾ।
ਤਤਃ ਕृਤਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਸਾਗਰਮਭ੍ਯਗਚ੍ਛਤ੍। ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਤਚ੍ਛਾਸਨਮਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਸ਼ਾਮੁਵਾਸ
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਸੁਖ-ਸਮਰਥਨ ਦੀ ਰੀਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਮੰਨ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਮਹੇਂਦਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਥੇ ਰਾਤ ਬਿਤਾਈ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਤਾਮੁषਿਤ੍ਵੈਕਾਂ ਰਜਨੀਂ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। ਤਾਪਸਾਨਾਂ ਪਰਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸਤ੍ਕਾਰਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ
ਉਥੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਇਕ ਰਾਤ ਗੁਜਾਰੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤਪੱਸੀਆਂ ਦੀ ਬੜੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਲੋਮਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਚਖ੍ਯੌ ਤਤ੍ਰ ਤਾਪਸਾਨ੍। ਭृਗੂਨਙ੍ਗਿਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਵਸਿष੍ਠਾਨਥ ਕਾਸ਼੍ਯਪਾਨ੍
ਉਥੇ, ਲੋਮਸ਼ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤਪੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਈ: ਭਰਿਗੂ, ਅੰਗਿਰਸ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ਯਪ।
ਤਾਨ੍ਸਮੇਤ੍ਯ ਸਾ ਰਾਜਰ੍षਿਰਭਿਵਾਦ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ। ਰਾਮਸ੍ਯਾਨੁਚਰਂ ਵੀਰਮਪृਚ੍ਛਦਕृਤਵ੍ਰਣਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਅਕ੍ਰਤਵ੍ਰਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕਦਾ ਨੁ ਰਾਮੋ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਾਪਸੋ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ। ਤਮਹਂ ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭਾਰ੍ਗਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਦੋਂ ਉਹ ਮਾਣਯੋਗ ਤਪੱਸਵੀ ਰਾਮ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਣਗੇ? ਮੈਂ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਭਾਰਗਵ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।"
ਆਯਾਨੇਵਾਸਿ ਵਿਦਿਤੋ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਿਦਿਤਾਤ੍ਮਨਃ। ਪ੍ਰੀਤਿਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਚ ਰਾਮਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤ੍ਵਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ
"ਰਾਮ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨੂੰ ਤੇਰਾ ਆਉਣਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਮ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਣਗੇ।"
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮष੍ਟਮੀਂ ਚ ਰਾਮਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਾਪਸਾਃ। ਅਸ੍ਯਾਂ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਤੀਤਾਯਾਂ ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ
"ਚੌਦਵੀਂ ਅਤੇ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਤਪੱਸਵੀ ਰਾਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਾਤ ਲੰਘਣ 'ਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਚੌਦਵੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।"
ਭਵਾਨਨੁਗਤੋ ਰਾਮਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ੀ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਃ
"ਤੂੰ ਮਹਾਂਬਲੀ ਜਾਮਦਗਨ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਰਮ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ।"
ਸ ਭਵਾਨ੍ਕਥਯਤ੍ਵਦ੍ਯ ਯਥਾ ਰਾਮੇਣ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਆਹਵੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਥਂ ਕੇਨ ਚ ਹੇਤੁਨਾ
"ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਰਾਮ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ ਸੀ।"
[ਹਨ੍ਤ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹਦਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਭृਗੂਣਾਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਂਸ਼ੇ ਜਾਤਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
"ਚੰਗਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਭਰਿਗੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਇਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਤਮ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।"
ਰਾਮਸ੍ਯ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਦੇਵਸਂਮਿਤਮ੍। ਹੈਹਯਾਧਿਪਤੇਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ ਭਾਰਤ
"ਇਹ ਜਾਮਦਗਨ ਰਾਮ ਦੀ ਦੇਵੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਹੈਹਯਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਦੀ ਵੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।"
ਰਾਮੇਣ ਚਾਰ੍ਜੁਨੋ ਨਾਮ ਹੈਹਯਾਧਿਪਤਿਰ੍ਹਤਿਃ। ਤਸ੍ਯ ਬਾਹੁਸ਼ਤਾਨ੍ਯਾਸਂਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਸਪ੍ਤ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ
"ਰਾਮ ਨੇ ਹੈਹਯਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਸਨ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ।"
ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਵਿਮਾਨਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਤਥਾ। ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
"ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ।"
ਅਵ੍ਘਾਹਤਗਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਰਥਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਰਥੇਨ ਤੇਨ ਤੁ ਸਦਾਵਰਦਾਨੇਨ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
"ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਰਥ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਲਵਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਰਥ ਨਾਲ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।"
ਮਮਰ੍ਦ ਦੇਵਾਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ऋषੀਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਭੂਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤੁ ਪੀਡਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਤਃ
"ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਤੰਗ ਕੀਤਾ।"
ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸਮੇਤ੍ਯਾਹੁਰ੍ऋषਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵ੍ਰਤਾਃ। ਦੇਵਦੇਵਂ ਸੁਰਾਰਿਘ੍ਨਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਭਗਵਨ੍ਭੂਤਰਾਰ੍ਥਮਰ੍ਜੁਨਂ ਜਹਿ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਤਪੱਸਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੱਚੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਕੋਲ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ।"
ਵਿਮਾਨੇਨ ਚ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਹੈਹਯਾਧਿਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਸ਼ਚੀਸਹਾਯਂ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਂ ਧਰ੍षਯਾਮਾਸ ਵਾਸਵਮ੍
"ਆਪਣੇ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ ਨਾਲ, ਹੈਹਯਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇੰਦਰ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ।"
ਤਤਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਸਹਿਤਸ੍ਤਦਾ। ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
"ਫਿਰ ਉਹ ਮਾਣਯੋਗ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ।"
ਯਤ੍ਤਦ੍ਭੂਤਹਿਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍। ਸਂਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਗਵਾਁਲ੍ਲੋਕਪੂਜਿਤਃ। ਜਗਾਮ ਬਦਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਮੇਵਾਸ਼੍ਰਮਮਣ੍ਡਲਮ੍
"ਜੋ ਕੁਝ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਪ੍ਰਭੂ ਸੁੰਦਰ ਬਦਰੀ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।"
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ।] ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜੇ ਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਸੁਮਹਾਬਲਃ। ਗਾਧੀਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੋ ਲੋਕੇ ਵਨਵਾਸਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਨ੍ਯਾਕੁਬ੍ਜ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੜਾ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਗਾਧੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵਨੇ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਵਸਤਃ ਕਨ੍ਯਾ ਜਜ੍ਞੇऽਪ੍ਸਰਃਸਮਾ। ऋਚੀਕੋ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਤਾਂ ਚ ਵਰਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਧੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਪਸਰਾ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਰੁਚੀਕ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਹੱਥ ਮੰਗਿਆ।
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਗਾਧਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਮ੍। ਉਚਿਤਂ ਨਃ ਕੁਲੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪੂਰ੍ਵੈਰ੍ਯਤ੍ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਗਾਧੀ ਨੇ ਉਸ ਵਚਨਬੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸਾਡੀ ਕੁਲ ਵਿਚ ਪੁਰਖਿਆਂ ਤੋਂ ਇਹ ਰੀਤ ਚਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਯੋਗ ਦਾਨ ਲੈਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।'
ਏਕਤਃ ਸ਼੍ਯਾਮਕਰ੍ਣਾਨਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰਾਣਾਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾਜਿਨਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਿਤਿ ਵਿਦ੍ਧਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
'ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਸਾਡੀ ਰੀਤ ਮੁਤਾਬਕ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕਾਲੀਆਂ ਕੰਨੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਿਣਤੀ ਦੇਣੀ ਪਵੇਗੀ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਰ ਕੁਝ।'
ਨ ਚਾਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ਵਾਚ੍ਯੋਦੀਯਤਾਮਿਤਿ ਭਾਰ੍ਗਵ। ਦੇਯਾ ਮੇ ਦੁਹਿਤਾ ਚੈਵ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਧਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
'ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਇਹ ਨਾ ਸਮਝਣਾ ਕਿ ਇਹ ਕੋਈ ਕੀਮਤ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਧੀ ਜਿਹੇ ਵੱਡੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਏਕਤਃ ਸ਼੍ਯਾਮਕਰ੍ਣਾਨਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰਾਣਾਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਸ਼੍ਵਸਹਸ੍ਰਂ ਤੇ ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸੁਤਾऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
'ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਾਲੀਆਂ ਕੰਨੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਿਣਤੀ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਧੀ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ।'
ਦਦਾਸ੍ਯਸ਼੍ਵਸਹਸ੍ਰਂ ਮੇ ਤਵ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸੁਤਾऽਸ੍ਤੁ ਮੇ
'ਮੈਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਦੇ ਦੇ, ਫਿਰ ਮੇਰੀ ਧੀ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਸ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਰਾਜਨ੍ਵਰੁਣਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਏਕਤਃ ਸ਼੍ਯਾਮਕਰ੍ਣਾਨਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰਾਣਾਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾਜਿਨਾਮੇਕਂ ਸ਼ੁਲ੍ਕਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿਦੀਯਤਾਮ੍
ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਠੀਕ ਹੈ', ਤੇ ਰਾਜਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵਰੁਣ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, 'ਮੈਨੂੰ ਕਾਲੀਆਂ ਕੰਨੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਿਣਤੀ ਵਿਆਹ ਦੇ ਦਾਨ ਵਜੋਂ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।'