ਸ਼ਸ਼ਾਪਾਥ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪਿਤਰਂ ਤੇ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਃ। ऋषੇਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਬਾਲੋऽਪਿ ਸ੍ਥਵਿਰਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੱਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬੈਠਾ।
ਸ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੁਦਕਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੋषਾਦਿਦਮੁਵਾਚ ਹ। ਪਿਤਰਂ ਤੇऽਭਿਸਨ੍ਧਾਯ ਤੇਜਸਾ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਨਿਵ
ਉਹ ਜਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਤਪ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਰੁੱਸ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਅਨਾਗਸਿ ਗੁਰੌ ਯੋ ਮੇ ਮृਤਂ ਸਰ੍ਪਵਾਸृਜਤ੍। ਤਂ ਨਾਗਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੇਜਸਾ ਪ੍ਰਦਹਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਪਿਤਾ ਉੱਤੇ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੱਪ ਰੱਖਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਗ ਤਕਸ਼ਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।
ਆਸ਼ੀਵਿषਸ੍ਤਿਗ੍ਮਤੇਜਾ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਬਲਚੋਦਿਤਃ। ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਾਦਿਤਃ ਪਾਪਂ ਪਸ਼੍ਯ ਮੇ ਤਪਸੋ ਬਲਮ੍
ਅੱਜ ਤੋਂ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ ਵਾਲਾ ਸੱਪ, ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਸਾੜੇਗਾ—ਮੇਰੇ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਯੌ ਤਤ੍ਰ ਪਿਤਾ ਯਤ੍ਰਾऽਸ੍ਯ ਸੋऽਭਵਤ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਪਿਤਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਤਂ ਸ਼ਾਪਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸ਼ਾਪ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਚਾਪਿ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਤੇ ਪਿਤੁਃ। ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਗੌਰਮੁਖਂ ਨਾਮ ਸ਼ੀਲਵਨ੍ਤਂ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ੇਰ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼, ਗੌਰਮੁਖ ਨਾਮਕ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ।
ਆਚਖ੍ਯੌਂ ਸਤ੍ਤ੍ਵ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਮਸ਼ੇषਤਃ। ਸ਼ਪ੍ਤੋऽਸਿ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਤੋ ਭਵ ਮਹੀਪਤੇ
ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ—ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ!'
ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਤੇਜਸਾऽਸੌ ਦਹਿष੍ਯਤਿ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਤਦ੍ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਪਿਤਾ ਤੇ ਜਨਮੇਜਯ
'ਤਕਸ਼ਕ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜੇਗਾ।' ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਜਨਮੇਜਯ—
ਯਤ੍ਤੋऽਭਵਤ੍ਪਰਿਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਕਾਤ੍ਪਨ੍ਨਗੋਤ੍ਤਮਾਤ੍। ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਦਿਵਸੇ ਸਪ੍ਤਮੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
—ਤਕਸ਼ਕ ਨਾਗ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਤੇ ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਜਦ ਸੱਤਵੀਂ ਦਿਨ ਆ ਗਿਆ—
ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮੀਪਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਃ ਕਾਸ਼੍ਯਪੋ ਗਨ੍ਤੁਮੈਚ੍ਛਤ। ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ [https://vedastudy.wixsite.com/puranastudy/%E0%A4%A4%E0%A4%95-%E0%A4%B7%E0%A4%95 ਤਕ੍ਸ਼ਕੋਪਰਿ ਟਿਪ੍ਪਣੀ] ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਤਦਾ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਕਾਸ਼ਯਪ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪਨ੍ਨਗੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍। ਕ੍ਵ ਭਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਯਾਤਿ ਕਿਂ ਚ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਿਕੀਰ੍षਤਿ
ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੇ ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?'
ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਨ੍ਨਾਮ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜ। ਤਕ੍ਸ਼ਕੇਣ ਭੁਜਂਗੇਨ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਕਿਲ ਸੋऽਦ੍ਯ ਵੈ
'ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ, ਕੁਰੂਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ, ਅੱਜ ਤਕਸ਼ਕ ਨਾਗ ਵੱਲੋਂ ਸਾੜਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ—ਮੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।'
ਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਤਂ ਤ੍ਵਰਿਤਃ ਸਦ੍ਯਃ ਕਰ੍ਤੁਮਪਜ੍ਵਰਮ੍। ਮਯਾऽਭਿਪਨ੍ਨਂ ਤਂ ਚਾਪਿ ਨ ਸਰ੍ਪੋ ਧਰ੍षਯਿष੍ਯਤਿ
'ਮੈਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਜਵਲਣ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਕਰਾਂਗਾ; ਜੇ ਮੈਂ ਉਥੇ ਹੋਵਾਂ, ਤਾਂ ਸੱਪ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇਗਾ।'
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤਂ ਮਯਾ ਦष੍ਟਂ ਸਂਜੀਵਯਿਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ। ਅਹਂ ਤ ਤਕ੍ਸ਼ਕੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪਸ਼੍ਯ ਮੇ ਵੀਰ੍ਯਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
'ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਡੱਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿਉਂਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਤਕਸ਼ਕ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਮੇਰੀ ਅਜੋਬੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ!'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੋऽਦਸ਼ਦ੍ਵੈ ਵਨਸ੍ਪਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਉਥੇ ਉਸ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਡੰਸ ਲਿਆ।
ਸ ਦष੍ਟਮਾਤ੍ਰੋ ਨਾਗੇਨ ਭਸ੍ਮੀਭੂਤੋऽਭਵਨ੍ਨਗਃ। ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਜੀਵਯਤ ਤਂ ਨਗਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਸੱਪ ਨੇ ਡੰਸਿਆ, ਉਹ ਦਰੱਖਤ ਸੜ ਕੇ ਰਾਖ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਸ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਲੋਭਯਾਮਾਸ ਕਾਮਂ ਬ੍ਰੂਹੀਤਿ ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ। ਸ ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਕਂ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਲਚਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਤਕਸ਼ਕ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਧਨਲਿਪ੍ਸੁਰਹਂ ਤਤ੍ਰ ਯਾਮੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤੇਨ ਸਃ। ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਗਿਰਾ
"ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ," ਉਹ ਆਖਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ।
ਯਾਵਦ੍ਧਨਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸੇ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤੋऽਧਿਕਮ੍। ਗृਹਾਣ ਮਤ੍ਤ ਏਵ ਤ੍ਵਂ ਸਨ੍ਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਚਾਨਘ
"ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਕੋਲੋਂ ਜਿੰਨਾ ਧਨ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਲੈ ਲੈ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਜਾ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ।"
ਸ ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਨਾਗੇਨ ਕਾਸ਼੍ਯਪੋ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂ ਵਰਃ। ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵਿਤ੍ਤਂ ਨਿਵਵृਤੇ ਤਕ੍ਸ਼ਕਾਦ੍ਯਾਵਦੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਸੱਪ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਤਕਸ਼ਕ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਧਨ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਮੋੜ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਤਿਗਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਛਦ੍ਮਨੋਪੇਤ੍ਯ ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ। ਤਂ ਨृਪਂ ਨृਪਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪਿਤਰਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕਂ ਤਵ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਛਲ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਧਰਮੀ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ੍ਥਂ ਯਤ੍ਤਮਪਿ ਦਗ੍ਧਵਾਨ੍ਵਿषਵਹ੍ਨਿਨਾ। ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵਿਜਯਾਯਾਭਿषੇਚਿਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਮਹਲ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਤੂੰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕਿਤ ਹੋਇਆ।
ਏਤਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚਾਪਿ ਯਥਾਵਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮ। ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਨਿਖਿਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਿਤਂ ਤੇऽਤਿਦਾਰੁਣਮ੍
ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਘਟਨਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੈਤਂ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਪਰਾਭਵਮ੍। ਅਸ੍ਯ ਚਰ੍षੇਰੁਦਙ੍ਕਸ੍ਯ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਯਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਹਾਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਤੰਕ ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਸ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਃ। ਉਵਾਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ ਸਰ੍ਵਾਨਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਰਿਦਮਃ
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਥ ਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਕੇਨ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਤਦ੍ਵਨਸ੍ਪਤੌ। ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਭੂਤਂ ਲੋਕਸ੍ਯ ਭਸ੍ਮਰਾਸ਼ੀਕृਤਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਜੋ ਦਰੱਖਤ ਨਾਲ ਵਾਪਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ ਤੇ ਜੋ ਰਾਖ ਦਾ ਢੇਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ?
ਯਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਕੇਣ ਵੈ। ਨੂਨਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਹਤਵਿषੋ ਨ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯੇਤ ਕਾਸ਼੍ਯਪਾਤ੍
ਉਹ ਦਰੱਖਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਤਕਸ਼ਕ ਦੇ ਡੰਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ—ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਮਨਸਾ ਪਨ੍ਨਗਾਧਮਃ। ਦष੍ਟਂ ਯਦਿ ਮਯਾ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਜੀਵਯਿष੍ਯਤਿ
ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਘਟੀਆ ਸੱਪ ਨੇ ਸੋਚਿਆ: "ਜੇਕਰ ਜਿਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮੈਂ ਡੰਸਿਆ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰ ਦੇਵੇ—"
ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸਂਹਤਵਿषੋ ਲੋਕੇ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਹਾਸ੍ਯਤਾਮ੍। ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯੈਵਂ ਕृਤਾ ਤੇਨ ਧ੍ਰੁਵਂ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਵੈ
"ਤਾਂ ਤਕਸ਼ਕ, ਜਿਸਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਹਾਸੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਹ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਯਸ੍ਯ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਾਤਨਾਮ੍। ਏਕਂ ਤੁ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਵਨੇ
"ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਪਰ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸੁੰਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕੀ ਵਾਪਰਿਆ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਾਂ।"