ਨ ਤਾਨਿ ਸੇਵੇਤ ਮੁਨਿਰ੍ਯਤਾਤ੍ਮਾ ਸਤਾਂ ਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਨਃ ਕਥਂਚਿਤ੍। ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਘ੍ਰਨਂ ਤਾਪਸਾਨਾਂ ਰਮਨ੍ਤੇ ਪਾਪਾਚਾਰਾਸ੍ਤਾਪਸਸ੍ਤਾਨ੍ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍
ਜਿਸ ਮੁਨਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਪਰ ਤਪੱਸੀਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਕੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਸਲ ਤਪੱਸਵੀ ਨੂੰ ਐਸੇ ਪਾਪੀ ਵਰਤਾਓ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਸਜ੍ਜਨੇਨਾਚਰਿਤਾਨਿ ਪੁਤ੍ਰ ਪਾਨਾਨ੍ਯਪੇਯਾਨਿ ਮਧੂਨਿ ਤਾਨਿ। ਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਚੈਤਾਨਿ ਨ ਵੈ ਮੁਨੀਨਾਂ ਸ੍ਮृਤਾਨਿ ਚਿਤ੍ਰੋਜ੍ਜ੍ਵਲਗਨ੍ਧਵਨ੍ਤਿ
ਪੁੱਤਰ, ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਕੀਤੇ ਕੰਮ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣੀ, ਮਦਿਰਾ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਰਤਣੀਆਂ, ਚਟਕਦੀਆਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਹਿਨਣੀਆਂ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੁਨੀਆਂ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਤਾਨੀਤਿ ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਿਭਾਣ੍ਡਕਸ੍ਤਾਂ ਮृਗਯਾਂਬਭੂਵ। ਨਾਸਾਦਯਾਮਾਸ ਯਦਾ ਤ੍ਰ੍ਯਹੇਣ ਤਦਾ ਸ ਪਰ੍ਯਾਵਵृਤੇ ਸ਼੍ਰਮਾਯ
ਫਿਰ ਵਿਭਾਂਡਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਰੋਕਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਖਤਰੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਲੰਘ ਗਏ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੱਥ ਨਾ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ।
ਯਦਾ ਪੁਨ ਕਾਸ਼੍ਯਪੋ ਵੈ ਜਗਾਮ ਫਲਾਨ੍ਯਾਹਰ੍ਤੁਂ ਵਿਧਿਨਾਸ਼੍ਰਮੇऽਸੌ। ਤਦਾ ਪੁਨਰ੍ਲੋਭਯਿਤੁਂ ਜਗਾਮ ਸਾ ਵੇਸ਼ਾਯੋषਾ ਮੁਨਿਮृਸ਼੍ਯਸ਼ृਹ੍ਗਮ੍
ਜਦੋਂ ਕਾਸ਼ਯਪ ਮੁੜ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਫਲ ਲੈਣ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆ ਵੀ ਮੁਨਿ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਫਸਾਉਣ ਲਈ ਫੇਰ ਆ ਗਈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਤਾਮृਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਰੂਪੋऽਭ੍ਯਪਤਤ੍ਤਦਾਨੀਮ੍। ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਚੈਨਾਂ ਭਵਤਃ ਸ਼੍ਰਮਾਯ ਗਚ੍ਛਾਵ ਯਾਵਨ੍ਨ ਪਿਤਾ ਮਮੈਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, 'ਆਓ, ਤੁਹਾਡੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰੀਏ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।'
ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯੈਕਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯ ਵੇਗੇਨ ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਨਾਵਮ੍। ਪ੍ਰਲੋਭਯਨ੍ਤ੍ਯੋ ਵਿਵਿਧੈਰੁਪਾਯੈ- ਰਾਜਗ੍ਮੁਰਙ੍ਗਾਧਿਪਤੇਃ ਸਮੀਪਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੇ ਇਕੱਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨੌਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਕੇ ਤੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਨੌਕ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਲਲਚਾਉਂਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਲੈ ਗਈਆਂ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯਤਾਮਾਸ਼੍ਰਮਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਤੁ ਸਂਤਾਰਿਤਾਂ ਨਾਵਮਥਾਤਿਸ਼ੁਭ੍ਰਾਮ੍। ਤੀਰਾਦੁਪਾਦਾਯ ਤਥੈਵ ਚਕ੍ਰੇ ਰਾਜਾਸ਼੍ਰਮਂ ਨਾਮ ਵਨਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨੌਕ ਨੂੰ ਕੰਢੇ ਲਿਆਈਆਂ; ਉਥੋਂ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਕ ਅਨੋਖਾ ਜੰਗਲ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਆਸ਼ਰਮ ਰੱਖਿਆ।
ਅਨ੍ਤਃਪੁਰੇ ਤਂ ਤੁ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਰਾਜਾ ਵਿਭਾਣ੍ਡਕਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਮੇਕਪੁਤ੍ਰਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮੇਘੈਃ ਸਹਸਾ ਪ੍ਰਵृष੍ਟ- ਮਾਪੂਰ੍ਯਣਾਣਂ ਚ ਜਗਜ੍ਜਲੇਨ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਵਿਭਾਂਡਕ ਦੇ ਇਕੱਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਚਾਨਕ ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਛਾ ਗਏ ਤੇ ਮੀਂਹ ਪੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ ਰੋਮਪਾਦ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਕਾਮਃ ਸੁਤਾਂ ਦਦਾਵृਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਮ੍। ਕ੍ਰੋਧਪ੍ਰਤੀਕਾਰਕਰਂ ਚ ਚਕ੍ਰੇ ਗੋਭਿਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਗੇष੍ਵਭਿਕਰ੍षਣਂ ਚ
ਰੋਮਪਾਦ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਸ਼ਾਂਤਾ ਦਾ ਵਿਆਹ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਗੁੱਸਾ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਲਈ ਰਸਤੇ-ਰਸਤੇ ਗਾਂਆਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚਵਾਇਆ।
ਵਿਭਾਣ੍ਡਕਸ੍ਯਾਵ੍ਰਜਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਪਸ਼ੂਨ੍ਪ੍ਰਭੂਤਾਨ੍ਪਸ਼ੁਪਾਂਸ਼੍ਚ ਵੀਰਾਨ੍। ਸਮਾਦਿਸ਼ਤ੍ਪੁਤ੍ਰਗृਦ੍ਧੀ ਮਹਰ੍षਿ- ਰ੍ਵਿਭਾਣ੍ਡਕਃ ਪਰਿਪृਚ੍ਛੇਦ੍ਯਦਾ ਵਃ
ਜਦੋਂ ਵਿਭਾਂਡਕ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਗੋਆਲੇਆਂ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਭਾਂਡਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਪੁੱਛਣ, ਤਾਂ—'
ਸ ਕ੍ਤਵ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਭਿਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤੇ ਪਸ਼ਵਃ ਕਰ੍षਣਂ ਚ। ਕਿਂ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵੈ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਮਹਰ੍षੇ ਦਾਸਾਃ ਸ੍ਮ ਸਰ੍ਵੇ ਤਵ ਵਾਚਿ ਬਦ੍ਧਾਃ
'ਤੁਸੀਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਣਾ, "ਇਹ ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਹੈ; ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਆਖੋ—ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।"'
ਅਥੋਪਾਯਾਤ੍ਸ ਮੁਨਿਸ਼੍ਚਣ੍ਡਕੋਪਃ ਸ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਮੂਲਫਲਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ। ਅਨ੍ਵੇषਮਾਣਸ਼੍ਚ ਨ ਤਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚੁਕ੍ਰੋਧ ਤਤੋ ਭृਸ਼ਂ ਸਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮੁਨੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੇ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਆਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਕੋਪੇਨ ਵਿਦੀਰ੍ਯਮਾਣ ਆਸ਼ਙ੍ਕਮਾਨੋ ਨृਪਤੇਰ੍ਵਿਧਾਨਮ੍। ਜਗਾਮ ਚਮ੍ਪਾਂ ਪ੍ਰਤਿਧਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣ- ਸ੍ਤਮਙ੍ਗਰਾਜਂ ਸਪੁਰਂ ਸਰਾष੍ਟ੍ਰਮ੍
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਚੰਪਾ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ ਕਿ ਉਹ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇ।
ਸ ਵੈ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਃ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤਾ- ਨ੍ਘੋषਾਨ੍ਸਮਾਸਾਦਿਤਵਾਨ੍ਸਮृਦ੍ਧਾਨ੍। ਗੋਪੈਸ਼੍ਚ ਤੈਰ੍ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਰਾਜੇਵ ਤਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਮੁਵਾਸ ਤਤ੍ਰ
ਥੱਕਿਆ ਤੇ ਭੁੱਖਾ ਕਾਸ਼ਯਪ ਰਸਾਲੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਗੋਆਲੇਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਉਹ ਰਾਤ ਰਿਹਾ।
ਅਵਾਪ੍ਯ ਸਤ੍ਕਾਰਮਤੀਵ ਹृष੍ਟਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਥਿਤਾਃ ਸ੍ਥ ਗੋਪਾਃ। ਊਚੁਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇऽਭ੍ਯੁਪਗਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਧਨਂ ਤਵੇਦਂ ਵਿਹਿਤਂ ਸੁਤਸ੍ਯ
ਵੱਡੀ ਆਦਰ-ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗੋਆਲੇ ਹੋ?' ਉਹ ਸਭ ਆ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਇਹ ਸਾਰਾ ਧਨ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਦੇਸ਼ੇषੁ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਸ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨ- ਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਮਧੁਰਾਨ੍ਪ੍ਰਲਾਪਾਨ੍। ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਭੂਯਿष੍ਠਰਜਾਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਸਮਾਸਸਾਦਾਙ੍ਗਪਤਿਂ ਪੁਰਸ੍ਥਮ੍
ਹਰ ਥਾਂ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਪੂਜਿਤਸ੍ਤੇਨ ਨਰਰ੍षਭੇਣ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦਿਵਿ ਦੇਵਂ ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍। ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਸ੍ਨੁषਾਂ ਚੈਵ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਸੌਦਾਮਨੀਮੁਚ੍ਚਰਨ੍ਤੀਂ ਯਥੈਵ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੁੱਤਰੀ ਸ਼ਾਂਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗ੍ਰਾਮਾਂ ਸ਼੍ਚ ਘੋषਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਤਸ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋऽਸ੍ਯ ਪਰਃ ਸ ਕੋਪਃ। ਚਕਾਰ ਤਸ੍ਯੈਵ ਪਰਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਵਿਭਾਣ੍ਡਕੋ ਭੂਮਿਪਤੇਰ੍ਨਰੇਦ੍ਰ
ਜਦੋਂ ਵਿਭਾਂਡਕ ਨੇ ਪਿੰਡ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਾਂਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਠੰਢਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਮਿਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਸ ਤਤ੍ਰਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸੁਤਂ ਮਹਰ੍षਿ- ਰੁਵਾਚ ਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸਮਪ੍ਰਭਾਵਃ। ਜਾਤੇ ਚ ਪੁਤ੍ਰੇ ਵਨਮੇਵਾਵ੍ਰਜੇਥਾ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਿਯਾਣ੍ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ
ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਲਵੇ, ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਨਪਸੰਦ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਜਾਈਂ।'
ਸ ਤਦ੍ਵਚਃ ਕृਤਵਾਨृਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਯਯੌ ਚ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਬਭੂਵ। ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਚੈਨਂ ਪਰ੍ਯਚਰਨ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵੇ ਰੋਹਿਣੀ ਸੋਮਮਿਵਾਨੁਕੂਲਾ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਸ਼ਾਂਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਰੋਹਣੀ ਚੰਦ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਰੁਨ੍ਧਤੀ ਵਾ ਸੁਭਗਾ ਵਸਿष੍ਠਂ ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾ ਵਾ ਯਥਾ ਹ੍ਯਗਸ੍ਤ੍ਯਮ੍। ਨਲਸ੍ਯ ਵੈ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਯਥਾ ਭੂ ਦ੍ਯਥਾ ਸ਼ਚੀ ਵਜ੍ਰਧਰਸ੍ਯ ਚੈਵ
ਜਿਵੇਂ ਅਰੁੰਧਤੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ, ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ, ਦਮਯੰਤੀ ਨਲ ਦੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਚੀ ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਪਰ੍ਯਚਰਨ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਃ ਪੁਣ੍ਯ ਏषੋऽਵਭਾਤਿ ਮਹਾਹ੍ਰਦਂ ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤਿਃ। ਅਤ੍ਰਸ੍ਨਾਤਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ- ਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨ੍ਯਨੁਸਂਯਾਹਿ ਰਾਜਨ੍
ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕੀਰਤੀ ਵੱਡੇ ਸਰੋਵਰ ਨੂੰ ਰੌਣਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ ਵੱਲ ਚੱਲੋ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਯਾਤਃ ਕੌਸ਼ਿਕ੍ਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਜਨਮੇਜਯ। ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਜਗਾਮਾਯਤਨਾਨ੍ਯਥ
ਫਿਰ, ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵਿਖੇ।
ਸ ਸਾਗਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਸਂਗਮੇ ਨृਪ। ਨਦੀਸ਼ਤਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਚਕ੍ਰੇ ਸਮਾਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਸੌ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰਤੀਰੇਣ ਜਗਾਮ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ। ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ਵੀਰਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ-ਕੰਢੇ ਕਲਿੰਗ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਏਤੇ ਕਲਿਙ੍ਗਾਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਯਤ੍ਰ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ। ਯਤ੍ਰਾਯਜਤ ਧਰ੍ਮੋਪਿ ਦੇਵਾਞ੍ਸ਼ਰਣਮੇਤ੍ਯ ਵੈ
ਇਹ ਕਲਿੰਗ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਹੇ ਕੌਂਤਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਧਰਮ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈ ਕੇ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ऋषਿਭਿਃ ਸਮੁਪਾਯੁਕ੍ਤਂ ਯਜ੍ਞਿਯਂ ਗਿਰਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਉਤ੍ਤਰਂ ਤੀਰਮੇਤਦ੍ਧਿ ਸਤਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸੇਵਿਤਮ੍
ਇਹ ਉੱਤਰਲਾ ਕੰਢਾ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮੇਨ ਦੇਵਯਾਨੇਨ ਪਥਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੁਪੇਯੁषਃ। ਅਤ੍ਰਵੈ ऋषਯੋऽਨ੍ਯੇऽਪਿ ਪੁਰਾ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰੀਜਿਰੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹੇ ਹੀ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ। ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਰੁਦ੍ਰੋ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਸ਼ੁਮਾਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ਮਖੇ। ਪਸ਼ੁਮਾਦਾਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਾਗੋਯਮਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇੱਥੇ ਹੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਲਿਆ। ਪਸ਼ੂ ਲੈ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਮੇਰਾ ਹੈ।'