ਮਹਾਹ੍ਰਦਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਂ ਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤ ऋषਿਰ੍ਦੇਵਰ੍षਿਸਂਮਿਤਃ
ਕਾਸ਼ਯਪ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਝੀਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਥੇ ਰਿਹਾ, ਕਦੇ ਥਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਰੇਤਃ ਪ੍ਰਚਸ੍ਕਨ੍ਦ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਪ੍ਸਰਸਮੁਰ੍ਵਸ਼ੀਮ੍। ਅਪ੍ਸੂਪਸ੍ਪृਸ਼ਤੋ ਰਾਜਨ੍ਮृਗੀ ਤਚ੍ਚਾਪਿਬਤ੍ਤਦਾ। ਸਹ ਤੋਯੇਨ ਤृषਿਤਾ ਗਰ੍ਭਿਣੀ ਚਾਭਵਤ੍ਤਤਃ
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਬੀਜ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਿਕਲਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਅਪਸਰਾ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ; ਇੱਕ ਮਰਗੀ, ਜੋ ਪਿਆਸੀ ਸੀ, ਉਸ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈ।
ਸਾ ਪੁਰੋਕ੍ਤਾ ਭਗਵਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਲੋਕਕਰ੍ਤृਣਾ। ਦੇਵਕਨ੍ਯਾ ਮृਗੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਂ ਸੂਯ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਸੀ—'ਤੂੰ ਮਰਗੀ ਬਣ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਵੇਂਗੀ'।
ਅਮੋਘਤ੍ਵਾਦ੍ਵਿਧੇਸ਼੍ਚੈਵ ਭਾਵਿਤ੍ਵਾਦ੍ਦੈਵਨਿਰ੍ਮਿਤਾਤ੍। ਤਸ੍ਯਾਂ ਮृਗ੍ਯਾਂ ਸਮਭਵਤ੍ਤਸ੍ਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਨृषਿਃ। ऋਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਤਪੋਨਿਤ੍ਯੋ ਵਨ ਏਵਾਭ੍ਯਵਰ੍ਧਤ
ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਅਟੱਲਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਰਚੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮਰਗੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜਨਮਿਆ, ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਵੈ ਰਾਜਨ੍ਨਾਸੀਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤੇਨਰ੍ਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਤਦਾ ਸ ਪ੍ਰਥਿਤੋऽਭਵਤ੍
ਰਾਜਾ, ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਸੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ ਤੇਨ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵੋऽਨ੍ਯਃ ਪਿਤੁਰਨ੍ਯਤ੍ਰਮਾਨੁषਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਨੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇऽਭਵਨ੍ਨृਪ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਸਖਾ ਦਸ਼ਰਸ਼ਸ੍ਯ ਵੈ। ਕਲੋਮਪਾਦ ਇਤਿਖ੍ਯਾਤੋ ਹ੍ਯਙ੍ਗਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋऽਭਵਤ੍
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਦੋਸਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਲਮਸ਼ਪਾਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅੰਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤੇਨ ਕਾਮਃ ਕृਤੋ ਮਿਥ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ। `ਦੈਵੋਪਹਤਸਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇਨਾਪਿ ਭਾਰਤ'। ਸ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ, ਭਾਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਪੁਰੋਹਿਤਾਪਚਾਰਾਚ੍ਚ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਯਦਚ੍ਛਯਾ। ਨ ਵਵਰ੍ष ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਤੋऽਪੀਡ੍ਯਨ੍ਤ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੀਂਹ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋਏ।
ਸ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ੍ਤਪੋਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਮਨੀषਿਣਃ। ਪ੍ਰਵਰ੍षਣੇ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮਰ੍ਥਾਨ੍ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਹੋਏ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਕਥਂ ਪ੍ਰਵਰ੍षੇਤ੍ਪਰ੍ਜਨ੍ਯ ਉਪਾਯਃ ਪਰਿਮृਸ਼੍ਯਤਾਮ੍। ਤਮੂਚੁਸ਼੍ਚੋਦਿਤਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਸ੍ਵਮਤਾਨਿ ਮਨੀषਿਣਃ
'ਕਿਵੇਂ ਬਦਲ ਮੀਂਹ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਕੋਈ ਢੰਗ ਸੋਚੋ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਏ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵੇਕੋ ਰਮੁਨਿਵਰਸ੍ਤਂ ਰਾਜਾਨਮੁਵਾਚ ਹ। ਕੁਪਿਤਾਸ੍ਤਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਂ ਚਰ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਾਰਾਜ਼ ਹਨ; ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰ।'
ऋਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਮੁਨਿਸੁਤਮਾਨਯਸ੍ਵ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਐਣੇਯਮਨਭਿਜ੍ਞਂ ਚ ਨਾਰੀਣਾਮਾਰ੍ਜਵੇ ਰਤਮ੍
'ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿੰਗ ਹਨ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਅਤੇ ਸਧਾਰਣਤਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਉ, ਹੇ ਰਾਜਾ।'
ਸ ਚੇਦਵਤਰੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਵਿषਯਂ ਤੇ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਰ੍षੇਤ੍ਪਰ੍ਜਨ੍ਯ ਇਤਿ ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ
'ਜੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਬਦਲ ਤੁਰੰਤ ਮੀਂਹ ਪਾ ਦੇਣਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਰਾਜਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰਾਗਚ੍ਛਤ੍ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇषੁ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਫਿਰ ਜਾ ਕੇ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ।
ਰਾਜਾਨਮਾਗਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਸਂਜਗृਹੁਃ ਪ੍ਰਜਾਃ। `ਸ ਚ ਤਾ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਪਿਤੇਵ ਹਿਤਕृਤ੍ਸਦਾ
ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਰਾਜਾ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤੋऽਙ੍ਗਪਤਿਰਾਹੂਯ ਸਚਿਵਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਾਨ੍। ऋਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਾਗਮੇ ਯਤ੍ਨਮਕਰੋਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਨਿਸ਼੍ਚਯੇ
ਫਿਰ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਠੀਕ ਰਾਹ ਲੱਭਣ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਸੋऽਧ੍ਯਗਚ੍ਛਦੁਪਾਯਂ ਤੁ ਤੈਰਮਾਤ੍ਯੈਃ ਸਹਾਚ੍ਯੁਤਃ। ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੈਰਲਮਰ੍ਥਜ੍ਞੌਰ੍ਨੀਤ੍ਯਾਂ ਚ ਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤੈਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਉਹਨਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ, ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਨੀਤੀ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਸਨ, ਇਕ ਢੰਗ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਨਾਯਯਾਮਾਸ ਵਾਰਮੁਖ੍ਯਾ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਵੇਸ਼੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਨਿष੍ਣਾਤਾਸ੍ਤਾ ਉਵਾਚ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮੁੱਖ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ऋਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਮृषੇਃ ਪੁਤ੍ਰਮਾਨਯਧ੍ਵਮੁਪਾਯਤਃ। ਲੋਭਯਿਤ੍ਵਾऽਭਿਵਿਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਵਿषਯਂ ਮਮ ਸ਼ੋਭਨਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੁਭਾਓ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਵਿਖਾਓ।
ਤਾ ਰਾਜਭਯਭੀਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਪਭੀਤਾਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤਃ। ਅਸ਼ਕ੍ਯਮੂਚੁਸ੍ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿषਣ੍ਣਾ ਗਤਚੇਤਸਃ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਡਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਮਨ ਵਿਚ ਉਦਾਸ ਅਤੇ ਘਬਰਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵੇਕਾ ਜਰਦ੍ਯੋषਾ ਰਾਜਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪ੍ਰਯਤਿष੍ਯੇ ਮਹਾਰਾਜ ਤਮਾਨੇਤੁਂ ਤਪੋਧਨਮ੍
ਉਥੇ ਇਕ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗੀ ਕਿ ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਵੇ।"
ਅਭਿਪ੍ਰੇਤਾਂਸ੍ਤੁ ਮੇ ਕਾਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਮਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਾਨਯਿਤੁਮृਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਮृषੇਃ ਸੁਤਮ੍
"ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀਆਂ ਚਾਹਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।"
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਮਭਿਪ੍ਰੇਤਮਨ੍ਵਜਾਨਾਤ੍ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਧਨਂ ਚ ਪ੍ਰਦਦੌ ਭੂਰਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤੋ ਰੂਪੇਣ ਸਪਨ੍ਨਾ ਵਯਸਾ ਚ ਮਹੀਪਤੇ। ਸ੍ਤ੍ਰਿਯ ਆਦਾਯ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਾ ਜਗਾਮ ਵਨਮਞ੍ਜਸਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਕੁਝ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸਿੱਧੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸਾ ਤੁ ਨਾਵ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਚਕ੍ਰੇ ਰਾਜਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ। ਸਂਦੇਸ਼ਾਚ੍ਚੈਵ ਨृਪਤੇਃ ਸ੍ਵਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚੈਵ ਭਾਰਤ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਆਪਣੀ ਅਕਲ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਇਕ ਨਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਇਆ।
ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਫਲੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਕृਤ੍ਰਿਮੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤੈਃ। ਨਾਨਾਗੁਲ੍ਮਲਤੋਪੇਤੈਃ ਸ੍ਵਾਦੁਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦੈਃ
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਨਕਲੀ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਬੇਲਾਂ ਅਤੇ ਬੂਟਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਚਾਹਵਾਂ ਵਾਲੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਤੀਵ ਰਮਣੀਯਂ ਤਦਤੀਵ ਚ ਮਨੋਹਰਮ੍। ਚਕ੍ਰੇ ਨਾਵ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਰਮ੍ਯਮਦ੍ਭੁਤੋਪਮਦੇਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਨਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਆਸ਼ਰਮ ਬੜਾ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਿਚ ਅਜੋਬਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਨਿਵਧ੍ਯ ਸਾ ਨਾਵਮਦੂਰੇ ਕਾਸ਼੍ਯਪਾਸ਼੍ਰਮਾਤ੍। ਚਾਰਯਾਮਾਸ ਪੁਰੁषੈਰ੍ਵਿਹਾਰਂ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਮੁਨੇਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਨਾਵ ਨੂੰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦੂਰ ਲੰਗਰ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਦੁਹਿਤਰਂ ਵੇਸ਼੍ਯਾਂ ਸਮਾਧਾਯੇਤਿਕਾਰ੍ਯਤਾਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਨ੍ਤਰਂ ਕਾਸ਼ਯ੍ਪਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਬੁਦ੍ਧਿਸਂਮਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਕੰਮ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਅਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਮੌਕਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਚਲਾਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।