ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਮਹਾਰਾਜ ਕਪਿਲੋਂऽਸ਼ੁਮਤੋऽਭਵਤ੍। ਉਵਾਚ ਚੈਨਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਰਦੋਸ੍ਮੀਤਿ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਕਪਿਲ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਸ ਵਵ੍ਰੇ ਤੁਰਗਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਥਮਂ ਯਜ੍ਞਕਾਰਣਾਤ੍। ਦ੍ਵਿਤੀਯਮੁਦਕਂ ਵਵ੍ਰੇ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪਾਵਨੇਚ੍ਛਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਯਜਨ ਲਈ ਘੋੜਾ ਮੰਗਿਆ, ਤੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਮੰਗਿਆ।
ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕਪਿਲੋ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ। ਦਦਾਨਿ ਤਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਦ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸੇऽਨਘ
ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਪਿਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ।'
ਤ੍ਵਯਿ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਾਰ੍ਥਃ ਸਗਰਃ ਪੁਤ੍ਰਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਪਿਤਾ
ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਧੀਰਜ, ਧਰਮ ਤੇ ਸਚਾਈ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਸਗਰ ਦਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ।
ਤਵ ਚੈਵ ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਾਗਰਾਃ। `ਸ਼ਲਭਤ੍ਵਂ ਗਤਾ ਯੇ ਤੇ ਮਮ ਕ੍ਰੋਧਹੁਤਾਸ਼ਨੇ
ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਪਤੰਗੇ ਵਾਂਗ ਸੜ ਗਏ, ਹੁਣ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਵਣਗੇ।
ਪੌਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵਾਦਾਨਯਿष੍ਯਤਿ। ਪਾਵਨਾਰ੍ਥਂ ਸਾਗਰਾਣਾਂ ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਤੇਰਾ ਪੌਤਰਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਲਿਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਹੋ ਸਕੇ।
ਹਯਂ ਨਯਸ੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਾਜ੍ਞਿਂ ਨਰਪੁਙ੍ਗਵ। ਯਜ੍ਞਃ ਸਮਾਪ੍ਯਤਾਂ ਤਾਤ ਸਗਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਘੋੜਾ ਲੈ ਜਾ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਗਰ ਦਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰ, ਤਾ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ।
ਅਂਸ਼ੁਮਾਨੇਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕਪਿਲੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਆਜਗਾਮ ਹਯਂ ਗृਹ੍ਯ ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਕਪਿਲ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਨੇ ਘੋੜਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਯਜਨ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸੋਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਤਃ ਪਾਦੌ ਸਗਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਤਨਾਪ੍ਯੁਪਾਘ੍ਰਾਤਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਂਨਯ੍ਵੇਦਯਤ੍
ਫਿਰ, ਸਗਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਯਥਾ ਦृष੍ਟਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚਾਪਿ ਸਾਗਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਥਾ। ਤਂ ਚਾਸ੍ਮੈ ਹਯਮਾਚष੍ਟ ਯਜ੍ਞਵਾਟਮੁਪਾਗਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਅਤੇ ਯਜਨ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਲਿਆਇਆ ਘੋੜਾ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਗਰੋ ਰਾਜਾ ਪੁਤ੍ਰਜਂ ਦੁਃਖਮਤ੍ਯਜਤ੍। ਅਂਸ਼ੁਮਨ੍ਤਂ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯਸਮਾਪਯਤ ਤਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਸਮਾਪ੍ਤਯਜ੍ਞਃ ਸਗਰੋ ਦੇਵੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਭਾਜਿਤਃ। ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਕਲ੍ਪਯਾਮਾਸ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਵਰੁਣਾਲਯਮ੍
ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਸਗਰ ਨੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਵਰੁਣ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਯ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ। ਪੌਤ੍ਰੇ ਭਾਰਂ ਸਮਵੇਸ਼੍ਯ ਜਗਾਮ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਤਦਾ
ਕੰਵਲੇ-ਆਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਰਾਜ ਕਰਕੇ, ਰਾਜ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਆਪਣੇ ਪੌਤਰੇ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਂਸ਼ੁਮਾਨਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਮਹੀਂ ਸਾਗਰਮੇਖਲਾਮ੍। ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਾਸ ਮਹਾਰਾਜ ਯਥੈਵਾਸ੍ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਮਭਵਦ੍ਦਿਲੀਪੋ ਨਾਮ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮਾਧਾਯ ਅਂਸ਼ੁਮਾਨਪਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਲੀਪ ਨਾਮ ਦਾ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜਨਮਿਆ। ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਠਾ ਕੇ, ਆਪ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਲਿਆ।
ਦਿਲੀਪਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨਿਧਨਂ ਮਹਤ੍। ਪਰ੍ਯਤਪ੍ਯਤ ਦੁਃਖੇਨ ਤੇषਾਂ ਗਤਿਮਚਿਨ੍ਤਯਤ੍
ਫਿਰ ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਾਸ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪੜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਗਙ੍ਗਾਵਤਰਣਏ ਯਤ੍ਨਂ ਸੁਮਹਚ੍ਚਾਕਰੋਨ੍ਨृਪਃ। ਨ ਚਾਵਤਾਰਯਾਮਾਸ ਚੇष੍ਟਮਾਨੋ ਯਥਾਬਲਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਵੱਡਾ ਜਤਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸਕਿਆ।
ਤਸ੍ ਪੁਤ੍ਰ ਸਮਭਵਚ੍ਛ੍ਰੀਮਾਨ੍ਧਰ੍ਮਪਰਾਣਃ। ਭਗੀਰਥ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸਤ੍ਯਵਾਗਨਸੂਯਕਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਗੀਰਥ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਸੀ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਚਨਵਾਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਤੁ ਤਂ ਰਾਜ੍ਯੇਦਿਲੀਪੋ ਵਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਠਾ ਕੇ, ਆਪ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਪਃ ਸਿਦ੍ਧਿਸਮਾਯੋਗਾਤ੍ਸ ਰਾਜਾ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਵਨਾਜ੍ਜਗਾਮ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਕਾਲਯੋਗੇਨ ਭਾਰਤ
ਤਪ ਅਤੇ ਸਿਧੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਜਾ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਿਆ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।
ਸ ਤੁ ਰਾਜਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤੀ ਮਹਾਰਥਃ। ਬਭੂਵ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ ਮਨੋਨਯਨਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕਪਿਲੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਪਿਤॄਣਆਂ ਨਿਧਨਂ ਘੋਰਮਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਪਿਲ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਵਰਗ ਨਾ ਪਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ।
ਸ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਚਿਵੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਹृਦਯੇਨ ਵਿਦੂਯਤਾ। ਜਗਾਮ ਹਿਮਵਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤੁਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਦਿਲ ਦੁੱਖੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਪਾਸ ਤਪ ਕਰਣ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਆਰਿਰਾਧਯਿषੁਰ੍ਗਙ੍ਗਾਂ ਤਪਸਾ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਵਿषਃ। ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਤ ਨਰ੍ਰੇष੍ਠ ਹਿਮਵਨ੍ਤਂ ਨਗੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਸਾੜ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ृਙ੍ਗੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧਾਕਾਰੈਰ੍ਧਾਤੁਮਦ੍ਭਿਰਲਂਕृਤਮ੍। ਪਵਨਾਲਮ੍ਬਿਭਿਰ੍ਮੇਘੈਃ ਪਰਿਪਿਕ੍ਤਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਪਹਾੜ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਦੀਕੁਞ੍ਜਨਿਤਮ੍ਬੈਸ਼੍ਚ ਸੋਦਕੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਗੁਹਾਕਨ੍ਦਰਸਂਲੀਨਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ, ਤੇ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਸਿੰਘਾਂ ਤੇ ਬਾਘਾਂ ਵਲੋਂ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ਕੁਨੈਸ਼੍ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗੈਃ ਕੂਜਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਵਿਧਾ ਗਿਰਃ। ਭृਙ੍ਗਰਾਜੈਸ੍ਤਥਾ ਹਂਸੈਰ੍ਦਾਤ੍ਯੂਹੈਰ੍ਜਲਕੁਕ੍ਕੁਟੈਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ, ਜੋ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ—ਭੁੰਨਰੇ, ਹੰਸ, ਜਲ-ਪੰਛੀ ਤੇ ਜਲ-ਕੁਕੜੀਆਂ ਨਾਲ।
ਮਯੂਰੈਃ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਜੀਵਂਜੀਵਕਕੋਕਿਲੈਃ। ਚਕੋਰੈਰਸਿਤਾਪਾਙ੍ਗੈਸ੍ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਿਯੈਰਪਿ
ਮੋਰਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੂਛਾਂ 'ਸੌ ਅੱਖਾਂ' ਵਾਲੀਆਂ, ਜੀਵੰ-ਜੀਵਕ ਕੋਕਿਲਾਂ, ਕਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਚਕੋਰ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ।
ਜਲਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਪਦ੍ਮਿਨੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਂਕੁਲਮ੍। ਸਾਰਸਾਨਾਂ ਚ ਮਧੁਰੈਰ੍ਵ੍ਯਾਹृਤੈਃ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍
ਸੁਹਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸਾਰਸਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕਿਨ੍ਨਰੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਨਿषੇਵਿਤਸ਼ਿਲਾਤਲਮ੍। ਦਿਗ੍ਵਾਰਣਵਿषਾਣਾਗ੍ਰੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਧृष੍ਟਪਾਦਪਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੱਥਰੀਲੇ ਪਲੇਟੂ ਕਿੰਨਰਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਵਸੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜੇ ਹੋਏ।