ਸ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਰਾਜਾ ਮੁਨਿਮੁਖੋਦ੍ਗਤਮ੍। ਮਹੂਰ੍ਤਂ ਵਿਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਣੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਚਿਨ੍ਤਯਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਈ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਬੰਦੇ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਸ ਪੁਤ੍ਰਨਿਧਨੋਤ੍ਥੇਨ ਦੁਃਖੇਨ ਸਮਭਿਪ੍ਲੁਤਃ। ਆਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾऽऽਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਹਯਮੇਵਾਨ੍ਵਚਿਨ੍ਤਯਤ੍
ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਘੋੜੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਅਸ਼ੁਮਨ੍ਤਂ ਸਮਾਹੂਯ ਅਸਮਞ੍ਜਸੁਤਂ ਤਦਾ। ਪੌਤ੍ਰਂ ਭਰਤਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਅਸਮੰਜਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅੰਸ਼ੁਮਤ, ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
षष੍ਟਿਸ੍ਤਾਤ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਮਿਤੌਜਸਾਮ੍। ਕਾਪਿਲਂ ਤੇਜ ਆਸਾਦ੍ਯ ਮਤ੍ਕृਤੇਨਿਧਨਂ ਗਤਾਃ
ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ ਕਪਿਲ ਦੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।
ਤਵ ਚਾਪਿ ਪਿਤਾ ਤਾਤ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਮਯਾऽਨਘ। ਧਰ੍ਮਂ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣੇਨ ਪੌਰਾਣਾਂ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਵੀ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਸਗਰਃ ਪੁਤ੍ਰਮਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਤ੍ਯਕ੍ਤਵਾਨ੍ਦੁਸ੍ਤ੍ਯਜਂ ਵੀਰਂ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਪੋਧਨ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਸਾਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਛੱਡਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸੀ, ਕਿਉਂ ਛੱਡਿਆ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਤਪ ਵਾਲੇ।
ਅਸਮਞ੍ਜ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸਗਰਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਹ੍ਯਭੂਤ੍। ਯਂ ਸ਼ੈਵ੍ਯਾ ਜਨਯਾਮਾਸ ਪੌਰਾਣਾਂ ਸ ਹਿ ਦਾਰਕਾਨ੍
ਅਸਮੰਜਾ ਨਾਮ ਦਾ ਸਗਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੈਵਿਆ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ।
ਕ੍ਰੀਡਤਃ ਸਹਸਾऽऽਸਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਮਹੀਪਤੇ'। ਚੂਡਾਸੁ ਕ੍ਰੋਸ਼ਤੋ ਗृਹ੍ਯਨਦ੍ਯਾਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਦੁਰ੍ਬਲਾਨ੍
ਖੇਡਦਿਆਂ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੋਟੀ ਫੜ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਰੋ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਨਦੀ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪੌਰਾਃ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਭਯਸ਼ੋਕਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਃ। ਸਗਰਂ ਚਾਭ੍ਯਭਾषਨ੍ਤ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕ ਡਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਸਗਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤ੍ਵਂ ਨਸ੍ਤ੍ਰਾਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਪਰਚਕ੍ਰਾਦਿਭਿਰ੍ਭਯਾਤ੍। ਅਸਮਞ੍ਜਭਯਾਦ੍ਧੋਰਾਤ੍ਤਤੋ ਨਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਨਰ੍ਹਸਿ
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਖਤਰੇ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਅਸਮੰਜਾ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਖਤਰੇ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਪੌਰਾਣਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਘੋਰਂ ਨृਪਤਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਵਿਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾਸਚਿਵਾਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਸਮਞ੍ਜ ਪੁਰਾਦਦ੍ਯ ਸੁਤੋ ਮੇ ਵਿਪ੍ਰਵਾਸ੍ਯਤਾਮ੍। ਯਦਿ ਵੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਰ੍ਯਮੇਤਚ੍ਛੀਧ੍ਰਂ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਅਸਮੰਜਾ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਅੱਜ ਹੀ ਨਗਰ ਤੋਂ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਜੇ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਕਰ ਦਿਉ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਚਿਵਾਸ੍ਤੇ ਨਰਾਧਿਪ। ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਰਿਤਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਯਥਾऽऽਜ੍ਞਾਪਿਤਵਾਨ੍ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ, ਤੁਰੰਤ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਥਾ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਪੌਰਾਣਾਂ ਹਿਤਕਾਮੇਨ ਸਗਰੇਣ ਵਿਵਾਸਿਤਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਕਿਵੇਂ ਸਗਰ ਨੇ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ।
ਅਂਸ਼ੁਮਾਂਸ੍ਤੁ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਯਦੁਕ੍ਤਃ ਸਗਰੇਣ ਹਿ। ਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਂ ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਹੁਣ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੀ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਜੋ ਸਗਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਪਿਤੁਸ਼੍ ਤੇऽਹਂਤ੍ਯਾਗੇਨ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਨਿਧਨੇਨ ਚ। ਅਲਾਭੇਨ ਤਥਾऽਸ਼੍ਵਸ੍ ਪਰਿਤਪ੍ਯਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਤਿਆਗ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮੌਤ, ਤੇ ਘੋੜਾ ਨਾ ਮਿਲਣ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੁਃਖਾਭਿਸਂਤਪ੍ਤਂ ਯਜ੍ਞਵਿਘ੍ਨਾਚ੍ਚ ਮੋਹਿਤਮ੍। ਹਯਸ੍ਯਾਨਯਨਾਤ੍ਪੌਤ੍ਰ ਨਰਕਾਨ੍ਮਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ
ਇਸ ਲਈ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਰੁਕਣ ਕਾਰਨ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਪੋਤੇ, ਘੋੜਾ ਲਿਆ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ। ਏਵਂ ਸ ਸਾਗਰੋ ਰਾਜਨ੍ਪੂਰਿਤੋऽਗਸ੍ਤ੍ਯਦੂਪਿਤਃ ।। ਜਗਾਮ ਦੁਃਖਾਤ੍ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਯਤ੍ਰਵੈ ਦਾਰਿਤਾ ਮਹੀ
ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਗਰ, ਅਗਸਤ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਥਾਂ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਫਟ ਗਈ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਤੇਨੈਵ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ। ਅਪਸ਼੍ਯਚ੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕਪਿਲਂ ਤੁਰਗਂ ਚ ਤਮ੍
ਉਹ ਉਸੇ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਪਿਲ ਤੇ ਘੋੜਾ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇਜਸੋ ਰਾਸ਼ਿਂ ਪੁਰਾਣਮृਪਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੂਮੌ ਕਾਰ੍ਯਮਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਰੱਖੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਮਹਾਰਾਜ ਕਪਿਲੋਂऽਸ਼ੁਮਤੋऽਭਵਤ੍। ਉਵਾਚ ਚੈਨਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਰਦੋਸ੍ਮੀਤਿ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਕਪਿਲ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਸ ਵਵ੍ਰੇ ਤੁਰਗਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਥਮਂ ਯਜ੍ਞਕਾਰਣਾਤ੍। ਦ੍ਵਿਤੀਯਮੁਦਕਂ ਵਵ੍ਰੇ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪਾਵਨੇਚ੍ਛਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਯਜਨ ਲਈ ਘੋੜਾ ਮੰਗਿਆ, ਤੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਮੰਗਿਆ।
ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕਪਿਲੋ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ। ਦਦਾਨਿ ਤਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਦ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸੇऽਨਘ
ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਪਿਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ।'
ਤ੍ਵਯਿ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਾਰ੍ਥਃ ਸਗਰਃ ਪੁਤ੍ਰਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਪਿਤਾ
ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਧੀਰਜ, ਧਰਮ ਤੇ ਸਚਾਈ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਸਗਰ ਦਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ।
ਤਵ ਚੈਵ ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਾਗਰਾਃ। `ਸ਼ਲਭਤ੍ਵਂ ਗਤਾ ਯੇ ਤੇ ਮਮ ਕ੍ਰੋਧਹੁਤਾਸ਼ਨੇ
ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਪਤੰਗੇ ਵਾਂਗ ਸੜ ਗਏ, ਹੁਣ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਵਣਗੇ।
ਪੌਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵਾਦਾਨਯਿष੍ਯਤਿ। ਪਾਵਨਾਰ੍ਥਂ ਸਾਗਰਾਣਾਂ ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਤੇਰਾ ਪੌਤਰਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਲਿਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਹੋ ਸਕੇ।
ਹਯਂ ਨਯਸ੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਾਜ੍ਞਿਂ ਨਰਪੁਙ੍ਗਵ। ਯਜ੍ਞਃ ਸਮਾਪ੍ਯਤਾਂ ਤਾਤ ਸਗਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਘੋੜਾ ਲੈ ਜਾ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਗਰ ਦਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰ, ਤਾ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ।
ਅਂਸ਼ੁਮਾਨੇਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕਪਿਲੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਆਜਗਾਮ ਹਯਂ ਗृਹ੍ਯ ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਕਪਿਲ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਨੇ ਘੋੜਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਯਜਨ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸੋਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਤਃ ਪਾਦੌ ਸਗਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਤਨਾਪ੍ਯੁਪਾਘ੍ਰਾਤਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਂਨਯ੍ਵੇਦਯਤ੍
ਫਿਰ, ਸਗਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਯਥਾ ਦृष੍ਟਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚਾਪਿ ਸਾਗਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਥਾ। ਤਂ ਚਾਸ੍ਮੈ ਹਯਮਾਚष੍ਟ ਯਜ੍ਞਵਾਟਮੁਪਾਗਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਅਤੇ ਯਜਨ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਲਿਆਇਆ ਘੋੜਾ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।