ਸ ਤਪ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਮਹਤ੍ਤਪੋਯੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਆਸਸਾਦ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਮਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੇ ਤਪ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸਕ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼ਂਕਰਂ ਭਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪਿਨਾਕਿਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਨਮ੍। ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਂ ਸ਼ਿਵਮੁਗ੍ਰੇਸ਼ਂ ਬਹੁਰੂਪਮੁਮਾਪਤਿਮ੍
ਸ਼ੰਕਰ, ਭਵ, ਈਸ਼ਾਨ, ਪਿਨਾਕੀ, ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ, ਸ਼ਿਵ, ਉਗ੍ਰੇਸ਼, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਉਮਾ ਦਾ ਪਤੀ।
ਸ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਵਰਦਂ ਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਨृਪਃ। ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਸਮਯਾਚਤ
ਉਹ ਵਰਦਾਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ।
ਤਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ਹਰਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸਭਾਰ੍ਯਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵृਤੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇऽਹਂ ਤ੍ਵਯੇਹ ਨृਪਤੇ ਵਰਮ੍
ਹਰ ਨੇ, ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇ, ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ।'
षष੍ਟਿਃ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪਰਮਦਰ੍ਪਿਤਾਃ। ਏਕਸ੍ਯਾਂ ਸਂਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਨਰਵਰੋਤ੍ਤਮ
ਤੇਰੇ ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤੇ ਚੈਵਸਰ੍ਵੇ ਸਹਿਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਏਕੋ ਵਂਸ਼ਧਰਃ ਸ਼ੂਰ ਏਕਸ੍ਯਾਂ ਸਂਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਪਰ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ। ਸ ਚਾਪਿ ਸਗਰੋ ਰਾਜਾ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰੁਦਰ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇ ਸਗਰ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਹੋऽਤਿਹृष੍ਟਮਨਾਸ੍ਤਦਾ। `ਕਾਲਂ ਸ਼ਂਭੁਵਰਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਸਗਰੋऽਨਯਤ੍
ਉਥੇ, ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਗਰ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਵਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਘੜੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤੇਮਨੁਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭਾਰ੍ਯੇ ਕਲਲੋਚਨੇ। ਵੈਦਰ੍ਭੀ ਚੈਵ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾ ਚ ਗਰ੍ਭਿਣ੍ਯੌ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ—ਵੈਦਰਭੀ ਤੇ ਸ਼ੈਬਿਆ—ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਵੈਦਰ੍ਭੀ ਗਰ੍ਭਾਲਾਬੁਂ ਵ੍ਯਜਾਯਤ। ਸ਼ੈਵ੍ਯਾ ਚ ਸੁषੁਵੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕੁਮਾਰਂ ਦੇਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਵੈਦਰਭੀ ਨੇ ਲੌਕੀ ਵਰਗਾ ਗਰਭ ਜਨਿਆ, ਤੇ ਸ਼ੈਬਿਆ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਤਦਾऽਲਾਬੁਂ ਸਮੁਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਅਥਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵਾਚਂ ਗਂਭੀਰਨਿਃਸ੍ਵਨਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੌਕੀ ਨੂੰ ਫੈਂਕਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ; ਪਰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਗੰਭੀਰ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ।
ਰਾਜਨ੍ਮਾ ਸਾਹਸਂਕਾਰ੍षੀਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਅਲਾਬੁਮਧ੍ਯਾਨ੍ਨਿष੍ਕृष੍ਯ ਵੀਜਂ ਯਤ੍ਨੇਨ ਗੋਪ੍ਯਤਾਮ੍
'ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਨਾ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਗਲ ਨਹੀਂ; ਲੌਕੀ ਵਿਚੋਂ ਬੀਜ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕੱਢ ਕੇ, ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖ।'
ਸੋਪਸ੍ਵੇਦੇषੁ ਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਘृਤਪੂਰ੍ਣੇषੁ ਭਾਗਸ਼ਃ। ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
'ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰੇਕ ਹਿੱਸਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੱਖ; ਤਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।'
ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਦਿष੍ਟਂ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮ ਨਰਾਧਿਪ। ਅਨੇਨ ਕ੍ਰਮਯੋਗੇਨ ਮਾ ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰਤੋऽਨ੍ਯਥਾ
'ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਇਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਵੇ।'
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਚ ਸ ਰਾਜਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਤਚ੍ਚਰਾਕਾਥ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭ
ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ।
[ਏਕੈਕਸ਼ਸ੍ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਬੀਜਂ ਬੀਜਂ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਘृਤਪੂਰ੍ਣੇषੁ ਕੁਮ੍ਭੇषੁ ਤਾਨ੍ਭਾਗਾਨ੍ਵਿਦਧੇ ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਹਰੇਕ ਬੀਜ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਹਰੇਕ ਹਿੱਸਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ।
ਧਾਤ੍ਰੀਸ਼੍ਚੈਕੈਕਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਣਤਤ੍ਪਰਃ। ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਹਾਬਲਾਃ ।।]
ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਧਾਈ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਉਭਰ ਆਏ।
षष੍ਟਿਃ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਣਿ ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿਮਤੇਜਸਃ। ਰੁਦ੍ਰਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਸਮਜਾਯਨ੍ਤ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਰੁਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤੇ ਘੋਰਾਃ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਾਣ ਆਕਾਸ਼ਪਰਿਸਰ੍ਪਿਣਃ। ਬਹੁਤ੍ਵਾਚ੍ਚਾਵਜਾਨਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਾਲ੍ਲੋਁਕਾਨ੍ਸਹਾਮਰਾਨ੍
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਡਰਾਉਣੇ, ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਬਾਧਨ੍ਤ ਤਥਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਚੈਵ ਭੂਤਾਨਿ ਸ਼ੂਰਾ ਸਮਰਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੰਗ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਇਹ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧੇ, ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤਦਾ ਲੋਕਾਃ ਸਾਗਰੈਰ੍ਮਨ੍ਦਬੁਦ੍ਧਿਭਿਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਰਣਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਦੈਵਤੈਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ ਮੰਦ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੀ ਜਾਤੀ ਵਲੋਂ ਤੰਗ ਆਏ ਲੋਕ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਪਾਸ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਆਏ।
ਤਾਨੁਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ। ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਹੋ, ਵਾਪਸ ਜਾਓ।"
ਨਾਤਿਦੀਰ੍ਘੇਣ ਕਾਲੇਨ ਸਾਗਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਮਹਾਨ੍। ਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਘੋਰਃ ਸ੍ਵਕृਤੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਸੁਰਾਃ
ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰੀਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ ਭਿਆਨਕ ਆਫ਼ਤ ਆਵੇਗੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵਾ ਲੋਕਾਸ਼੍ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰ। ਪਿਤਾਮਹਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਥਾਗਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਲੋਕ, ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਬਹੁਤਿਥੇ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸਗਰੋ ਰਾਜਾ ਹਯਮੇਧੇਨ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਦਿੱਖ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਨੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵੋ ਵ੍ਯਚਰਦ੍ਭੂਮਿਂ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸੁਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। `ਸਰ੍ਵੈਰੇਵ ਮਹੋਤ੍ਸਾਹੈਃ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਪ੍ਰਚਰੋ ਨृਪ
ਉਸ ਦਾ ਘੋੜਾ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ; ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਸਨ।
ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਸ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਸ੍ਤੋਯਂ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਘੋੜਾ, ਜਲ-ਰਹਿਤ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਓਥੇ ਹੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸਾਗਰਾਸ੍ਤਾਤ ਹृਤਂ ਮਤ੍ਵਾ ਹਯੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਆਗਮ੍ਯ ਪਿਤੁਰਾਚਖ੍ਯੁਰਦृਸ਼੍ਯਂ ਤੁਰਗਂ ਹृਤਮ੍। ਤੇਨੋਕ੍ਤਾ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਾਰ੍ਗਤ ਵਾਜਿਨਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਪਿਤਾ, ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਵਧੀਆ ਘੋੜਾ ਚੋਰੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਵਾਪਸ ਆਏ ਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਘੋੜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਘੋੜਾ ਲੱਭੋ।"
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਿਤੁਰਾਜ੍ਞਾਯ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਤਂ ਹਯਮ੍। ਅਮਾਰ੍ਗਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਂਚ ਪृਥਿਵੀਤਲਮ੍
ਫਿਰ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੋੜਾ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸਾਗਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੁਪੇਤ੍ਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍। ਨਾਧ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਤ ਤੁਰਗਮਸ਼੍ਵਹਰ੍ਤਾਰਮੇਵ ਚ
ਸਾਰੇ ਸਗਰ ਪੁੱਤਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਘੋੜਾ ਮਿਲਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।