ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਵਿਬੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥਾਕਾਮਂ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍। ਮਹਤਾ ਕਾਲਯੋਗੇਨ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਤੇऽਰ੍ਣਵਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਓ; ਵਕਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਹਾਲਤ 'ਚ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਜ੍ਞਾਤੀਂਸ਼੍ਚ ਕਾਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜੋ ਭਗੀਥਃ। `ਪੂਰਯਿष੍ਯਤਿ ਤੋਯੌਘੈਃ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਨਿਧਿਮਮ੍ਭਸਾਮ੍
ਮਹਾਰਾਜ ਭਗੀਰਥ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਾਰਨ ਬਣਾਕੇ, ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾਮਹਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਬੁਧਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਕਾਲਯੋਗਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਦੇਵਤੇ, ਵਕਤ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕਥਂ ਵੈ ਜ੍ਞਾਤਯੋਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਾਰਣਂ ਚਾਤ੍ਰ ਕਿਂ ਮੁਨੇ। ਕਥਂ ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਪੂਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਭਗੀਰਥਪਰਿਸ਼੍ਰਮਾਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਇੱਥੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਕਿਵੇਂ ਕਾਰਨ ਬਣੇ, ਤੇ ਕੀ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ? ਭਗੀਰਥ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਕਿਵੇਂ ਭਰਿਆ ਗਿਆ?
ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤਪੋਧਨ। ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਚਰਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਪ ਦੇ ਧਨੀ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਕਰਤਬ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜ੍ਞਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਕਥਯਾਮਾਸ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਗਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸਾਗਰ ਮਹਾਤਮਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਸਗਰੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਰੂਪਸਤ੍ਵਬਲੋਪੇਤਃ ਸ ਚਾਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਸਾਗਰ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸ ਹੈਹਯਾਨ੍ਸਮੁਤ੍ਸਾਦ੍ਯ ਤਾਲਜਙ੍ਘਾਂਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਵਸ਼ੇ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜਨ੍ਯਾਨ੍ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮਨੁਸ਼ਿष੍ਟਵਾਨ੍
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਸ ਨੇ ਹੈਹਯਾ ਤੇ ਤਾਲਜੰਗਾ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯੇ ਤ੍ਵਭਵਤਾਂ ਰੂਪਯੌਵਨਦਰ੍ਪਿਤੇ। ਵੈਦਰ੍ਭੀ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ੈਵ੍ਯਾ ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਹੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਉੱਤਮ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵੈਦਰਭੀ ਤੇ ਸ਼ੈਵਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਜਵਾਨੀ 'ਤੇ ਗਰਵ ਕਰਦੀਆਂ ਸੀ।
ਸਪੁਤ੍ਰਕਾਮੋ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਪ੍ਯਤੇ ਸ੍ਮ ਮਹਤ੍ਤਪਃ। ਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੈਲਾਸਂ ਗਿਰਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਸ ਤਪ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਮਹਤ੍ਤਪੋਯੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਆਸਸਾਦ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਮਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੇ ਤਪ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸਕ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼ਂਕਰਂ ਭਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪਿਨਾਕਿਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਨਮ੍। ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਂ ਸ਼ਿਵਮੁਗ੍ਰੇਸ਼ਂ ਬਹੁਰੂਪਮੁਮਾਪਤਿਮ੍
ਸ਼ੰਕਰ, ਭਵ, ਈਸ਼ਾਨ, ਪਿਨਾਕੀ, ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ, ਸ਼ਿਵ, ਉਗ੍ਰੇਸ਼, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਉਮਾ ਦਾ ਪਤੀ।
ਸ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਵਰਦਂ ਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਨृਪਃ। ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਸਮਯਾਚਤ
ਉਹ ਵਰਦਾਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ।
ਤਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ਹਰਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸਭਾਰ੍ਯਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵृਤੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇऽਹਂ ਤ੍ਵਯੇਹ ਨृਪਤੇ ਵਰਮ੍
ਹਰ ਨੇ, ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇ, ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ।'
षष੍ਟਿਃ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪਰਮਦਰ੍ਪਿਤਾਃ। ਏਕਸ੍ਯਾਂ ਸਂਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਨਰਵਰੋਤ੍ਤਮ
ਤੇਰੇ ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤੇ ਚੈਵਸਰ੍ਵੇ ਸਹਿਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਏਕੋ ਵਂਸ਼ਧਰਃ ਸ਼ੂਰ ਏਕਸ੍ਯਾਂ ਸਂਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਪਰ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ। ਸ ਚਾਪਿ ਸਗਰੋ ਰਾਜਾ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰੁਦਰ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇ ਸਗਰ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਹੋऽਤਿਹृष੍ਟਮਨਾਸ੍ਤਦਾ। `ਕਾਲਂ ਸ਼ਂਭੁਵਰਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਸਗਰੋऽਨਯਤ੍
ਉਥੇ, ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਗਰ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਵਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਘੜੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤੇਮਨੁਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭਾਰ੍ਯੇ ਕਲਲੋਚਨੇ। ਵੈਦਰ੍ਭੀ ਚੈਵ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾ ਚ ਗਰ੍ਭਿਣ੍ਯੌ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ—ਵੈਦਰਭੀ ਤੇ ਸ਼ੈਬਿਆ—ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਵੈਦਰ੍ਭੀ ਗਰ੍ਭਾਲਾਬੁਂ ਵ੍ਯਜਾਯਤ। ਸ਼ੈਵ੍ਯਾ ਚ ਸੁषੁਵੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕੁਮਾਰਂ ਦੇਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਵੈਦਰਭੀ ਨੇ ਲੌਕੀ ਵਰਗਾ ਗਰਭ ਜਨਿਆ, ਤੇ ਸ਼ੈਬਿਆ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਤਦਾऽਲਾਬੁਂ ਸਮੁਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਅਥਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵਾਚਂ ਗਂਭੀਰਨਿਃਸ੍ਵਨਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੌਕੀ ਨੂੰ ਫੈਂਕਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ; ਪਰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਗੰਭੀਰ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ।
ਰਾਜਨ੍ਮਾ ਸਾਹਸਂਕਾਰ੍षੀਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਅਲਾਬੁਮਧ੍ਯਾਨ੍ਨਿष੍ਕृष੍ਯ ਵੀਜਂ ਯਤ੍ਨੇਨ ਗੋਪ੍ਯਤਾਮ੍
'ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਨਾ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਗਲ ਨਹੀਂ; ਲੌਕੀ ਵਿਚੋਂ ਬੀਜ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕੱਢ ਕੇ, ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖ।'
ਸੋਪਸ੍ਵੇਦੇषੁ ਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਘृਤਪੂਰ੍ਣੇषੁ ਭਾਗਸ਼ਃ। ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
'ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰੇਕ ਹਿੱਸਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੱਖ; ਤਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।'
ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਦਿष੍ਟਂ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮ ਨਰਾਧਿਪ। ਅਨੇਨ ਕ੍ਰਮਯੋਗੇਨ ਮਾ ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰਤੋऽਨ੍ਯਥਾ
'ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਇਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਵੇ।'
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਚ ਸ ਰਾਜਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਤਚ੍ਚਰਾਕਾਥ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭ
ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ।
[ਏਕੈਕਸ਼ਸ੍ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਬੀਜਂ ਬੀਜਂ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਘृਤਪੂਰ੍ਣੇषੁ ਕੁਮ੍ਭੇषੁ ਤਾਨ੍ਭਾਗਾਨ੍ਵਿਦਧੇ ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਹਰੇਕ ਬੀਜ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਹਰੇਕ ਹਿੱਸਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ।
ਧਾਤ੍ਰੀਸ਼੍ਚੈਕੈਕਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਣਤਤ੍ਪਰਃ। ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਹਾਬਲਾਃ ।।]
ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਧਾਈ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਉਭਰ ਆਏ।
षष੍ਟਿਃ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਣਿ ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿਮਤੇਜਸਃ। ਰੁਦ੍ਰਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਸਮਜਾਯਨ੍ਤ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਰੁਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤੇ ਘੋਰਾਃ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਾਣ ਆਕਾਸ਼ਪਰਿਸਰ੍ਪਿਣਃ। ਬਹੁਤ੍ਵਾਚ੍ਚਾਵਜਾਨਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਾਲ੍ਲੋਁਕਾਨ੍ਸਹਾਮਰਾਨ੍
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਡਰਾਉਣੇ, ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਬਾਧਨ੍ਤ ਤਥਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਚੈਵ ਭੂਤਾਨਿ ਸ਼ੂਰਾ ਸਮਰਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੰਗ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਇਹ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧੇ, ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।