ਅਥਾਭਿਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮੁਨਿਮਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਂ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਿष੍ਠਮ੍। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਮਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਵੀਰ੍ਯਦੀਪ੍ਤਂ ਤਂ ਚਾਰ੍ਥਮੂਚੁਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸੁਰਾਸ੍ਤੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤੇ ਆਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਆਏ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗੇ।
ਸੂਰ੍ਯਾਚਨ੍ਦਰ੍ਮਸੋਰ੍ਮਾਰ੍ਗਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਗਤਿਂ ਤਥਾ। ਸ਼ੈਲਰਾਜੋ ਵृਣੋਤ੍ਯੇਪ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਃ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾਨੁਗਃ
ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵਿਂਧਿਆ, ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਂ ਨਿਵਾਰਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ऋਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਹਿ ਮਹਾਭਾਗ ਤਸ੍ਮਾਦੇਨਂ ਨਿਵਾਰਯ
ਤੁਸੀਂ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸ਼ੈਲਮਭ੍ਯਗਾਤ੍। ਸੋਭਿਗਮ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਂ ਸਦਾਰਃ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਪਹਾੜ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਮਾਰ੍ਗਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਾ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮਭਿਗਨ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਦਿਸ਼ੇ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਕੇਨਚਿਤ੍
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਓ; ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਲਈ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਵਦਾਗਮਨਂ ਮਹ੍ਯਂ ਤਾਵਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਯ। ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਮਯਿ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਤੋ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵ ਕਾਮਤਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਹੋ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹੋ; ਜਦ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਏਵਂ ਸ ਸਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾਵਿਨ੍ਧ੍ਯੇਨਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨ। ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦ੍ਦੇਸ਼ਾਦ੍ਵਾਰੁਣਿਰ੍ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਂਧਿਆ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅੱਜ ਵੀ ਵਾਰੁਣ ਰਿਸ਼ੀ ਦੱਖਣ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
ਵਿਨ੍ਧ੍ਯੋऽਪਿਤਦ੍ਭਯਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਕੁਞ੍ਚਿਤਾਙ੍ਗੋ ਨ ਵਰ੍ਧਤੇ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ
ਵਿੰਧਿਆ ਵੀ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਵਧਦਾ ਨਹੀਂ; ਆਗਸਤਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ।
ਕਾਲੇਯਾਸ੍ਤੁ ਯਥਾ ਰਾਜਨ੍ਸੁਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨਿषੂਦਿਤਾਃ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਵਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਜਿਵੇਂ ਕਾਲੇਯਾ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਰਾਜਾ, ਆਗਸਤਿਆ ਤੋਂ ਵਰ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕਿਮਰ੍ਥਮਭਿਯਾਤਾ ਸ੍ਥ ਵਰਂ ਮਤ੍ਤਃ ਕਮਿਚ੍ਛਥ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਲਈ ਆਏ ਹੋ? ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਵਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਦੇਵਤਾ ਮੁਨਿਮਬ੍ਰੁਵਨ੍। `ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਰਨ੍ਦਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਪੁਰੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਏਵਂ ਤ੍ਵਯੋਚ੍ਛਾਮ ਕृਤਂ ਹਿ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਹਾਰ੍ਣਵਂ ਪੀਯਮਾਨਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨ੍। ਤਤੋ ਵਧਿष੍ਯਾਮ ਸਹਾਨੁਬਨ੍ਧਾ- ਨ੍ਕਾਲੋਪਸृष੍ਟਾਨ੍ਸੁਰਵਿਦ੍ਵਿषਸ੍ਤਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਅਸੀਂ, ਸਮੇਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗੇ।
ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਥੇਤਿ ਮੁਨਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕਰਿष੍ਯੇ ਭਵਤਾਂ ਕਾਮਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਚ ਮਹਤ੍ਸੁਖਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋऽਗਚ੍ਛਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਸਰਿਤਾਂਪਤਿਮ੍। ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਤਪਃਸਿਦ੍ਧੈ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਗਿਆ, ਤਪ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਓ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ।
ਮਨੁष੍ਯੋਰਗਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਕਿਂਪੁਰੁषਾਸ੍ਤਥਾ। ਅਨੁਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਨਾਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਮਨੁੱਖ, ਸੱਪ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਵੀ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਉਹ ਅਸਾਧਾਰਣ ਘਟਨਾ ਦੇਖਣ ਲਈ ਚਲੇ।
ਤਤੋऽਭ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਸਹਿਤਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਭੀਮਨਿਃਖਨਮ੍। ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਮਿਵ ਚੋਰ੍ਮੀਭਿਰ੍ਵਲ੍ਗਨ੍ਤਮਿਵ ਵਾਯੁਨਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਡਰਾਉਣੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਕੋਲ ਆਏ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੱਚਦੀਆਂ ਜਾਪਦੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਠਦਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।
ਹਸਨ੍ਤਮਿਵ ਫੇਨੌਘੈਃ ਸ੍ਖਲਨ੍ਤਂ ਕਨ੍ਦਰੇषੁ ਚ। ਤਾਨਾਗ੍ਰਾਹਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਨਾਨਾਦ੍ਵਿਜਗਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਝਾਗ ਵਾਲੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਹੱਸਦੀਆਂ ਜਾਪਦੀਆਂ, ਵਾਦੀਆਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗਦੀਆਂ, ਉਥੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜਲ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸਹਿਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਮਹਾਰਗਾਃ। ऋषਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸਮਾਸੇਦੁਰ੍ਮਹੋਦਧਿਮ੍
ਅਗਸਤਿ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਵੱਡੇ ਅਜਗਰ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਭ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਸ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਾਰੁਣਿਰ੍ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਉਵਾਚ ਸਹਿਤਾਨ੍ਦੇਵਾਨृषੀਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮਾਗਤਾਨ੍
ਭਗਵਾਨ ਵਾਰੁਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏष ਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਂ ਵੈ ਪਿਬਾਮਿ ਵਰੁਣਾਲਯਮ੍। ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਯਦਨੁष੍ਠੇਯਂ ਤਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਸਂਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੈਂ ਵਾਰੁਣ ਦਾ ਘਰ ਪੀ ਲੈਣਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਕਰ ਲਵੋ।
ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਿਰਚ੍ਯੁਤਃ। ਸਮੁਦ੍ਰਮਪਿਬਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਾਰੁਣ ਦਾ ਅਟੱਲ ਪੁੱਤਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀ ਗਿਆ।
ਪੀਯਮਾਨਂ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਤਦਾऽਮਰਾਃ। ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਤੁਤਿਭਿਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਪੂਜਯਨ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਪੀਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿਚ ਪੈ ਗਏ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਂ ਨਸ੍ਤ੍ਰਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਚ ਲੋਕਾਨਾਂ ਲੋਕਭਾਵਨ। ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸਮੁਚ੍ਛੇਦਂ ਨ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਾਮਰਂ ਜਗਤ੍
ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈਂ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ; ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਜਗਤ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ।
ਸ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਤੂਰ੍ਯੇषੁ ਨਦਤ੍ਸੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਦਿਵ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪੈਰਵਕੀਰ੍ਯਮਾਣੋ ਮਹਾਰ੍ਣਵਂ ਨਿਃਸਲਿਲਂ ਚਕਾਰ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਜਦ ਗੰਧਰਵ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵਾਜਾ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृਤਂਨਿਃਸਲਿਲਂ ਮਹਾਰ੍ਣਵਂ ਸੁਰਾਃ ਸਮਸ੍ਤਾਃ ਪਰਮਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ। ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿਵਰਾਯੁਧਾਨਿ ਤਾਨ੍ਦਾਨਵਾਞ੍ਜਘ੍ਰੁਰਦੀਨਸਤ੍ਵਾਃ
ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸੁੱਕਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਡਰ ਰਹਿਤ ਮਨ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿ- ਰ੍ਮਹਾਬਲੈਰ੍ਵੇਗਿਭਿਰੁਨ੍ਨਦਦ੍ਭਿਃ। ਨ ਸੇਹਿਰੇਵੇਗਵਤਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਂ ਵੇਗਂ ਤਦਾ ਧਾਰਯਿਤੁਂ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਦੇਵਤੇ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਜਦ ਦਾਨਵਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਦਾਨਵ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ।
ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰ੍ਦਾਨਵਾ ਭੀਮਨਿਃਸ੍ਵਨਾਃ। ਰਚਕ੍ਰੁ ਸੁਤੁਮੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਭਾਰਤ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ, ਦਾਨਵ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਭਾਰਤ, ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਲਈ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਪਸਾ ਦਗ੍ਧਾ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਯਤਮਾਨਾਃ ਪਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰ੍ਵਿਨਿषੂਦਿਤਾਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਸੰਜਮ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਤੇਹੇਮਨਿष੍ਕਾਭਰਣਾਃ ਕੁਣ੍ਡਲਾਙ੍ਗਦਧਾਰਿਣਃ। ਨਿਹਤਾ ਬਹ੍ਵਸ਼ੋਭਨ੍ਤ ਪੁष੍ਪਿਤਾ ਇਵ ਕਿਂਸ਼ੁਕਾਃ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣੇ, ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਦਾਨਵ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਫੁੱਲ ਲੱਗੇ ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਦੇ ਰੁੱਖ।
ਹਤਸ਼ੇषਾਸ੍ਤਤਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕਾਲੇਯਾ ਮਨੁਜੋਤ੍ਤਮ। ਵਿਦਾਰ੍ਯ ਵਸੁਧਾਂ ਦੇਵੀਂ ਪਾਤਾਲਤਲਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੁਝ ਬਚੇ ਹੋਏ ਕਾਲੇ ਦਾਨਵ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਜਾ ਵੱਸ ਗਏ।