ਏषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਯੋਨਿਃ ਸਨਾਤਨਃ। ਉਵਾਚ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਰ੍ਥਵਦ੍ਵਚਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਥ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖਿਆ।
ਵਿਦਿਤਂ ਮੇ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਵਿਵੇष੍ਟਿਤਮ੍। ਮਨੁष੍ਯਾਦੇਸ਼੍ਚ ਨਿਧਨਂ ਕਾਲੇਯੈਃ ਕਾਲਚੋਦਿਤੈਃ
ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਅਤੇ ਕਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਾਸ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤੇਪਾਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਾਲੇਨੋਪਹਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ। ਉਪਾਯਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੋषਣੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾਉਣ ਦਾ ਉਪਾਏ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਇਤਿਵਿਗ੍ਵ੍ਯਾਤੋ ਵਾਰੁਣਿਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ। ਤਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਸਹਿਤਾ ਇਮਮਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਯਾਚਤ
ਵਾਰੁਣੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਗਸਤਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਜਾਓ ਅਤੇ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕਰੋ।
ਸ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪਾਤੁਂ ਮਹੋਦਧਿਮ੍'। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਵਿਨਾ ਕੋ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤੋऽਨ੍ਯੋऽਰ੍ਣਵਸ਼ੋਪਣੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਗਸਤਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਹਿ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਵਿਨਾ ਸਾਗਰਸ਼ੋਪਣਮ੍। ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨੀਤੇ ਕਾਲੇਯਾਨ੍ਨਿਹਨਿष੍ਯਥ
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾਏ ਬਿਨਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਸਮੁੰਦਰ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ। ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਮਾਜ੍ਞਾਪ੍ਯਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਯਯੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ।
ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਾਰੁਣਿਂ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਮ੍। ਉਪਾਸ੍ਯਮਾਨਮृਪਿਭਿਰ੍ਦੇਵੈਰਿਵ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਾਰੁਣੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਪਿਤਾਮਹ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੇऽਭਿਗਮ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਿਮਚ੍ਯੁਤਮ੍। ਆਸ਼੍ਰਮਸ਼੍ਥਂ ਤਪੋਰਾਸ਼ਿਂ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਸ੍ਵੈਸ੍ਤੁ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਸੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਨਹੁਪੇਣਾਭਿਤਪ੍ਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਗਤਿਃ ਪੁਰਾ। ਭ੍ਰਂਸ਼ਿਤਸ਼੍ਚ ਸੁਰੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾਲ੍ਲੋਕਾਰ੍ਥਂ ਲੋਕਕਣ੍ਟਕਃ
ਨਹੁਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਤੰਗ ਕੀਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਸ ਸੀ। ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਰਾਜ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਸ੍ਤਰਣਂ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਨਭੋਗਤਃ। ਵਚਸ੍ਤਵਾਨਤਿਕ੍ਰਾਮਨ੍ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਃ ਸ਼ੈਲੋ ਨ ਵਰ੍ਧਤੇ
ਜਦ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਵਧ ਗਿਆ ਤੇ ਆਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਮੰਨ ਕੇ ਵਧਣਾ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਉਪਰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਤਮਸਾ ਚਾਵृਤੇਲੋਕੇ ਮृਤ੍ਯੁਨਾऽਭ੍ਯਰ੍ਦਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ। ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਨਾਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਂ ਪਰਮਾਂ ਗਤਾਃ
ਜਦ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ ਤੇ ਜੀਵ ਮੌਤ ਨਾਲ ਤੰਗ ਆ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾ ਲਈ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਭਯਭੀਤਾਨਾਂ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ੋ ਭਗਵਾਨ੍ਗਤਿਃ। ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਯਾਚਾਮੋ ਵਰਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵਰਦੋ ਹ੍ਯਸਿ
ਸਾਡੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰੇ ਤੇ ਚਿੰਤਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਲਈ ਤੂੰ ਹੀ ਸਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸਹਸਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ। ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਅਚਾਨਕ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਵਧ ਗਿਆ? ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਅਦ੍ਰਿਰਾਜਂ ਮਹਾਘੋਰਂ ਰਮੇਰੁਂ ਕਨਕਪਰ੍ਵਤਮ੍। ਉਦਯਾਸ੍ਤਮਨੇ ਭਾਨੁਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮਵਰ੍ਤਤ
ਸੂਰਜ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਮਹਾਰਾਜ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, sunrise ਤੇ sunset ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯ ਸ਼ੈਲਃ ਸੂਰ੍ਯਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਯਥਾ ਹਿ ਮੇਰੁਰ੍ਭਵਤਾ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਪਰਿਗਮ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਵੀ ਕਰ, ਭਾਸਕਰ।'
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਮਾਮੇਵਂ ਕਰੁ ਭਾਸ੍ਕਰ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾਪਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇਹ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਪਹਾੜ।'
ਨਾਹਮਾਤ੍ਮੇਚ੍ਛਯਾ ਸ਼ੈਲ ਕਰੋਮ੍ਯੇਨਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਏष ਮਾਰ੍ਗਃ ਪ੍ਰਦਿष੍ਟੋ ਮੇ ਯੇਨੇਦਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਜਗਤ੍
'ਇਹ ਰਾਹ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਃ ਸਹਸਾऽਚਲਃ। ਸੂਰ੍ਯਾਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋਰ੍ਮਾਰ੍ਗਂ ਰੋਦ੍ਧੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਪਰਂਤਪ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਆਚਲਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਰਾਹ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ। ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਮਹਾਦ੍ਰਿਰਾਜਮ੍। ਨਿਵਾਰਯਾਮਾਸੁਰੁਪਾਯਤਸ੍ਤਂ ਨ ਚ ਸ੍ਮ ਤੇषਾਂ ਵਚਨਂ ਚਕਾਰ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ।
ਅਥਾਭਿਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮੁਨਿਮਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਂ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਿष੍ਠਮ੍। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਮਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਵੀਰ੍ਯਦੀਪ੍ਤਂ ਤਂ ਚਾਰ੍ਥਮੂਚੁਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸੁਰਾਸ੍ਤੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤੇ ਆਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਆਏ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗੇ।
ਸੂਰ੍ਯਾਚਨ੍ਦਰ੍ਮਸੋਰ੍ਮਾਰ੍ਗਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਗਤਿਂ ਤਥਾ। ਸ਼ੈਲਰਾਜੋ ਵृਣੋਤ੍ਯੇਪ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਃ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾਨੁਗਃ
ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵਿਂਧਿਆ, ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਂ ਨਿਵਾਰਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ऋਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਹਿ ਮਹਾਭਾਗ ਤਸ੍ਮਾਦੇਨਂ ਨਿਵਾਰਯ
ਤੁਸੀਂ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸ਼ੈਲਮਭ੍ਯਗਾਤ੍। ਸੋਭਿਗਮ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਂ ਸਦਾਰਃ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਪਹਾੜ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਮਾਰ੍ਗਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਾ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮਭਿਗਨ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਦਿਸ਼ੇ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਕੇਨਚਿਤ੍
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਓ; ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਲਈ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਵਦਾਗਮਨਂ ਮਹ੍ਯਂ ਤਾਵਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਯ। ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਮਯਿ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਤੋ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵ ਕਾਮਤਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਹੋ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹੋ; ਜਦ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਏਵਂ ਸ ਸਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾਵਿਨ੍ਧ੍ਯੇਨਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨ। ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦ੍ਦੇਸ਼ਾਦ੍ਵਾਰੁਣਿਰ੍ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਂਧਿਆ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅੱਜ ਵੀ ਵਾਰੁਣ ਰਿਸ਼ੀ ਦੱਖਣ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
ਵਿਨ੍ਧ੍ਯੋऽਪਿਤਦ੍ਭਯਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਕੁਞ੍ਚਿਤਾਙ੍ਗੋ ਨ ਵਰ੍ਧਤੇ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ
ਵਿੰਧਿਆ ਵੀ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਵਧਦਾ ਨਹੀਂ; ਆਗਸਤਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ।
ਕਾਲੇਯਾਸ੍ਤੁ ਯਥਾ ਰਾਜਨ੍ਸੁਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨਿषੂਦਿਤਾਃ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਵਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਜਿਵੇਂ ਕਾਲੇਯਾ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਰਾਜਾ, ਆਗਸਤਿਆ ਤੋਂ ਵਰ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕਿਮਰ੍ਥਮਭਿਯਾਤਾ ਸ੍ਥ ਵਰਂ ਮਤ੍ਤਃ ਕਮਿਚ੍ਛਥ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਲਈ ਆਏ ਹੋ? ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਵਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?'