ਸ ਬਾਲ ਏਵ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਸ਼੍ਚਰਨ੍ਨਮਿਤਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍। ਗृਹੇ ਪਨ੍ਨਗਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਤ੍ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਬੜੀ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ-ਫਿਰਦਾ ਸੀ।
ਭਗਵਾਨਿਵ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਰ੍ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ। ਵਿਵਰ੍ਧਮਾਨਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਪਨ੍ਨਗਾਨਭ੍ਯਹਰ੍षਯਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ, ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਯਦਪृਚ੍ਛਤ੍ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਜਨਮੇਜਯਃ। ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਤਿਂ ਤਨ੍ਮੇ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਪੁਨਰ੍ਵਦ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਵਰਗ ਯਾਤਰਾ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।'
ਸ਼ृਣੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯਥਾऽਪृਚ੍ਛਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਦਾ। ਯਥਾ ਚਾਖ੍ਯਾਤਵਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਨਿਧਨਂ ਤਤ੍ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦੀ ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ।
ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤਦ੍ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਪਿਤੁਰ੍ਮਮ। ਆਸੀਦ੍ਯਥਾ ਸ ਨਿਧਨਂ ਗਤਃ ਕਾਲੇ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਕੀ ਵਾਪਰਿਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ 'ਚ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ਾਦ੍ਧਿ ਪਿਤੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਮਸ਼ੇषਤਃ। ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਵਿਪਰੀਤਂ ਨ ਜਾਤੁਚਿਤ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਹੀਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕਰਤਬ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਚੰਗਾ ਹੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਉਲਟ ਨਹੀਂ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋऽਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪृष੍ਟਾਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਵਿਦਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਰਾਜਾਨਂ ਜਨਮੇਜਯਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ।
ਸ਼ृਣੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਯਦ੍ਬ੍ਰੂषੇ ਪਿਤੁਸ੍ਤਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਚਰਿਤਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਥਾ ਨਿष੍ਠਾਂ ਗਤਸ਼੍ਚ ਸਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਪਿਤਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਜੋ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸੁਣੋ।
ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਚ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਃ ਪਿਤਾ ਤਵ। ਆਸੀਦਿਹਾਯਥਾ ਵृਤ੍ਤਃ ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤਤ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਧਰਮਵਾਨ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ।
ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਸ੍ਥਂ ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਤ। ਧਰ੍ਮਤੋ ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਗ੍ਰਹਵਾਨਿਵ
ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਜੀਵੰਤ ਰੱਖਿਆ।
ਰਰਕ੍ਸ਼ ਪृਥਿਵੀਂ ਦੇਵੀਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਤੁਲਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਦ੍ਵੇष੍ਟਾਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨੈਵਾਸਨ੍ਸ ਚ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਨ ਕਂਚਨ
ਉਹ ਮਹਾਨ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਸਮਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੂਤੇषੁ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਿਵਾਭਵਤ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ 'ਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ।
ਸ੍ਥਿਤਃ ਸੁਮਨਸੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ੍ਵਧਿष੍ਠਿਤਾਃ। ਵਿਧਵਾਨਾਥਵਿਕਲਾਨ੍ਕृਪਣਾਂਸ਼੍ਚ ਬਭਾਰ ਸਃ
ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਹੇਠ ਲੋਕ ਸੁਖੀ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਰਹਿੰਦੇ; ਉਹ ਵਿਧਵਾਵਾਂ, ਅਨਾਥਾਂ, ਲਾਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਾਸੀਤ੍ਸੋਮ ਇਵਾਪਰਃ। ਤੁष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸਤ੍ਯਵਾਗ੍ਦृਢਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਜਾ ਸੋਮ; ਸੁਖੀ, ਤੰਦਰੁਸਤ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦਿਲੇਰੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ।
ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੇ ਤੁ ਸ਼ਿष੍ਯੋऽਭੂਨ੍ਨृਪਃ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤਸ੍ਯ ਸਃ। ਗੋਵਿਨ੍ਦਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ਪਿਤਾ ਤੇ ਜਨਮੇਜਯ
ਧਨੁਰਵੈਦ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ; ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਜਨਮੇਜਯ, ਗੋਵਿੰਦ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਵੀ ਸੀ।
ਲੋਕਸ੍ਯ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯ ਆਸੀਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਪਰਿਕ੍ਸ਼ੀਣੇषੁ ਕੁਰੁषੁ ਸੋਤ੍ਤਰਾਯਾਮਜੀਜਨਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ; ਜਦੋਂ ਕੁਰੁ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਦਭਵਤ੍ਤੇਨ ਸੌਭਦ੍ਰਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ਬਲੀ। ਰਾਜਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲੋ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣੈਰ੍ਵृਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਰਾਜਧਰਮ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਤ੍ਮਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮੇਧਾਵੀ ਧਰ੍ਮਸੇਵਿਤਾ। षਡ੍ਵਰ੍ਗਜਿਨ੍ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਨੀਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦੁਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ, ਆਤਮਵਾਨ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਛੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਜਾ ਇਮਾਸ੍ਤਵ ਪਿਤਾ षष੍ਟਿਵਰ੍षਾਣ੍ਯਪਾਲਯਤ੍। ਤਤੋ ਦਿष੍ਟਾਨ੍ਤਮਾਪਨ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੁਃਖਮਾਵਹਨ੍
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੱਠ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਦੁੱਖ ਲੈ ਆਏ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪ੍ਰਤਿਪੇਦਿਵਾਨ੍। ਇਦਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੁਕੁਲਾਗਤਮ੍। ਬਾਲ ਏਵਾਭਿषਿਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨੁਪਾਲਕਃ
ਫਿਰ ਤੂੰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਿਆ; ਇਹ ਰਾਜ ਕੁਲ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਆਇਆ। ਤੂੰ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਸਾਰੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਨਾਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਲੇ ਜਾਤੁ ਬਭੂਵ ਰਾਜਾ ਯੋ ਨ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ। ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਾਨਾਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਮਹਦ੍ਵृਤ੍ਤਪਰਾਯਣਾਨਾਮ੍
ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ।
ਕਥਂ ਨਿਧਨਮਾਪਨ੍ਨਃ ਪਿਤਾ ਮਮ ਤਥਾਵਿਧਃ। ਆਚਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਯਥਾਵਨ੍ਮੇ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਇੰਨੇ ਚੰਗੇ ਸਨ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਵੇਖਿਆ? ਮੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਤੇ ਪੂਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਸੱਚਾਈ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਸਂਚੋਦਿਤਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਸ੍ਤੇ ਨਰਾਧਿਪਮ੍। ਊਚੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੈषਿਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਗਿਆ 'ਤੇ, ਤੇਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਪਿਆਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜਿਵੇਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ। ਬਭੂਵ ਮृਗਯਾਸ਼ੀਲਸ੍ਤਵ ਰਾਜਨ੍ਪਿਤਾ ਸਦਾ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਰਹੇ।
ਯਥਾ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਧਨੁਰ੍ਧਰਵਰੋ ਯੁਧਿ। ਅਸ੍ਮਾਸ੍ਵਾਸਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰਾਜਕਾਰ੍ਯਾਣ੍ਯਸ਼ੇषਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡੂ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਕੰਮ ਸਾਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ ਨਿਸਚਿੰਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ—
ਸ ਕਦਾਚਿਦ੍ਵਨਗਤੋ ਮृਗਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਤ੍ਰਿਣਾ। ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਵਸਰਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਤਂ ਮृਗਂ ਗਹਨੇ ਵਨੇ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹਿਰਨ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ; ਹਿਰਨ ਨੂੰ ਜਖਮੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਹਿਰਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਦਾਤਿਰ੍ਬਦ੍ਧਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਸ੍ਤਤਾਯੁਧਕਲਾਪਵਾਨ੍। ਨ ਚਾਸਸਾਦ ਗਹਨੇ ਮृਗਂ ਨष੍ਟਂ ਪਿਤਾ ਤਵ
ਪੈਦਲ, ਤਲਵਾਰ ਕਮਰ 'ਤੇ, ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਝੋਲੀ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਉਸ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੁੰਮ ਹੋਇਆ ਹਿਰਨ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ।
ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਵਯਸ੍ਥਸ਼੍ਚ षष੍ਟਿਵਰ੍षੋ ਜਰਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਃ ਸ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਉਮਰ ਤੋਂ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੱਠ ਸਾਲ ਦਾ, ਬੁਢ਼ਾਪੇ ਤੇ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਮਰੀ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਤਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮੁਨਿਂ ਮੌਨਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਨ ਚ ਕਿਂਚਿਦੁਵਾਚੇਦਂ ਪृष੍ਟੋऽਪਿ ਸਮੁਨਿਸ੍ਤਦਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਜੋ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਦਾ ਵਚਨ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਪਰ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ।
ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਕ੍ਸ਼ੁਚ੍ਛ੍ਰਮਾਰ੍ਤਸ੍ਤਂ ਮੁਨਿਂ ਸ੍ਥਾਣੁਵਤ੍ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਮੌਨਵ੍ਰਤਧਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸਦ੍ਯੋ ਮਨ੍ਯੁਵਸ਼ਂ ਗਤਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਲ ਖੜਾ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਚੁੱਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਚਾਨਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।