ऋषਯੋ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰ੍ਹਮਭੂਤਾਃ ਸਨਾਤਨਾਃ। ਦੇਵਰ੍षਯਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਸਮੁਦ੍ਰਾਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਵਾਲਖਿਲਿਆਂ, ਬ੍ਰਹਮ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਸਦੀਵੀ ਜੀਵ, ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਸੋਪਨਿषਦੋ ਵषਟ੍ਕਾਰੈਃ ਸਹਾਧ੍ਵਰੈਃ। ਚੇਤੋਮਨ੍ਤਿ ਚ ਸਾਮਾਨਿ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਮੇਘਵृਨ੍ਦਾਨਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਵਿਦ੍ਯੁਤਸ਼੍ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ, ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ, ਯਜਨ ਦੇ ਵਾਚਨ ਤੇ ਰੀਤਾਂ, ਚੇਤਨਾ ਵਾਲੇ ਸਾਮ ਗੀਤ, ਧਨੁਰਵੇਦ, ਭਾਰਤ, ਬੱਦਲਾਂ, ਮੀਂਹ ਤੇ ਬਿਜਲੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਸਭ ਵੇਖੇ।
ਤਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਂ ਵੈ ਬਾਣਂ ਮੁਮੋਚ ਹ। ਸ਼ੁष੍ਕਾਸ਼ਨਿਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਮਹੋਲ੍ਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਹ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ, ਭਾਰਤ, ਜੋ ਸੁੱਕੀ ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਜਲਦੇ ਉਲਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਾਂਸੁਵਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਮੇਘਵਰ੍षੈਸ਼੍ਚ ਭੂਤਲਮ੍। ਭੂਮਿਕਮ੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਘਾਤੈਰ੍ਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਵਿਪੁਲੈਰਪਿ
ਉਸ ਤੀਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਮੀਂਹ ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਭੂਚਾਲ, ਗੁੰਜਦੀਆਂ ਬਿਜਲੀਆਂ ਤੇ ਭਾਰੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹੋਈਆਂ।
ਸ ਰਾਮਂ ਵਿਹ੍ਵਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੇਜਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਕੇਵਲਮ੍। ਆਗਚ੍ਛਜ੍ਜ੍ਵਲਿਤੋ ਬਾਣੋ ਰਾਮਬਾਹੁਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ
ਉਹ ਤੀਰ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਰਾਮ ਜਾਮਦਗਨਿਆ ਦੀ ਚਮਕ ਖੋਹ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਜਲਦਾ ਹੋਇਆ ਆਗੇ ਵਧਿਆ।
ਸ ਤੁ ਵਿਹ੍ਵਲਤਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਲਭ੍ਯ ਚ ਚੇਤਨਾਮ੍। ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤਪ੍ਰਾਣਃ ਪ੍ਰਾਣਮਦ੍ਵਿष੍ਣੁਤੇਜਸਮ੍
ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਰ ਫਿਰ ਹੋਸ਼ ਆਉਂਦੇ, ਰਾਮ ਜਾਮਦਗਨਿਆ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਬੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸੋਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਮਗਮਤ੍ਪੁਨਃ। ਭੀਤਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਰਨ੍ਯਵਸਦ੍ਬ੍ਰੀਡਿਤਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਹਿੰਦਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਪਰ ਡਰਿਆ ਤੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਉਥੇ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਤਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇऽਤੀਤੇ ਹृਤੌਜਸਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਨਿਰ੍ਮਦਂ ਦੁਃਖਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤਰੋ ਰਾਮਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਇੱਕ ਸਾਲ ਬੀਤਣ 'ਤੇ, ਜਦ ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਨਿਮਰ ਤੇ ਦੁਖੀ ਵੇਖਦੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਨ ਵੈ ਸਮ੍ਯਗਿਦਂ ਪੁਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵੈਕृਤਮ੍। ਸ ਹਿ ਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
"ਪੁੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।"
ਗਚ੍ਛ ਪੁਤ੍ਰਨਦੀਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਵਧੂਸਰਕृਤਾਹ੍ਵਯਾਮ੍। ਤਤ੍ਰੋਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪੁਨਰ੍ਵਪੁਰਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
"ਪੁੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਧੂਸਰਾ ਦਰਿਆ 'ਤੇ ਜਾ। ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।"
ਦੀਪ੍ਤੋਦਂ ਨਾਮ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਯਤ੍ਰਤੇ ਪ੍ਰਤਿਤਾਮਹਃ। ਭृਗੁਰ੍ਦੇਵਯੁਗੇ ਰਾਮ ਤਪ੍ਤਵਾਨੁਤ੍ਤਮਂ ਤਪਃ
ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੀਪਤੋਦ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਉੱਤਮ ਤਪ ਕਰਿਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਤਥਾ ਕृਤਵਾਨ੍ਰਾਮਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਵਚਨਾਤ੍ਪਿਤੁਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਨਸ੍ਤੇਜਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨ
ਕੌਂਤਿਆ, ਉਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਉਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਪ ਕਰਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਮੁੜ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸੁਖ।
ਏਤਦੀਦृਸ਼ਕਂ ਤਾਤ ਰਾਮੇਣਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵਿष੍ਣੁਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵੈ ਪੁਰਾ
ਪਿਆਰੇ, ਇੱਥੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਰਾਮ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਐਸਾ ਹੀ ਪੂਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਭੂਯ ਏਵਾਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਮਹਰ੍षੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਵਿਸ੍ਤਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਾਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਹਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਕਥਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਮਦ੍ਭੁਤਾਮਤਿਮਾਨੁषੀਮ੍। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਭਾਵਮਮਿਤੌਜਸਃ
ਸੁਣੋ, ਮਹਾਰਾਜ, ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਕਥਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਣਗਣ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ।
ਆਸਨ੍ਕृਤਯੁਗੇ ਘੋਰਾ ਦਾਨਵਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ। ਕਾਲਕੇਯਾ ਇਤਿਖ੍ਯਾਤਾ ਗਣਾਃ ਪਰਮਦਾਰੁਣਾਃ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਕਾਲਕੇਯਾ ਨਾਮ ਦੇ ਡਾਨਵ ਬੜੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਉੱਤੇ ਉਤਾਵਲੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੇ ਗਰੁੱਪ ਸੀ।
ਤੇ ਤੁ ਵृਤ੍ਰਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੋਦ੍ਯਤਾਃ। ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਮੁਖਾਨ੍ਸੁਰਾਨ੍
ਉਹ ਸਭ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ 'ਤੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਵृਤ੍ਰਵਧੇ ਯਤ੍ਨਮਕੁਰ੍ਵਂਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਪੁਰਾ। ਪੁਰਂਦਰਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮੁਪਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਤਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲੀਂਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਰਮੇष੍ਠੀਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ। ਵਿਦਿਤਂ ਮੇ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦ੍ਵਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਟੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਪਤਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ।'
ਤਮੁਪਾਯਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਵਧਿष੍ਯਥ। ਦਧੀਚ ਇਤਿਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਮਹਾਨृषਿਰੁਦਾਰਧੀਃ
'ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਢੰਗ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦਧੀਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਚ ਉੱਚੀ ਹੈ।'
ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇਵਰਂ ਵੈ ਸਂਪ੍ਰਯਾਚਤ। ਸ ਵੋ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸੁਪ੍ਰੀਤੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
'ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਜਾਓ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰੋ। ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ।'
ਸ ਵਾਚ੍ਯਃ ਸਹਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਜਯਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ। ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਥੀਨਿ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛੇਤਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ ਹਿਤਾਯ ਵੈ
'ਤੁਸੀਂ ਸਭ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਤੋਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰੋ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਡੀਆਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੇਵੇ।'
ਸ ਸ਼ਰੀਰਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਥੀਨਿ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ। ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਥਿਭਿਰ੍ਮਹਾਘੋਰਂ ਵਜ੍ਰਂ ਸਂਸ੍ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਦृਢਮ੍
'ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।'
ਮਹਚ੍ਛਤ੍ਰੁਹਣਂ ਘੋਰਂ ष़ਡਸ਼੍ਚਂ ਭੀਮਨਿਃਸ੍ਵਨਮ੍। ਤੇਨ ਵਜ੍ਰੇਣ ਵੈ ਵृਤ੍ਰਂ ਵਧਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
'ਇਹ ਵਜਰ ਵੱਡਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ, ਛੇ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਵਜਰ ਨਾਲ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।'
ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਅਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
'ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਕਰੋ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ,
ਨਾਰਾਯਣਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਦਧੀਚਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਯਯੁਃ। ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਪਰੇ ਪਾਰੇ ਨਾਨਾਦ੍ਰੁਮਲਤਾਵृਤਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦਧੀਚਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ, ਜੋ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖ ਤੇ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
षਟ੍ਪਦੋਦ੍ਗੀਤਨਿਨਦੈਰ੍ਵਿਘੁष੍ਟਂ ਸਾਮਗੈਰਿਵ। ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਰਵੋਨ੍ਮਿਸ਼੍ਰਂ ਜੀਵਂਜੀਵਕਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਥਾਂ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਮ ਗੀਤ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨਰ ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੀ ਬੋਲ ਤੇ ਜੀਵ-ਜੀਵਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਹਿषੈਸ਼੍ਚ ਵਰਾਹੈਸ਼੍ਚ ਸृਮਰੈਸ਼੍ਚਮਰੈਰਪਿ। ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰਾਨੁਚਰਿਤਂ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਭਯਵਰ੍ਜਿਤੈਃ
ਉਥੇ-ਉਥੇ ਮਹਿਸ, ਸੂਅਰ, ਹਿਰਨ ਤੇ ਚਮਰ ਪਸੂ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸਨ।
ਕਰੇਣੁਭਿਰ੍ਵਾਰਣੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਕਰਟਾਮੁਖੈਃ। ਸਰੋਵਗਾਢੈਃ ਕ੍ਰੀਡਦ੍ਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਾਦਨੁਨਾਦਿਤਮ੍
ਹਰ ਪਾਸੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ ਨੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਸੂੰਡਾਂ ਤੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਉਖੇੜੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਝੀਲ ਦੀ ਧੁੰਦ ਉੱਡੀ ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜੀ।
ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਨਾਦਾਨ੍ਨਦਦ੍ਭਿਰਨੁਨਾਦਿਤਮ੍। ਅਪਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਂਲੀਨੈਰ੍ਗੁਹਾਕਨ੍ਦਰਸ਼ਾਯਿਭਿਃ
ਉਸ ਝੀਲ 'ਚ ਸ਼ੇਰ ਤੇ ਬਾਘਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਦਹਾੜਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਕੁਝ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਖੋਹਾਂ 'ਚ ਲੁਕ ਕੇ ਪਏ ਹੋਏ।