ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਾਹ ਭਗਵਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਾਧਿਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਨਾਹਮਪ੍ਯਧਮੋ ਧਰ੍ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ। ਇਸ਼੍ਰ੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯੇ ਨ ਕਤ੍ਥਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਨਾ ਦੇ। ਮੈਂ ਵੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਵਾਕੂਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਮੈਂ ਬਾਹੁਬਲ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।'
ਤਮੇਵਂ ਵਾਦਿਨਂ ਤਤ੍ਰ ਰਾਮੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਲਂ ਵੈ ਵ੍ਯਪਦੇਸ਼ੇਨ ਧਨੁਰਾਯਚ੍ਛ ਰਾਘਵ
ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੁਣ ਗੱਲਾਂ ਬਸ, ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ।'
ਤਤੋ ਜਗ੍ਰਾਹ ਰੋषੇਣ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਮੂਦਨਮ੍। ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਹਸ੍ਤਾਦ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍
ਫਿਰ ਦਾਸਰਥੀ ਰਾਮ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਜਾਮਦਗਨਿਆ ਤੋਂ ਦਿਵਯ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਧਨੁਰਾਰੋਪਯਾਮਾਸ ਸਲੀਲ ਇਵ ਭਾਰਤ। ਜ੍ਯਾਸ਼ਬ੍ਦਮਕਰੋਚ੍ਚੈਵ ਸ੍ਮਯਮਾਨਃ ਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ ਭੂਤਾਨਿ ਵਿਤ੍ਰਸਨ੍ਤ੍ਯਸ਼ਨੇਰਿਵ
ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਭਾਰਤ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਦੀ ਡੋਰ ਵੱਜਾਈ। ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਕਾਂਪ ਉਠੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਦਾ ਰਾਮੋ ਰਾਮਂ ਦਾਸ਼ਰਥਿਸ੍ਤਦਾ। ਇਦਮਾਰੋਪਿਤਂ ਬ੍ਰ੍ਹਮਨ੍ਕਿਮਨ੍ਯਤ੍ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾਸਰਥੀ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਮ ਜਾਮਦਗਨਿਆ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਹੁਣ ਦੱਸ, ਹੋਰ ਕੀ ਕਰਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ?"
ਤਸ੍ਯ ਰਾਮੋ ਦਦੌ ਦਿਵ੍ਯਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸ਼ਰਮਾਕਰ੍ਣਦੇਸ਼ਾਨ੍ਤਮਯਮਾਕृष੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ ਜਾਮਦਗਨਿਆ ਨੇ ਦਿਵਯ ਤੀਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਤੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਤੱਕ ਖਿੱਚ ਕੇ ਛੱਡ।"
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤ ਇਵ ਮਨ੍ਯੁਨਾ। ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤੇ ਚੈਵ ਦਰ੍ਪਪੂਰ੍ਣੋਸਿ ਭਾਰ੍ਗਵ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਤੇਰੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਭਾਰਗਵ।"
ਤ੍ਵਯਾ ਹ੍ਯਧਿਗਤਂ ਤੇਜਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਪਿਤਾਮਹਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਤੇਨ ਮਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਸਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਪਸ਼੍ਯ ਮਾਂ ਸ੍ਵੇਨ ਰੂਪੇਣ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਵਿਤਰਾਮ੍ਯਹਮ੍
"ਤੂੰ ਜੋ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ 'ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਵੇਖ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।"
ਤਤੋ ਰਾਮਸ਼ਰੀਰੇ ਵੈ ਰਾਮਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਭਾਰ੍ਗਵਃ। ਆਦਿਤ੍ਯਾਨ੍ਸਵਸੂਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾਨ੍ਸਾਧ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਰੁਦ੍ਗਣਾਨ੍
ਫਿਰ ਰਾਮ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਭਾਰਗਵ ਰਾਮ ਨੇ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੂਆਂ, ਰੁਦਰਾਂ, ਸਾਧਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਰੁਤ ਗਣ ਵੇਖੇ।
ਪਿਤਰੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਸ਼੍ਚੈਵ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਥਾ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਨਦ੍ਯਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤਾਰੇ ਤੇ ਗ੍ਰਹ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ऋषਯੋ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰ੍ਹਮਭੂਤਾਃ ਸਨਾਤਨਾਃ। ਦੇਵਰ੍षਯਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਸਮੁਦ੍ਰਾਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਵਾਲਖਿਲਿਆਂ, ਬ੍ਰਹਮ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਸਦੀਵੀ ਜੀਵ, ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਸੋਪਨਿषਦੋ ਵषਟ੍ਕਾਰੈਃ ਸਹਾਧ੍ਵਰੈਃ। ਚੇਤੋਮਨ੍ਤਿ ਚ ਸਾਮਾਨਿ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਮੇਘਵृਨ੍ਦਾਨਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਵਿਦ੍ਯੁਤਸ਼੍ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ, ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ, ਯਜਨ ਦੇ ਵਾਚਨ ਤੇ ਰੀਤਾਂ, ਚੇਤਨਾ ਵਾਲੇ ਸਾਮ ਗੀਤ, ਧਨੁਰਵੇਦ, ਭਾਰਤ, ਬੱਦਲਾਂ, ਮੀਂਹ ਤੇ ਬਿਜਲੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਸਭ ਵੇਖੇ।
ਤਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਂ ਵੈ ਬਾਣਂ ਮੁਮੋਚ ਹ। ਸ਼ੁष੍ਕਾਸ਼ਨਿਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਮਹੋਲ੍ਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਹ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ, ਭਾਰਤ, ਜੋ ਸੁੱਕੀ ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਜਲਦੇ ਉਲਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਾਂਸੁਵਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਮੇਘਵਰ੍षੈਸ਼੍ਚ ਭੂਤਲਮ੍। ਭੂਮਿਕਮ੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਘਾਤੈਰ੍ਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਵਿਪੁਲੈਰਪਿ
ਉਸ ਤੀਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਮੀਂਹ ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਭੂਚਾਲ, ਗੁੰਜਦੀਆਂ ਬਿਜਲੀਆਂ ਤੇ ਭਾਰੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹੋਈਆਂ।
ਸ ਰਾਮਂ ਵਿਹ੍ਵਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੇਜਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਕੇਵਲਮ੍। ਆਗਚ੍ਛਜ੍ਜ੍ਵਲਿਤੋ ਬਾਣੋ ਰਾਮਬਾਹੁਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ
ਉਹ ਤੀਰ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਰਾਮ ਜਾਮਦਗਨਿਆ ਦੀ ਚਮਕ ਖੋਹ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਜਲਦਾ ਹੋਇਆ ਆਗੇ ਵਧਿਆ।
ਸ ਤੁ ਵਿਹ੍ਵਲਤਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਲਭ੍ਯ ਚ ਚੇਤਨਾਮ੍। ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤਪ੍ਰਾਣਃ ਪ੍ਰਾਣਮਦ੍ਵਿष੍ਣੁਤੇਜਸਮ੍
ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਰ ਫਿਰ ਹੋਸ਼ ਆਉਂਦੇ, ਰਾਮ ਜਾਮਦਗਨਿਆ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਬੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸੋਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਮਗਮਤ੍ਪੁਨਃ। ਭੀਤਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਰਨ੍ਯਵਸਦ੍ਬ੍ਰੀਡਿਤਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਹਿੰਦਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਪਰ ਡਰਿਆ ਤੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਉਥੇ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਤਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇऽਤੀਤੇ ਹृਤੌਜਸਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਨਿਰ੍ਮਦਂ ਦੁਃਖਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤਰੋ ਰਾਮਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਇੱਕ ਸਾਲ ਬੀਤਣ 'ਤੇ, ਜਦ ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਨਿਮਰ ਤੇ ਦੁਖੀ ਵੇਖਦੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਨ ਵੈ ਸਮ੍ਯਗਿਦਂ ਪੁਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵੈਕृਤਮ੍। ਸ ਹਿ ਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
"ਪੁੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।"
ਗਚ੍ਛ ਪੁਤ੍ਰਨਦੀਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਵਧੂਸਰਕृਤਾਹ੍ਵਯਾਮ੍। ਤਤ੍ਰੋਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪੁਨਰ੍ਵਪੁਰਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
"ਪੁੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਧੂਸਰਾ ਦਰਿਆ 'ਤੇ ਜਾ। ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।"
ਦੀਪ੍ਤੋਦਂ ਨਾਮ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਯਤ੍ਰਤੇ ਪ੍ਰਤਿਤਾਮਹਃ। ਭृਗੁਰ੍ਦੇਵਯੁਗੇ ਰਾਮ ਤਪ੍ਤਵਾਨੁਤ੍ਤਮਂ ਤਪਃ
ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੀਪਤੋਦ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਉੱਤਮ ਤਪ ਕਰਿਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਤਥਾ ਕृਤਵਾਨ੍ਰਾਮਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਵਚਨਾਤ੍ਪਿਤੁਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਨਸ੍ਤੇਜਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨ
ਕੌਂਤਿਆ, ਉਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਉਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਪ ਕਰਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਮੁੜ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸੁਖ।
ਏਤਦੀਦृਸ਼ਕਂ ਤਾਤ ਰਾਮੇਣਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵਿष੍ਣੁਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵੈ ਪੁਰਾ
ਪਿਆਰੇ, ਇੱਥੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਰਾਮ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਐਸਾ ਹੀ ਪੂਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਭੂਯ ਏਵਾਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਮਹਰ੍षੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਵਿਸ੍ਤਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਾਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਹਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਕਥਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਮਦ੍ਭੁਤਾਮਤਿਮਾਨੁषੀਮ੍। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਭਾਵਮਮਿਤੌਜਸਃ
ਸੁਣੋ, ਮਹਾਰਾਜ, ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਕਥਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਣਗਣ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ।
ਆਸਨ੍ਕृਤਯੁਗੇ ਘੋਰਾ ਦਾਨਵਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ। ਕਾਲਕੇਯਾ ਇਤਿਖ੍ਯਾਤਾ ਗਣਾਃ ਪਰਮਦਾਰੁਣਾਃ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਕਾਲਕੇਯਾ ਨਾਮ ਦੇ ਡਾਨਵ ਬੜੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਉੱਤੇ ਉਤਾਵਲੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੇ ਗਰੁੱਪ ਸੀ।
ਤੇ ਤੁ ਵृਤ੍ਰਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੋਦ੍ਯਤਾਃ। ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਮੁਖਾਨ੍ਸੁਰਾਨ੍
ਉਹ ਸਭ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ 'ਤੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਵृਤ੍ਰਵਧੇ ਯਤ੍ਨਮਕੁਰ੍ਵਂਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਪੁਰਾ। ਪੁਰਂਦਰਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮੁਪਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਤਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲੀਂਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਰਮੇष੍ਠੀਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ। ਵਿਦਿਤਂ ਮੇ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦ੍ਵਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਟੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਪਤਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ।'
ਤਮੁਪਾਯਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਵਧਿष੍ਯਥ। ਦਧੀਚ ਇਤਿਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਮਹਾਨृषਿਰੁਦਾਰਧੀਃ
'ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਢੰਗ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦਧੀਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਚ ਉੱਚੀ ਹੈ।'