ਇਲ੍ਵਲਸ੍ਤੁ ਵਿषਣ੍ਣੋऽਭੂਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜੀਰ੍ਣਂ ਮਹਾਸੁਰਮ੍। ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਸ਼੍ਚ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੈਰਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕਿਮਰ੍ਥਮੁਪਯਾਤਾਃ ਸ੍ਥ ਬ੍ਰੂਤ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਵਃ
ਇਲਵਲਾ, ਜਦ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਪਚਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਏ ਹੋ? ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?"
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਤੋऽਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਲ੍ਵਲਂ ਤਦਾ। ਈਸ਼ੋਸ੍ਯਸੁਰ ਵਿਦ੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਅਗਸਤ ਹੱਸ ਕੇ ਇਲਵਲਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਅਸੁਰ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ।"
ਏਤੇ ਚ ਨਾਤਿਧਨਿਨੋ ਧਨਾਸ਼ਾ ਮਹਤੀ ਮਮ। ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਵਿਹਿਂਸ੍ਯਾਨ੍ਯਾਨ੍ਸਂਵਿਭਾਗਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਨਃ
"ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੰਡ ਦੇ।"
ਤਤੋऽਵਮਤ੍ਯ ਤਮृषਿਮਿਲ੍ਵਲੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਦਿਤ੍ਸਿਤਂ ਯਦਿ ਵੇਤ੍ਸਿ ਤ੍ਵਂਤਤੋ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਵਸੁ
ਇਲਵਲਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਕੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵਾਂਗਾ।"
ਗਵਾਂ ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜ੍ਞਾਮੇਕੈਕਸ਼ੋऽਸੁਰ। ਤਾਵਦੇਵ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਦਿਤ੍ਸਿਤਂ ਤੇ ਮਹਾਸੁਰ
"ਹਰੇਕ ਰਾਜੇ ਲਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਅਸੁਰ, ਤੇ ਉਤਨਾ ਹੀ ਸੋਨਾ ਵੀ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ।"
ਮਹ੍ਯਂ ਤਤੋ ਵੈ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਰਥਸ਼੍ਚੈਵ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ। ਮਨੋਜਵੌ ਵਾਜਿਨੌ ਚ ਦਿਤ੍ਸਿਤਂ ਤੇ ਮਹਾਸੁਰ
"ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਦੋਹਣਾ ਵੱਧ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ, ਤੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋ ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਇਹ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ।"
ਉਲ੍ਵਲਸ੍ਤੁ ਮੁਨਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸਰ੍ਵਮਸ੍ਤਿ ਯਥਾऽऽਤ੍ਥ ਮਾਮ੍। ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਗਾਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਧਨਮ੍। ਰਥਂ ਤੁ ਯਦਵੋਚੋ ਮਾਂ ਨੈਤਂ ਵਿਦ੍ਮ ਹਿਰਣ੍ਮਯਮ੍
ਉਲਵਲਾ ਨੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੋਨਾ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਨ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਰਥ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ।"
ਨ ਮੇ ਵਾਗਨृਤਾ ਕਾਚਿਦੁਕ੍ਤਪੂਰ੍ਵਾ ਮਹਾऽਸੁਰ। ਵਿਜ੍ਞਾਯਤਾਂ ਰਥਃ ਸਾਧੁ ਵ੍ਯਕ੍ਤਮਸ੍ਤਿ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ
ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਕਦੇ ਝੂਠੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੀ, ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ। ਰਥ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਲਵੋ, ਉਹ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹੈ।
ਵਿਜ੍ਞਾਯਮਾਨਃ ਸ ਰਥਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਸੀਦ੍ਧਿਰਣ੍ਮਯਃ'। ਤਤਃ ਪ੍ਰਵ੍ਯਥਿਤੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਦਦਾਵਭ੍ਯਧਿਕਂ ਵਸੁ
ਜਦੋਂ ਰਥ ਦੀ ਜਾਂਚ ਹੋਈ, ਕੌਂਤਿਆ, ਉਹ ਵਾਕਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਦੈਤ ਨੇ ਡਰ ਕੇ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਧਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਵਾਜੀ ਚ ਸੁਵਾਜੀ ਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਕ੍ਤੌ ਰਥੇ ਹਯੌ। ਊਹਤੁਃ ਸ ਵਸੂਨਾਸ਼ੁ ਤਾਵਗਸ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਹਾਗਸ੍ਤ੍ਯਾਨ੍ਨਿਮੇषਾਦਿਵ ਭਾਰਤ
ਉਸ ਰਥ ਨੂੰ ਦੋ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਗਏ। ਉਹ ਘੋੜੇ ਧਨ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਲੈ ਗਏ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਅਗਸਤਿਆ ਸਮੇਤ, ਜਿਵੇਂ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ।
ਇਲ੍ਵਲਸ੍ਤ੍ਵਨੁਗਮ੍ਯੈਨਮਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਹਨ੍ਤੁਮੈਚ੍ਛਤ। ਭਸ੍ਮ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਤੇਜਾ ਹੁਙ੍ਕਾਰੇਣ ਮਹਾऽਸੁਰਮ੍
ਇਲਵਲਾ, ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹਿਆ। ਪਰ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਜਗ੍ਮੂ ਰਾਜਰ੍षਯਸ੍ਤਦਾ। ਕृਤਵਾਂਸ਼੍ ਮੁਨਿਃ ਸਰ੍ਵਂ ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍
ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਮੁਨੀ ਨੇ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਕृਤਵਾਨਸਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਗਵਨ੍ਮਮ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਉਤ੍ਪਾਦਯ ਸਕृਨ੍ਮਹ੍ਯਮਪਤ੍ਯਂ ਵੀਰ੍ਯਵਤ੍ਤਰਮ੍
ਭਗਵਨ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰੋ।
ਤੁष੍ਟੋऽਹਮਸ੍ਮਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਤਵ ਵृਤ੍ਤੇਨ ਸ਼ੋਭਨੇ। ਵਿਚਾਰਣਾਮਪਤ੍ਯੇ ਤੁ ਤਵ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਾਂ ਸ਼ृਣੁ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਵਿਵਹਾਰ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ। ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ, ਸੁਣ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾਣਆਂ ਸ਼ਤਂ ਵਾ ਤਤ੍ਸਮਂ ਤਵ। ਦਸ਼ ਵਾ ਸ਼ਤਤੁਲ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯੁਰੇਕੋ ਵਾऽਪਿ ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ੍
ਤੈਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਰਗੇ ਸੌ, ਜਾਂ ਸੌ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਸ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਵੇ।
ਸਹਸ੍ਰਸਂਮਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰ ਏਕੋਪ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤਪੋਧਨ। ਏਕੋ ਹਿ ਬਹੁਭਿਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸਾਧੁਰਸਾਧੁਭਿਃ
ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ, ਤਪਸਵੀ। ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤਿਆਂ ਮਾੜਿਆਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਤਯਾ ਸਮਗਮਨ੍ਮੁਨਿਃ। ਸਮਯੇ ਸਮਸ਼ੀਲਿਨ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਾਨ੍ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਯਾ
ਉਸ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ' ਕਹਿ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਮੁਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ।
ਤਤ ਆਧਾਯ ਗਰ੍ਭਂ ਤਮਗਮਦ੍ਵਨਮੇਵ ਸਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਨਗਤੇ ਗਰ੍ਭੋ ਵਵृਧੇ ਸਪ੍ਤ ਸ਼ਾਰਦਾਨ੍
ਫਿਰ, ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਗਰਭ ਸੱਤ ਪਤਝੜ ਤੱਕ ਵਧਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸਪ੍ਤਮੇऽਬ੍ਦੇ ਗਤੇ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਵਤ੍ਸ ਮਹਾਕਵਿਃ। ਜ੍ਵਲਨ੍ਨਿਵ ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਦृਢਸ੍ਯੁਰ੍ਨਾਮ ਭਾਰਤ
ਜਦੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਵੱਡਾ ਕਵੀ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਡ੍ਰਿੜ੍ਹਸਯੁ ਸੀ, ਭਾਰਤ।
ਸਾਙ੍ਗੋਪਨਿषਦਾਨ੍ਵੇਦਾਞ੍ਜਪਨ੍ਨੇਵ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭਵਦृषੇਃ ਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਮਹਾਨृषਿਃ
ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਸਮੇਤ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ—ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ।
ਸ ਬਾਲ ਏਵਤੇਜਸ੍ਵੀ ਪਿਤੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਇਧ੍ਮਾਨਾਂ ਭਾਰਮਾਜਹ੍ਰੇ ਇਧ੍ਮਵਾਹਸ੍ਤਤੋऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ। ਉਹ ਲੱਕੜਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇਧਮਵਾਹਾ ਪਿਆ।
ਤਥਾਯੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਮੁਦੇ ਸ ਮੁਨਿਸ੍ਤਦਾ। ਏਵਂ ਸ ਜਨਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤਾਪਤ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਲੇਭਿਰੇ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਲੋਕਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤ, ਵਧੀਆ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਮਿਲੇ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਸ਼੍ਚਾਯਮਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਖ੍ਯਾਤੋ ਭੁਵਿ ਮਹਾਰਾਜ ਤੇਜਸਾ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਇਹ ਅਗਸਤਿਆ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇ ਤੇਜ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਪ੍ਰਾਹ੍ਲਾਦਿਰੇਵਂ ਵਾਤਾਪਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨੋ ਦੁष੍ਟਚੇਤਨਃ। ਏਵਂ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਤਸ੍ਯਾਯਮਾਸ਼੍ਰਮੋ ਰਾਜਨ੍ਰਮਣੀਯੈਰ੍ਗੁਣੈਰ੍ਯੁਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੀ ਵੰਸ਼ਜ ਵਾਤਾਪੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਤੇ ਮਾੜਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਜਨ। ਉਸ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ, ਰਾਜਨ, ਸੁੰਦਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏषਾ ਭਾਗੀਰਥੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਾ। ਵਾਤੇਰਿਤਾ ਪਤਾਕੇਵ ਵਿਰਾਜਤਿ ਨਭਸ੍ਤਲੇ
ਇਹ ਭਾਗੀਰਥੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਵਾ ਨਾਲ ਲਹਿਰਾਂਦੀਆਂ, ਇਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਾਰ੍ਯਮਾਣਾ ਕੂਟੇषੁ ਯਥਾ ਨਿਮ੍ਨੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਸ਼ਿਲਾਤਲੇषੁ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਪਨ੍ਨਗੇਨ੍ਦ੍ਰਵਧੂਰਿਵ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੱਥਰਾਂ ਉੱਤੇ ਟਕਰਾਂਦੀ ਅਤੇ ਖੱਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਰਦੀ, ਇਹ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਕੰਬਦੀ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਵੈ ਦਿਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਪ੍ਲਾਵਯਨ੍ਤੀ ਚ ਮਾਤृਵਤ੍। ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਜਟਾਭ੍ਰष੍ਟਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮਹਿषੀ ਪ੍ਰਿਯਾ। ਅਸ੍ਯਾਂ ਨਦ੍ਯਾਂ ਮੁਪੁਣ੍ਯਾਯਾਂ ਯਥੇष੍ਟਮਵਗਾਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਜਟਾ ਤੋਂ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ ਬਣ ਗਈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨਾ ਚਾਹੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਨਿਬੋਧੇਦਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਭृਗੋਸ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਰਾਜ ਮਹਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਤੂੰ ਸੁਣ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦਾ ਤੀਰਥ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰੋਪਸ੍ਪृष੍ਟਵਾਨ੍ਰਾਮੋ ਹृਤਂਤੇਜਸ੍ਤਦਾਪ੍ਤਵਾਨ੍। ਅਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕृष੍ਣਯਾ ਚੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਇਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਖੋਈ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਥੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਹृਤਂਤੇਜਃ ਪੁਨਰਾਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਕृਤਵੈਰੇਣ ਰਾਮੇਣ ਯਥਾ ਕਚੋਪਹृਤਂ ਪੁਨਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੱਲੋਂ ਖੋਈ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਤੂੰ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਮ ਨੇ ਵੈਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਖੋਈ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਕਚਾ ਵਾਂਗ ਮੁੜ ਲੈ ਲਈ ਸੀ।