ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਮਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਮਭਾषਤ। ਮਹਾਰ੍ਹਾਣ੍ਯੁਤ੍ਸृਜੈਤਾਨਿ ਵਾਸਾਂਸ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ
ਪਤਨੀ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਅਗਸਤਿ ਨੇ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮਹਿੰਗੇ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣੇ ਛੱਡ ਦੇ।'
ਤਤਃ ਸਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾਨਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਤਨੂਨਿ ਚ। ਸਮੁਤ੍ਸਸਰ੍ਜ ਰਮ੍ਭੋਰੂਰ੍ਵਸਨਾਨ੍ਯਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਫਿਰ, ਉਹ, ਜਿਸਦੇ ਪੈਰ ਕੇਲੇ ਦੇ ਡੰਢ ਵਾਂਗ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤਸ਼੍ਚੀਰਾਣਿ ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਲ੍ਕਲਾਨ੍ਯਜਿਨਾਨਿ ਚ। ਸਮਾਨਵ੍ਰਤਚਰ੍ਯਾ ਚ ਬਭੂਵਾਯਤਲੋਚਨਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਛਾਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ, ਹਿਰਣ ਦੀ ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਹਿਨ ਲਿਆ। ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਰੀਤਾਂ ਅਪਣਾਈ।
ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰਮਥਾਗਮ੍ਯ ਭਗਵਾਨृषਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਉਗ੍ਰਮਾਤਿष੍ਠਤ ਤਪਃ ਸਹ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾऽਨੁਕੂਲਯਾ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਸਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਬਹੁਮਾਨਾਚ੍ਚ ਪਤਿਂ ਪਰ੍ਯਚਰਤ੍ਤਦਾ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾਮਗਮਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਤਤੋ ਬਹੁਤਿਥੇ ਕਾਲੇ ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਤਪਸਾ ਦ੍ਯੋਤਿਤਾਂ ਸ੍ਨਾਤਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭਗਵਾਨृषਿਃ
ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਨੂੰ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਰਿਚਾਰੇਣ ਸ਼ੌਚੇਨ ਚ ਦਮੇਨ ਚ। ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਰੂਪੇਣ ਚ ਪ੍ਰੀਤੋ ਮੈਥੁਨਾਯਾਜੁਹਾਵ ਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਪਵਿਤਰਤਾ, ਸੰਜਮ, ਚਮਕ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸਾ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਲਜ੍ਜਮਾਨੇਵ ਭਾਮਿਨੀ। ਤਦਾ ਸਪ੍ਰਣਯਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭਗਵਨ੍ਤਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਉਹ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਅਤੇ ਲੱਜਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਪ੍ਰਜਾਹੇਤੋਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪਤਿਰਵਿਨ੍ਦਤ। ਪਾ ਤੁ ਤ੍ਵਯਿ ਮਮ ਪ੍ਰੀਤਿਸ੍ਤਾਮृषੇ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪ੍ਰੀਤ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ।
ਯਥਾ ਪਿਤੁਰ੍ਗृਹੇ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਸ਼ਯਨਂ ਮਮ। ਤਥਾਵਿਧੇ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਯਨੇ ਮਾਮੁਪੈਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਸੇਜ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੇਜ 'ਤੇ ਆ।
ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਣਂ ਚ ਭੂषਣੈਸ਼੍ਚ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਉਪਸਰ੍ਤੁਂ ਯਥਾਕਾਮਂ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ ਆਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਨੋਪਤਿष੍ਠੇਯਂ ਚੀਰਕਾषਾਯਵਾਸਿਨੀ। ਨੈਵਾਪਵਿਤ੍ਰੋ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਭੂषਣੋਯਂ ਕਥਂਚਨ
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੈਂ ਛਾਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨਣਾ ਕਦੇ ਵੀ ਅਪਵਿਤਰ ਨਹੀਂ।
ਨ ਤੇ ਧਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰੇ ਤਥਾ ਮਮ। ਯਥਾਵਿਧਾਨਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਪਿਤੁਸ੍ਤਵ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ
ਹੇ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਉਹ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ।
ਈਸ਼ੋਸਿ ਤਪਸਾ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਹਰ੍ਤੁਂ ਤਪੋਧਨ। ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਜੀਵਲੋਕੇ ਯਦ੍ਵਸੁ ਕਿਂਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਜਗਤ ਦੇ ਹਰ ਧਨ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਏਵਮੇਤਦ੍ਯਥਾऽऽਤ੍ਥ ਤ੍ਵਂ ਤਪੋਵ੍ਯਯਕਰਂ ਤੁ ਤਤ੍। ਯਥਾ ਤੁ ਮੇ ਨ ਨਸ਼੍ਯੇਤ ਤਪਸ੍ਤਨ੍ਮਾਂ ਪ੍ਰਯੋਦਯ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਖਪਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਰਾਹ ਦੱਸ ਕਿ ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋਵੇ।
ਅਲ੍ਪਾਵਸ਼ਿष੍ਟਃ ਕਾਲੋऽਯਮृਤੋਰ੍ਮਮ ਤਪੋਧਨ। ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾऽਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮੁਪੈਤੁਂ ਕਥਂਚਨ
ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਥੋੜਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਨ ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵਿਲੋਪ੍ਤੁਂ ਤੇ ਕਥਂਚਨ। ਏਵਂ ਤੁ ਮੇ ਯਥਾਕਾਮਂ ਸਂਪਾਦਯਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੰਗ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ। ਪਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰ।
ਯਦ੍ਯੇष ਕਾਮ ਸੁਭਗੇ ਤਵ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ। ਹਰ੍ਤੁਂ ਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਭਦ੍ਰੇ ਚਰ ਕਾਮਮਿਹ ਸ੍ਥਿਤਾ ।। ਆਰਸ੍ਤੇ ਤੇਜਸ੍ਵਿਨੀ ਕਨ੍ਯਾ ਰੋਹਿਣੀਵ ਦਿਵਿਪ੍ਰਭਾ
ਜੇ ਇਹ ਇੱਛਾ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਹਿ। ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੜੀ ਰੋਹਣੀ ਤਾਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਤੋ ਜਗਾਮ ਕੌਰਵ੍ਯ ਸੋऽਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਵਸੁ। ਸ਼੍ਰੁਤਰ੍ਵਾਣਂ ਮਹੀਪਾਲਂ ਯਂ ਵੇਦਾਭ੍ਯਧਿਕਂ ਨृਪੈਃ
ਫਿਰ ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਧਨ ਲੈਣ ਲਈ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੁਤਰਵਾਨ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕਰ ਮੰਨਿਆ ਸੀ।
ਸ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨृਪਤਿਃ ਕੁਮ੍ਭਯੋਨਿਮੁਪਾਗਤਮ੍। ਵਿषਯਾਨ੍ਤੇ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਾਤ੍ਸੁਸਤ੍ਕृਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਕੁੰਭਯੋਨੀ ਆਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸੀਮੇ ਤੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮੈ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਥਾਨ੍ਯਾਯਮਾਨੀਯ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਗਮਨੇऽਰ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਿਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ।
ਵਿਤ੍ਤਾਰ੍ਥਿਨਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਂ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਵਿਹਿਂਸ੍ਯਾਨ੍ਯਾਨ੍ਸਂਵਿਭਾਗਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੇ
ਮੈਨੂੰ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਧਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾਲ ਆਇਆ ਸਮਝੋ; ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਦਿਓ।
ਤਤ ਆਯਵ੍ਯਯੌ ਪੂਰ੍ਣੋ ਤਸ੍ਮੈ ਰਾਜਾ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍। ਅਤੋ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਨੁਪਾਦਤ੍ਸ੍ਵ ਯਦਤ੍ਰਵ੍ਯਤਿਰਿਚ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਮਦਨ ਤੇ ਖਰਚ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹਿਸਾਬ ਦਿਖਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਵਾਧੂ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਲੈ ਲੋ।'
ਤਤ ਆਯਵ੍ਯਯੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮੌ ਸਮਮਤਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਃ। ਸਰ੍ਵਥਾ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਪੀਡਾਮੁਪਾਦਾਨਾਦਮਨ੍ਯਤ
ਆਮਦਨ ਤੇ ਖਰਚ ਬਰਾਬਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਨਿਰਪੱਖ ਮਨ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕੁਝ ਵੀ ਲੈਣ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ ਸ਼੍ਰੁਤਰ੍ਵਾਣਮਾਦਾਯ ਬ੍ਰਧ੍ਨਸ਼੍ਵਮਗਮਤ੍ਤਤਃ। ਸ ਚ ਤੌ ਵਿषਯਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਹ ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੁਤਰਵਾਣ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਬ੍ਰਧਨਸ਼ਵ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ; ਬ੍ਰਧਨਸ਼ਵ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਰਹੱਦ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਿਵਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਤਯੋਰਰ੍ਧ੍ਯਂ ਚ ਪਾਦ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਧ੍ਨਸ਼੍ਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਤ੍। ਅਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯਚ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮੁਪਕ੍ਰਮੇ। `ਵਦ ਕਾਮਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਧਨ੍ਯੋਸ੍ਮ੍ਯਾਗਮਨੇਨ ਤੇ
ਬ੍ਰਧਨਸ਼ਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ, ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ; ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਮੈਂ ਧੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।'
ਵਿਤ੍ਤਕਾਮਾਵਿਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਵਿਦ੍ਧ੍ਯਾਵਾਂ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਵਿਹਿਂਸ੍ਯਾਨ੍ਯਾਨ੍ਸਂਵਿਭਾਗਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਨੌ
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਇਆ ਸਮਝੋ; ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਦਿਓ।
ਤਤ ਆਯਵ੍ਯਯੌ ਪੂਰ੍ਣੌ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਰਾਜਾ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍। ਅਤੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗृਹ੍ਣੀਤਂ ਯਦਤ੍ਰਵ੍ਯਤਿਰਿਚ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਤੇ ਖਰਚ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹਿਸਾਬ ਦਿਖਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਵਾਧੂ ਹੈ, ਉਹ ਲੈ ਲੋ।'
ਤਤ ਆਯਵ੍ਯਯੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਸਮੌ ਸਮਮਤਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਃ। ਸਰ੍ਵਥਾ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਪੀਡਾਮੁਪਾਦਾਨਾਦਮਨ੍ਯਤ
ਆਮਦਨ ਤੇ ਖਰਚ ਬਰਾਬਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਨਿਰਪੱਖ ਮਨ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕੁਝ ਵੀ ਲੈਣ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪੌਰੁਕੁਤ੍ਸਂ ਤਤੋ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤ੍ਰਸਦਸ੍ਯੁਂ ਮਹਾਧਨਮ੍। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਰ੍ਵਾ ਚ ਬ੍ਰਧ੍ਨਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਫਿਰ ਅਗਸਤ, ਸ਼੍ਰੁਤਰਵਾਣ ਤੇ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਧਨਸ਼ਵ ਪੌਰੁਕੁਤਸਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਤ੍ਰਸਦਸਯੁ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨ ਸੀ, ਕੋਲ ਗਏ।