ਯੌਵਨਸ੍ਥਾਮਪਿ ਚ ਤਾਂ ਸ਼ੀਲਾਚਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍। ਨ ਵਵ੍ਰੇ ਪੁਰੁषਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਭਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਜਵਾਨ ਸੀ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਤੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੀ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਦਮੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਨਹੀਂ ਚੁਣਿਆ, ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ।
ਸਾ ਤੁ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਕਨ੍ਯਾ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਸਰਸੋਪ੍ਯਤਿ। ਤੋषਯਾਮਾਸ ਪਿਤਰਂ ਸ਼ੀਲੇਨ ਸ੍ਵਜਨਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਕੁੜੀ, ਸਤਯਵਤੀ, ਰੂਪ ਵਿਚ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਗਈ। ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਵੈਦਰ੍ਭੀ ਤੁ ਤਥਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਯੁਵਤੀਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵੈ ਪਿਤਾ। ਮਨਸਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਕਸ੍ਮੈ ਦਦ੍ਯਾਮਿਮਾਂਸੁਤਾਮ੍
ਵਿਦਰਭੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਜਵਾਨ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਸ ਧੀ ਨੂੰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੇਵਾਂ?'
ਯਦਾਤ੍ਵਮਨ੍ਯਤਾਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਥ੍ਯੇ ਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਮਿਤਿ। ਤਦਾऽਭਿਗਮ੍ਯ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵੈਦਰ੍ਭਂ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਮ੍
ਜਦ ਅਗਸਤਿ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸੋਚ ਕੀਤੀ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ', ਉਹ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਪੁਤ੍ਰਕਾਰਣਾਤ੍। ਵਰਯੇਤ੍ਵਾਂ ਮਹੀਪਾਲ ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੇ
ਰਾਜਾ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਘਰ ਵਸਾਉਣ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਲੱਗਾ ਹੈ। ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੁਣ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਮਿਨਿਨਾ ਮਹੀਪਾਲੋ ਵਿਚੇਤਨਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਾਯ ਚਾਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਦਾਤੁਂ ਚੈਵ ਨੈਚ੍ਛਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਧੀ ਦੇਣ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸ ਭਾਰ੍ਯਾਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। ਮਹਰ੍षਿਰ੍ਵੀਰ੍ਯਵਾਨੇष ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਾਪਾਗ੍ਨਿਨਾ ਦਹੇਤ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ।'
ਤਂ ਤਥਾ ਦੁਃਖਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਭਾਰ੍ਯਂ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਮ੍। ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾऽਭਿਗਮ੍ਯੇਦਂ ਕਾਲੇ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਦੁਖੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਨੇ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਆ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨ ਮਤ੍ਕृਤੇ ਮਹੀਪਾਲ ਪੀਡਾਮਭ੍ਯੇਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮਾਮਗਸ੍ਤ੍ਯਾਯ ਤ੍ਰਾਹ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਯਾ ਪਿਤਃ
ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ। ਮੈਨੂੰ ਅਗਸਤਿ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਪਿਤਾ, ਮੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵ ਬਚਾ ਲੈ।
ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਵਚਨਾਦ੍ਰਾਜਾ ਸੋऽਗਸ੍ਤ੍ਯਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ। ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਧੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਅਗਸਤਿ ਨੂੰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਮਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਮਭਾषਤ। ਮਹਾਰ੍ਹਾਣ੍ਯੁਤ੍ਸृਜੈਤਾਨਿ ਵਾਸਾਂਸ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ
ਪਤਨੀ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਅਗਸਤਿ ਨੇ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮਹਿੰਗੇ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣੇ ਛੱਡ ਦੇ।'
ਤਤਃ ਸਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾਨਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਤਨੂਨਿ ਚ। ਸਮੁਤ੍ਸਸਰ੍ਜ ਰਮ੍ਭੋਰੂਰ੍ਵਸਨਾਨ੍ਯਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਫਿਰ, ਉਹ, ਜਿਸਦੇ ਪੈਰ ਕੇਲੇ ਦੇ ਡੰਢ ਵਾਂਗ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤਸ਼੍ਚੀਰਾਣਿ ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਲ੍ਕਲਾਨ੍ਯਜਿਨਾਨਿ ਚ। ਸਮਾਨਵ੍ਰਤਚਰ੍ਯਾ ਚ ਬਭੂਵਾਯਤਲੋਚਨਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਛਾਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ, ਹਿਰਣ ਦੀ ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਹਿਨ ਲਿਆ। ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਰੀਤਾਂ ਅਪਣਾਈ।
ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰਮਥਾਗਮ੍ਯ ਭਗਵਾਨृषਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਉਗ੍ਰਮਾਤਿष੍ਠਤ ਤਪਃ ਸਹ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾऽਨੁਕੂਲਯਾ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਸਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਬਹੁਮਾਨਾਚ੍ਚ ਪਤਿਂ ਪਰ੍ਯਚਰਤ੍ਤਦਾ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾਮਗਮਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਤਤੋ ਬਹੁਤਿਥੇ ਕਾਲੇ ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਤਪਸਾ ਦ੍ਯੋਤਿਤਾਂ ਸ੍ਨਾਤਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭਗਵਾਨृषਿਃ
ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਨੂੰ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਰਿਚਾਰੇਣ ਸ਼ੌਚੇਨ ਚ ਦਮੇਨ ਚ। ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਰੂਪੇਣ ਚ ਪ੍ਰੀਤੋ ਮੈਥੁਨਾਯਾਜੁਹਾਵ ਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਪਵਿਤਰਤਾ, ਸੰਜਮ, ਚਮਕ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸਾ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਲਜ੍ਜਮਾਨੇਵ ਭਾਮਿਨੀ। ਤਦਾ ਸਪ੍ਰਣਯਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭਗਵਨ੍ਤਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਉਹ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਅਤੇ ਲੱਜਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਪ੍ਰਜਾਹੇਤੋਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪਤਿਰਵਿਨ੍ਦਤ। ਪਾ ਤੁ ਤ੍ਵਯਿ ਮਮ ਪ੍ਰੀਤਿਸ੍ਤਾਮृषੇ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪ੍ਰੀਤ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ।
ਯਥਾ ਪਿਤੁਰ੍ਗृਹੇ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਸ਼ਯਨਂ ਮਮ। ਤਥਾਵਿਧੇ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਯਨੇ ਮਾਮੁਪੈਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਸੇਜ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੇਜ 'ਤੇ ਆ।
ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਣਂ ਚ ਭੂषਣੈਸ਼੍ਚ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਉਪਸਰ੍ਤੁਂ ਯਥਾਕਾਮਂ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ ਆਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਨੋਪਤਿष੍ਠੇਯਂ ਚੀਰਕਾषਾਯਵਾਸਿਨੀ। ਨੈਵਾਪਵਿਤ੍ਰੋ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਭੂषਣੋਯਂ ਕਥਂਚਨ
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੈਂ ਛਾਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨਣਾ ਕਦੇ ਵੀ ਅਪਵਿਤਰ ਨਹੀਂ।
ਨ ਤੇ ਧਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰੇ ਤਥਾ ਮਮ। ਯਥਾਵਿਧਾਨਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਪਿਤੁਸ੍ਤਵ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ
ਹੇ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਉਹ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ।
ਈਸ਼ੋਸਿ ਤਪਸਾ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਹਰ੍ਤੁਂ ਤਪੋਧਨ। ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਜੀਵਲੋਕੇ ਯਦ੍ਵਸੁ ਕਿਂਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਜਗਤ ਦੇ ਹਰ ਧਨ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਏਵਮੇਤਦ੍ਯਥਾऽऽਤ੍ਥ ਤ੍ਵਂ ਤਪੋਵ੍ਯਯਕਰਂ ਤੁ ਤਤ੍। ਯਥਾ ਤੁ ਮੇ ਨ ਨਸ਼੍ਯੇਤ ਤਪਸ੍ਤਨ੍ਮਾਂ ਪ੍ਰਯੋਦਯ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਖਪਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਰਾਹ ਦੱਸ ਕਿ ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋਵੇ।
ਅਲ੍ਪਾਵਸ਼ਿष੍ਟਃ ਕਾਲੋऽਯਮृਤੋਰ੍ਮਮ ਤਪੋਧਨ। ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾऽਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮੁਪੈਤੁਂ ਕਥਂਚਨ
ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਥੋੜਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਨ ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵਿਲੋਪ੍ਤੁਂ ਤੇ ਕਥਂਚਨ। ਏਵਂ ਤੁ ਮੇ ਯਥਾਕਾਮਂ ਸਂਪਾਦਯਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੰਗ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ। ਪਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰ।
ਯਦ੍ਯੇष ਕਾਮ ਸੁਭਗੇ ਤਵ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ। ਹਰ੍ਤੁਂ ਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਭਦ੍ਰੇ ਚਰ ਕਾਮਮਿਹ ਸ੍ਥਿਤਾ ।। ਆਰਸ੍ਤੇ ਤੇਜਸ੍ਵਿਨੀ ਕਨ੍ਯਾ ਰੋਹਿਣੀਵ ਦਿਵਿਪ੍ਰਭਾ
ਜੇ ਇਹ ਇੱਛਾ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਹਿ। ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੜੀ ਰੋਹਣੀ ਤਾਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਤੋ ਜਗਾਮ ਕੌਰਵ੍ਯ ਸੋऽਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਵਸੁ। ਸ਼੍ਰੁਤਰ੍ਵਾਣਂ ਮਹੀਪਾਲਂ ਯਂ ਵੇਦਾਭ੍ਯਧਿਕਂ ਨृਪੈਃ
ਫਿਰ ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਧਨ ਲੈਣ ਲਈ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੁਤਰਵਾਨ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕਰ ਮੰਨਿਆ ਸੀ।
ਸ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨृਪਤਿਃ ਕੁਮ੍ਭਯੋਨਿਮੁਪਾਗਤਮ੍। ਵਿषਯਾਨ੍ਤੇ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਾਤ੍ਸੁਸਤ੍ਕृਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਕੁੰਭਯੋਨੀ ਆਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸੀਮੇ ਤੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।