ਤਾਨਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸਮਾਵਿष੍ਟਾਨ੍ਦਾਨਵਾਨ੍ਕਲਿਨਾਹਤਾਨ੍। ਦਰ੍ਪਾਭਿਭੂਤਾਨ੍ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਕ੍ਰਿਯਾਹੀਨਾਨਚੇਤਸਃ ।। ਮਾਨਾਭਿਭੂਤਾਨਚਿਰਾਦ੍ਵਿਨਾਸ਼ਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਅਤਕਦੀਰ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਕਲਿਜੁਗ ਤੋਂ ਹਾਰੇ, ਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ, ਕਰਮ ਤੇ ਚੇਤਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹੇ ਕੌਂਤਿਆ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ।
ਨਿਰ੍ਯਸ਼ਸ੍ਕਾਸ੍ਤਥਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ੋ ਵਿਲਯਂ ਗਤਾਃ। `ਅਧਰ੍ਮਰੁਚਯੋਰਾਜਨ੍ਨਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਮਧਿष੍ਠਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੈਤ, ਜੋ ਇਜ਼ਤ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹੋ ਗਏ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਤੇ ਅਤਕਦੀਰ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ।
ਦੇਵਾਸ੍ਤੁ ਸਾਗਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰਿਤਸ਼੍ਚ ਸਰਾਂਸਿ ਚ। ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਵਤਨਾਨਿ ਚ
ਪਰ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਖੀ ਸਨ, ਸਮੁੰਦਰ, ਦਰਿਆ, ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂਵਾਂ ਵੱਲ ਗਏ।
ਤਪੋਭਿਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਦਾਨੈਰਾਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦੈਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਪ੍ਰਜਹੁਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਸ਼੍ਰੇਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਪੇਦਿਰੇ
ਤਪ, ਯਜ, ਦਾਨ ਤੇ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਏਵਮਾਦਾਨਵਨ੍ਤਸ਼੍ ਨਿਰਾਦਾਨਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਵਿਬੁਧਾਸ੍ਤੇਨਾਪੁਰ੍ਭੂਤਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਸਨ ਤੇ ਜੋ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਗਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਤਕਦੀਰ ਪਾਈ।
ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਾਨੁਜਃ। ਪੁਨਰ੍ਵੇਤ੍ਸ੍ਵਸਿ ਤਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮੇष ਪਨ੍ਥਾਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤੀਰਥਾਂ 'ਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਤਕਦੀਰ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ; ਇਹ ਸਦਾ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ।
ਯਥੈਵ ਹਿ ਨृਗੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਵਿਰੌਸ਼ੀਨਰੋ ਯਥਾ। ਭਗੀਰਯੋ ਵਸੁਮਨਾ ਗਯਃ ਪੂਰੁਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਨ੍ਰਿਗ, ਸ਼ਿਬੀ, ਉਸ਼ੀਨਰ, ਭਗੀਰਥ, ਵਸੁਮਾਨਸ, ਗਯਾ, ਪੂਰੁ ਤੇ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੇ ਕੀਤਾ,
ਚਰਮਾਣਾਸ੍ਤਪੋ ਨਿਤ੍ਯਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਦਮ੍ਭਸਸ਼੍ਚ ਤੇ। ਤੀਰ੍ਥਾਮਿਗਮਨਾਤ੍ਪੂਤਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਚ੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪ ਕਰਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੁਹਦੇ, ਤੀਰਥਾਂ 'ਚ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ,
ਅਲਭਨ੍ਤ ਯਸ਼ਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਧਨਾਨਿ ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸੁਵਿਪੁਲਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਜ਼ਤ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਤਕਦੀਰ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ,
ਯਥਾ ਚੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰਭਵਤ੍ਸਪੁਤ੍ਰਜਨਬਾਨ੍ਧਵਃ। ਮੁਚੁਕੁਨ੍ਦੋऽਥ ਮਾਂਧਾਤਾ ਮਰੁਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੁਚੁਕੁੰਦ, ਮਾਂਧਾਤਾ ਤੇ ਮਹੀਪਤੀ ਮਰੁਤ ਨੇ ਕੀਤਾ।
ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਪੁਣ੍ਯਾਮਵਿਨ੍ਦਨ੍ਤ ਯਥਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤਪੋਬਲਾਤ੍। ਦੇਵਰ੍षਯਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹੀ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਲਵੇਂਗਾ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਵਧਰ੍ਮੇਣ ਮੋਹਿਨ ਚ ਵਸ਼ੀਕृਤਾਃ। ਨਚਿਰਾਦ੍ਵੈ ਵਿਨਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੈਤ੍ਯਾ ਇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਅਧਰਮ ਤੇ ਭਟਕਾਵੇ ਵਿਚ ਫਸ ਗਏ ਹਨ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਬਿਲਕੁਲ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ ਸੀ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨੇ ਤਥਾ ਸਹਿਤਾ ਵੀਰਾ ਵਸਨ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਹ। ਕ੍ਰਮੇਣ ਪृਥਿਵੀਪਾਲ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਮਾਗਤਾਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧੇ ਇਕੱਠੇ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨੈਮਿਸ਼ ਆਰਣਯ ਵਿਚ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਆਏ।
ਤਤ੍ਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਗੋਮਤ੍ਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਨृਪ। ਕृਤਾਭਿषੇਕਾਃ ਪ੍ਰਦਦੁਰ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਵਿਤ੍ਤਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਗੋਮਤੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਗਾਂਆਂ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਦਾਨ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਕਨ੍ਯਾਤੀਰ੍ਥੇऽਸ਼੍ਵਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਗਵਾਂ ਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਭਾਰਤ
ਉਥੇ, ਕਨਿਆ ਤੀਰਥ, ਅਸ਼ਵ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਗਾਂਆਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਕਾਲਕੋਟ੍ਯਾਂ ਵਿਪਪ੍ਰਸ੍ਥੇ ਗਿਰਾਵੁष੍ਯ ਚ ਕੌਰਵਾਃ। ਬਾਹੁਦਾਯਾਂ ਮਹੀਪਾਲ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਰ੍ਵੇऽਭਿषੇਚਨਮ੍
ਕਾਲਕੋਟੀ, ਵਿਪਪ੍ਰਸਥ, ਗਿਰਾਊਸ਼ਾ ਅਤੇ ਬਾਹੁਦਾ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ।
ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਦੇਵਯਜਨੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਊषੁਗਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਤਪਸ਼੍ਚਾਤਸ੍ਥੁਰੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਖੇ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ, ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਧੋਇਆ ਤੇ ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਯੋਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਗਮੇ ਸਤ੍ਯਸਂਗਰਾਃ। ਵਿਪਾਪ੍ਮਾਨੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਦੁਰ੍ਵਸੁ
ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ, ਸੱਚਾਈ ਵਿਚ ਡਿੱਗੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਪੁਰਖਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਾਨ ਕੀਤੀ।
ਤਪਸ੍ਵਿਜਨਜੁष੍ਟਾਂ ਚ ਤਤੋ ਵੇਦੀਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ। ਜਗ੍ਮੁਃ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤਪੱਸਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਵੀਰਾਸ੍ਤਪਸ਼੍ਚਾਤਸ੍ਥੁਰੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਸਂਤਰ੍ਪਯਨ੍ਤਃ ਸਤਤਂ ਵਨ੍ਯੇਨ ਹਵਿषਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫਲ-ਫੂਲ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿੰਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤੋ ਮਹੀਧਰਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇਨਾਭਿਸਤ੍ਕृਤਮ੍। ਰਾਜਰ੍षਿਣਾ ਪੁਣ੍ਯਕृਤਾ ਗਯੇਨਾਨੁਪਮਦ੍ਯੁਤੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਏ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਗਯਾ ਨੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ।
ਨਗੋ ਗਯਸ਼ਿਰੋ ਯਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯਾ ਚੈਵ ਮਹਾਨਦੀ। ਵਾਨੀਰਮਾਲਿਨੀ ਰਮ੍ਯਾ ਨਦੀ ਪੁਲਿਨਸ਼ੋਭਿਤਾ
ਉਥੇ ਗਯਾ ਸ਼ਿਰਸ਼ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਤੇ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਵੱਡਾ ਦਰਿਆ ਹੈ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਵਨੀਰਮਾ ਨਦੀ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਰੇਤਲੇ ਕੰਢਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਕੂਟਂ ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਧਰਣੀਧਰਮ੍। ऋषਿਜੁष੍ਟਂ ਸੁਪੁਣ੍ਯਂ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਰੋਤੁਲਮ੍
ਉਥੇ ਇਕ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੋਟੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਰੋਵਰ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਗਤੋ ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਰਉਵਾਸ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਕਦੇ ਵੈਵਸਵਤ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਸਦਾ ਲਈ ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਸਰਿਤਾਂ ਚੈਵ ਸਮੁਦ੍ਭੇਦੋ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਯਤ੍ਰਸਂਨਿਹਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਃ ਪਰਂਜ੍ਯੋਤਿਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸਨਾਤਨਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਰੁਪਾਸ੍ਯੋऽਯਂ ਭਗਵਾਨ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜੋਤਿ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਪਰਮੇਸ਼ਰ।
ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਫਲਪ੍ਰਦਮ੍। ਰਸਿਦ੍ਧਿਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਿਦਂ ਮਤ੍ਵਾਸਰ੍ਵੇषਾਂਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਲਕੜੀਆਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਥਾਂ ਸਭ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਫਲਤਾ ਵਾਲੀ ਮੰਨ ਕੇ—
ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਵੀਰਾਸ਼੍ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯੈਸ੍ਤਦੇਜਿਰੇ। ऋषਿਯਜ੍ਞੇਨ ਮਹਤਾ ਯਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਵਟੋ ਮਹਾਨ੍। ਅਕ੍ਸ਼ਯੇ ਦੇਵਯਜਨੇ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਤ੍ਰਵੈ ਫਲਮ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਵਾਲਾ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਹਵਨ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਅਟੱਲ ਵਟਵ੍ਰਿੱਛ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯਜਨ ਕਦੇ ਮੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਫਲ ਵੀ ਕਦੇ ਮੁੱਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਯੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰੋਪਵਾਸਾਂਸ੍ਤੁ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮਾਨਸਾਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰਸ਼ਤਸ਼ਃ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ
ਜਿਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸੈਂਕੜੇ ਤਪਸਵੀ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯੇਨਾਯਜਨ੍ਤ ਆਰ੍षੇਣ ਵਿਧਿਨਾ ਤਦਾ। ਤਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਯਾਤਪੋਵृਦ੍ਧਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ। ਕਥਾਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਸਦਸਿਸ੍ਥਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਚਤੁਰਮਾਸ ਦਾ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਸਨ।