ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਮਾਨਸਂ ਵੀਰ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਮਿਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸ ਮਹਰ੍षਿਰ੍ਲੋਮਸ਼ਸ੍ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਹੇ ਵੀਰ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਬਾਰੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸੰਦੇਹ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਲੋਮਸ਼ਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਯਚ੍ਚ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਪੋਯੁਕ੍ਤਂ ਫਲਂ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਭਾਰਤ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਰੇष ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਤੇ ਨ ਤਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧੇਯਮਨ੍ਯਥਾ
ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਫਲ ਹਨ, ਹੇ ਭਾਰਤਾ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸੇਗਾ; ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾ ਸਮਝੀਂ।
ਧਨਂਜਯੇਨ ਚਾਪ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਯਤ੍ਤਚ੍ਛृਣੁ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਮੇ ਯੋਜਯੇਰ੍ਧਰ੍ਮ੍ਯਯਾ ਧਿਯਾ
ਹੁਣ ਸੁਣ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ: 'ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸਾਡੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇ।'
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਪਰਾਨ੍ਵੇਤ੍ਥ ਤਪਾਂਸਿ ਚ ਤਪੋਧਨ। ਸ਼੍ਰੀਮਤਾਂ ਚਾਪਿ ਜਾਨਾਸਿ ਧਰ੍ਮਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਤੂੰ ਉੱਚ ਧਰਮ ਅਤੇ ਤਪ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ। ਤੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਵੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਪਰਮਂ ਵੇਦ ਰਪਾਵਨਂ ਪੁਰੁषਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤੇਨ ਸਂਯੋਜਯੇਥਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤੀਰ੍ਥਪੁਣ੍ਯੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਉਸ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ।
ਯਥਾ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਗਚ੍ਛੇਤ ਗਾਸ਼੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਮਾਮਰ੍ਜੁਨੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਵੀ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰ। ਇਹ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਭਵਤਾ ਚਾਨੁਗੁਪ੍ਤੋऽਸੌ ਚਰੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਰਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਵਿषਮੇषੁ ਚ
ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ, ਕਠਨ ਅਤੇ ਖਤਰਨਾਕ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਧੀਚ ਇਵ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਯਥਾ ਚਾਪ੍ਯਙ੍ਗਿਰਾ ਰਵਿਮ੍। ਤਥਾ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਭ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਜਿਵੇਂ ਦਧੀਚੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੰਗੀਰਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਯਾਤੁਧਾਨਾ ਹਿ ਬਹਵੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਾਃ। ਤ੍ਵਯਾऽਭਿਗੁਪ੍ਤਾਨ੍ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਨ੍ਨ ਵਿਵਰ੍ਤੇਯੁਰਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਕੌਂਤੀਆਂ ਦੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਡਰਾਉਣੇ ਯਾਤੁਧਾਨ ਤੇ ਰਾਖਸ਼, ਤੁਹਾਡੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ।
ਸੋऽਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਾਨ੍ਨਿਯੋਗਾਦਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਚ। ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਭਯੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾ ਸਹ
ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਦ੍ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਇਦਂ ਤृਤੀਯਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਭਵਤਾ ਸਹ
ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਤੀਰਥ ਵੇਖ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਇਹ ਤੀਜਾ ਤੀਰਥ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੇਖਾਂਗਾ।
ਇਯਂ ਰਾਜਰ੍षਿਭਿਰ੍ਯਾਤਾ ਪੁਣ੍ਯਕृਦ੍ਭਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਮਨ੍ਵਾਦਿਭਿਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾ ਭਯਾਪਹਾ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਜੋ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਮਨੂ ਆਦਿ ਵੱਡੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਨਾਨृਜੁਰ੍ਨਾਕृਤਾਤ੍ਮਾ ਚ ਨਾਵਿਦ੍ਯੋ ਨ ਚ ਪਾਪਕृਤ੍। ਸ੍ਨਾਤਿ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਕੌਰਵ੍ਯ ਨ ਚ ਵਕ੍ਰਮਤਿਰ੍ਨਰਃ
ਕੌਰਵ, ਕੋਈ ਝੂਠਾ, ਅਣਸ਼ਾਸ਼ਤ, ਅਗਿਆਨੀ, ਪਾਪੀ ਜਾਂ ਤਿਰਢੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ।
ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਧਰ੍ਮਮਤਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਯਸਂਗਰਃ। ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਭੂਯ ਏਵ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਪਰ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਥਾ ਭਗੀਰਥੋ ਰਾਜਾ ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚ ਗਯਾਦਯਃ। ਯਥਾ ਯਯਾਤਿਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਜਿਵੇਂ ਭਗੀਰਥ ਰਾਜਾ, ਗਯਾ ਆਦਿ ਰਾਜੇ ਤੇ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਕੌਂਤੀਪੁਤ੍ਰ, ਤੂੰ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੇਂਗਾ।
ਨ ਹਰ੍षਾਤ੍ਸਂਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਾਕ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਯਨ੍ਮਾਂ ਸ੍ਮਰਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਕਿਂ ਨਾਮਾਭ੍ਯਧਿਕਂ ਤਤਃ
ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਬੋਲਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਜਦ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਭਵਤਾ ਸਂਗਮੋ ਯਸ੍ ਭ੍ਰਾਤਾ ਚੈਵ ਧਨਂਜਯਃ। ਵਾਸਵਃ ਸ੍ਮਰਤੇ ਯਸ੍ ਕੋ ਨਾਮਾਭ੍ਯਧਿਕਸ੍ਤਤਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸੰਗਤ ਦਿੰਦਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਭਰਾ ਧਨੰਜਯ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਾਸਵ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਚ੍ਚ ਮਾਂ ਭਗਵਾਨਾਹ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਗਮਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਧੌਮ੍ਯਸ੍ਯ ਵਚਨਾਦੇषਾ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤੈਵ ਮੇ
ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਬਾਰੇ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਫੈਸਲਾ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਧੌਮਯ ਦੇ ਸਲਾਹ 'ਤੇ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਤਦ੍ਯਦਾ ਮਨ੍ਯਸੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਗਮਨਂ ਤੀਰ੍ਤਦਰ੍ਸ਼ਨੇ। ਤਦੈਵ ਗਨ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਤੀਰ੍ਤਾਨ੍ਯੇष ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ ਪਰਃ
ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦ ਤੂੰ ਤੀਰਥ ਵੇਖਣ ਲਈ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਸਮਝੇਂ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਰ ਪਵਾਂਗਾ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਨਿਰਣੈ ਹੈ।
ਗਮਨੇ ਕृਤਬੁਦ੍ਧਿਂ ਤਂ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਲੋਮਸ਼ੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਲਘੁਰ੍ਭਵ ਮਹਾਰਾਜ ਲਘੁਃ ਸ੍ਵੈਰਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਜਦ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ, ਲੋਮਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮਹਾਰਾਜ, ਹਲਕਾ ਹੋ ਜਾ; ਤੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਤੁਰੇਂਗਾ।'
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਭੁਜੋ ਨਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਯਤਯਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭਿਖ ਮੰਗ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਸਾਧੂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਣ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤृਡਧ੍ਵਸ਼੍ਰਮਾਯਾਸਸ਼ੀਤਾਰ੍ਤਿਮਸਹਿष੍ਣਵਃ। ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤਾਂ ਯੇ ਚ ਮृष੍ਟਭੁਜੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ, ਥਕਾਵਟ, ਠੰਡ ਜਾਂ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੇ, ਤੇ ਜੋ ਦੁਜਾਤੀ ਸੁਧਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਣ।
ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਲੇਹ੍ਯਪਾਨਾਨਾਂ ਮਾਂਸਾਨਾਂ ਚ ਵਿਕਲ੍ਪਕਾਃ। ਤੇऽਪਿ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤਾਂ ਯੇ ਚ ਸੂਦਾਨੁਯਾਯਿਨਃ। ਮਯਾ ਯਥੋਚਿਤਾऽऽਜੀਵ੍ਯੌਃ ਸਂਵਿਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵृਤ੍ਤਿਭਿਃ
ਜੋ ਪੱਕਾ ਭੋਜਨ, ਲੇਹਾ, ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਮਾਸ ਦੀ ਲੋੜ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਰਸੋਈਏ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਣ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਸੀ, ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਵੰਡਿਆ।
ਯੇ ਚਾਪ੍ਯਨੁਗਤਾਃ ਪੌਰਾ ਰਾਜਭਕ੍ਤਿਪੁਰਃਸਰਾਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਮਹਾਰਾਜਮਭਿਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਤੇ ਚ ਵੈ। ਸ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਯਥਾਕਾਲਮੁਚਿਤਾ ਯਸ੍ਯ ਯਾ ਭृਤਿਃ
ਜੋ ਨਗਰਵਾਸੀ ਸਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਰਾਜ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਰਾਜ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਕੋਲ ਜਾਵਣ; ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਭੱਤ ਦਿੰਦਾ।
ਸ ਚੇਦ੍ਯਥੋਚਿਤਾਂ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਨ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਅਸ੍ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੋ ਵਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਜੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਪਾਂਚਾਲੀ ਸਾਡੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗੀ।
ਤਤੋ ਭੂਯਿष੍ਠਸ਼ਃ ਪੌਰਾ ਗੁਰੌ ਭਾਰੇ ਸਮਾਹਿਤੇ। ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਯਤਯੋ ਮੁਖ੍ਯਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਾਗਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨਗਰਵਾਸੀ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਭਾਰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਸਾਧੂ, ਨਾਗਪੁਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਰਾਜਾऽਮ੍ਬਿਕਾਸੁਤਃ। ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਧਿਵਦ੍ਧਨੈਸ਼੍ਚ ਸਮਤਰ੍ਪਯਤ੍
ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਰੀਤ ਮੁਤਾਬਕ, ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤੋ ਰਾਜਾ ਲਘੁਭਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ। ਲੋਮਸ਼ੇਨ ਚ ਸੁਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਕਾਮ੍ਯਕੇऽਵਸਤ੍
ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਰਾਜਾ, ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਲੋਮਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਾਮਯਕ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਟਿਕਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵਨਵਾਸਿਨਃ। ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਜਦੋਂ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਲੱਗਾ, ਤਦ ਵਣ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਰਾਜਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਗਨ੍ਤਾਸਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ। ਦੇਵਰ੍षਿਣਾ ਚ ਸਹਿਤੋ ਲੋਮਸ਼ੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲੋਮਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ।