ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਵੈ ਦੇਵਾਞ੍ਜਮਦਗ੍ਨੇਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਆਗਮ੍ਯ ਸਰਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਮਧੁਨਾ ਸਮਤਰ੍ਪਯਨ੍
ਦੇਵਤੇ, ਮਹਾਨ ਜਮਦਗਨਿ ਦੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਆ ਕੇ, ਨਦੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ ਮਿੱਠਾ ਮਧੁ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ੋਬਿਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸੇਵਿਤਮ੍। ਕਿਰਾਤਕਿਨ੍ਨਰਾਵਾਸਂ ਸ਼ੈਲਂ ਸ਼ਿਖਰਿਣਾਂਵਰਮ੍
ਉਹ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਚੋਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਵਲੋਂ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਰਾਤ ਤੇ ਕਿਨਨਰਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ।
ਬਿਭੇਦ ਤਰਸਾ ਗਙ੍ਗਾ ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਤ੍ਖ੍ਯਾਯਤੇ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਗੰਗਾ ਨੇ ਗੰਗਾਦਵਾਰ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ; ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਰਾਜਨ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਲੋਂ ਵਸਿਆ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਃ ਕੌਰਵ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਨਖਲਂ ਤਥਾ। ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁਰ੍ਨਾਮ ਯਤ੍ਰਯਾਤਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ
ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਉਥੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਨਖਾਲ ਵੀ ਹਨ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਪੁਰੁਰ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰੂਰਵਸ ਗਿਆ ਸੀ।
ਭृਗੁਰ੍ਯਤ੍ਰਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਮਹਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤੇ। ਰਾਜਨ੍ਸ ਆਸ਼੍ਰਮਃ ਖ੍ਯਾਤੋ ਭृਗੁਤੁਙ੍ਗੋ ਮਹਾਗਿਰਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਲੋਂ ਵਸਿਆ; ਰਾਜਾ, ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਭ੍ਰਿਗੁਤੁੰਗ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਯਃ ਸ ਭੂਤਂ ਭਵਿष੍ਯਚ੍ਚ ਭਵਚ੍ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ, ਭਵਿੱਖ ਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਹੈ, ਨਾਰਾਇਣ, ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਤਿਯਸ਼ਸਃ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਂ ਬਦਰੀਮਨੁ। ਆਸ਼੍ਰਮਃ ਖ੍ਯਾਯਤੇ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਬਦਰੀ ਆਸ਼ਰਮ, ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉष੍ਣਤੋਯਵਹਾ ਗਙ੍ਗਾ ਸ਼ੀਤਤੋਯਵਹਾ ਪੁਰਾ। ਸੁਵਰ੍ਣਸਿਕਤਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਸ਼ਾਲਾਂ ਬਦਰੀਮਨੁ
ਕਦੇ ਗੰਗਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ; ਰਾਜਨ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਰੇਤ ਵਾਲੀ ਬਦਰੀ।
ऋषਯੋ ਯਤ੍ਰਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਹੌਜਸਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਥੇ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਆ ਕੇ, ਸਦਾ ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰਨਾਰਾਜਣੋ ਦੇਵਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸਨਾਤਨਃ। ਤਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਜਿੱਥੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਾ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸਾਰੇ ਆਸਥਾਨ ਹਨ।
ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਤਪੋਵਨਮ੍। ਤਤ੍ਪਰਂ ਪਰਮਂ ਦੇਵਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ, ਉਹ ਤਪੋਵਨ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਪਰਮਂ ਚੈਵ ਧਾਤਾਰਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍। ਯਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾਨ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟਯਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਪਰਮ ਥਾਂ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਰ੍षਯਃ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚੈਵ ਤਪੋਧਨਾਃ। ਆਦਿਦੇਵੋ ਮਹਾਯੋਗੀ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਆਦਿ-ਦੇਵ, ਮਹਾਂ ਯੋਗੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਜੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਮਪਿ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਤ੍ਰ ਤੇ ਸਂਸ਼ਯੇਸ੍ਤੁ ਮਾ। ਏਤਾਨਿ ਰਾਜਨ੍ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਨਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ-ਥਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਨ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਤਾਨਿ ਵਸੁਭਿਃ ਸਾਧ੍ਯੈਰਾਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ਮਰੁਦਸ਼੍ਵਿਭਿਃ। ऋषਿਭਿਰ੍ਦੇਵਕਲ੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਸੇਵਿਤਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਇਹ ਥਾਵਾਂ ਵਸੁ, ਸਾਧਿਆ, ਆਦਿਤਿਆ, ਮਰੁਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੇਵੇ ਹਨ।
ਚਰਨ੍ਨੇਤਾਨਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸਹਿਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰ੍षਭੈਃ। ਭ੍ਰਾਤृਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗੈਰੁਤ੍ਕਣ੍ਠਾਂ ਵਿਜਯਿष੍ਯਸਿ
ਕੌਂਤਿਆ, ਜੇ ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਉਤਕੰਠਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਏਵਂ ਸਂਭਾषਮਾਣੇ ਤੁ ਧੌਮ੍ਯੇ ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨ। ਲੋਮਸ਼ਃ ਸ ਮਹਾਤੇਜਾ ऋषਿਸ੍ਤਤ੍ਰਾਜਗਾਮ ਹ
ਜਦੋਂ ਧੌਮਯ ਜੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਤਦ ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਲੋਮਸ਼ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਗ੍ਰਜੋ ਰਾਜਾ ਸਗਣੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਤੇ। ਉਪਾਤਿष੍ਠਨ੍ਮਹਾਭਾਗਂ ਦਿਵਿ ਸ਼ਕ੍ਰਮਿਵਾਮਰਾਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਗਮਨੇ ਹੇਤੁਮਟਨੇ ਚ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸ ਪृष੍ਟਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੋ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਵਾਚਾ ਹਰ੍षਯਨ੍ਨਿਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਨਰਮ ਬੋਲ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆ।
ਸਂਚਰਨ੍ਨਸ੍ਮਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸਰ੍ਵਾਂਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਯਦृਚ੍ਛਯਾ। ਗਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਕੌਂਤਿਆ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਣਜਾਣੇ ਤੌਰ ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਵ ਚ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਵੀਰਮਪਸ਼੍ਯਂ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਮ੍। ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਧਾਸਨਗਤਂ ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਵਿਸ੍ਮਯੋ ਮਹਾਨ੍
ਤੇਰੇ ਵੀਰ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਾ, ਸਵਯਸਾਚੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉਥੇ ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਦੇਖਿਆ; ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ।
ਆਸੀਤ੍ਪੁਰੁषਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਂ ਤਥਾਗਤਮ੍। ਆਹ ਮਾਂ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਗਚ੍ਛ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਜਦ ਪਾਰਥ ਉਥੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਕੋਲ ਜਾ।'
ਸੋऽਹਮਭ੍ਯਾਗਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਹਾਨੁਜਮ੍। ਵਚਨਾਤ੍ਪੁਰੁਹੂਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪੁਰੁਹੂਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪਾਰਥ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ।
ਆਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਾਤ ਮਹਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਨਨ੍ਦਨ। ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਕृष੍ਣਯਾ ਚੈਵ ਤਚ੍ਛृਣੁ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਮੇਤ ਸੁਣ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਮਾਪ੍ਤਂ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਰੁਦ੍ਰਾਦਪ੍ਰਤਿਮਂ ਵਿਭੋ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਜਿਸ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਤੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਲਈ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਅਦੁੱਤੀ ਹਥਿਆਰ ਪਾਰਥ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਰੋ ਨਾਮ ਤਪਸਾ ਰੁਦ੍ਰਮਾਗਮਤ੍। ਅਮृਤਾਦੁਤ੍ਥਿਤਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਤਲ੍ਲਬ੍ਧਂ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਾ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰਾ ਨਾਮ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਹੈ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਤਪ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਅਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਰੌਦ੍ਰ ਹਥਿਆਰ ਸਵਯਸਾਚੀ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਸਂਹਾਰਂ ਸਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮਙ੍ਗਲਮ੍। ਵਜ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਦਣ੍ਡਾਦੀਨਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਉਸ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਸਮਾਪਤੀ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ, ਤੇ ਵਜਰ ਆਦਿ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ, ਦੰਡ ਆਦਿ ਵੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਯਮਾਤ੍ਕੁਬੇਰਾਦ੍ਵਰੁਣਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਚ੍ਚ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਧੀਤਵਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥੋ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਯਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਕੁਰਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਯਮ, ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਇੰਦਰ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਨਿਯਮਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ ਸਿੱਖ ਲਏ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੋਸ੍ਤੁ ਤਨਯਾਦ੍ਗੀਤਂ ਨृਤ੍ਯਂ ਚ ਸਾਮ ਚ। ਵਾਦਿਤ੍ਰਂ ਚ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਨ੍ਦਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਗੀਤ, ਨਾਚ, ਸਾਮ ਗਾਨ ਤੇ ਵਾਜਾ-ਵਾਦਨ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਲਿਆ।