ਪੁਣ੍ਯੇ ਗਿਰੌ ਸੁਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਨਿषੇਵਿਤੇ। ਉਜ੍ਜਯਨ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਤਪ੍ਤਾਙ੍ਗੋ ਨਾਕਪृष੍ਠੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸੁਰਾਟਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਜਯੰਤ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਤਪਤਾਂਗ ਨੇ ਚਮਕਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏष ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਰ੍ਣਵਨਿਕੇਤਨਃ। ਨਾਗਪਰ੍ਯਙ੍ਕਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯਹ੍ਯਾਗਤੋ ਮਧੁਰਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਇਹ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਛੱਡ ਕੇ ਮਧੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਆਇਆ ਸੀ।
ਪੁਣ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀ ਤਤ੍ਰਯਤ੍ਰਾਸੌ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੇਵਃ ਪੁਰਾਣੋਸੌ ਸ ਹਿ ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੁਆਰਾਵਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਰੂਪ ਹੈ।
ਯੇ ਚ ਕਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯੇ ਚਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਵਿਦੋ ਜਨਾਃ। ਤੇ ਵਦਨ੍ਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕृष੍ਣਂ ਧਰ੍ਮਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਤਮਕ ਮਾਰਗ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਹਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੀ ਸਦਾ ਧਰਮ ਹੈ।
ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਹਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਮਪਿ ਪੁਣ੍ਯੋਸੌ ਮਙ੍ਗਾਲਾਨਾਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਮ੍। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦੇਵਦੇਵਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਵਿੰਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁੰਡਰੀਕਾਖਸ਼ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਅਵ੍ਯਯਾਤ੍ਮਾ ਵ੍ਯਯਾਤ੍ਮਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਆਸ੍ਤੇ ਹਰਿਰਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਹਰੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੁਰਤ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਦੋਹਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਖੇਤਰ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਉਹ ਉਥੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਅਵਨ੍ਤੀषੁ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਵੈ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਦਿਸ਼ਿ। ਯਾਨਿ ਤਤ੍ਰਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਉਥੇ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗ੍ਵਾਮ੍ਰਵਣੋਪੇਤਾ ਵਾਨੀਰਫਲਮਾਲਿਨੀ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ੍ਰੋਤਾ ਨਦੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਰ੍ਮਦਾ ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਤ
ਉਥੇ, ਭਾਰਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਿਅੰਗੂ ਤੇ ਆਮ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਨੀਰ ਫਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ। ਸਰਿਦ੍ਵਨਾਨਿ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਨਦੀਆਂ, ਜੰਗਲ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਹਨ—
ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਹਸਿਦ੍ਧਰ੍षਿਚਾਰਣੈਃ। ਸ੍ਨਾਤੁਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਪੁਣ੍ਯੌਧੈਃ ਸਦਾ ਵਾਰਿषੁ ਭਾਰਤ
ਨਰਮਦਾ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਬੇਅੰਤ ਸਿਧ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਚਰਣਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਨਿਰੇਤਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਪੁਣ੍ਯੋ ਯਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਰਵਸੋ ਮੁਨੇਃ। ਜਜ੍ਞੇ ਧਨਪਤਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਕੁਬੇਰੋ ਨਰਵਾਹਨਃ
ਉਥੇ ਨਿਰੇਤਾ ਨਾਮ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਰਵਾਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੁਬੇਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਵੈਢੂਰ੍ਯਸ਼ਿਖਰੋ ਨਾਮ ਪੁਣ੍ਯੋ ਗਿਰਿਵਰਃ ਸ਼ਿਵਃ। ਨਿਤ੍ਯਪੁष੍ਪਫਲਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਦਪਾ ਹਰਿਤਚ੍ਛਦਾਃ
ਉਥੇ ਵੈਧੂਰਿਆ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰੇ ਹਨ, ਤੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਲਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਸ਼ਿਖਰੇ ਸਰਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹੀਪਤੇ। ਫੁਲ੍ਲਪਦ੍ਮਂ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਬਹ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤੇ। ਪੁਣ੍ਯੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋਪਮੇ ਚੈਵ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤੇ
ਉਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਅਜੀਬ ਤੇ ਵੱਡੇ ਚਮਤਕਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਰਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਹ੍ਰਦਿਨੀ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਾ ਚ ਰਾਜਰ੍षੇਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਸਰਿਤ੍। ਵਿਸ਼੍ਚਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਤਪਸਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਵਨੀ
ਉਥੇ ਹ੍ਰਦਿਨੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੀ, ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਸਤਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਹੁषਾਤ੍ਮਜਃ। ਪਪਾਤ ਸ ਪੁਨਰ੍ਲੋਕਾਁਲ੍ਲੇਭੇ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਸਨਾਤਨਾਨ੍
ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਯਯਾਤੀ ਜੋ ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸਦਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰਪੁਣ੍ਯੋ ਹ੍ਰਦਃ ਖ੍ਯਾਤੋ ਮੈਨਾਕਸ਼੍ਚੈਵ ਪਰ੍ਵਤਃ। ਬਹੁਮੂਲਫਲੋਪੇਤਸ੍ਤ੍ਵਮਿਤੋ ਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਨਾਕ ਪਹਾੜ ਵੀ ਉਥੇ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ ਤਮੀਤਾ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਰਮਃ ਕਕ੍ਸ਼ਸੇਨਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਤ੍ਰਪਾਣ੍ਡਵ। ਤਤ੍ਰਾਲ੍ਪੇਨੈਵ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਸ੍ਤਪਸਾ ਵਿਭੋ
ਉਥੇ ਕਕਸ਼ਸੇਨ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ। ਤੇ ਉਥੇ ਚਯਵਨ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਪਾਂਡਵ। ਉਥੇ ਲੋਕ ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਨ।
ਜਮ੍ਬੂਮਾਰ੍ਗੋ ਮਹਾਰਾਜ ऋषੀਣਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਆਸ਼੍ਰਮ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮृਗਦ੍ਵਿਜਨਿषੇਵਿਤਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਜੰਬੂ ਮਾਰਗ ਉਥੇ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਸ਼ਾਮਯਤਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਚ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਤਮਾ ਰਾਜਨ੍ਸਤਤਂ ਤਾਪਸੈਰ੍ਯੁਤਾ। ਕੇਤੁਮਾਲਾ ਚ ਮੇਧ੍ਯਾ ਚ ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰਂ ਚ ਭੂਮਿਪ। ਖ੍ਯਾਤਂ ਚ ਸੈਨ੍ਧਵਾਰਣ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਕੇਤੁਮਾਲਾ, ਮੇਧਿਆ, ਤੇ ਗੰਗਾਦਵਾਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਤੇ ਉਥੇ ਸਿੰਧੂ ਜੰਗਲ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾਮਹਸਰਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ। ਵੈਖਾਨਸਾਨਾਂ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਮृषੀਣਾਮਾਸ਼੍ਰਮਃ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਉਥੇ ਪਿਤਾਮਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੈਖਾਨਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਆਸ਼ਰਮ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਸਫਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਅਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼੍ਰਯਾਰ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਥੋ ਜਗੌ। ਪੁष੍ਕਰੇषੁ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗਾਥਾਂ ਸੁਕृਤਿਨਾਂਵਰ
ਇੱਥੇ ਹੀ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਲਈ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਗੀਤ ਗਾਇਆ ਸੀ। ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਚ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਗ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਗਾਥਾ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਮਨਸਾऽਪ੍ਯਭਿਕਾਮਸ੍ਯ ਪੁष੍ਕਰਾਣਿ ਮਨਖਿਨਃ। ਵਿਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਨਾਕਪृष੍ਠੇ ਚ ਮੋਦਤੇ
ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦੀਚ੍ਯਾਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਦਿਸ਼ਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਵੈ। ਤਾਨਿ ਤੇ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰਨਣ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਮ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਤਃ ਪ੍ਰਭੋ। ਕਥਾਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੋ ਵੀਰ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂ ਜਨਯਤੇ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਪ੍ਰਭੂ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੀਰ, ਚੰਗੀ ਸ਼ਰਧਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਹ੍ਰਦਿਨੀ ਤੀਰ੍ਥਮਾਲਿਨੀ। ਸਮੁਦ੍ਰਗਾ ਮਹਾਵੇਗਾ ਯਮੁਨਾ ਯਤ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਸਰਸਵਤੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਯਮੁਨਾ, ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯਤਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਾਵਤਰਣਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਯਤ੍ਰਸਾਰਸ੍ਵਤੈਰਿष੍ਟ੍ਵਾ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਵਭृਥਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਹੈ, ਜੋ ਪਲਕਸ਼ਾ-ਅਵਤਰਨਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਰਸਵਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯਜਨ ਕਰ ਕੇ ਅੰਤਮ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਚਾਖ੍ਯਾਯਤੇ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਮਗ੍ਨਿਸ਼ਿਰੋऽਨਘ। ਸਹਦੇਵੋऽਯਜਦ੍ਯਤ੍ਰਸ਼ਮ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣ ਭਾਰਤ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ, ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਗਨਿਸ਼ਿਰਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਾਹਦੇਵ ਨੇ ਸ਼ਾਮੀ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਭਾਰਤ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਚਾਰ੍ਥੇऽਸੌ ਇਨ੍ਦ੍ਰਗੀਤਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਗਾਥਾ ਚਰਤਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਗੀਯਮਾਨਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ
ਇਸੇ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਗੀਤ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ 'ਚ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਯਃ ਸਹਦੇਵੇਨ ਯੇ ਚਿਤਾ ਯਮੁਨਾਮਨੁ। ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਕੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਜੋ ਅੱਗਾਂ ਸਾਹਦੇਵ ਨੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।