ਤਂ ਸ ਕੁष੍ਣਾਨਿਲੋਦ੍ਧੂਤੋ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਵਲਨੋ ਮਹਾਨ੍। ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਜਿਬਲਾਕਾਭृਦ੍ਗਣ੍ਡੀਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੁਧੋਲ੍ਬਣਃ
ਪਰ ਉਹ, ਕੁਸ਼ਨ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਵੱਡਾ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਗਾਂਡੀਵ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਹੈ—
ਸਂਰਬ੍ਧਃ ਸ਼ਰਧਾਰਾਭਿਃ ਸੁਧੀਪ੍ਤਂ ਕਰ੍ਣਪਾਵਕਮ੍। ਉਦੀਰ੍ਣੋऽਰ੍ਜੁਨਮੇਘੋऽਯਂ ਸ਼ਮਯਿष੍ਯਤਿ ਸਂਯੁਗੇ
ਅਰਜੁਨ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਰਣ ਦੀ ਚਮਕਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਸ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦੇਵ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸ਼ਕ੍ਰਾਤ੍ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ। ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਯਥਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਭਤਸੁ, ਸਿੱਧਾ ਸ਼ਕਰ ਤੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਸਭ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਲਵੇਗਾ।
ਅਲਂ ਸ ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਿਤਿ ਮੇ ਧੀਯਤੇ ਮਤਿਃ। ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਤਿਕ੍ਰਿਯਾ ਤਸ੍ ਰਣੇऽਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇ ਸਕੇ।
ਤੇ ਵਯਂ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਗृਹੀਤਾਸ੍ਤ੍ਰਮਰਿਂਦਮਮ੍। ਦ੍ਰष੍ਟਾਰੋ ਨ ਹਿ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਭਾਰਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਸੀਦਤਿ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਅਜੇਤ ਹਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਦੇਖਾਂਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਵੀਭਤਸੁ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠ ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਵਯਂ ਤੁ ਤਮृਤੇ ਵੀਰਂ ਵਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਦ੍ਵਿਪਦਾਂਵਰ। ਅਵਧਾਨਂ ਨ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਸਹ ਕृष੍ਣਯਾ
ਪਰ ਉਸ ਵਿਰਲੇ ਮਰਦ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਕਾਮਯਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।
ਭਵਾਨਨ੍ਯਦ੍ਵਨਂ ਸਾਧੁ ਬਹ੍ਵਨ੍ਨਂ ਫਲਵਚ੍ਛੁਚਿ। ਆਖ੍ਯਾਤੁ ਰਮਣੀਯਂ ਚ ਸੇਵਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਰਮਭਿਃ
ਤੁਸੀਂ, ਸੱਜਣ ਜੀ, ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਦੱਸੋ, ਜਿੱਥੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਫ਼ ਹੈ, ਫਲ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੈ, ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੈ ਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਕਂਚਿਦ੍ਵਯਂ ਕਾਲਂ ਵਸਨ੍ਤਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਾਮੋऽਰ੍ਜੁਨਂ ਵਰਂ ਵृष੍ਟਿਕਾਮਾ ਇਵਾਮ੍ਬੁਦਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਸਚਾਈ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਰਹੀਏ, ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਦੀ ਆਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਵਿਧਾਨਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਾਨ੍। ਸਰਾਂਸਿ ਸਰਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਰਮਣੀਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍
ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਸ਼ਰਮ ਦੱਸੋ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਾਅਦੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਝੀਲਾਂ, ਦਰਿਆ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਪਹਾੜ ਵੀ।
ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨ ਹਿ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਰੋਚਤੇ ਤਮृਤੇऽਰ੍ਜੁਨਮ੍। ਵਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਵਾਸੋ ਗਚ੍ਛਾਮੋऽਨ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਂਪ੍ਰਤਿ
ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਕਾਮਯਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਚੱਲੀਏ।
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਤ੍ਸੁਕਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਦੀਨਚੇਤਸਃ। ਅਸ਼੍ਵਾਸਯਂਸ੍ਤਥਾ ਧੌਮ੍ਯੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸਮੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਚਿੰਤਤ ਤੇ ਉਦਾਸ ਵੇਖ ਕੇ, ਧੌਮਯਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਰਗਾ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨੁਮਤਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਭਰਤਰ੍षਭ। ਦਿਸ਼ਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸ਼ੈਲਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਦਤੋऽਨਘ
ਸੁਣੋ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਯਾਞ੍ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਦਤੋ ਰਾਜਨ੍ਵਿਸ਼ੋਕੋ ਭਵਿਤਾਸਿ ਹ। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਚਾਨਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਸ਼੍ਚ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।
ਸ਼੍ਰਵਣਾਚ੍ਚੈਵ ਤੇषਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪੁਣ੍ਯਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਚੈਵ ਤੇਭ੍ਯ ਏਵ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵ ਜੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲੇਗੀ; ਤੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਕੇ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸ਼ृਣੁ ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਦਿਸ਼ਂ ਰਾਜਨ੍ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਾਮ੍। ਰਮ੍ਯਾਂ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਯਥਾਸ੍ਮृਤਿ
ਹੁਣ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ ਹੈ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀਅਤ ਆਪਣੇ ਯਾਦ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਦੇਵਰ੍षਿਜੁष੍ਟਾਯਾਂ ਨੈਮਿषਂ ਨਾਮ ਭਾਰਤ। ਯਤ੍ਰਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਚ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਨੈਮੀਸ਼ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸਾ ਗੋਮਤੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਰਮ੍ਯਾ ਦੇਵਰ੍षਿਸੇਵਿਤਾ। ਯਜ੍ਞਭੂਮਿਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼ਾਮਿਤ੍ਰਂ ਚ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ
ਉਥੇ ਗੋਮਤੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ; ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਹੈ ਤੇ ਵਿਵਸਵਾਨ ਦਾ ਸ਼ਾਮਿਤ੍ਰੀ ਵੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਗਿਰਿਵਰਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਗਯੋ ਰਾਜਰ੍षਿਸਤ੍ਕृਤਃ। ਸ਼ਿਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਰੋ ਯਤ੍ਰਸੇਵਿਤਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਰ੍षਿਭਿਃ
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਗਯਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ ਹੈ।
ਯਦਰ੍ਥੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਪੁਰਾਤਨਾਃ। ਏष੍ਟਵ੍ਯਾ ਬਹਵਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਯਦ੍ਯੇਕੋਪਿ ਗਯਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਇੱਕ ਵੀ ਗਯਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਾਫੀ ਹੈ।'
ਗੌਰੀਂ ਵਾ ਵਰਯੇਤ੍ਕਨ੍ਯਾਂ ਨੀਲਂ ਵਾ ਵृषਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍। ਉਤ੍ਤਾਰਯਤਿ ਸਂਤਤ੍ਯਾ ਦਸ਼ ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਦਸ਼ਾਵਰਾਨ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਏ ਜਾਂ ਨੀਲਾ ਸਾਂਡ ਛੱਡੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦਸ ਪੂਰਵਜ ਤੇ ਦਸ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਨਦੀ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਥਾ ਗਯਸ਼ਿਰੋ ਨृਪ। ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰੈਰਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਕਰਣੋ ਵਟਃ
ਉਥੇ ਹੀ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਹੈ ਤੇ ਗਯਾ ਦਾ ਸਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਟੱਲ ਵਟ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਪਿਤृਭ੍ਯੋऽਨ੍ਨਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਸਾ ਚ ਪੁਣ੍ਯਜਲਾ ਤਤ੍ਰ ਫਲ੍ਗੁਨਾਮਾ ਮਹਾਨਦੀ
ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਭੋਜਨ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਪ੍ਰਭੂ; ਤੇ ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਾਲੀ ਫਾਲਗੁਨ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਬਹੁਮੂਲਫਲਾ ਚਾਪਿ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਧ੍ਯਗਾਦ੍ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਤ੍ਵਂ ਤਪੋਧਨਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦਰਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ ਹਨ, ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਤਪ ਦੇ ਧਨੀ ਸੀ, ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਣ ਦੀ ਉਪਲਬਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਗਙ੍ਗਾ ਯਤ੍ਰਨਦੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਭਗੀਰਥਃ। ਅਯਜਤ੍ਤਤ੍ਰਬਹੁਭਿਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪਾਞ੍ਚਾਲੇषੁ ਚ ਕੌਰਵ੍ਯ ਕਥਯਨ੍ਤ੍ਯੁਤ੍ਪਲਾਵਤਮ੍। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਯਜਦ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਸਹ ਕੌਸ਼ਿਕਃ
ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਉਤਪਲਾਵਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਯਜਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਯਤ੍ਰਾਨੁਵਂਸ਼ਂ ਭਗਵਾਞ੍ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਜਗੌ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਿਭੂਤਿਮਤਿਮਾਨੁषੀਮ੍
ਉਥੇ, ਭਗਵਾਨ ਜਾਮਦਗਨ्य ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੱਡੀ ਉੱਨਤੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਉਚਾਰਿਆ ਸੀ।
ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜੇऽਪਿਬਤ੍ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਹ ਕੌਸ਼ਿਕਃ। ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਦਪਾਕ੍ਰਾਮਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਸ੍ਮੀਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਵਿੱਚ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀਤਾ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੁਣ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਾਂ।'
ਪਵਿਤ੍ਰਮृषਿਭਿਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਾਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਵੀਰ ਸਂਗਮਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਮਿਲਾਪ, ਹੇ ਵੀਰ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਯਤ੍ਰਾਯਜਤ ਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਪ੍ਰਯਾਗਮਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਉਥੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸਵੈ-ਭੂ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਯਜਨ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮਵਰੋ ਨृਪ। ਤਤ੍ਤਥਾ ਤਾਪਸਾਰਣ੍ਯਂ ਤਾਪਸੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਅਗਸਤ ਮুনি ਦਾ ਵਧੀਆ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦਾ ਵਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।