ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਮਾਣੌष੍ਠ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਵਮਾਨਃ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੋऽਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਮਮ ਭੁਜਂਗਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੌਂਠ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਨਾਗਣੀ.'
ਸਮੀਪੇ ਤੇ ਨ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਗਤਮ੍। ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਸ੍ਤਿ ਨ ਵਾਮੋਰੁ ਮਯਿ ਸੁਪ੍ਤੇ ਵਿਭਾਵਸੋਃ
'ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਰਹਾਂਗਾ; ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸੁਪਤ ਪਾਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਕਿ ਮੇਰੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕੀ.'
ਅਸ੍ਤਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਯਥਾਕਾਲਮਿਤਿ ਮੇ ਹृਦਿ ਵਰ੍ਤਤੇ। ਨ ਚਾਪ੍ਯਵਮਤਸ੍ਯੇਹ ਵਾਸੋ ਰੋਚੇਤ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
'ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਸਮੇਂ ਤੇ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂ; ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਉਥੇ ਰਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਹੋਵੇ.'
ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਸ੍ਯ ਮਮ ਵਾ ਮਦ੍ਵਿਧਸ੍ਯ ਵਾ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਹृਦਯਕਮ੍ਪਨਮ੍
'ਫਿਰ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਲਈ, ਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ?' ਪਤੀ ਦੇ ਇਉਂ ਆਖਣ ਤੇ, ਜਰਤਕਾਰੂ ਦਾ ਦਿਲ ਕੰਬ ਗਿਆ।
ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭਗਿਨੀ ਤਤ੍ਰ ਵਾਸੁਕੇਃ ਸਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਨਾਵਮਾਨਾਤ੍ਕृਤਵਤੀ ਤਵਾਹਂ ਵਿਪ੍ਰੇ ਬੋਧਨਮ੍
ਉਥੇ ਵਾਸੁਕੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਣਾਦਰ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਜਗਾਇਆ ਸੀ।"
ਧਰ੍ਮਲੋਪੋ ਨ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਸ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯੇਤਨ੍ਮਯਾ ਕृਤਮ੍। ਉਵਾਚ ਭਾਰ੍ਯਾਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰ੍ਮਹਾਤਪਾਃ
ਇਹ ਮੈਂ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਜਰਤਕਾਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹੀ ਹੈ।
ऋषਿਃ ਕੋਪਸਮਾਵਿष੍ਟਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਕਾਮੋ ਭੁਜਂਗਮਾਮ੍। ਨ ਮੇ ਵਾਗਨृਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਗਮਿष੍ਯੇऽਹਂ ਭੁਜਂਗਮੇ
ਰਿਸ਼ੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੱਪ-ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਕਦੇ ਝੂਠੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸੱਪ-ਇਸਤਰੀ।"
ਸਮਯੋ ਹ੍ਯੇष ਮੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਮਿਥਃ ਕृਤਃ। ਸੁਖਮਸ੍ਮ੍ਯੁषਿਤੋ ਭਦ੍ਰੇ ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਇਹ ਸਮਝੌਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਭਲੇ ਜੀ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ ਹੈ—ਹੁਣ, ਸੁਭਾਗੀਏ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਦੱਸ।
ਇਤੋ ਮਯਿ ਗਤੇ ਭੀਰੁ ਗਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨਿਤਿ। ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਮਯਿ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਨ ਸ਼ੋਕਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜਦ ਮੈਂ ਇੱਥੋਂ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂ, ਡਰਪੋਕ ਜੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇਵੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਤੇ ਤੂੰ, ਜਦ ਮੈਂ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂ, ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰੀਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾऽਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮੁਨਿਂ ਤਦਾ। ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਂ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਸ਼ੋਕਪਰਾਯਣਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਰਮਲ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ, ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ, ਜਰਤਕਾਰੂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਬਾष੍ਪਗਦ੍ਗਦਯਾ ਵਾਚਾ ਮੁਖੇਨ ਪਰਿਸ਼ੁष੍ਯਤਾ। ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਰਾਰੋਹਾ ਪਰ੍ਯਸ਼੍ਰੁਨਯਨਾ ਤਤਃ
ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਰੁੰਝੀ ਬੋਲੀ, ਮੂੰਹ ਸੁੱਕਾ ਹੋਇਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਸੂ ਭਰੇ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਬੋਲੀ।
ਧੈਰ੍ਯਮਾਲਮ੍ਬ੍ਯ ਵਾਮੋਰੂਰ੍ਹृਦਯੇਨ ਪ੍ਰਵੇਪਤਾ। ਨ ਮਾਮਰ੍ਹਸਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਨਾਗਸਮ੍
ਧੀਰਜ ਫੜ ਕੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਖੱਬੀ ਲੱਤ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਗਲਤੀ ਦੇ ਛੱਡਣ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾ ਕਰੋ।"
ਧਰ੍ਮੇ ਸ੍ਥਿਤਾਂ ਸ੍ਥਿਤੋ ਧਰ੍ਮੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਾਮ੍। ਪ੍ਰਦਾਨੇ ਕਾਰਣਂ ਯਚ੍ਚ ਮਮ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ—
ਤਦਲਬ੍ਧਵਤੀਂ ਮਨ੍ਦਾਂ ਕਿਂ ਮਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਵਾਸੁਕਿਃ। ਮਾਤृਸ਼ਾਪਾਭਿਭੂਤਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਮਮ ਸਤ੍ਤਮ
ਜੇ ਮੈਂ, ਨਸੀਬਾਂ ਤੋਂ ਮਾਰੀ ਤੇ ਅਸਫਲ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕੀ, ਤਾਂ ਵਾਸੁਕੀ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹੇਗਾ, ਜੋ ਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ?
ਅਪਤ੍ਯਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤਸ੍ਤਚ੍ਚ ਤਾਵਨ੍ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਹ੍ਯਪਤ੍ਯਲਾਭੇਨ ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਮੇ ਸ਼ਿਵਂ ਭਵੇਤ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਚਾਹਿਆ ਗਿਆ ਪੁੱਤਰ ਅਜੇ ਤਕ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸਂਪ੍ਰਯੋਗੋ ਭਵੇਨ੍ਨਾਯਾਂ ਮਮ ਮੋਘਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦ੍ਵਿਜ। ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਭਗਵਂਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇ
ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਇਹ ਮਿਲਾਪ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹਦੀ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਇਮਮਵ੍ਯਕ੍ਤਰੂਪਂ ਮੇ ਗਰ੍ਭਮਾਧਾਯ ਸਤ੍ਤਮ। ਕਥਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸਨ੍ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸ੍ਯਨਾਗਸਮ੍
ਇਹ ਅਸਪਸ਼ਟ ਗਰਭ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸੱਪਾਂ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਯਦ੍ਯੁਕ੍ਤਮਨੁਰੂਪਂ ਚ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਂ ਤਪੋਧਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਪਸੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਠੀਕ ਤੇ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਜਰਤਕਾਰੂ—"
ਅਸ੍ਤ੍ਯਯਂ ਸੁਭਗੇ ਗਰ੍ਭਸ੍ਤਵ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋਪਮਃ। ऋषਿਃ ਪਰਮਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
"ਸੁਭਾਗੀਏ, ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ—ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰ੍ਮਹਾਨृषਿਃ। ਉਗ੍ਰਾਯ ਤਪਸੇ ਭੂਯੋ ਜਗਾਮ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜਰਤਕਾਰੂ, ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ, ਮੁੜ ਕੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਣ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਗਤਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰਵੇਦਯਤ੍। ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਸਕਾਸ਼ਮਾਗਤ੍ਯ ਯਥਾਤਥ੍ਯਂ ਤਪੋਧਨ
ਜਦ ਹੀ ਪਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਰਤਕਾਰੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਤਪਸੀ ਜੀ।
ਤਤਃ ਸ ਭੁਜਗਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਮਹਦਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਉਵਾਚ ਭਗਿਨੀਂ ਦੀਨਾਂ ਤਦਾ ਦੀਨਤਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਦੁਖੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਬੋਲੀ।
ਜਾਨਾਸਿ ਭਦ੍ਰੇ ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਨੇ ਕਾਰਣਂ ਚ ਯਤ੍। ਪਨ੍ਨਗਾਨਾਂ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਯਦਿ
ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਭੈਣ ਜੀ, ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਸ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰਾਤ੍ਕਿਲ ਨੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਏਵਂ ਪਿਤਾਮਹਃ ਪੂਰ੍ਵਮੁਕ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤੁ ਸੁਰੈਃ ਸਹ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੱਪ-ਯਜਨ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਬਚਾਏਗਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਹੀ ਸੀ।
ਅਪ੍ਯਸ੍ਤਿ ਗਰ੍ਭਃ ਸੁਭਗੇ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਤ੍। ਨ ਚੇਚ੍ਛਾਮ੍ਯਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਦਾਰਕਰ੍ਮ ਮਨੀषਿਣਃ
ਸੁਭਾਗਨੋ, ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਹੈ? ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦਾ ਯਤਨ ਵਿਅਰਥ ਜਾਵੇ।
ਕਾਮਂ ਚ ਮਮ ਨ ਨ੍ਯਾਯ੍ਯਂ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾਰ੍ਯਮੀਦृਸ਼ਮ੍। ਕਿਂਤੁ ਕਾਰ੍ਯਗਰੀਯਸ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾऽਹਮਚੂਚੁਦਮ੍
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਸਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਲਿਆ।
ਦੁਰ੍ਵਾਰ੍ਯਤਾਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਚ ਭਰ੍ਤੁਸ੍ਤੇऽਤਿਤਪਸ੍ਵਿਨਃ। ਨੈਨਮਨ੍ਵਾਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਕਦਾਚਿਦ੍ਧਿ ਸ਼ਪੇਤ੍ਸ ਮਾਮ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਤੇ ਔਖੀ ਸਭਾਵ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭਦ੍ਰੇ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍। ਉਦ੍ਧਰਸ੍ਵ ਚ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਮੇ ਘੋਰਂ ਹृਦਿ ਚਿਰਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਭੈਣ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਦੱਸੋ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਇਹ ਭਾਰੀ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਸ੍ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਨ੍ਤੀ ਸਨ੍ਤਪ੍ਤਂ ਵਾਸੁਕਿਂ ਪਨ੍ਨਗੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜਰਤਕਾਰੂ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਸੀ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਸਾਂਤਵਨਾ ਦਿੰਦੀ ਹੋਈ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਪृष੍ਟੋ ਮਯਾऽਪਤ੍ਯਹੇਤੋਃ ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਅਸ੍ਤੀਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਮਮੇਦਂ ਗਤਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਚਾਹ 'ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ 'ਹਾਂ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।