ਮਯਾ ਸ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਜਿष੍ਣੁਃ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਹੇਤੋਰ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰਮਿਤਾਤ੍ਮਾ ਵਿਵਾਸਿਤਃ
ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਬਹਾਦਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸ ਹਿ ਵੀਰੋऽਨੁਰਕ੍ਤਸ਼੍ ਸਮਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਃ। ਕृਤੀ ਚ ਭृਸ਼ਮਪ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਇਵ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਬੀਰ ਬੜਾ ਭਗਤ, ਸਮਰਥ ਤੇ ਤਪ ਦੇ ਧਨੀ ਹੈ; ਉਹ ਕਮਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।
ਅਹਂ ਹ੍ਯੇਤਾਵੁਭੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕृष੍ਣਾਵਰਿਵਿਘਾਤਿਨੌ। ਅਭਿਜਾਨਾਮਿ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੌ ਤਥਾ ਵ੍ਯਾਸਃ ਪਰਨ੍ਤਪੌ
ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਬੀਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਣ ਵਾਲੇ ਵਿਆਸ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬਹਾਦਰ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਰਿਯੁਗੌ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ੌ ਵਾਸੁਦੇਵਧਨਂਜਯੌ। ਨਾਰਦੋऽਪਿਤਥਾ ਵੇਦ ਯੋष੍ਯਸ਼ਂਸਤ੍ਸਦਾ ਮਮ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਧਨੰਜਯ, ਕੰਵਾਂ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਐਸੇ ਹਨ; ਨਾਰਦ ਜੀ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਥਾऽਹਮਪਿ ਜਾਨਾਮਿ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਵृषੀ। ਸ਼ਕ੍ਤੋऽਯਮਿਤ੍ਯਤੋ ਮਤ੍ਵਾ ਮਯਾ ਸ ਪ੍ਰੇषਿਤੋऽਰ੍ਜੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਏਣ ਰਿਸ਼ੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਮਰਥ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਨਵਰਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਸੁਰਸੂਨੁਃ ਸੁਰਾਧਿਪਮ੍। ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਦਾਤੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤਿ ਵਿਵਾਸਿਤਃ
ਉਹ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ, ਇੰਦਰ ਦੇਖਣ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈਣ ਲਈ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਾਵਤਿਰਥੌ ਕृਪੋ ਦ੍ਰੌਣਿਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਜਯਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸੁਧृਤਾਃ ਸੁਮਹਾਬਲਾਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਹਨ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਅਜੈਯ, ਸਭ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪੱਕੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਦਵਿਦਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇऽਸ੍ਤ੍ਰਕੁਸ਼ਲਾਸ੍ਤਥਾ। `ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਰਥਾ ਮੁਖ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਿਤਪਰਿਸ਼੍ਰਮਾਃ'। ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਤਤਂ ਯੇ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਬਹਾਦਰ, ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਸਭ ਮਹਾਰਥੀ, ਸਭ ਥਕਾਵਟ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਭ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਹਨ।
ਸ ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ਕਰ੍ਣਃ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਰਥਃ। ਯੋऽਸ੍ਤ੍ਰਵੇਗਾਨਿਲਬਲਃ ਸ਼ਰਾਰ੍ਚਿਸ੍ਤਲਨਿਃਸ੍ਵਨਃ। ਰਜੋਧੂਮੋऽਸ੍ਤ੍ਰਸਂਪਾਤੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨਿਲੋਦ੍ਧਤਃ
ਤੇ ਕਰਣ, ਸੂਤ ਪੁੱਤ, ਵੱਡਾ ਰਥੀ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਤੀਰ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਧੂੜ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦੀ ਹੈ।
ਨਿਸृष੍ਟ ਇਵ ਕਾਲੇਨ ਯੁਗਾਨ੍ਤਜ੍ਵਲਨੋ ਯਥਾ। ਮਮ ਸੈਨ੍ਯਮਯਂ ਕਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕਾਲ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਰੂਰ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਂ ਸ ਕੁष੍ਣਾਨਿਲੋਦ੍ਧੂਤੋ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਵਲਨੋ ਮਹਾਨ੍। ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਜਿਬਲਾਕਾਭृਦ੍ਗਣ੍ਡੀਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੁਧੋਲ੍ਬਣਃ
ਪਰ ਉਹ, ਕੁਸ਼ਨ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਵੱਡਾ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਗਾਂਡੀਵ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਹੈ—
ਸਂਰਬ੍ਧਃ ਸ਼ਰਧਾਰਾਭਿਃ ਸੁਧੀਪ੍ਤਂ ਕਰ੍ਣਪਾਵਕਮ੍। ਉਦੀਰ੍ਣੋऽਰ੍ਜੁਨਮੇਘੋऽਯਂ ਸ਼ਮਯਿष੍ਯਤਿ ਸਂਯੁਗੇ
ਅਰਜੁਨ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਰਣ ਦੀ ਚਮਕਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਸ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦੇਵ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸ਼ਕ੍ਰਾਤ੍ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ। ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਯਥਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਭਤਸੁ, ਸਿੱਧਾ ਸ਼ਕਰ ਤੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਸਭ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਲਵੇਗਾ।
ਅਲਂ ਸ ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਿਤਿ ਮੇ ਧੀਯਤੇ ਮਤਿਃ। ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਤਿਕ੍ਰਿਯਾ ਤਸ੍ ਰਣੇऽਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇ ਸਕੇ।
ਤੇ ਵਯਂ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਗृਹੀਤਾਸ੍ਤ੍ਰਮਰਿਂਦਮਮ੍। ਦ੍ਰष੍ਟਾਰੋ ਨ ਹਿ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਭਾਰਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਸੀਦਤਿ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਅਜੇਤ ਹਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਦੇਖਾਂਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਵੀਭਤਸੁ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠ ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਵਯਂ ਤੁ ਤਮृਤੇ ਵੀਰਂ ਵਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਦ੍ਵਿਪਦਾਂਵਰ। ਅਵਧਾਨਂ ਨ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਸਹ ਕृष੍ਣਯਾ
ਪਰ ਉਸ ਵਿਰਲੇ ਮਰਦ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਕਾਮਯਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।
ਭਵਾਨਨ੍ਯਦ੍ਵਨਂ ਸਾਧੁ ਬਹ੍ਵਨ੍ਨਂ ਫਲਵਚ੍ਛੁਚਿ। ਆਖ੍ਯਾਤੁ ਰਮਣੀਯਂ ਚ ਸੇਵਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਰਮਭਿਃ
ਤੁਸੀਂ, ਸੱਜਣ ਜੀ, ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਦੱਸੋ, ਜਿੱਥੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਫ਼ ਹੈ, ਫਲ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੈ, ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੈ ਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਕਂਚਿਦ੍ਵਯਂ ਕਾਲਂ ਵਸਨ੍ਤਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਾਮੋऽਰ੍ਜੁਨਂ ਵਰਂ ਵृष੍ਟਿਕਾਮਾ ਇਵਾਮ੍ਬੁਦਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਸਚਾਈ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਰਹੀਏ, ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਦੀ ਆਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਵਿਧਾਨਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਾਨ੍। ਸਰਾਂਸਿ ਸਰਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਰਮਣੀਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍
ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਸ਼ਰਮ ਦੱਸੋ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਾਅਦੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਝੀਲਾਂ, ਦਰਿਆ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਪਹਾੜ ਵੀ।
ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨ ਹਿ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਰੋਚਤੇ ਤਮृਤੇऽਰ੍ਜੁਨਮ੍। ਵਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਵਾਸੋ ਗਚ੍ਛਾਮੋऽਨ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਂਪ੍ਰਤਿ
ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਕਾਮਯਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਚੱਲੀਏ।
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਤ੍ਸੁਕਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਦੀਨਚੇਤਸਃ। ਅਸ਼੍ਵਾਸਯਂਸ੍ਤਥਾ ਧੌਮ੍ਯੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸਮੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਚਿੰਤਤ ਤੇ ਉਦਾਸ ਵੇਖ ਕੇ, ਧੌਮਯਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਰਗਾ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨੁਮਤਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਭਰਤਰ੍षਭ। ਦਿਸ਼ਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸ਼ੈਲਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਦਤੋऽਨਘ
ਸੁਣੋ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਯਾਞ੍ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਦਤੋ ਰਾਜਨ੍ਵਿਸ਼ੋਕੋ ਭਵਿਤਾਸਿ ਹ। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਚਾਨਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਸ਼੍ਚ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।
ਸ਼੍ਰਵਣਾਚ੍ਚੈਵ ਤੇषਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪੁਣ੍ਯਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਚੈਵ ਤੇਭ੍ਯ ਏਵ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵ ਜੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲੇਗੀ; ਤੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਕੇ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸ਼ृਣੁ ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਦਿਸ਼ਂ ਰਾਜਨ੍ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਾਮ੍। ਰਮ੍ਯਾਂ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਯਥਾਸ੍ਮृਤਿ
ਹੁਣ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ ਹੈ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀਅਤ ਆਪਣੇ ਯਾਦ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਦੇਵਰ੍षਿਜੁष੍ਟਾਯਾਂ ਨੈਮਿषਂ ਨਾਮ ਭਾਰਤ। ਯਤ੍ਰਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਚ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਨੈਮੀਸ਼ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸਾ ਗੋਮਤੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਰਮ੍ਯਾ ਦੇਵਰ੍षਿਸੇਵਿਤਾ। ਯਜ੍ਞਭੂਮਿਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼ਾਮਿਤ੍ਰਂ ਚ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ
ਉਥੇ ਗੋਮਤੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ; ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਹੈ ਤੇ ਵਿਵਸਵਾਨ ਦਾ ਸ਼ਾਮਿਤ੍ਰੀ ਵੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਗਿਰਿਵਰਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਗਯੋ ਰਾਜਰ੍षਿਸਤ੍ਕृਤਃ। ਸ਼ਿਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਰੋ ਯਤ੍ਰਸੇਵਿਤਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਰ੍षਿਭਿਃ
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਗਯਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ ਹੈ।
ਯਦਰ੍ਥੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਪੁਰਾਤਨਾਃ। ਏष੍ਟਵ੍ਯਾ ਬਹਵਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਯਦ੍ਯੇਕੋਪਿ ਗਯਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਇੱਕ ਵੀ ਗਯਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਾਫੀ ਹੈ।'
ਗੌਰੀਂ ਵਾ ਵਰਯੇਤ੍ਕਨ੍ਯਾਂ ਨੀਲਂ ਵਾ ਵृषਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍। ਉਤ੍ਤਾਰਯਤਿ ਸਂਤਤ੍ਯਾ ਦਸ਼ ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਦਸ਼ਾਵਰਾਨ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਏ ਜਾਂ ਨੀਲਾ ਸਾਂਡ ਛੱਡੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦਸ ਪੂਰਵਜ ਤੇ ਦਸ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।