ਪੁਨਾਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਪਾਪਂ ਦृष੍ਟਾ ਭਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ। ਅਵਗਾਢਾ ਚ ਪੀਤਾ ਚ ਪੁਨਾਤ੍ਯਾਸਪ੍ਤਮਂ ਕੁਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਇਸਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਂਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇਸ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਪੀ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੱਤ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਾਵਦਸ੍ਥਿ ਮਨੁष੍ਯਸ੍ ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਸ੍ਪृਸ਼ਤੇ ਜਲਮ੍। ਤਾਵਤ੍ਸ ਪੁਰੁषੋ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਪਤੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੁਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ। ਉਪਾਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਭਵਤ੍ਯਮਰਲੋਕਭਾਕ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪੂਣ ਕਮਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਮਰ ਲੋਕ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨ ਗਙ੍ਗਾਸਦृਸ਼ਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਦੇਵਃ ਕੇਸ਼ਵਾਤ੍ਪਰਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਏਵਮਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਗੰਗਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ, ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਗੱਲ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਕਹੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸ ਦੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਤਪੋਕਵਨਮ੍। ਸਿਦ੍ਧਿਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਤਜ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤਪੋਵਨ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਖੇਤਰ ਜਾਣੋ।
ਇਦਂ ਸਤ੍ਯਂਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਸਾਧੂਨਾਮਾਤ੍ਮਨੋਪਿ ਚ। ਸੁਹृਦਾਂ ਚ ਜਪੇਤ੍ਕਰ੍ਮੇ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਨੁਗਤਸ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਗੱਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਸਾਧੂਆਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ, ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਸੱਚ ਹੈ; ਇਸਨੂੰ ਚੇਲੇ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ।
ਇਦਂ ਧਨ੍ਯਮਿਦਂ ਮੇਧ੍ਯਮਿਦਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਮਿਦਂ ਸੁਖਮ੍। ਇਦਂ ਪੁਣ੍ਯਮਿਦਂ ਰਮ੍ਯਂ ਪਾਵਨਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਧਨਵੰਤ ਹੈ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਇਹ ਸਵਰਗ ਦੀ ਓਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸੁਖ ਹੈ; ਇਹ ਪੂਣ ਹੈ, ਇਹ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਧਰਮ ਹੈ।
ਮਹਰ੍षੀਣਾਮਿਦਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍। ਅਧੀਤ੍ਯਦ੍ਵਿਜਮਧ੍ਯੇ ਚ ਨਿਰ੍ਮਲਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇਸਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਂ ਤਥਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਪਤ੍ਨਸ਼ਮਨਂ ਸ਼ਿਵਮ੍। ਮੇਧਾਜਨਨਮਗ੍ਰ੍ਯਂ ਵੈ ਤੀਰ੍ਥਵਂਸ਼ਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਸਵਰਗ ਦਿੰਦਾ, ਪੂਣ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਇਹ ਬੁਧੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਮਧਨੋ ਧਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਾਰਗਃ ਪਠਨ੍। ਮਹੀਂ ਵਿਜਯਤੇ ਰਾਜਾ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਧਨਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜਿਸ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੂਦਰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਪੁਣ੍ਯਂ ਨਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ। ਜਾਤੀਃ ਸ ਸ੍ਮਰਤੇ ਬਹ੍ਵੀਰ੍ਨਾਕਪृष੍ਠੇ ਚ ਮੋਦਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗਮ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਨ੍ਯਗਮਾਨਿ ਚ। ਮਨਸਾ ਤਾਨਿ ਗਚ੍ਛੇਤ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਸਮੀਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਜੋ ਤੀਰਥ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਔਖੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਚਾਰਨਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਨ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਏਤਾਨਿ ਵਸੁਭਿਃ ਸਾਧ੍ਯੈਰਾਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ਮਰੁਦਸ਼੍ਵਿਭਿਃ। ऋषਿਭਿਰ੍ਦੇਵਕਲ੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਨਾਤਾਨਿ ਸੁਕृਤੈषਿਭਿਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਵਸੂ, ਆਦਿਤ, ਮਰੁਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ, ਪੂਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤ੍ਵਮਪਿ ਕੌਰਵ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾऽਨੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤ। ਵ੍ਰਤ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਨਿਯਤਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਵਰ੍ਧਯਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਤੂੰ ਵੀ, ਵਚਨਬੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਣ ਨੂੰ ਪੂਣ ਨਾਲ ਵਧਾ।
ਭਾषਿਤੈਃ ਕਰਣੈਃ ਪੂਰ੍ਵਮਾਸ੍ਤਿਕ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਿਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਤਾਨਿ ਸਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ। ਸਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਤਤ੍ਵਜ੍ਞੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ ਗਮ੍ਯਤਾਮ੍
ਬੋਲੀਆਂ, ਕਰਮਾਂ, ਆਸਥਾ, ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ; ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਇਹਨਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰੋ।
ਨਾਵ੍ਰਤੀ ਨਾਕृਤਾਤ੍ਮਾ ਚ ਨਾਸ਼ੁਚਿਰ੍ਨ ਚ ਤਸ੍ਕਰਃ। ਸ੍ਨਾਤਿ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਕੌਰਵ੍ਯ ਨ ਚ ਵਕ੍ਰਮਤਿਰ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਚਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਚੋਰ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਕਰੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਉਹ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਤੁ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵृਤ੍ਤੇਨ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾ। `ਪਿਤਰਸ੍ਤਾਤ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਤਾਰਿਤਾਃ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਪਰ ਤੂੰ, ਜੋ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਤਾਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤਾ ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਾਃ। ਪਿਤਾਮਹਪੁਰੋਗਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍षਿਗਣਾ ਨृਪ। ਤਵ ਧਰ੍ਮੇਣ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਾਭਿਤੋषਿਤਃ
ਪਿਤਾ, ਪਿਤਾਮਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜ, ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ।
ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਲੋਕਾਨ੍ਵੈ ਵਸੂਨਾਂ ਵਾਸਵੋਪਮ। ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਚ ਮਹਾਤੀਂ ਭੀष੍ਮ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਭੁਵਿਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਂ
ਤੂੰ ਵਾਸੁਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਜਰੂਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਭੀਸ਼ਮ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਇਜ਼ਤ ਵੀ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਯ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਮਨਸਾ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ ਤੇ ਅਨੁਮਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਪੁਲਸਤਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਵਾਨ੍। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਵਚਨਾਚ੍ਚੈਵ ਪृਥਿਵੀਂ ਪਰਿਚਕ੍ਰਮੇ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਪੁਲਸਤਿ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਏਵਮੇषਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ। ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਇਹ ਵੱਡੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਂਚਰਿष੍ਯਤਿ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਸ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਏਗਾ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾष੍ਟਗੁਣਂ ਪਾਰ੍ਥ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਭੀष੍ਮਃ ਕੁਰੂਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਪਾਰਥ, ਤੂੰ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਕੁਰੁਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਨੇਤਾ ਚ ਤ੍ਵਮृषੀਨ੍ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇਨ ਤੇऽष੍ਟਗੁਣਂ ਫਲਮ੍। ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣਬਿਕੀਰ੍ਣਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਭਾਰਤ। ਅਗਮ੍ਯਾਨਿ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੈਸ੍ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ ਤੇਰਾ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਫਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੀਰਥ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਪਹੁੰਚਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਕੁਰੁ ਨੰਦਨ।
ਇਦਂ ਦੇਵਰ੍षਿਚਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਤਾਭਿਸਂਵृਤਮ੍। ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾऽਪਿਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਦੇਵ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਕਥਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੀਰਥ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਮੁਖ੍ਯਾਃ ਸਦਾ ਯਤ੍ਰਵਾਲ੍ਮੀਕਿਸ੍ਤ੍ਵਥ ਕਸ਼੍ਯਪਃ। ਆਤ੍ਰੇਯਃ ਕੁਣ੍ਡਜਠਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਥ ਗੌਤਮਃ
ਜਿੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ — ਵਾਲਮੀਕਿ, ਕਸ਼ਯਪ, ਆਤਰੇਯ, ਕੁੰਡਜਠਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਗੌਤਮ — ਵੱਸਦੇ ਹਨ,
ਅਸਿਤੋ ਦੇਵਲਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋऽਥ ਗਾਲਵਃ। ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਰੁਦ੍ਦਾਲਕਸ੍ਤਥਾ
ਅਸੀਤ, ਦੇਵਲ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਗਾਲਵ, ਭਰਦਵਾਜ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਉੱਦਾਲਕ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਸ਼ੌਨਕਃ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਵ੍ਯਾਸਸ਼੍ਚ ਤਪਤਾਂਵਰਃ। ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਜਾਬਾਲਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਸ਼ੌਨਕ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਵਿਆਸ ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਜਾਬਾਲੀ ਜੋ ਵੱਡੇ ਤਪ ਵਾਲਾ ਹੈ —
ਏਤੇ ऋषਿਵਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ। ਏਭਿਃ ਸਹ ਮਹਾਰਾਜ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯੇਤਾਨ੍ਯਨੁਵ੍ਰਜ
ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ ਹਨ, ਤੇਰਾ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਰਾਜ, ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰ।