ਨ ਵੇਦਵਚਨਾਤ੍ਤਾਤ ਨ ਲੋਕਵਚਨਾਦਪਿ। ਮਤਿਰੁਤ੍ਕ੍ਰਮਣੀਯਾ ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗਮਰਣਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਨਾ ਤਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਤੇ, ਨਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਤੇ, ਤੇਰੀ ਮਤ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ ਮਰਨ ਤੋਂ ਹਟਣੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ।
ਦਸ਼ਤੀਰ੍ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਃ ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਥਾऽਪਰਾਃ। ਯੇषਾਂ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਤ੍ਰੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਕੁਰੁਨ੍ਦਨ
ਇੱਥੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਠ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯੇ ਚ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿषੁ ਚੈਵ ਯਤ੍। ਸ੍ਨਾਤ ਏਵ ਤਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਸਂਗਮੇ
ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਜਾਂ ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਗਾ-ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਮ ਵਾਸੁਕੇਸ੍ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਮ ਦਾ ਵਾਸੁਕੇ ਦਾ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਹਂਸਪ੍ਰਪਤਨਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕਂ ਚੈਵ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਉਥੇ ਹੰਸ-ਪ੍ਰਪਤਨ ਨਾਮ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਤੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਦਸ-ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਾਲਾ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਮਾ ਗਙ੍ਗਾ ਯਤ੍ਰਤਤ੍ਰਾਵਗਾਹਿਤਾ। ਵਿਸ਼ੇषੋ ਵੈ ਕਨਖਲੇ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਪਰਮਂ ਮਹਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਪਰ ਖਾਸ ਮਹੱਤਤਾ ਕਨਖਲ ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਕਾਰ੍ਯਸ਼ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤਂਗਙ੍ਗਾਵਸੇਚਨਮ੍। ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਗਙ੍ਗਾਪੋ ਦਹਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰਿਵੇਨ੍ਧਨਮ੍
ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੌ ਪਾਪ ਕਰ ਲਏ ਹੋਣ, ਪਰ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤਯੁਗੇ ਪੁਣ੍ਯਂਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਦ੍ਵਾਪਰੇऽਪਿ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਗਙ੍ਗਾ ਕਲਿਯੁਗੇ ਸ੍ਮृਤਾ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਦੀ ਸਾਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿਚ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਦੁਆਪਰ ਵਿਚ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਯੇਦ੍ਦਾਨਂ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਲਯੇ। ਮਲਯੇ ਤ੍ਵਗ੍ਨਿਮਾਰੋਹੇਦ੍ਭृਗੁਤੁਨ੍ਦੇ ਤ੍ਵਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਤਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮਹਾਲਯਾ ਵਿਚ ਦਾਨ ਦੇਣਾ; ਮਲਯਾ ਵਿਚ ਅੱਗ ਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ; ਭ੍ਰਿਗੁਟੁੰਡ ਵਿਚ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਰਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਮਗਧੇषੁ ਚ। ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਾਰਯਤੇ ਜਨ੍ਤੁਃ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਾਵਰਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਪੁਸ਼ਕਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਮਗਧ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੀਵ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਪਿਢੀਆਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਾਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਪਾਪਂ ਦृष੍ਟਾ ਭਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ। ਅਵਗਾਢਾ ਚ ਪੀਤਾ ਚ ਪੁਨਾਤ੍ਯਾਸਪ੍ਤਮਂ ਕੁਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਇਸਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਂਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇਸ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਪੀ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੱਤ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਾਵਦਸ੍ਥਿ ਮਨੁष੍ਯਸ੍ ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਸ੍ਪृਸ਼ਤੇ ਜਲਮ੍। ਤਾਵਤ੍ਸ ਪੁਰੁषੋ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਪਤੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੁਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ। ਉਪਾਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਭਵਤ੍ਯਮਰਲੋਕਭਾਕ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪੂਣ ਕਮਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਮਰ ਲੋਕ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨ ਗਙ੍ਗਾਸਦृਸ਼ਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਦੇਵਃ ਕੇਸ਼ਵਾਤ੍ਪਰਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਏਵਮਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਗੰਗਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ, ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਗੱਲ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਕਹੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸ ਦੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਤਪੋਕਵਨਮ੍। ਸਿਦ੍ਧਿਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਤਜ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤਪੋਵਨ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਖੇਤਰ ਜਾਣੋ।
ਇਦਂ ਸਤ੍ਯਂਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਸਾਧੂਨਾਮਾਤ੍ਮਨੋਪਿ ਚ। ਸੁਹृਦਾਂ ਚ ਜਪੇਤ੍ਕਰ੍ਮੇ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਨੁਗਤਸ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਗੱਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਸਾਧੂਆਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ, ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਸੱਚ ਹੈ; ਇਸਨੂੰ ਚੇਲੇ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ।
ਇਦਂ ਧਨ੍ਯਮਿਦਂ ਮੇਧ੍ਯਮਿਦਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਮਿਦਂ ਸੁਖਮ੍। ਇਦਂ ਪੁਣ੍ਯਮਿਦਂ ਰਮ੍ਯਂ ਪਾਵਨਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਧਨਵੰਤ ਹੈ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਇਹ ਸਵਰਗ ਦੀ ਓਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸੁਖ ਹੈ; ਇਹ ਪੂਣ ਹੈ, ਇਹ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਧਰਮ ਹੈ।
ਮਹਰ੍षੀਣਾਮਿਦਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍। ਅਧੀਤ੍ਯਦ੍ਵਿਜਮਧ੍ਯੇ ਚ ਨਿਰ੍ਮਲਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇਸਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਂ ਤਥਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਪਤ੍ਨਸ਼ਮਨਂ ਸ਼ਿਵਮ੍। ਮੇਧਾਜਨਨਮਗ੍ਰ੍ਯਂ ਵੈ ਤੀਰ੍ਥਵਂਸ਼ਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਸਵਰਗ ਦਿੰਦਾ, ਪੂਣ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਇਹ ਬੁਧੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਮਧਨੋ ਧਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਾਰਗਃ ਪਠਨ੍। ਮਹੀਂ ਵਿਜਯਤੇ ਰਾਜਾ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਧਨਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜਿਸ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੂਦਰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਪੁਣ੍ਯਂ ਨਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ। ਜਾਤੀਃ ਸ ਸ੍ਮਰਤੇ ਬਹ੍ਵੀਰ੍ਨਾਕਪृष੍ਠੇ ਚ ਮੋਦਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗਮ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਨ੍ਯਗਮਾਨਿ ਚ। ਮਨਸਾ ਤਾਨਿ ਗਚ੍ਛੇਤ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਸਮੀਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਜੋ ਤੀਰਥ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਔਖੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਚਾਰਨਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਨ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਏਤਾਨਿ ਵਸੁਭਿਃ ਸਾਧ੍ਯੈਰਾਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ਮਰੁਦਸ਼੍ਵਿਭਿਃ। ऋषਿਭਿਰ੍ਦੇਵਕਲ੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਨਾਤਾਨਿ ਸੁਕृਤੈषਿਭਿਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਵਸੂ, ਆਦਿਤ, ਮਰੁਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ, ਪੂਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤ੍ਵਮਪਿ ਕੌਰਵ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾऽਨੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤ। ਵ੍ਰਤ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਨਿਯਤਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਵਰ੍ਧਯਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਤੂੰ ਵੀ, ਵਚਨਬੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਣ ਨੂੰ ਪੂਣ ਨਾਲ ਵਧਾ।
ਭਾषਿਤੈਃ ਕਰਣੈਃ ਪੂਰ੍ਵਮਾਸ੍ਤਿਕ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਿਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਤਾਨਿ ਸਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ। ਸਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਤਤ੍ਵਜ੍ਞੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ ਗਮ੍ਯਤਾਮ੍
ਬੋਲੀਆਂ, ਕਰਮਾਂ, ਆਸਥਾ, ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ; ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਇਹਨਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰੋ।
ਨਾਵ੍ਰਤੀ ਨਾਕृਤਾਤ੍ਮਾ ਚ ਨਾਸ਼ੁਚਿਰ੍ਨ ਚ ਤਸ੍ਕਰਃ। ਸ੍ਨਾਤਿ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਕੌਰਵ੍ਯ ਨ ਚ ਵਕ੍ਰਮਤਿਰ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਚਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਚੋਰ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਕਰੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਉਹ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਤੁ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵृਤ੍ਤੇਨ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾ। `ਪਿਤਰਸ੍ਤਾਤ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਤਾਰਿਤਾਃ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਪਰ ਤੂੰ, ਜੋ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਤਾਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤਾ ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਾਃ। ਪਿਤਾਮਹਪੁਰੋਗਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍षਿਗਣਾ ਨृਪ। ਤਵ ਧਰ੍ਮੇਣ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਾਭਿਤੋषਿਤਃ
ਪਿਤਾ, ਪਿਤਾਮਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜ, ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ।
ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਲੋਕਾਨ੍ਵੈ ਵਸੂਨਾਂ ਵਾਸਵੋਪਮ। ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਚ ਮਹਾਤੀਂ ਭੀष੍ਮ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਭੁਵਿਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਂ
ਤੂੰ ਵਾਸੁਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਜਰੂਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਭੀਸ਼ਮ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਇਜ਼ਤ ਵੀ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਯ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਮਨਸਾ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ ਤੇ ਅਨੁਮਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਪੁਲਸਤਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।