ਹਰਿਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ। ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰੀਣ੍ਯਗ੍ਨਿਕੁਣ੍ਡਾਨਿ ਯੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇਨ ਜਾਹ੍ਨਵੀ
ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਆਪ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਅੱਗ ਦੇ ਹਵਨਕੁੰਡ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜਾਹਨਵੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਗਾਦਭਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਪੁਰਸ੍ਕृਤਾ। ਤਪਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਦੇਵੀ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ, ਤਪਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰੀ ਦੇਵੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਯਮੁਨਾ ਗਙ੍ਗਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਂਗਤਾ ਲੋਕਪਾਵਨੀ। ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਜਘਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਯਮੁਨਾ ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਖੇਤਰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਜਣਨੀ ਵਾਂਗ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਜਘਨਸ੍ਥਾਨਮੁਪਸ੍ਥਮृषਯੋ ਵਿਦੁਃ। ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਸਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨਂ ਕਮ੍ਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰੌ ਤਥਾ
ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਣਨੀ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਯਾਗ, ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨ, ਕੰਬਲ ਤੇ ਅਸ਼ਵਤਾਰ ਵੀ ਉਸੇ ਨਾਲ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥਂ ਭੋਗਵਤੀ ਚੈਵ ਵੇਦਿਰੇषਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ। ਤਤ੍ਰਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਮੂਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਇਹ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਮ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਯਗ-ਸਥਾਨ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਵੇਦ ਤੇ ਯੱਗ ਸाकार ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮੁਪਾਸਨ੍ਤੇ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ। ਯਜਨ੍ਤੇ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਦੇਵਾਸ੍ਤਥਾ ਚਕ੍ਰਧਰਾ ਨृਪਾਃ
ਇੱਥੇ ਤਪਸੀ ਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤੇ ਯੱਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਧਾਰੀ ਰਾਜੇ ਵੀ ਉਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਭਾਰਤ। ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤ੍ਯਧਿਕਂ ਵਿਭੋ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤਾ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਵਣਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ ਨਾਮਸਂਕੀਰ੍ਤਨਾਦਪਿ। ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲਭਯਾਚ੍ਚਾਪਿ ਨਰਃ ਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਗਮੇ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤੇ। ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਯੋਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਲੋਕ-ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏषਾ ਯਜਨਭੂਮਿਰ੍ਹਿ ਦੇਵਾਨਾਮਭਿਸਂਸ੍ਕृਤਾ। ਤਤ੍ਰ ਰਦਤ੍ਤਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮਪਿ ਮਹਦ੍ਭਵਤਿ ਭਾਰਤ
ਇਹ ਯੱਗ-ਸਥਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤਾ।
ਨ ਵੇਦਵਚਨਾਤ੍ਤਾਤ ਨ ਲੋਕਵਚਨਾਦਪਿ। ਮਤਿਰੁਤ੍ਕ੍ਰਮਣੀਯਾ ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗਮਰਣਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਨਾ ਤਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਤੇ, ਨਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਤੇ, ਤੇਰੀ ਮਤ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ ਮਰਨ ਤੋਂ ਹਟਣੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ।
ਦਸ਼ਤੀਰ੍ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਃ ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਥਾऽਪਰਾਃ। ਯੇषਾਂ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਤ੍ਰੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਕੁਰੁਨ੍ਦਨ
ਇੱਥੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਠ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯੇ ਚ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿषੁ ਚੈਵ ਯਤ੍। ਸ੍ਨਾਤ ਏਵ ਤਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਸਂਗਮੇ
ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਜਾਂ ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਗਾ-ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਮ ਵਾਸੁਕੇਸ੍ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਮ ਦਾ ਵਾਸੁਕੇ ਦਾ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਹਂਸਪ੍ਰਪਤਨਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕਂ ਚੈਵ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਉਥੇ ਹੰਸ-ਪ੍ਰਪਤਨ ਨਾਮ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਤੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਦਸ-ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਾਲਾ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਮਾ ਗਙ੍ਗਾ ਯਤ੍ਰਤਤ੍ਰਾਵਗਾਹਿਤਾ। ਵਿਸ਼ੇषੋ ਵੈ ਕਨਖਲੇ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਪਰਮਂ ਮਹਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਪਰ ਖਾਸ ਮਹੱਤਤਾ ਕਨਖਲ ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਕਾਰ੍ਯਸ਼ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤਂਗਙ੍ਗਾਵਸੇਚਨਮ੍। ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਗਙ੍ਗਾਪੋ ਦਹਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰਿਵੇਨ੍ਧਨਮ੍
ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੌ ਪਾਪ ਕਰ ਲਏ ਹੋਣ, ਪਰ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤਯੁਗੇ ਪੁਣ੍ਯਂਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਦ੍ਵਾਪਰੇऽਪਿ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਗਙ੍ਗਾ ਕਲਿਯੁਗੇ ਸ੍ਮृਤਾ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਦੀ ਸਾਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿਚ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਦੁਆਪਰ ਵਿਚ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਯੇਦ੍ਦਾਨਂ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਲਯੇ। ਮਲਯੇ ਤ੍ਵਗ੍ਨਿਮਾਰੋਹੇਦ੍ਭृਗੁਤੁਨ੍ਦੇ ਤ੍ਵਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਤਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮਹਾਲਯਾ ਵਿਚ ਦਾਨ ਦੇਣਾ; ਮਲਯਾ ਵਿਚ ਅੱਗ ਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ; ਭ੍ਰਿਗੁਟੁੰਡ ਵਿਚ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਰਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਮਗਧੇषੁ ਚ। ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਾਰਯਤੇ ਜਨ੍ਤੁਃ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਾਵਰਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਪੁਸ਼ਕਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਮਗਧ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੀਵ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਪਿਢੀਆਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਾਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਪਾਪਂ ਦृष੍ਟਾ ਭਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ। ਅਵਗਾਢਾ ਚ ਪੀਤਾ ਚ ਪੁਨਾਤ੍ਯਾਸਪ੍ਤਮਂ ਕੁਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਇਸਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਂਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇਸ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਪੀ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੱਤ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਾਵਦਸ੍ਥਿ ਮਨੁष੍ਯਸ੍ ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਸ੍ਪृਸ਼ਤੇ ਜਲਮ੍। ਤਾਵਤ੍ਸ ਪੁਰੁषੋ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਪਤੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੁਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ। ਉਪਾਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਭਵਤ੍ਯਮਰਲੋਕਭਾਕ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪੂਣ ਕਮਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਮਰ ਲੋਕ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨ ਗਙ੍ਗਾਸਦृਸ਼ਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਦੇਵਃ ਕੇਸ਼ਵਾਤ੍ਪਰਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਏਵਮਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਗੰਗਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ, ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਗੱਲ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਕਹੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸ ਦੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਤਪੋਕਵਨਮ੍। ਸਿਦ੍ਧਿਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਤਜ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤਪੋਵਨ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਖੇਤਰ ਜਾਣੋ।
ਇਦਂ ਸਤ੍ਯਂਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਸਾਧੂਨਾਮਾਤ੍ਮਨੋਪਿ ਚ। ਸੁਹृਦਾਂ ਚ ਜਪੇਤ੍ਕਰ੍ਮੇ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਨੁਗਤਸ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਗੱਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਸਾਧੂਆਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ, ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਸੱਚ ਹੈ; ਇਸਨੂੰ ਚੇਲੇ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ।
ਇਦਂ ਧਨ੍ਯਮਿਦਂ ਮੇਧ੍ਯਮਿਦਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਮਿਦਂ ਸੁਖਮ੍। ਇਦਂ ਪੁਣ੍ਯਮਿਦਂ ਰਮ੍ਯਂ ਪਾਵਨਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਧਨਵੰਤ ਹੈ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਇਹ ਸਵਰਗ ਦੀ ਓਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸੁਖ ਹੈ; ਇਹ ਪੂਣ ਹੈ, ਇਹ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਧਰਮ ਹੈ।
ਮਹਰ੍षੀਣਾਮਿਦਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍। ਅਧੀਤ੍ਯਦ੍ਵਿਜਮਧ੍ਯੇ ਚ ਨਿਰ੍ਮਲਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇਸਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਂ ਤਥਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਪਤ੍ਨਸ਼ਮਨਂ ਸ਼ਿਵਮ੍। ਮੇਧਾਜਨਨਮਗ੍ਰ੍ਯਂ ਵੈ ਤੀਰ੍ਥਵਂਸ਼ਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਸਵਰਗ ਦਿੰਦਾ, ਪੂਣ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਇਹ ਬੁਧੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਮਧਨੋ ਧਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਾਰਗਃ ਪਠਨ੍। ਮਹੀਂ ਵਿਜਯਤੇ ਰਾਜਾ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਧਨਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜਿਸ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੂਦਰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।