ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਥਾ ਸੋਮੋ ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਤ ਤਥੈਵ ਸਃ। ਤਤਃ ਕਤਿਪਯਾਹਸ੍ਤੁ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਵਧਿਆ; ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਨ ਜਰਤਕਾਰੂ—
ਉਤ੍ਸਙ੍ਗੇऽਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁष੍ਵਾਪ ਪਰਿਖਿਨ੍ਨਵਤ੍। ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਸੁਪ੍ਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸਵਿਤਾਸ੍ਤਮਿਯਾਦ੍ਗਿਰਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁੱਤਾ; ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਦ ਸੂਰਜ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਅਹ੍ਨਃ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਤਃ ਸਾऽਚਿਨ੍ਤਯਤ੍ਤਦਾ। ਵਾਸੁਕੇਰ੍ਭਗਿਨੀ ਭੀਤਾ ਧਰ੍ਮਲੋਪਾਨ੍ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ
ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵਾਸੁਕੇ ਦੀ ਭੈਣ, ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਹੋਈ, ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪਈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ।
ਕਿਂ ਨੁ ਮੇ ਸੁਕृਤਂ ਭੂਯਾਦ੍ਭਰ੍ਤੁਰੁਤ੍ਥਾਪਨਂ ਨ ਵਾ। ਦੁਃਖਸ਼ੀਲੋ ਹਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕਥਂ ਨਾਸ੍ਯਾਪਰਾਧ੍ਨੁਯਾਮ੍
ਕੀ ਮੈਂ ਸਹੀ ਕਰਾਂ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜਗਾ ਦਿਆਂ, ਜਾਂ ਨਾ ਜਗਾ ਦਿਆਂ? ਉਹ ਦੁਖੀ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ—ਕਿਵੇਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਗਲਤ ਨਾ ਕਰਾਂ?
ਕੋਪੋ ਵਾ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਲੋਪੋऽਥਵਾ ਪੁਨਃ। ਧਰ੍ਮਲੋਪੋ ਗਰੀਯਾਨ੍ਵੈ ਸ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਤ੍ਰਾਕਰੋਨ੍ਮਤਿਮ੍
ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਵੀ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਵਧੇਰੇ ਭਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਉਹ ਫੈਸਲਾ ਲੈ ਲਿਆ।
ਉਤ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯੇ ਯਦ੍ਯੇਨਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਕੋਪਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਧਰ੍ਮਲੋਪੋ ਭਵੇਦਸ੍ਯ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਤਿਕ੍ਰਮਣੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾ ਦਿਆਂ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਗੁੱਸਾ ਕਰੇਗਾ; ਪਰ ਜੇ ਨਾ ਜਗਾ ਦਿਆਂ, ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰ੍ਭੁਜਂਗਮਾ। ਤਮृषਿਂ ਦੀਪ੍ਤਤਪਸਂ ਸ਼ਯਾਨਮਨਲੋਪਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ, ਜਰਤਕਾਰੂ ਦੀ ਨਾਗ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਵਾਚੇਦਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਤਤੋ ਮਧੁਰਭਾषਿਣੀ। ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗ ਸੂਰ੍ਯੋऽਸ੍ਤਮੁਪਗਚ੍ਛਤਿ
ਫਿਰ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਖੀ: 'ਉਠੋ ਜੀ, ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਵਾਲਾ ਹੈ.'
ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਮੁਪਾਸ੍ਸ੍ਵ ਭਗਵਨ੍ਨਪਃ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਤਵ੍ਰਤਃ। ਪ੍ਰਾਦੁष੍ਕृਤਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੋऽਯਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤੋ ਰਮ੍ਯਦਾਰੁਣਃ
'ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹੋ; ਅੱਗ ਦੀ ਹੋਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਸੋਹਣਾ ਲਾਲੀ ਵਾਲਾ ਪਲ ਹੈ.'
ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ਚੇਯਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਭਗਵਾਞ੍ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰ੍ਮਹਾਤਪਾਃ
'ਸੰਧਿਆ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ।' ਇਉਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤਪ ਵਾਲਾ ਜਰਤਕਾਰੂ—
ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਮਾਣੌष੍ਠ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਵਮਾਨਃ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੋऽਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਮਮ ਭੁਜਂਗਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੌਂਠ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਨਾਗਣੀ.'
ਸਮੀਪੇ ਤੇ ਨ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਗਤਮ੍। ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਸ੍ਤਿ ਨ ਵਾਮੋਰੁ ਮਯਿ ਸੁਪ੍ਤੇ ਵਿਭਾਵਸੋਃ
'ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਰਹਾਂਗਾ; ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸੁਪਤ ਪਾਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਕਿ ਮੇਰੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕੀ.'
ਅਸ੍ਤਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਯਥਾਕਾਲਮਿਤਿ ਮੇ ਹृਦਿ ਵਰ੍ਤਤੇ। ਨ ਚਾਪ੍ਯਵਮਤਸ੍ਯੇਹ ਵਾਸੋ ਰੋਚੇਤ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
'ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਸਮੇਂ ਤੇ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂ; ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਉਥੇ ਰਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਹੋਵੇ.'
ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਸ੍ਯ ਮਮ ਵਾ ਮਦ੍ਵਿਧਸ੍ਯ ਵਾ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਹृਦਯਕਮ੍ਪਨਮ੍
'ਫਿਰ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਲਈ, ਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ?' ਪਤੀ ਦੇ ਇਉਂ ਆਖਣ ਤੇ, ਜਰਤਕਾਰੂ ਦਾ ਦਿਲ ਕੰਬ ਗਿਆ।
ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭਗਿਨੀ ਤਤ੍ਰ ਵਾਸੁਕੇਃ ਸਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਨਾਵਮਾਨਾਤ੍ਕृਤਵਤੀ ਤਵਾਹਂ ਵਿਪ੍ਰੇ ਬੋਧਨਮ੍
ਉਥੇ ਵਾਸੁਕੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਣਾਦਰ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਜਗਾਇਆ ਸੀ।"
ਧਰ੍ਮਲੋਪੋ ਨ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਸ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯੇਤਨ੍ਮਯਾ ਕृਤਮ੍। ਉਵਾਚ ਭਾਰ੍ਯਾਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰ੍ਮਹਾਤਪਾਃ
ਇਹ ਮੈਂ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਜਰਤਕਾਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹੀ ਹੈ।
ऋषਿਃ ਕੋਪਸਮਾਵਿष੍ਟਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਕਾਮੋ ਭੁਜਂਗਮਾਮ੍। ਨ ਮੇ ਵਾਗਨृਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਗਮਿष੍ਯੇऽਹਂ ਭੁਜਂਗਮੇ
ਰਿਸ਼ੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੱਪ-ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਕਦੇ ਝੂਠੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸੱਪ-ਇਸਤਰੀ।"
ਸਮਯੋ ਹ੍ਯੇष ਮੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਮਿਥਃ ਕृਤਃ। ਸੁਖਮਸ੍ਮ੍ਯੁषਿਤੋ ਭਦ੍ਰੇ ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਇਹ ਸਮਝੌਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਭਲੇ ਜੀ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ ਹੈ—ਹੁਣ, ਸੁਭਾਗੀਏ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਦੱਸ।
ਇਤੋ ਮਯਿ ਗਤੇ ਭੀਰੁ ਗਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨਿਤਿ। ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਮਯਿ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਨ ਸ਼ੋਕਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜਦ ਮੈਂ ਇੱਥੋਂ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂ, ਡਰਪੋਕ ਜੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇਵੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਤੇ ਤੂੰ, ਜਦ ਮੈਂ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂ, ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰੀਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾऽਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮੁਨਿਂ ਤਦਾ। ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਂ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਸ਼ੋਕਪਰਾਯਣਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਰਮਲ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ, ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ, ਜਰਤਕਾਰੂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਬਾष੍ਪਗਦ੍ਗਦਯਾ ਵਾਚਾ ਮੁਖੇਨ ਪਰਿਸ਼ੁष੍ਯਤਾ। ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਰਾਰੋਹਾ ਪਰ੍ਯਸ਼੍ਰੁਨਯਨਾ ਤਤਃ
ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਰੁੰਝੀ ਬੋਲੀ, ਮੂੰਹ ਸੁੱਕਾ ਹੋਇਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਸੂ ਭਰੇ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਬੋਲੀ।
ਧੈਰ੍ਯਮਾਲਮ੍ਬ੍ਯ ਵਾਮੋਰੂਰ੍ਹृਦਯੇਨ ਪ੍ਰਵੇਪਤਾ। ਨ ਮਾਮਰ੍ਹਸਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਨਾਗਸਮ੍
ਧੀਰਜ ਫੜ ਕੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਖੱਬੀ ਲੱਤ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਗਲਤੀ ਦੇ ਛੱਡਣ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾ ਕਰੋ।"
ਧਰ੍ਮੇ ਸ੍ਥਿਤਾਂ ਸ੍ਥਿਤੋ ਧਰ੍ਮੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਾਮ੍। ਪ੍ਰਦਾਨੇ ਕਾਰਣਂ ਯਚ੍ਚ ਮਮ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ—
ਤਦਲਬ੍ਧਵਤੀਂ ਮਨ੍ਦਾਂ ਕਿਂ ਮਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਵਾਸੁਕਿਃ। ਮਾਤृਸ਼ਾਪਾਭਿਭੂਤਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਮਮ ਸਤ੍ਤਮ
ਜੇ ਮੈਂ, ਨਸੀਬਾਂ ਤੋਂ ਮਾਰੀ ਤੇ ਅਸਫਲ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕੀ, ਤਾਂ ਵਾਸੁਕੀ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹੇਗਾ, ਜੋ ਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ?
ਅਪਤ੍ਯਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤਸ੍ਤਚ੍ਚ ਤਾਵਨ੍ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਹ੍ਯਪਤ੍ਯਲਾਭੇਨ ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਮੇ ਸ਼ਿਵਂ ਭਵੇਤ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਚਾਹਿਆ ਗਿਆ ਪੁੱਤਰ ਅਜੇ ਤਕ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸਂਪ੍ਰਯੋਗੋ ਭਵੇਨ੍ਨਾਯਾਂ ਮਮ ਮੋਘਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦ੍ਵਿਜ। ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਭਗਵਂਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇ
ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਇਹ ਮਿਲਾਪ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹਦੀ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਇਮਮਵ੍ਯਕ੍ਤਰੂਪਂ ਮੇ ਗਰ੍ਭਮਾਧਾਯ ਸਤ੍ਤਮ। ਕਥਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸਨ੍ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸ੍ਯਨਾਗਸਮ੍
ਇਹ ਅਸਪਸ਼ਟ ਗਰਭ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸੱਪਾਂ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਯਦ੍ਯੁਕ੍ਤਮਨੁਰੂਪਂ ਚ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਂ ਤਪੋਧਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਪਸੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਠੀਕ ਤੇ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਜਰਤਕਾਰੂ—"
ਅਸ੍ਤ੍ਯਯਂ ਸੁਭਗੇ ਗਰ੍ਭਸ੍ਤਵ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋਪਮਃ। ऋषਿਃ ਪਰਮਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
"ਸੁਭਾਗੀਏ, ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ—ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰ੍ਮਹਾਨृषਿਃ। ਉਗ੍ਰਾਯ ਤਪਸੇ ਭੂਯੋ ਜਗਾਮ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜਰਤਕਾਰੂ, ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ, ਮੁੜ ਕੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਣ ਚਲਾ ਗਿਆ।