ਸ ਹਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾऽਕ੍ਸ਼ਹृਦਯਂ ਸਮੁਪਾਤ੍ਤਂ ਮਯਾ ਵਿਭੋ। ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
'ਜਦ ਉਹ ਪਾਸਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸੁਣੇਗਾ ਜੋ ਮੈਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।'
ਭਗਵਾਨ੍ਕਾਮ੍ਯਕਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥੇ ਗਤੇ ਮੇ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹੇ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਕਿਮਕੁਰ੍ਵਂਸ੍ਤੇ ਤਮृਤੇ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਮ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਜਦ ਪਾਰਥ ਕਾਮਯਕ ਤੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾਮਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਸਵਯਸਾਚੀ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਸ ਹਿ ਤੇषਾਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਗਤਿਰਾਸੀਦਨੀਕਜਿਤ੍। ਆਦਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਸੀ; ਜਿਵੇਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਮਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾ। ਵਿਨਾਭੂਤਾ ਵਨੇ ਵੀਰਾਃ ਕਥਮਾਸਨ੍ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਵਰਗ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਟਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਜਦ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾਮਾ ਹੀਰਿਆਂ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ?
ਗਤੇ ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵੇਤਾਤ ਕਾਮ੍ਯਕਾਤ੍ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਿ। ਬਭੂਵੁਃ ਕੌਰਵੇਯਾਸ੍ਤੇ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਪਰਾਯਣਾਃ
ਜਦ ਸਵਯਸਾਚੀ ਕਾਮਯਕ ਤੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸ਼ੋਕ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ।
ਆਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸੂਤ੍ਰਾ ਮਣਯਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਪਕ੍ਸ਼ਾ ਇਵਾਣ੍ਡਜਾਃ। ਅਪ੍ਰੀਤਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਭੂਵੁਰਥ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਟੁੱਟੇ ਧਾਗੇ ਵਾਲੇ ਮਣਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਕੱਟੇ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਉਦਾਸ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਵਨਂ ਤੁ ਤਦਭੂਤ੍ਤੇਨ ਹੀਨਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ। ਕੁਬੇਰੇਣ ਯਥਾਹੀਨਂ ਵਨਂ ਚੈਤ੍ਰਰਥਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਜੰਗਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਮ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਸਨ, ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੈਤ੍ਰਰਥ ਜੰਗਲ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਮृਤੇ ਤੇ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਜਨਮੇਜਯ। ਮੁਦਮਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤੋ ਵੈ ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਨ੍ਯਵਸਂਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਜਨਮੇਜਯ, ਵਧੇਰੇ ਸ਼ੇਰ-ਸਮਾਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਮਯਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥੇ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰ੍ਵਾਣੈਰ੍ਮਹਾਰਥਾਃ। ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤੋ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮੇਧ੍ਯਾਨ੍ਬਹੁਵਿਧਾਨ੍ਮृਗਾਨ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਚਨਾਂ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਨਿਤ੍ਯਂਹਿ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਵਨ੍ਯਾਹਾਰਮਰਿਂਦਮਾਃ। ਪ੍ਰਵਿਸृਤ੍ਯ ਸਮਾਹृਤ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੇਰ-ਸਮਾਨ ਪੁਰਸ਼, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ, ਜੰਗਲੀ ਖਾਣਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਏਵਂ ਤੇ ਨ੍ਯਵਸਂਸ੍ਤਤ੍ਰਸੋਤ੍ਕਣਅਠਾਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ। ਅਹृष੍ਟਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇਗਤੇ ਰਾਜਨ੍ਧਨਂਜਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਸ਼ ਉਥੇ ਰਹੇ, ਉਤਕੰਠਾ ਨਾਲ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਦਿਲਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਧਨੰਜਯ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।
ਅਥ ਵਿਪ੍ਰੋषਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਮਧ੍ਯਮਂ ਪਤਿਮ੍। ਸ੍ਮਰਨ੍ਤੀ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਵਿਚਲੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਪਾਂਚਾਲੀ, ਜੋ ਦੂਰ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਯੋऽਰ੍ਜੁਨੇਨਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁਲ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਬਾਹੁਰ੍ਬਹੁਬਾਹੁਨਾ। ਤਮृਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਵਨਂ ਨ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ
ਜੋ ਅਰਜੁਨ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਈ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਉਸ ਪਾਂਡਵ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਜੰਗਲ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਮਿਵ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਮਹੀਮਿਮਾਮ੍। ਬਹ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਿਦਂ ਚਾਪਿ ਵਨਂ ਕੁਸੁਮਿਤਦ੍ਰੁਮਮ੍
ਮੈਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਸੁੰਨੀ ਵੇਖਦੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਜੰਗਲ ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਅਜੋਬਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਐਸਾ ਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਥਾ ਰਮਣੀਯਂ ਵੈ ਤਮृਤੇ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਮ੍। ਨੀਲਾਮ੍ਬੁਦਸਮਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਮਤ੍ਤਮਾਤਙ੍ਗਗਾਮਿਨਮ੍
ਸਵਯਸਾਚੀ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਜੋ ਮੱਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਾਲੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਥਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੁਹਾਵਣੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ।
ਤਮृਤੇ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਂ ਕਾਮ੍ਯਕਂ ਨਾਤਿਭਾਤਿ ਮੇ। ਯਸ੍ਯ ਵਾ ਧਨੁषੋ ਘੋषਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਚਾਸ਼ਨਿਸ੍ਵਨਃ। ਨ ਲਭੇ ਸ਼ਰ੍ਮ ਵੈ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਮਰਨ੍ਤੀ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਮ੍
ਪੁੰਡਰੀਕ-ਆਖਾਂ ਵਾਲੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਕਾਮਯਕ ਮੈਨੂੰ ਰੌਣਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ; ਉਸ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਸੁਣਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਸਵਯਸਾਚੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਤਥਾ ਲਾਲਪ੍ਯਮਾਨਾਂ ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਾਮ੍ਯ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਰਾਜ ਦ੍ਰੌਪਦੀਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਐਸੇ ਕਰਕੇ ਵਿਲਾਪ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਮਨਃਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਭਦ੍ਰੇ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀषਿ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ। ਤਨ੍ਮ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਹृਦਯਮਮृਤਪ੍ਰਾਸ਼ਨੋਪਮਮ੍
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਤੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਚੱਖਣ ਨਾਲ; ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਦੀਰ੍ਘੌ ਸਮੌ ਪੀਨੌ ਭੁਜੌ ਪਰਿਘਸਨ੍ਨਿਭੌ। ਮੌਰ੍ਵੀਕृਤਕਿਣੌ ਵृਤ੍ਤੌ ਖਙ੍ਗਾਯੁਧਧਨੁਰ੍ਧਰੌ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਲੰਬੀਆਂ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਲਕੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ, ਗੋਲ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ।
ਨਿष੍ਕਾਙ੍ਗਦਕृਤਾਪੀਡੌ ਪਞ੍ਚਸ਼ੀਰ੍षਾਵਿਵੋਰਗੌ। ਤਮृਤੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਨष੍ਟਸੂਰ੍ਯਮਿਵਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਨਾ ਗਲਿਆਂ ਹਨ ਨਾ ਮੋਹਰ, ਉਹ ਬਾਂਹਾਂ ਪੰਜ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਹਨ—ਉਸ ਪੁਰਸ਼-ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਅਸਮਾਨ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਃ ਕੁਰਵਸ੍ਤਥਾ। ਸੁਰਾਣਾਮਪਿ ਯਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪृਤਨਾਸੁ ਨ ਬਿਭ੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਮਹਾਬਲੀ 'ਤੇ ਆਸ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਕੁਰੁ, ਇ'en ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ।
ਯਸ੍ਯ ਬਾਹੂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਮਨ੍ਯਾਮਹੇ ਜਿਤਾਨਾਜੌ ਪਰਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂ ਚ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਆਸ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।
ਤਮृਤੇ ਫਲ੍ਗੁਨਂ ਵੀਰਂ ਨ ਲਭੇ ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਧृਤਿਮ੍। ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਿਮਿਰੇਣਾਵृਤਾ ਇਵ
ਉਸ ਵਿਰੋਧੀ ਫਲਗੁਨ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਕਾਮਯਕ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਮੈਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਾਸ਼੍ਰੁਕਣ੍ਠੋ ਨਕੁਲਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਥਯਨ੍ਤਿ ਰਣਾਜਿਰੇ। ਦੇਵਾ ਅਪਿ ਯੁਧਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਮृਤੇਕਾ ਰਤਿਰ੍ਵਨੇ
ਫਿਰ, ਨਕੁਲ, ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਗਲਾ ਆਂਸੂਆਂ ਨਾਲ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਖਿਆ: 'ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਕਰਤੂਤਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ।'
ਉਦੀਚੀਂ ਚੋ ਦਿਸ਼ਂ ਗਤ੍ਵਾ ਜਿਤ੍ਵਾ ਯੁਧਿ ਮਹਾਬਲਾਨ੍। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਮੁਖ੍ਯਾਞ੍ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਹਰ੍ਯਾਁਲ੍ਲੇਬੇ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਰਲੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਘੋੜੇ ਹਥਿਆ ਲਈ।
ਰਾਜ੍ਞੇ ਤਿਤ੍ਤਿਰਿਕਲ੍ਮਾषਾਞ੍ਸ਼੍ਰੀਮਤੋऽਨਿਲਰਂਹਸਃ। ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਭਾਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਰਾਜਸੂਯੇ ਮਹਾਕ੍ਰਤੌ
ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਤਿੱਤਿਰੀ ਤੇ ਕਲਮਾਸਾ ਘੋੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਤਮृਤੇਭੀਮਧਨ੍ਵਾਨਂ ਭੀਮਾਦਵਰਜਂ ਵਨੇ। ਕਾਮਯੇ ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਵਾਸਂ ਨੇਦਾਨੀਮਮਰੋਪਮਮ੍
ਭੀਮ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਜੋ ਧਨੁਧਾਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਾਮਯਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ।
ਯੋ ਧਨਾਨਿਨ ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੁਧਿ ਹਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਾਨ੍। `ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਘਾਤਯਿਤ੍ਵਾऽਰੀਨ੍ਪृਤਨਾਮਧ੍ਯਗਸ੍ਤਦਾ'। ਆਜਹਾਰ ਪੁਰਾ ਰਾਜ੍ਞੇ ਰਾਜਸੂਯੇ ਮਹਾਕ੍ਰਤੌ
ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਮਹਾਬਲੀ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਲਿਆਇਆ ਸੀ।
ਯਃ ਸਮੇਤਾਨ੍ਮृਧੇ ਜਿਤ੍ਵਾਯਾਦਵਾਨਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਸੁਭਦ੍ਰਾਮਾਜਹਾਰੈਕੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸਂਮਤੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬੇਹੱਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਕੱਲਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਯੇਨਾਰ੍ਧਰਾਜ੍ਯਮਾਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਆਚਾਰ੍ਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦਤ੍ਤਾ ਰਣੇ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਯਭਾਰਤ
ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦਾ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਹਥਿਆ ਕੇ, ਰਣ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਅਚਾਰਯ ਦੱਖਣਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ।