ਅਥ ਹृष੍ਟਮਨਾ ਰਾਜਾ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਸਹ। ਸੁਤਾਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕਾਯ ਧੀਮਤੇ
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ।
ਦਮਯਨ੍ਤੀਮਪਿ ਪਿਤਾ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯਪਰਵੀਰਹਾ। ਪ੍ਰਾਸ੍ਥਾਪਯਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਭੀਮੋ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਦਮਯੰਤੀ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਭੀਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਣਮਿਟ ਹੈ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਭੀਮ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ।
ਆਗਤਾਯਾਂ ਤੁ ਵੈਦਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਸਪੁਤ੍ਰਾਯਾਂ ਨਲੋ ਨृਪਃ। ਵਰ੍ਤਯਾਮਾਸ ਮੁਦਿਤੋ ਦੋਵਰਾਡਿਵ ਨਨ੍ਦਨੇ
ਜਦੋਂ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਰਾਣੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਆਈ, ਨਲ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨੰਦਨ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਵਰਾਟ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਤਥਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤਾਂ ਯਾਤੋ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪੇ ਸ ਰਾਜਸੁ। ਪੁਨਃ ਸ੍ਵੇ ਚਾਵਸਦ੍ਰਾਜ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹृਤ੍ਯ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਈ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਨਲ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਈਜੇ ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਧਿਵਚ੍ਚਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ। ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਸੁਹृਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਚਿਰਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇ ਯੋਗ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ। ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਵੇਂਗਾ।
ਦੁਃਖਮੇਤਾਦृਸ਼ਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਲਃ ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ। ਦੇਵਨੇਨ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਭਾਰ੍ਯੋ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਪਰਾਏ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਨਲ, ਭਗਵਾਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਐਸਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਏਕਾਕਿਨੈਵ ਸੁਮਹਨ੍ਨਲੇਨ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਦੁਃਖਮਾਸਾਦਿਤਂ ਘੋਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ਼੍ਚਾਭ੍ਯੁਦਯਃ ਪੁਨਃ
ਪ੍ਰਥਵੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨਲ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਮੁੜ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਨੂੰ ਪਾ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਪੁਨਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਸਹਿਤਃ ਕृष੍ਣਯਾ ਚੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਕਥਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਧਰ੍ਮਮੇਵਾਨੁਚਿਨ੍ਤਯਨ੍
ਪਰ ਤੂੰ, ਪਾਂਡਵ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ। ਇਹ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਦਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਹੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗੈਰ੍ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗੈਃ। ਨਿਤ੍ਯਮਨ੍ਵਾਸ੍ਯਸੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾ ਪਰਿਦੇਵਨਾ
ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਮਹਾਨ ਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੰਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਨ, ਫਿਰ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਹੈ?
ਕਰ੍ਕੋਟਕਸ੍ਯ ਨਾਗਸ੍ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਨਲਸ੍ਯ ਚ। ऋਤੁਪਰ੍ਣਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਕੀਰ੍ਤਨਂ ਕਲਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਕਰਕੋਟਕ ਨਾਗ, ਦਮਯੰਤਿ, ਨਲ ਤੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਰਿਤੁਪਰਨ ਦੀ ਕਥਾ ਕਲਿਜੁਗ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸਮਿਮਂ ਚਾਪਿ ਕਲਿਨਾਸ਼ਨਮਚ੍ਯੁਤ। ਸ਼ਕ੍ਯਮਾਸ਼੍ਵਸਿਤੁਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਧੇਨ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ, ਅਚੁਤ, ਕਲਿ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਵਰਗਾ ਰਾਜਾ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਆਸ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਥਿਰਤ੍ਵਂ ਚ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਸ੍ ਨਿਤ੍ਯਦਾ। ਤਸ੍ਯੋਦਯੇ ਵ੍ਯਯੇ ਚਾਪਿ ਨ ਚਿਨ੍ਤਯਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਸਦਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਦੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਨੂੰ ਸੋਚ। ਇਸ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਵੇਲੇ, ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤਿਹਾਸਂ ਨृषਤੇ ਸਮਾਸ਼੍ਵਸਿਹਿ ਮਾ ਸ਼ੁਚਃ। ਵ੍ਯਸਨੇ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਰਾਜ ਨ ਵਿषੀਦਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਆਸ ਪਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ। ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਹिम्मਤ ਨਾ ਹਾਰ।
ਵਿषਮਾਵਸ੍ਥਿਤੇ ਦੈਵੇ ਪੌਰੁषੇऽਫਲਤਾਂ ਗਤੇ। ਵਿषਾਦਯਨ੍ਤਿ ਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਪਾਸ਼੍ਰਯਿਣੋ ਨਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਭਾਗ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋਵੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਫਲ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਤਮ-ਬਲ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਤਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਯੇ ਚੇਦਂ ਕਥਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਲਸ੍ ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚਾਪ੍ਯਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਵੈ ਨਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਾਨ੍ਭਜਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਨਲ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਥਾ ਦੱਸਣਗੇ ਤੇ ਜੋ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੁਣਣਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਕਦੇ ਛੱਡੇਗੀ ਨਹੀਂ।
ਅਰ੍ਥਾਸ੍ਤਸ੍ਯੋਪਪਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਧਨ੍ਯਤਾਂ ਚ ਗਮਿष੍ਯਤਿ। ਇਤਿਹਾਸਮਿਮਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਰਾਣਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲੇਗਾ, ਤੇ ਉਹ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਸਦਾ ਉੱਤਮ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣ ਕੇ।
ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਨ੍ਪਸ਼ੂਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਲਭਤੇ ਨृषੁ ਚਾਗ੍ਰ੍ਯਤਾਮ੍। ਆਰੋਗ੍ਯਪ੍ਰੀਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ, ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਦਰਜਾ ਪਾਵੇਗਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਭਯਾਤ੍ਰਸ੍ਯਸਿ ਯਚ੍ਚ ਤ੍ਵਮਾਹ੍ਵਯਿष੍ਯਤਿ ਮਾਂ ਪੁਨਃ। ਅਕ੍ਸ਼ਜ੍ਞ ਇਤਿ ਤਤ੍ਤੇऽਹਂ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਪਾਸੇ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਬੁਲਾਏਂਗਾ, ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਇਹ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਵੇਦਾਕ੍ਸ਼ਹृਦਯਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਹਂ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮ। ਉਪਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋऽਹਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਪਾਸੇ ਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਸੱਚ ਤੇ ਸ਼ੌਰ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਕੌਂਤੀਪੁਤ੍ਰ, ਆ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤੋ ਹृष੍ਟਮਨਾ ਰਾਜਾ ਬृਹਦਸ਼੍ਵਮੁਵਾਚ ਹ। ਭਗਵਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਹृਦਯਂ ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ, ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਦਸ਼ਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਭਗਵਨ, ਮੈਂ ਪਾਸੇ ਦਾ ਭੇਦ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।"
ਕੌਨ੍ਤੇਯੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਬृਹਦਸ਼੍ਵੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ'। ਤਤੋऽਕ੍ਸ਼ਹृਦਯਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ। `ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼ੋਕਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਕੌਂਤਿਆ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਚੌਪੜ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਵਿਦਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਮਨ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੁਨਰੇਵ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਦੁਃਖਿਤੋ ਨृਪਃ। ਤਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਫਿਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸੁਣੋ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕੁਰਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋਰਾਜਰਾਜੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬਹੁਤ ਵਧੀਕ ਸੀ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਗੁਣਰਤ੍ਨਾਕਰੋ ਨृਪਾਤ੍। ਤਤੋ ਵਿਸ਼ੇषੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਸੀ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ, ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾਂ ਦੇਣ ਵਿਚ ਮਾਹਿਰ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਲੋਕੇ ਵਰਃ ਪੁਂਸਾਂ ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਮਧੁਰਵਾਕ੍ਸਤ੍ਯੇਨ ਬਹੁਭਾषਿਤਾ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਡਟਿਆ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾऽਭਵਦ੍ਭੂਮੌ ਸੌਸ਼ੀਲ੍ਯਸਮਲਂਕृਤਾ। ਉਸ਼ੀਨਰਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ਦੁਹਿਤਾ ਪੁਣ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਉਸ਼ੀਨਰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧਰਮਕੁੰਨ ਪੂਤਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਛਾਪ ਸੀ।
ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਮਹਾਭਾਗਂ ਵਰਯਾਮਾਸ ਭਾਮਿਨੀ। ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮੇਤਾਨਾਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਮਦ੍ਯੇ ਪਤਿਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਸਵਯੰਵਰ ਵਿਚ, ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੜੀ ਨੇ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੂੰ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਤਯਾ ਸਹ ਮਹੀਪਾਲਃ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਮਨੋਜ੍ਞਯਾ। ਰੇਮੇ ਚ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਰਾਜਾ ਰਾਜ੍ਯਮਵਾਪ੍ਯ ਚ
ਮਨਮੋਹਣੀ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਿਤਾਇਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵ੍ਯਾਂ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ। ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਣ੍ਯਵਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਲੋਹਿਤਾਸ਼੍ਵ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਸ ਰਾਣੀ ਤੋਂ, ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਲੋਹਿਤਾਸ਼ਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਹਿਤਃ ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਵਸਿष੍ਠਯਾਜ੍ਯੋ ਨृਪਤਿਰੀਜੇ ਸ਼ੁਣ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਧ੍ਵਰੈਃ
ਰਾਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।