ਇਦਂ ਚੈਵ ਹਯਜ੍ਞਾਨਂ ਤ੍ਵਦੀਯਂ ਮਯਿ ਤਿष੍ਠਤਿ। ਤਦੁਪਾਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਮਨ੍ਯਸੇ ਯਦਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਮੈਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਦੌ ਵਿਦ੍ਯਾਮृਤੁਪਰ੍ਣਾਯ ਨੈषਧਃ। ਸ ਚ ਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕ੍ਰਮਣਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਲ ਨੇ ਰਿਤੁਪਰਨ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚਾਸ਼੍ਵਹृਦਯਂ ਪ੍ਰੀਤੋ ਭਾਗਸ੍ਵਰਿਰ੍ਨृਪ। ਨਿषਧਾਧਿਪਤੇਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਤ੍ਤਾऽਕ੍ਸ਼ਹृਦਯਂ ਨृਪਃ। ਸੂਤਮਨ੍ਯਮੁਪਾਦਾਯ ਯਯੌ ਸ੍ਵਪੁਰਮੇਵ ਹ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਰਾਜਾ ਜੋ ਚੌਸਰ ਦਾ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਨੇ ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚੌਸਰ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵੀ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ ਨਵਾਂ ਰਥੀ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ऋਤੁਪਰ੍ਣੇ ਗਤੇ ਰਾਜਨ੍ਨਲੋ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਨਗਰੇ ਕੁਣ੍ਡਿਨੇ ਕਾਲਂ ਨਾਤਿਦੀਰ੍ਗਮਿਵਾਵਸਤ੍
ਰਿਤੁਪਰਨ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨਲ ਕੁੰਡਿਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਥੋੜਾ ਸਮਾਂ ਰਿਹਾ।
ਸ ਮਾਸਮੁष੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਭੀਮਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਨੈषਧਃ। ਪੁਰਾਦਲ੍ਪਪਰੀਵਾਰੋ ਜਗਾਮ ਨਿषਧਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਹੇ ਕੌਂਤਿਆ, ਨਲ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਧ ਵਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਰਥੇਨੈਕੇਨ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇਣ ਦਨ੍ਤਿਭਿਃ ਪਰਿषੋਡਸ਼ੈ। ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਭਿਰ੍ਹਯੈਸ਼੍ਚੈਵ षਟ੍ਸ਼ਤੈਸ਼੍ਚ ਪਦਾਤਿਭਿਃ
ਇੱਕ ਸੋਹਣੇ ਰਥ, ਸੋਲਾਂ ਹਾਥੀਆਂ, ਪੰਜਾਹ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਛੇ ਸੌ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਨਿਵ ਮਹੀਂ ਤ੍ਵਰਮਾਣੋ ਮਹਾਪੁਰੀਮ੍। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਸਂਰਬ੍ਧਸ੍ਤਰਸੈਵ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਨਲਾ ਜਦੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਿਆ, ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਹਿਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਨਲਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪੁष੍ਕਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵੀਰਸੇਨਸੁਤੋ ਨਲਃ। ਉਵਾਚ ਦੀਵ੍ਯਾਵ ਪੁਨਰ੍ਬਹੁਵਿਤ੍ਤਂ ਮਯਾऽਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਵੀਰਸੇਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਲਾ ਕਿਹਾ, 'ਆਉ, ਫਿਰ ਜੂਆ ਖੇਡੀਏ; ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।'
ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਚ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਨ੍ਮਮ ਕਿਂਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਏष ਵੈ ਮਮ ਸਂਨ੍ਯਾਸਸ੍ਤਵ ਰਾਜ੍ਯਂਤੁ ਪੁष੍ਕਰ
ਦਮਯੰਤਿ ਸਮੇਤ ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਪੁਸ਼ਕਰ, ਰਾਜ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇ।
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤਾਂ ਦ੍ਯੂਤਮਿਤਿ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾ ਮਤਿਃ। ਏਕਪਾਣੇਨ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਯੋਸ਼੍ਚ ਪਣਾਵਹੇ
ਮੇਰੀ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਹੈ ਕਿ ਜੂਆ ਮੁੜ ਚਲਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇਰੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਹੀ ਦਾਅ ਲਾਈਏ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਪਰਸ੍ਵਮਾਹृਤ੍ ਰਾਜ੍ਯਂਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਵਸੁ। ਪ੍ਰਤਿਪਾਣਃ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਣੋ ਹਿ ਪਣਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਧਨ ਜਾਂ ਰਾਜ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਦਾਅ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਾਨ ਨੂੰ ਹੀ ਦਾਅ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਚੇਦ੍ਵਾਞ੍ਛਸਿ ਤਦ੍ਦ੍ਯੂਤਂ ਯੁਦ੍ਧਦ੍ਯੂਤਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤਾਮ੍। ਦ੍ਵੈਰਥੇਨਾਸ੍ਤੁ ਵੈ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ੍ਤਵ ਵਾ ਮਮ ਵਾ ਨृਪ
ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਜੂਆ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਯੁੱਧ ਦਾ ਜੂਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇ; ਰਾਜਾ, ਇਕੱਲੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਵਂਸ਼ਭੋਜ੍ਯਮਿਦਂ ਰਾਜ੍ਯਮਰ੍ਥਿਤਵ੍ਯਂ ਯਥਾ ਤਥਾ। ਯੇਨਕੇਨਾਪ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਵृਦ੍ਧਾਨਾਮਿਤਿ ਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਇਹ ਰਾਜ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਯੋਰੇਕਤਰੇ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਦ੍ਯ ਪੁष੍ਕਰ। ਕੈਤਵੇਨਾਕ੍ਸ਼ਵਤ੍ਯਾਂ ਵਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਾ ਨਾਮ੍ਯਤਾਂ ਧਨੁਃ
ਪੁਸ਼ਕਰ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਫੈਸਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡ ਕੇ ਜਾਂ ਯੁੱਧ ਕਰ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਨੈषਧੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪੁष੍ਕਰਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ। ਧ੍ਰੁਵਮਾਤ੍ਮਜਯਂ ਮਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹ ਨਿषਧਾਧਿਪਮ੍
ਨਲੇ ਦੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾऽਰ੍ਜਿਤਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਣਾਯ ਨੈषਧ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਦੁष੍ਕृਤਂਕਰ੍ਮ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤਮ੍
ਨਲਾ, ਤੂੰ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਦਾਅ ਲਾ ਸਕੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਦਮਯੰਤਿ ਦਾ ਪਾਪ ਵੀ ਮੁਕ ਗਿਆ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਵੈ ਪ੍ਰੀਸੇ ਰਾਜਨ੍ਮਮ ਲਾਭਾਯ ਨੈषਧ। ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਯੂਤੇ ਚ ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪੁਰੁषਸਤ੍ਤਮ
ਰਾਜਾ, ਨਲਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਇਹ ਵੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ; ਤੇ ਤੇਰੀ ਮਨ ਜੂਏ ਵੱਲ ਮੁੜੀ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ।
ਧਨੇਨਾਨੇਨ ਵੈ ਭੈਮੀ ਜਿਤੇਨ ਸਮਲਂਕृਤਾ। ਮਾਮੁਪਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਦਿਵਿ ਸ਼ਕ੍ਰਮਿਵਾਪ੍ਸਰਾਃ
ਇਸ ਧਨ ਨਾਲ, ਭੈਮੀ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਪਸਰਾ।
ਨਿਤ੍ਯਸ਼ੋ ਹਿ ਸ੍ਮਰਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ੇऽਪਿ ਚ ਨੈषਧ। ਦੇਵਨੇ ਚ ਮਭ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਭਵਤ੍ਯੇਵਾਸੁਹृਦ੍ਗਣੈਃ
ਨਲਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਜਿਤ੍ਵਾਤ੍ਵਦ੍ਯ ਵਰਾਰੋਹਾਂ ਦਮਯਨ੍ਤੀਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾਮ੍। ਕਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸਾ ਹਿਮੇ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ੋ ਹृਦਿ
ਪਰ ਅੱਜ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਨਿਸ਼ਪੱਖ ਦਮਯੰਤਿ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਸ੍ ਤਾ ਵਾਚੋ ਬਹ੍ਵਬਦ੍ਧਪ੍ਰਲਾਪਿਨਃ। ਇਯੇष ਸ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛੇਤ੍ਤੁਂ ਖਙ੍ਗੇਨ ਕੁਪਿਤੋ ਨਲਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਬੇਤੁਕੀਆਂ ਤੇ ਘਮੰਡ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਲਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਬੈਠਾ।
ਸ੍ਮਯਂਸ੍ਤੁ ਰੋषਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਮੁਵਾਚ ਨਲੋ ਨृਪਃ। ਪਣਾਵਃ ਕਿਂ ਵ੍ਯਾਹਰਸੇ ਜਿਤੋ ਨ ਵ੍ਯਾਹਰਿष੍ਯਸਿ
ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ, ਰਾਜਾ ਨਲਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਦਾਅ ਦੀ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਜਦੋਂ ਹਾਰ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਫਿਰ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਕਹੇਂਗਾ।'
ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਦ੍ਯੂਤਂ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਯ ਨਲਸ੍ਯ ਚ। ਏਕਪਾਣੇਨ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਨਲੇਨ ਸ ਪਰਾਜਿਤਃ
ਫਿਰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੇ ਨਲਾ ਵਿਚਕਾਰ ਜੂਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ; ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇਰੀ ਹੋਵੇ — ਨਲਾ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਰਤ੍ਨਕੋਸ਼ਨਿਚਯੈਃ ਪ੍ਰਾਣੇਨ ਪਣਿਤੋਪਿ ਚ। ਜਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪੁष੍ਕਰਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦਾਅ ਲਾ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀ।
ਮਮ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਰਾਜ੍ਯਮਵ੍ਯਗ੍ਰਂ ਹਤਕਣ੍ਠਕਮ੍। ਵੈਦਰ੍ਭੀ ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਰਾਜਾਪਸ਼ਦ ਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਪਰੀਵਾਰੋ ਮੂਢ ਦਾਸਤ੍ਵਮਾਗਤਃ
ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਬਿਲਕੁਲ ਚੈਨ ਨਾਲ ਹੈ, ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਤੂੰ, ਜੋ ਰਾਜ ਘਰਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਵੈਦਰਭੀ ਨੂੰ ਤਾ ਤੂੰ ਵੇਖ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਤੂੰ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਮੂਰਖ, ਉਸ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਤਤ੍ਕृਤਂਕਰ੍ਮ ਯੇਨਾਹਂ ਵਿਜਿਤਃ ਪੁਰਾ। ਕਲਿਨਾ ਤਤ੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਤ੍ਵਂ ਚ ਮੂਢ ਨ ਬੁਧ੍ਯਸੇ
ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਹਾਰ ਮਿਲੀ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਕਲਿਯੁਗ ਦਾ ਕੰਮ ਸੀ। ਤੂੰ ਮੂਰਖ, ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਨਾਹਂ ਪਰਕृਤਂ ਦੋषਂ ਤ੍ਵਯ੍ਯਾਧਾਸ੍ਯੇ ਕਥਂਚਨ। ਯਥਾਸੁਖਂ ਵੈ ਜੀਵਤ੍ਵਂਪ੍ਰਾਣਾਨਵਸृਜਾਮਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਕਰਤਬ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵੀਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹਾਂ।
ਤਥੈਵ ਸਰ੍ਵਸਂਭਾਰਂ ਸ੍ਵਮਂਸ਼ਂ ਵਿਤਰਾਮਿ ਤੇ। ਤਥੈਵ ਚ ਮਮ ਪ੍ਰੀਤਿਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਵੀਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜਰੂਰੀ ਸਮਾਨ ਤੇ ਤੇਰਾ ਹੱਕ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਮੇਰੀ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਵੀ, ਵਿਰਲੇ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
ਸੌਹਾਰ੍ਦਂ ਚਾਪਿ ਮੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਨ ਕਦਾਚਿਤ੍ਪ੍ਰਹਾਸ੍ਯਤਿ। ਪੁष੍ਕਰ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸਂਜੀਵ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਮੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟੇਗੀ। ਪੁਸ਼ਕਰ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸੌ ਹਾਰਾਂ ਜੀਵੀਂ।
ਏਵਂ ਨਲਃ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਿਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਵਚਨੈਸ੍ਤੋषਯਾਮਾਸ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਲ ਨੇ, ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਕੇ।