ਗृਹੇ ਭੀਮਸ੍ਯ ਨृਪਤੇਃ ਪਰਸ੍ਪਰਸੁਖੈषਿਣੌ। ਵਸੇਤਾਂ ਹृष੍ਟਸਂਕਲ੍ਪੌ ਵੈਦਰ੍ਭੀ ਚ ਨਲਸ਼੍ ਹ
ਰਾਜਾ ਭੀਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਨਲ ਤੇ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਰਹੇ।
ਸ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਤਤੋ ਵਰ੍षੇ ਸਂਗਮ੍ਯ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ। ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਃ ਸੁਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥੋ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ਪਰਮਾਂ ਮੁਦਮ੍
ਚੌਥੇ ਸਾਲ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਪਿ ਭਰ੍ਤਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯਾਪ੍ਯਾਯਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍। ਅਰ੍ਧਸਂਜਾਤਸਸ੍ਯੇਵ ਤੋਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਵੀ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਧੀ ਬੀਜੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਸੈਵਂ ਸਮੇਤ੍ਯ ਵ੍ਯਪਨੀਯ ਤਨ੍ਦ੍ਰਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਜ੍ਵਰਾ ਹਰ੍षਵਿਵृਦ੍ਧਸਤ੍ਤ੍ਵਾ। ਰਰਾਜ ਭੈਮੀ ਸਮਵਾਪ੍ਤਕਾਮਾ ਸ਼ੀਤਾਂਸ਼ੁਨਾ ਰਾਤ੍ਰਿਰਿਵੋਦਿਤੇਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਿਲ ਕੇ, ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਵਧ ਗਿਆ, ਭੀਮੀ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਤੇ ਚੰਨ ਚੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਰਾਤ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ।
ਅਥ ਤਾਂ ਵ੍ਯੁषਿਤੋ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਨਲੋ ਰਾਜਾ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਃ। ਵੈਦਰ੍ਭ੍ਯਾ ਸਹਿਤਃ ਕਾਲ੍ਯਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਸੁਧਾਧਿਪਮ੍
ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨਲ, ਸਜ-ਧਜ ਕੇ, ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ, ਸਵੇਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਤਤੋऽਭਿਵਾਦਯਾਮਾਸ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਂ ਨਲਃ। ਤਤੋ ਨੁ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਚ ਵਵਨ੍ਦੇ ਪਿਤਰਂ ਸ਼ੁਭਾ
ਫਿਰ ਨਲ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਦਮਯੰਤੀਆਂ, ਸੁਭਾਗੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਂ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ। ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸਯਤ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਭੀਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨਲੇਨ ਸਹਿਤਾਂ ਤਤ੍ਰਦਮਯਨ੍ਤੀਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਮ੍। `ਅਨੁਜਗ੍ਰਾਹ ਮਹਤਾ ਸਤ੍ਕਾਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਥੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਨਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ।
ਤਾਮਰ੍ਹਣਾਂ ਨਲੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਕਾਂ ਤਸ੍ਮੈ ਯਥਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਨਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਯੋਗ ਅਦਬ ਨਾਲ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋ ਬਭੂਵ ਨਮਰੇ ਸੁਮਹਾਨ੍ਹਰ੍षਜਃ ਸ੍ਵਨਃ। ਜਨਸ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ੍ਯ ਨਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥਾऽऽਗਤਮ੍
ਨਲ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ।
ਅਸ਼ੋਭਯਚ੍ਚ ਨਗਰੀਂ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਮਾਲਿਨੀਮ੍। ਸਿਕ੍ਤਾਃ ਸੁਮृष੍ਟਪੁष੍ਪਾਢ੍ਯਾ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਾਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ
ਸ਼ਹਿਰ ਚੁੰਨੀਆਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਦ੍ਵਾਰਿਦ੍ਵਾਰਿ ਚ ਪੌਰਾਣਾਂ ਪੁष੍ਪਭਙ੍ਗਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਃ। ਅਰ੍ਚਿਤਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦੇਵਤਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਹਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ऋਤੁਪਰ੍ਣੋऽਪਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਬਾਹੁਕਚ੍ਛਦ੍ਮਿਨਂ ਨਲਮ੍। ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਜਹृषੇ ਚ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਰਿਤੁਪਰਨ ਨੇ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਬਾਹੁਕ, ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਲ ਸੀ, ਦਮਯੰਤਿ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਮਾਨਾਯ੍ਯ ਨਲਂ ਰਾਜਾ ਕ੍ਸ਼ਮਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਸ ਚ ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਮਯਾਮਾਸ ਹੇਤੁਭਿਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਸਂਮਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਲ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਨਲ ਨੇ ਵੀ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਸਤ੍ਕृਤੋਮਹੀਪਾਲੋ ਨੈषਧਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਨਨਃ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਸਮੇਤੋ ਦਾਰੈਃ ਸ੍ਵੈਰ੍ਭਵਾਨਿਤ੍ਯਭ੍ਯਨਨ੍ਦਤ
ਉਹ ਆਦਰਯੋਗ ਰਾਜਾ, ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਚਿਹਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲ ਗਏ ਹੋ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਹੈ।'
ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤੁ ਨਾਪਰਾਧਂ ਤੇ ਕृਤਵਾਨਸ੍ਮਿ ਨੈषਧ। ਅਜ੍ਞਾਤਵਾਸੇ ਵਸਤੋ ਮਦ੍ਗृਹੇਵਸੁਧਾਧਿਪ
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਿਸ਼ਧ, ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਣਪਛਾਤਾ ਰਹੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਯਦਿ ਵਾऽਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਾਣਿ ਯਦਿ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾऽਪਿ ਕਾਨਿਚਿਤ੍। ਮਯਾ ਕृਤਾਨ੍ਯਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਤਾਨਿ ਤ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੇ ਮੈਂ ਅਣਜਾਣੇ ਜਾਂ ਜਾਣ-ਬੁਝ ਕੇ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਨਾ।
ਨ ਮੇऽਪਰਾਧਂ ਕृਤਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਕृਤੇऽਪਿ ਚ ਨ ਮੇ ਕੋਪਃ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਹਿ ਮਯਾ ਤਵ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਥੋੜੀ ਵੀ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਤੇ ਜੇ ਕਰਦੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਹ੍ਯਾਪਿ ਸਖਾ ਮੇऽਸਿ ਸਂਬਨ੍ਧੀ ਚ ਜਨਾਧਿਪ। ਅਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤੁ ਭੂਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਹਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਹੁਣ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਉਣਾ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਃ ਸੁਵਿਹਿਤੈਃ ਸੁਖਮਸ੍ਮ੍ਯੁषਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਿ। ਨ ਤਥਾ ਸ੍ਵਗृਹੇਰਾਜਨ੍ਯਥਾ ਤਵ ਗृਹੇ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿਆ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ।
ਇਦਂ ਚੈਵ ਹਯਜ੍ਞਾਨਂ ਤ੍ਵਦੀਯਂ ਮਯਿ ਤਿष੍ਠਤਿ। ਤਦੁਪਾਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਮਨ੍ਯਸੇ ਯਦਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਮੈਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਦੌ ਵਿਦ੍ਯਾਮृਤੁਪਰ੍ਣਾਯ ਨੈषਧਃ। ਸ ਚ ਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕ੍ਰਮਣਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਲ ਨੇ ਰਿਤੁਪਰਨ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚਾਸ਼੍ਵਹृਦਯਂ ਪ੍ਰੀਤੋ ਭਾਗਸ੍ਵਰਿਰ੍ਨृਪ। ਨਿषਧਾਧਿਪਤੇਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਤ੍ਤਾऽਕ੍ਸ਼ਹृਦਯਂ ਨृਪਃ। ਸੂਤਮਨ੍ਯਮੁਪਾਦਾਯ ਯਯੌ ਸ੍ਵਪੁਰਮੇਵ ਹ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਰਾਜਾ ਜੋ ਚੌਸਰ ਦਾ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਨੇ ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚੌਸਰ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵੀ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ ਨਵਾਂ ਰਥੀ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ऋਤੁਪਰ੍ਣੇ ਗਤੇ ਰਾਜਨ੍ਨਲੋ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਨਗਰੇ ਕੁਣ੍ਡਿਨੇ ਕਾਲਂ ਨਾਤਿਦੀਰ੍ਗਮਿਵਾਵਸਤ੍
ਰਿਤੁਪਰਨ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨਲ ਕੁੰਡਿਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਥੋੜਾ ਸਮਾਂ ਰਿਹਾ।
ਸ ਮਾਸਮੁष੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਭੀਮਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਨੈषਧਃ। ਪੁਰਾਦਲ੍ਪਪਰੀਵਾਰੋ ਜਗਾਮ ਨਿषਧਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਹੇ ਕੌਂਤਿਆ, ਨਲ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਧ ਵਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਰਥੇਨੈਕੇਨ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇਣ ਦਨ੍ਤਿਭਿਃ ਪਰਿषੋਡਸ਼ੈ। ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਭਿਰ੍ਹਯੈਸ਼੍ਚੈਵ षਟ੍ਸ਼ਤੈਸ਼੍ਚ ਪਦਾਤਿਭਿਃ
ਇੱਕ ਸੋਹਣੇ ਰਥ, ਸੋਲਾਂ ਹਾਥੀਆਂ, ਪੰਜਾਹ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਛੇ ਸੌ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਨਿਵ ਮਹੀਂ ਤ੍ਵਰਮਾਣੋ ਮਹਾਪੁਰੀਮ੍। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਸਂਰਬ੍ਧਸ੍ਤਰਸੈਵ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਨਲਾ ਜਦੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਿਆ, ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਹਿਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਨਲਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪੁष੍ਕਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵੀਰਸੇਨਸੁਤੋ ਨਲਃ। ਉਵਾਚ ਦੀਵ੍ਯਾਵ ਪੁਨਰ੍ਬਹੁਵਿਤ੍ਤਂ ਮਯਾऽਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਵੀਰਸੇਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਲਾ ਕਿਹਾ, 'ਆਉ, ਫਿਰ ਜੂਆ ਖੇਡੀਏ; ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।'
ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਚ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਨ੍ਮਮ ਕਿਂਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਏष ਵੈ ਮਮ ਸਂਨ੍ਯਾਸਸ੍ਤਵ ਰਾਜ੍ਯਂਤੁ ਪੁष੍ਕਰ
ਦਮਯੰਤਿ ਸਮੇਤ ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਪੁਸ਼ਕਰ, ਰਾਜ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇ।
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤਾਂ ਦ੍ਯੂਤਮਿਤਿ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾ ਮਤਿਃ। ਏਕਪਾਣੇਨ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਯੋਸ਼੍ਚ ਪਣਾਵਹੇ
ਮੇਰੀ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਹੈ ਕਿ ਜੂਆ ਮੁੜ ਚਲਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇਰੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਹੀ ਦਾਅ ਲਾਈਏ।