ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਨਹਿ ਲੋਕੇऽਨ੍ਯ ਏਕਾਹ੍ਨਾ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਸਮਰ੍ਥੋ ਯੋਜਨਸ਼ਤਂ ਗਨ੍ਤੁਮਸ਼੍ਵੈਰ੍ਨਰਾਧਿਪ
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਇਕ ਦਿਨ 'ਚ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸੌ ਕੋਸ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਤਥਾਪਿ ਮਾਂ ਮਹੀਪਾਲ ਭਜੇਤਾਂ ਚਰਣੌ ਤਵ।' ਸ੍ਪृਸ਼ੇਯਂ ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਪਾਦਾਵੇਤੌ ਮਹੀਪਤੇ। ਯਥਾ ਨਾਸਤ੍ਕृਤਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਮਨਸਾऽਪਿ ਚਰਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਰਾਜੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਛੂਣੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਇਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਮੈਂ ਪੈਰ ਛੂਣੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਅਯਂ ਚਰਤਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਭੂਤਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸਦਾਗਤਿਃ। ਏष ਮੇ ਮੁਞ੍ਚਤੁ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਯਦਿ ਪਾਪਂ ਚਰਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਹ ਹਵਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਾਕੀ ਹੈ, ਜੇ ਮੈਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲਵੇ।
ਯਥਾ ਚਰਤਿ ਤਿਗ੍ਮਾਂਸ਼ੁਃ ਪਰਿਤੋ ਭੁਵਨਂ ਸਦਾ। ਸ ਮੁਞ੍ਚਤੁ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਯਦਿ ਪਾਪਂ ਚਰਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ ਸੂਰਜ ਸਦਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਮੈਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲਵੇ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਨ੍ਤਸ਼੍ਚਰਤਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਵਤ੍। ਸ ਮੁਞ੍ਚਤੁ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਯਦਿ ਪਾਪਂ ਚਰਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਾਕੀ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਮੈਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲਵੇ।
ਏਤੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਵੈ। ਵਿਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਯਥਾ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਯਜਨ੍ਤੁ ਮਾਮ੍
ਇਹ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤੇ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸੱਚ ਦੱਸਣ, ਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤਤੋ ਵਾਯੁਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਦਭਾषਤ। ਨੈषਾ ਕृਤਵਤੀ ਪਾਪਂ ਨਲ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਜਦ ਉਹ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਹਵਾ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਕਿਹਾ, 'ਨਲ, ਇਸ ਨੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।'
ਰਾਜਞ੍ਸ਼ੀਲਨਿਧਿਃ ਸ੍ਫੀਤੋ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯਾ ਵਯਂ ਤ੍ਰੀਨ੍ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਾਨ੍
ਰਾਜੇ, ਦਮਯੰਤੀ ਦੀ ਚੰਗੀ ਆਚਰਣ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸਾਕੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਉਪਾਯੋ ਵਿਹਿਤਸ਼੍ਚਾਯਂ ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਮਤੁਲੋऽਨਯਾ। ਨ ਹ੍ਯੇਕਾਹ੍ਨਾ ਸ਼ਤਂ ਗਨ੍ਤਾ ਤ੍ਵਾਮृਤੇऽਨ੍ਯਃ ਪੁਮਾਨਿਹ
ਇਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਰੀਕਾ ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਕ ਦਿਨ 'ਚ ਸੌ ਕੋਸ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਉਪਪਨ੍ਨਾ ਤ੍ਵਯਾ ਭੈਮੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਭੈਮ੍ਯਾ ਮਹੀਪਤੇ। ਨਾਤ੍ਰ ਸ਼ਙ੍ਕਾ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਸਂਗਚ੍ਛ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ
ਤੂੰ ਭੈਮੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈਂ ਤੇ ਭੈਮੀ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਰਾਜੇ; ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ — ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾ।
ਤਥਾ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਵਾਯੌ ਤੁ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਃ ਪਪਾਤ ਹ। ਦੇਵਦੁਨ੍ਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਰ੍ਵਵੌ ਚ ਪਵਨਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਸਾ ਬੋਲਿਆ, ਹਵਾ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਵਾ ਵਹੀ।
ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਲੋ ਰਾਜਾऽਥ ਭਾਰਤ। ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਾਂ ਤਾਮੁਪਾਕਰ੍षਦਰਿਂਦਮਃ
ਇਹ ਅਜੋਬਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨਲ ਨੇ, ਭਾਰਤ, ਡਰ ਰਹੀ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਰਜਃ ਪ੍ਰਾਵृਣੋਦ੍ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ। ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਨਾਗਰਾਜਂ ਤਂ ਤਤੋ ਲੇਭੇ ਸ੍ਵਕਂ ਵਪੁਃ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਸੁਚੱਜਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਲਿਆ। ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਰੂਪਿਣਂ ਤੁ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਮਸੁਤਾ ਤਦਾ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰੋਸ਼ਦੁਚ੍ਚੈਰਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਭੀਮ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਭੈਮੀਮਪਿ ਨਲੋ ਰਾਜਾ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨੋ ਯਥਾ ਪੁਰਾ। ਸਸ੍ਵਜੇ ਸ੍ਵਸੁਤੌ ਚਾਪਿ ਯਥਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਨਨ੍ਦਤ
ਰਾਜਾ ਨਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਭੀਮੀ ਨੂੰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵੋਰਸਿ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਕ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ। ਪਰੀਤਾ ਤੇਨ ਦੁਃਖੇਨ ਨਿਸ਼ਸ਼੍ਵਾਸਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਫਿਰ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਕਰਾ ਗਲ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲਿਆ।
ਤਥੈਵ ਮਲਦਿਗ੍ਧਾਙ੍ਗੀਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾਮ੍। ਸੁਚਿਰਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਸ਼ੋਕਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਉਸ ਹੱਸਦੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਮੈਲ ਲੱਗੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਨਲਸ੍ਯ ਚ। ਭੀਮਾਯਾਕਥਯਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਵੈਦਰ੍ਭ੍ਯਾ ਜਨਨੀ ਨृਪ
ਫਿਰ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਭੀਮ ਨੂੰ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਤੇ ਨਲ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਰਾਜਃ ਕृਤਸ਼ੌਚਮਹਂਨਲਮ੍। ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਸਹੋਪੇਤਂ ਕਲ੍ਯੇ ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਸੁਖੋषਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਨਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਾਂਗਾ।'
ਤਤਸ੍ਤੌ ਸਹਿਤੌ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਕਥਯਨ੍ਤੌ ਪੁਰਾਤਨਮ੍। ਵਨੇ ਵਿਚਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮੂषਤੁਰ੍ਮੁਦਿਤੌ ਨृਪ
ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ, ਇਕੱਠੇ, ਰਾਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਗृਹੇ ਭੀਮਸ੍ਯ ਨृਪਤੇਃ ਪਰਸ੍ਪਰਸੁਖੈषਿਣੌ। ਵਸੇਤਾਂ ਹृष੍ਟਸਂਕਲ੍ਪੌ ਵੈਦਰ੍ਭੀ ਚ ਨਲਸ਼੍ ਹ
ਰਾਜਾ ਭੀਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਨਲ ਤੇ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਰਹੇ।
ਸ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਤਤੋ ਵਰ੍षੇ ਸਂਗਮ੍ਯ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ। ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਃ ਸੁਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥੋ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ਪਰਮਾਂ ਮੁਦਮ੍
ਚੌਥੇ ਸਾਲ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਪਿ ਭਰ੍ਤਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯਾਪ੍ਯਾਯਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍। ਅਰ੍ਧਸਂਜਾਤਸਸ੍ਯੇਵ ਤੋਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਵੀ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਧੀ ਬੀਜੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਸੈਵਂ ਸਮੇਤ੍ਯ ਵ੍ਯਪਨੀਯ ਤਨ੍ਦ੍ਰਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਜ੍ਵਰਾ ਹਰ੍षਵਿਵृਦ੍ਧਸਤ੍ਤ੍ਵਾ। ਰਰਾਜ ਭੈਮੀ ਸਮਵਾਪ੍ਤਕਾਮਾ ਸ਼ੀਤਾਂਸ਼ੁਨਾ ਰਾਤ੍ਰਿਰਿਵੋਦਿਤੇਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਿਲ ਕੇ, ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਵਧ ਗਿਆ, ਭੀਮੀ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਤੇ ਚੰਨ ਚੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਰਾਤ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ।
ਅਥ ਤਾਂ ਵ੍ਯੁषਿਤੋ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਨਲੋ ਰਾਜਾ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਃ। ਵੈਦਰ੍ਭ੍ਯਾ ਸਹਿਤਃ ਕਾਲ੍ਯਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਸੁਧਾਧਿਪਮ੍
ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨਲ, ਸਜ-ਧਜ ਕੇ, ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ, ਸਵੇਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਤਤੋऽਭਿਵਾਦਯਾਮਾਸ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਂ ਨਲਃ। ਤਤੋ ਨੁ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਚ ਵਵਨ੍ਦੇ ਪਿਤਰਂ ਸ਼ੁਭਾ
ਫਿਰ ਨਲ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਦਮਯੰਤੀਆਂ, ਸੁਭਾਗੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਂ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ। ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸਯਤ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਭੀਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨਲੇਨ ਸਹਿਤਾਂ ਤਤ੍ਰਦਮਯਨ੍ਤੀਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਮ੍। `ਅਨੁਜਗ੍ਰਾਹ ਮਹਤਾ ਸਤ੍ਕਾਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਥੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਨਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ।
ਤਾਮਰ੍ਹਣਾਂ ਨਲੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਕਾਂ ਤਸ੍ਮੈ ਯਥਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਨਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਯੋਗ ਅਦਬ ਨਾਲ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋ ਬਭੂਵ ਨਮਰੇ ਸੁਮਹਾਨ੍ਹਰ੍षਜਃ ਸ੍ਵਨਃ। ਜਨਸ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ੍ਯ ਨਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥਾऽऽਗਤਮ੍
ਨਲ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ।