ਅਨਾਗਸਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਿਜਨੇ ਸ਼੍ਰਮਮੋਹਿਤਾਮ੍। ਅਪਹਾਯ ਤੁ ਕੋ ਗਚ੍ਚੇਤ੍ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕਮृਤੇਨਲਮ੍
ਕੌਣ ਆਪਣੀ ਨਿਰਮਲ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਕੱਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਥੱਕੀ ਤੇ ਭਟਕੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਸ ਵਿਚ ਨੇਕੀ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾ ਹੋਵੇ?
ਕਿਮੁ ਤਸ੍ਯ ਮਯਾ ਬਾਲ੍ਯਾਦਪਰਾਦ੍ਧਂ ਮਹੀਪਤੇਃ। ਯੋ ਮਾਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਵਿਪਿਨੇ ਗਤਵਾਨ੍ਨਿਦ੍ਰਯਾऽਰ੍ਦਿਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿਚ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਕੀ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ?
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੇਵਾਨਪਾਹਾਯ ਵृਤੋ ਯਃ ਸ ਪੁਰਾ ਮਯਾ। ਅਨੁਵ੍ਰਤਾਮਭਿਮਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰਿਣੀਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਵਾਨ੍ਕਥਮ੍
ਜੋ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚੁਣਿਆ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਪਿਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਗ੍ਨੌ ਪਾਣਿਗृਹੀਤਾ ਚ ਹਂਸਾਨਾਂ ਵਚਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍। ਭਰਿष੍ਯਾਮੀਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਕ੍ਵ ਤਦ੍ਗਤਮ੍
ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, 'ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਾਂਗਾ' ਕਹਿਆ ਸੀ — ਉਹ ਸਚ ਕਿੱਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ?
ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦਰਿਦਮ। ਸ਼ੋਕਜਂ ਵਾਰਿਨੇਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਮਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਸ੍ਰਵਦ੍ਬਹੁ
ਦਮਯੰਤਿ ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੁਖ ਦੇ ਹੰਝੂ ਬਹੁਤ ਵਗ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਤੀਵ ਕृष੍ਣਤਾਰਾਭ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਤਾਨ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਜਲਂਤੁ ਤਤ੍। ਪਰਿਸ੍ਰਵਨ੍ਨਲੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਕਾਲੀਆਂ ਤੇ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਰਾਜਾ ਨਲ, ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਐਸਾ ਕਹਿਆ।
ਨਲੋऽਹਂ ਵਿਪੁਲਸ਼੍ਰੋਣਿ ਤ੍ਵਾਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਯਤੋ ਗਤਃ। ਆਵਿष੍ਟਃ ਕਲਿਨਾ ਭਦ੍ਰੇ ਤੇਨ ਮੋਹਵਸ਼ਂ ਗਤਃ
ਮੈਂ ਨਲ ਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਲਿ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਸੁਭਾਵਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਭਟਕਣ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਮਮ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਨष੍ਟਂ ਯਨ੍ਨਾਹਂ ਤਤ੍ਕृਤਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍। ਕਲਿਨਾ ਤਤ੍ਕृਤਂ ਭੀਰੁ ਯਚ੍ਚ ਤ੍ਵਾਮਹਮਤ੍ਯਜਮ੍
ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਖੋ ਗਿਆ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਕਰਤੂਤ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਕਲਿ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ, ਡਰਪੋਕ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਧਰ੍ਮਕृਚ੍ਛ੍ਰੇ ਤੁ ਸ਼ਾਪੇਨਾਭਿਹਤਃ ਪੁਰਾ। ਵਨਸ੍ਥਯਾ ਦੁਃਖਿਤਯਾ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਂਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿਚ, ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੋਈ—
ਸ ਮਚ੍ਛਰੀਰੇ ਤ੍ਵਚ੍ਛਾਪਾਦ੍ਦਹ੍ਯਮਾਨੋऽਵਸਤ੍ਕਲਿਃ। ਤ੍ਵਚ੍ਛਾਪਦਗ੍ਧਃ ਸਤਤਂ ਸੋऽਗ੍ਨਾਵਗ੍ਨਿਰਿਵਾਹਿਤਃ
ਕਲਿ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਸੜਦਾ ਰਿਹਾ; ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਝਲਿਆ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗ ਵਿਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤੜਫਦਾ ਰਿਹਾ।
ਮਮ ਚ ਵ੍ਯਵਸਾਯੇਨ ਤਪਸਾ ਚੈਵ ਨਿਰ੍ਜਿਤਃ। ਦੁਃਖਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇਨ ਚਾਨੇਨ ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਹਿ ਨੌ ਸ਼ੁਭੇ
ਮੇਰੀ ਨਿਸ਼ਚੈ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ; ਤੇ ਇਸ ਦੁਖ ਦੇ ਅੰਤ ਨਾਲ, ਸੁਭਾਗਨ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਸੀ।
ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਮਾਂ ਗਤਃ ਪਾਪਸ੍ਤਤੋऽਹਮਿਹ ਚਾਗਤਃ। ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਂ ਵਿਪੁਲਸ਼੍ਰੋਣਿ ਨ ਹਿ ਮੇऽਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਮੰਦ ਬੰਦਾ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੇਰਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਕਸਦ ਨਹੀਂ।
ਕਥਂ ਨੁ ਨਾਰੀ ਭਰ੍ਤਾਰਮਨੁਰਕ੍ਤਮਨੁਵ੍ਰਤਮ੍। ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਵਰਯੇਦਨ੍ਯਂ ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਭੀਰੁ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਇੱਕ ਔਰਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਸੱਚੀ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਰਦ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਡਰਦੀ ਹੋ, ਭੀਰੂ?
ਦੂਤਾਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਪृਥਿਵੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਨृਪਤਿਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਭੈਮੀ ਕਿਲ ਸ੍ਮ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਵਰਯਿष੍ਯਤਿ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਦੂਤ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਭੈਮੀ ਹੁਣ ਦੂਜਾ ਪਤੀ ਚੁਣਣੀ ਵਾਲੀ ਹੈ।'
ਸ੍ਵੈਰਵृਤ੍ਤਾ ਯਥਾਕਾਮਮਨੁਰੂਪਮਿਵਾਤ੍ਮਨਃ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਚੈਵਂ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਭਾਗਸ੍ਵਰਿਰੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਭਾਗਸਵਰੀ ਤੁਰਕੇ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ।
ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਲਸ੍ਯ ਪਰਿਦੇਵਿਤਮ੍। ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵੇਪਮਾਨਾ ਚ ਭੀਤਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਰ ਦਮਯੰਤੀ ਨੇ ਨਲ ਦੀ ਦੁਖ ਭਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ, ਇਹ ਬਾਤ ਆਖੀ।
ਨ ਮਾਮਰ੍ਹਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣ ਪਾਪੇਨ ਪਰਿਸ਼ਙ੍ਕਿਤੁਮ੍। ਮਯਾ ਹਿ ਦੇਵਾਨੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਵृਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿषਧਾਧਿਪ
ਕਲਿਆਣ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਤਾਂ ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣਿਆ ਸੀ।
ਤਵਾਭਿਗਮਨਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਗਤਾਃ। ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਮਮ ਗਾਥਾਭਿਰ੍ਗਾਯਮਾਨਾ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗਏ, ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ 'ਚ ਗਾ ਕੇ ਸੁਣਾਇਆ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪਰ੍ਣਾਦੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਤ੍ਕੋਸਲਾਯਾਮृਤੁਪਰ੍ਣਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਫਿਰ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਰਣਾਦ ਨਾਮ, ਰਾਜੇ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਿਤੁਪਰਨ ਦੇ ਮਹਲ 'ਚ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇ ਕृਤੇਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਤਿਵਾਕ੍ਯੇ ਤਥਾ ਹृਤੇ। ਉਪਾਯੋऽਯਂਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਨੈषਧਾਨਯਨੇ ਤਵ
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੀ ਤੇ ਉਤਰ ਮਿਲਿਆ, ਮੈਂ ਇਹੀ ਤਰੀਕਾ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਧ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂ।
ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਨਹਿ ਲੋਕੇऽਨ੍ਯ ਏਕਾਹ੍ਨਾ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਸਮਰ੍ਥੋ ਯੋਜਨਸ਼ਤਂ ਗਨ੍ਤੁਮਸ਼੍ਵੈਰ੍ਨਰਾਧਿਪ
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਇਕ ਦਿਨ 'ਚ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸੌ ਕੋਸ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਤਥਾਪਿ ਮਾਂ ਮਹੀਪਾਲ ਭਜੇਤਾਂ ਚਰਣੌ ਤਵ।' ਸ੍ਪृਸ਼ੇਯਂ ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਪਾਦਾਵੇਤੌ ਮਹੀਪਤੇ। ਯਥਾ ਨਾਸਤ੍ਕृਤਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਮਨਸਾऽਪਿ ਚਰਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਰਾਜੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਛੂਣੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਇਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਮੈਂ ਪੈਰ ਛੂਣੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਅਯਂ ਚਰਤਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਭੂਤਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸਦਾਗਤਿਃ। ਏष ਮੇ ਮੁਞ੍ਚਤੁ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਯਦਿ ਪਾਪਂ ਚਰਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਹ ਹਵਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਾਕੀ ਹੈ, ਜੇ ਮੈਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲਵੇ।
ਯਥਾ ਚਰਤਿ ਤਿਗ੍ਮਾਂਸ਼ੁਃ ਪਰਿਤੋ ਭੁਵਨਂ ਸਦਾ। ਸ ਮੁਞ੍ਚਤੁ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਯਦਿ ਪਾਪਂ ਚਰਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ ਸੂਰਜ ਸਦਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਮੈਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲਵੇ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਨ੍ਤਸ਼੍ਚਰਤਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਵਤ੍। ਸ ਮੁਞ੍ਚਤੁ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਯਦਿ ਪਾਪਂ ਚਰਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਾਕੀ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਮੈਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲਵੇ।
ਏਤੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਵੈ। ਵਿਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਯਥਾ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਯਜਨ੍ਤੁ ਮਾਮ੍
ਇਹ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤੇ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸੱਚ ਦੱਸਣ, ਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤਤੋ ਵਾਯੁਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਦਭਾषਤ। ਨੈषਾ ਕृਤਵਤੀ ਪਾਪਂ ਨਲ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਜਦ ਉਹ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਹਵਾ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਕਿਹਾ, 'ਨਲ, ਇਸ ਨੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।'
ਰਾਜਞ੍ਸ਼ੀਲਨਿਧਿਃ ਸ੍ਫੀਤੋ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯਾ ਵਯਂ ਤ੍ਰੀਨ੍ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਾਨ੍
ਰਾਜੇ, ਦਮਯੰਤੀ ਦੀ ਚੰਗੀ ਆਚਰਣ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸਾਕੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਉਪਾਯੋ ਵਿਹਿਤਸ਼੍ਚਾਯਂ ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਮਤੁਲੋऽਨਯਾ। ਨ ਹ੍ਯੇਕਾਹ੍ਨਾ ਸ਼ਤਂ ਗਨ੍ਤਾ ਤ੍ਵਾਮृਤੇऽਨ੍ਯਃ ਪੁਮਾਨਿਹ
ਇਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਰੀਕਾ ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਕ ਦਿਨ 'ਚ ਸੌ ਕੋਸ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਉਪਪਨ੍ਨਾ ਤ੍ਵਯਾ ਭੈਮੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਭੈਮ੍ਯਾ ਮਹੀਪਤੇ। ਨਾਤ੍ਰ ਸ਼ਙ੍ਕਾ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਸਂਗਚ੍ਛ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ
ਤੂੰ ਭੈਮੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈਂ ਤੇ ਭੈਮੀ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਰਾਜੇ; ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ — ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾ।