ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਵੈਦਰ੍ਭ੍ਯਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਭੀਮਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਦੁਹਿਤੁਸ੍ਤਮਭਿਪ੍ਰਾਯਮਨ੍ਵਜਾਨਾਤ੍ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਵੈਦਰਭ ਦੀ ਧੀ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਆਖਿਆ ਜਾਣ ਤੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਲਈ।
ਸਾ ਚੈ ਪਿਤ੍ਰਾऽਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ। `ਤਯੋਰ੍ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਕੌਰਵ੍ਯ ਕੇਸ਼ਿਨੀਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਗਚ੍ਛ ਕੇਸ਼ਿਨਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂਬਾਹੁਕਂ ਪਿਤृਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਆਨਯਸ੍ਵ ਯਥਾ ਮਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਕੇਸ਼ਿਨੀ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਬਾਹੁਕ ਨੂੰ ਲਿਆਉ; ਮਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਸ਼ਿਘ੍ਰਂ ਬਾਹੁਕਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਭੀਮਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ਸੂਤਾਗਤਾਹਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਬਾਹੁਕ
ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ, ਬਾਹੁਕ ਨੂੰ ਆਖੀ: 'ਬਾਹੁਕ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਮੈਂ ਭੀਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਆਈ ਹਾਂ।'
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਤਾਂ ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਬਾਹੁਕਸ੍ਤੁ ਚਿਰਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਕੇਸ਼ਿਨ੍ਯਾ ਸਹ ਭਾਰਤ। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਦਮਯਨ੍ਤੀਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਲਈ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਬਾਹੁਕ ਨੇ ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਬਾ ਸੋਚ ਕੇ, ਦਮਯੰਤਿ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਨਲਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਯਤ੍ਰਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਨਲ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਲੈ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਦਮਯੰਤਿ ਦਾ ਆਸਰਾ ਸੀ।
ਤਾਂ ਸ੍ਮ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਸਹਸਾ ਦਮਯਨ੍ਤੀਂ ਨਲੋ ਨृਪਃ। ਆਵਿष੍ਟਃ ਸ਼ੋਕਦੁਃਖਾਭ੍ਯਾਂ ਬਭੂਵਾਸ਼੍ਰੁਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ
ਦਮਯੰਤਿ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨਲ ਦੁਖ ਤੇ ਗਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਤਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਤਥਾਯੁਕ੍ਤਂ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਨਲਂ ਤਦਾ। ਤੀਵ੍ਰਸ਼ੋਕਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਬਭੂਵ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਨਲ ਨੂੰ ਐਸੇ ਹਾਲ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਦਮਯੰਤਿ ਤੇਜ਼ ਦੁਖ ਨਾਲ ਘੇਰ ਗਈ।
ਤਤਃ ਕਾषਾਯਵਸਨਾ ਜਟਿਲਾ ਮਲਪਙ੍ਕਿਨੀ। ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਮਹਾਰਾਜ ਬਾਹੁਕਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਕਾਸ਼ਾਯ ਰੰਗ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਜਟਾ ਵਾਲੀ ਤੇ ਮੈਲ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀ ਹੋਈ ਦਮਯੰਤਿ ਨੇ ਬਾਹੁਕ ਨੂੰ ਕਹਿਆ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਨਾਮ ਬਾਹੁਕ। ਸੁਪ੍ਤਾਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯਵਿਪਿਨੇ ਗਤੋ ਯਃ ਪੁਰੁषਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਬਾਹੁਕ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਆਦਮੀ 'ਧਰਮਜਨ' ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਇਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੁੱਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਨਾਗਸਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਿਜਨੇ ਸ਼੍ਰਮਮੋਹਿਤਾਮ੍। ਅਪਹਾਯ ਤੁ ਕੋ ਗਚ੍ਚੇਤ੍ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕਮृਤੇਨਲਮ੍
ਕੌਣ ਆਪਣੀ ਨਿਰਮਲ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਕੱਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਥੱਕੀ ਤੇ ਭਟਕੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਸ ਵਿਚ ਨੇਕੀ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾ ਹੋਵੇ?
ਕਿਮੁ ਤਸ੍ਯ ਮਯਾ ਬਾਲ੍ਯਾਦਪਰਾਦ੍ਧਂ ਮਹੀਪਤੇਃ। ਯੋ ਮਾਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਵਿਪਿਨੇ ਗਤਵਾਨ੍ਨਿਦ੍ਰਯਾऽਰ੍ਦਿਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿਚ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਕੀ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ?
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੇਵਾਨਪਾਹਾਯ ਵृਤੋ ਯਃ ਸ ਪੁਰਾ ਮਯਾ। ਅਨੁਵ੍ਰਤਾਮਭਿਮਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰਿਣੀਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਵਾਨ੍ਕਥਮ੍
ਜੋ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚੁਣਿਆ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਪਿਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਗ੍ਨੌ ਪਾਣਿਗृਹੀਤਾ ਚ ਹਂਸਾਨਾਂ ਵਚਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍। ਭਰਿष੍ਯਾਮੀਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਕ੍ਵ ਤਦ੍ਗਤਮ੍
ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, 'ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਾਂਗਾ' ਕਹਿਆ ਸੀ — ਉਹ ਸਚ ਕਿੱਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ?
ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦਰਿਦਮ। ਸ਼ੋਕਜਂ ਵਾਰਿਨੇਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਮਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਸ੍ਰਵਦ੍ਬਹੁ
ਦਮਯੰਤਿ ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੁਖ ਦੇ ਹੰਝੂ ਬਹੁਤ ਵਗ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਤੀਵ ਕृष੍ਣਤਾਰਾਭ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਤਾਨ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਜਲਂਤੁ ਤਤ੍। ਪਰਿਸ੍ਰਵਨ੍ਨਲੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਕਾਲੀਆਂ ਤੇ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਰਾਜਾ ਨਲ, ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਐਸਾ ਕਹਿਆ।
ਨਲੋऽਹਂ ਵਿਪੁਲਸ਼੍ਰੋਣਿ ਤ੍ਵਾਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਯਤੋ ਗਤਃ। ਆਵਿष੍ਟਃ ਕਲਿਨਾ ਭਦ੍ਰੇ ਤੇਨ ਮੋਹਵਸ਼ਂ ਗਤਃ
ਮੈਂ ਨਲ ਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਲਿ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਸੁਭਾਵਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਭਟਕਣ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਮਮ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਨष੍ਟਂ ਯਨ੍ਨਾਹਂ ਤਤ੍ਕृਤਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍। ਕਲਿਨਾ ਤਤ੍ਕृਤਂ ਭੀਰੁ ਯਚ੍ਚ ਤ੍ਵਾਮਹਮਤ੍ਯਜਮ੍
ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਖੋ ਗਿਆ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਕਰਤੂਤ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਕਲਿ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ, ਡਰਪੋਕ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਧਰ੍ਮਕृਚ੍ਛ੍ਰੇ ਤੁ ਸ਼ਾਪੇਨਾਭਿਹਤਃ ਪੁਰਾ। ਵਨਸ੍ਥਯਾ ਦੁਃਖਿਤਯਾ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਂਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿਚ, ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੋਈ—
ਸ ਮਚ੍ਛਰੀਰੇ ਤ੍ਵਚ੍ਛਾਪਾਦ੍ਦਹ੍ਯਮਾਨੋऽਵਸਤ੍ਕਲਿਃ। ਤ੍ਵਚ੍ਛਾਪਦਗ੍ਧਃ ਸਤਤਂ ਸੋऽਗ੍ਨਾਵਗ੍ਨਿਰਿਵਾਹਿਤਃ
ਕਲਿ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਸੜਦਾ ਰਿਹਾ; ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਝਲਿਆ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗ ਵਿਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤੜਫਦਾ ਰਿਹਾ।
ਮਮ ਚ ਵ੍ਯਵਸਾਯੇਨ ਤਪਸਾ ਚੈਵ ਨਿਰ੍ਜਿਤਃ। ਦੁਃਖਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇਨ ਚਾਨੇਨ ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਹਿ ਨੌ ਸ਼ੁਭੇ
ਮੇਰੀ ਨਿਸ਼ਚੈ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ; ਤੇ ਇਸ ਦੁਖ ਦੇ ਅੰਤ ਨਾਲ, ਸੁਭਾਗਨ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਸੀ।
ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਮਾਂ ਗਤਃ ਪਾਪਸ੍ਤਤੋऽਹਮਿਹ ਚਾਗਤਃ। ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਂ ਵਿਪੁਲਸ਼੍ਰੋਣਿ ਨ ਹਿ ਮੇऽਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਮੰਦ ਬੰਦਾ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੇਰਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਕਸਦ ਨਹੀਂ।
ਕਥਂ ਨੁ ਨਾਰੀ ਭਰ੍ਤਾਰਮਨੁਰਕ੍ਤਮਨੁਵ੍ਰਤਮ੍। ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਵਰਯੇਦਨ੍ਯਂ ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਭੀਰੁ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਇੱਕ ਔਰਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਸੱਚੀ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਰਦ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਡਰਦੀ ਹੋ, ਭੀਰੂ?
ਦੂਤਾਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਪृਥਿਵੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਨृਪਤਿਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਭੈਮੀ ਕਿਲ ਸ੍ਮ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਵਰਯਿष੍ਯਤਿ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਦੂਤ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਭੈਮੀ ਹੁਣ ਦੂਜਾ ਪਤੀ ਚੁਣਣੀ ਵਾਲੀ ਹੈ।'
ਸ੍ਵੈਰਵृਤ੍ਤਾ ਯਥਾਕਾਮਮਨੁਰੂਪਮਿਵਾਤ੍ਮਨਃ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਚੈਵਂ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਭਾਗਸ੍ਵਰਿਰੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਭਾਗਸਵਰੀ ਤੁਰਕੇ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ।
ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਲਸ੍ਯ ਪਰਿਦੇਵਿਤਮ੍। ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵੇਪਮਾਨਾ ਚ ਭੀਤਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਰ ਦਮਯੰਤੀ ਨੇ ਨਲ ਦੀ ਦੁਖ ਭਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ, ਇਹ ਬਾਤ ਆਖੀ।
ਨ ਮਾਮਰ੍ਹਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣ ਪਾਪੇਨ ਪਰਿਸ਼ਙ੍ਕਿਤੁਮ੍। ਮਯਾ ਹਿ ਦੇਵਾਨੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਵृਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿषਧਾਧਿਪ
ਕਲਿਆਣ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਤਾਂ ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣਿਆ ਸੀ।
ਤਵਾਭਿਗਮਨਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਗਤਾਃ। ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਮਮ ਗਾਥਾਭਿਰ੍ਗਾਯਮਾਨਾ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗਏ, ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ 'ਚ ਗਾ ਕੇ ਸੁਣਾਇਆ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪਰ੍ਣਾਦੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਤ੍ਕੋਸਲਾਯਾਮृਤੁਪਰ੍ਣਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਫਿਰ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਰਣਾਦ ਨਾਮ, ਰਾਜੇ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਿਤੁਪਰਨ ਦੇ ਮਹਲ 'ਚ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇ ਕृਤੇਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਤਿਵਾਕ੍ਯੇ ਤਥਾ ਹृਤੇ। ਉਪਾਯੋऽਯਂਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਨੈषਧਾਨਯਨੇ ਤਵ
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੀ ਤੇ ਉਤਰ ਮਿਲਿਆ, ਮੈਂ ਇਹੀ ਤਰੀਕਾ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਧ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂ।