ਮਯਾ ਨਿਵਰ੍ਤਿਤਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤਾਮਹਾਃ। ਕਰਿष੍ਯੇ ਵਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਮਂ ਨਿਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯੇऽਹਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਮੇਰਾ ਮਨ, ਹੇ ਪੁਰਖੋ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਕਰਕੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ।
ਸਨਾਮ੍ਨੀਂ ਯਦ੍ਯਹਂ ਕਨ੍ਯਾਮੁਪਲਪ੍ਸ੍ਯੇ ਕਦਾਚਨ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚ ਯਾ ਕਾਚਿਦ੍ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਵਤ੍ਸ੍ਵਯਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਜੇ ਕਦੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਭੇਟ ਵਾਂਗ ਆਵੇ—
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀਤਾ ਤਾਮਸ੍ਮਿ ਨ ਭਰੇਯਂ ਚ ਯਾਮਹਮ੍। ਏਵਂਵਿਧਮਹਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਂ ਯਦਿ। ਅਨ੍ਯਥਾ ਨ ਕਰਿष੍ਯੇऽਹਂ ਸਤ੍ਯਮੇਤਤ੍ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਜੇ ਐਸਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਪੁਰਖੋ।
ਤਤ੍ਰ ਚੋਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ਭਵਤਾਂ ਤਾਰਣਾਯ ਵੈ। ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਸ਼੍ਚਾਵ੍ਯਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਪਿਤਰੋ ਮਮ
ਉਸ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਰ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਰਹਿਣ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ ਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚਚਾਰ ਪृਥਿਵੀ ਮੁਨਿਃ। ਨ ਚ ਸ੍ਮ ਲਭਤੇ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵृਦ੍ਧੋऽਯਮਿਤਿ ਸ਼ਾਨਕ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਿਆ, ਪਰ, ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।
ਯਦਾ ਨਿਰ੍ਵੇਦਮਾਪਨ੍ਨਃ ਪਿਤृਭਿਸ਼੍ਚੋਦਿਸ੍ਤਥਾ। ਤਦਾऽਰਣ੍ਯਂ ਸ ਗਤ੍ਵੋਚ੍ਚੈਸ਼੍ਚੁਕ੍ਰੋਸ਼ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਃ
ਜਦ ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਗਿਆ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੋਇਆ।
ਸਤ੍ਵਰਣ੍ਯਗਤਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਿਤॄਣਾ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ। ਉਵਾਚ ਕਨ੍ਯਾਂ ਯਾਚਾਮਿ ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਾਚਃ ਸ਼ਨੈਰਿਮਾਃ
ਜਲਦੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਸਮਝਦਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਇਕ ਕੁੜੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ,' ਇਹ ਗੱਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਖੀ।
ਯਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਸਨ੍ਤੀਹ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ। ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾਨਿ ਵਾ ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਮੇ ਵਚਃ
ਇੱਥੇ ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ ਹਨ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਖੜੇ, ਜਾਂ ਲੁਕਵੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ।
ਉਗ੍ਰੇ ਤਪਸਿ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤਂ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚੋਦਯਨ੍ਤਿ ਮਾਮ੍। ਨਿਵਿਸ਼ਸ੍ਵੇਤਿ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾਃ ਸਨ੍ਤਾਨਸ੍ਯ ਚਿਕੀਰ੍षਯਾ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਚਲਾਈ ਰੱਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਘਰ ਗ੍ਰਹਸਤੀ ਵਿਚ ਆ ਜਾ।'
ਨਿਵੇਸ਼ਾਯਾਖਿਲਾਂ ਭੂਮਿਂ ਕਨ੍ਯਾਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚਰਾਮਿ ਭੋਃ। ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਦੁਃਖਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਨ੍ਨਿਯੋਜਿਤਃ
ਵਸੇਬਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਕ ਕੁੜੀ ਦੀ ਭੀਖ ਮੰਗਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ; ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਇਹ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾऽਸ੍ਤਿ ਭੂਤਸ੍ਯ ਯੇ ਮਯੇਹ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਤੇ ਮੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਚਰਤਃ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਦੇਣ।
ਮਮ ਕਨ੍ਯਾ ਸਨਾਮ੍ਨੀ ਯਾ ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਵਚ੍ਚੋਦਿਤਾ ਭਵੇਤ੍। ਭਰੇਯਂ ਚੈਵ ਯਾਂ ਨਾਹਂ ਤਾਂ ਮੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤ
ਜੋ ਕੁੜੀ ਮੇਰੇ ਨਾਂ ਨਾਲ, ਭੀਖ ਵਾਂਗ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਾਲ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਕੁੜੀ ਦੇਣ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਨ੍ਨਗਾ ਯੇ ਵੈ ਜਰਤ੍ਕਾਰੌ ਸਮਾਹਿਤਾਃ। ਤਾਮਾਦਾਯ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਤੇ ਵਾਸੁਕੇਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਫਿਰ, ਜਰਤਕਾਰੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਉਹ ਸੱਪ, ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਗਏ।
ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਾਮ੍। ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਾਰਣ੍ਯਮਗਮਤ੍ਸਮੀਪਂ ਤਸ੍ਯ ਪਨ੍ਨਗਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ ਉਹ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਸੱਪ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਤਾਂ ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਵਤ੍ਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ। ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਸੁਕਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨ ਸ ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਤ
ਉਥੇ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਸੁਕੀ ਨੇ ਉਹ ਕੁੜੀ, ਭੀਖ ਵਾਂਗ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ; ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ।
ਅਸਨਾਮੇਤਿ ਵੈ ਮਤ੍ਵਾ ਭਰਣੇ ਚਾਵਿਚਾਰਿਤੇ। ਮੋਕ੍ਸ਼ਭਾਵੇ ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਨ੍ਦੀਭੂਤਃ ਪਰਿਗ੍ਰਹੇ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਪਾਲਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ,' ਅਤੇ ਪਾਲਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਤਿਆਗ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈਣ ਤੋਂ ਮਨ ਹਟਾ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਨਾਮ ਸ ਕਨ੍ਯਾਯਾਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨ। ਵਾਸੁਕਿਂ ਭਰਣਂ ਚਾਸ੍ਯਾ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਫਿਰ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਉਸ ਨੇ ਕੁੜੀ ਦਾ ਨਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਵਾਸੁਕਿਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਮृषਿਂ ਤਦਾ। ਸਨਾਮ੍ਨੀ ਤਵ ਕਨ੍ਯੇਯਂ ਸ੍ਵਸਾ ਮੇ ਤਪਸਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਫਿਰ ਵਾਸੁਕੀ ਨੇ ਜਰਤਕਾਰੂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਕੁੜੀ, ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਹੈ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।'
ਭਰਿष੍ਯਾਮਿ ਚ ਤੇ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛੇਮਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਕਰਿष੍ਯੇऽਸ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਪੋਧਨ। ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਂ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਚੈषਾ ਮਯਾ ਮੁਨਿਵਰੋਤ੍ਤਮ
'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪਾਲਾਂਗਾ; ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਪ ਦੇ ਖਜਾਨੇ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇਗੀ।'
ਨ ਭਰਿष੍ਯੇऽਹਮੇਤਾਂ ਵੈ ਏष ਮੇ ਸਮਯਃ ਕृਤਃ। ਅਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕृਤੇ ਚੈਨਾਂ ਤ੍ਯਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
'ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਹੈ। ਕੋਈ ਅਪਰੀਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ; ਜੇ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤੇ ਤੁ ਨਾਗੇਨ ਭਰਿष੍ਯੇ ਭਗਿਨੀਮਿਤਿ। ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਸ੍ਤਦਾ ਵੇਸ਼੍ਮ ਭੁਜਗਸ੍ਯ ਜਗਾਮ ਹ
ਜਦੋਂ ਸੱਪ ਨੇ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਪਾਲਾਂਗਾ,' ਤਾਂ ਜਰਤਕਾਰੂ ਸੱਪ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਪੋਵृਦ੍ਧੋ ਮਹਾਵ੍ਰਤਃ। ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਣਿਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਿਧਿਮਨ੍ਤ੍ਰਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਥੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ, ਮਹਾਨ ਵਰਤ ਵਾਲਾ, ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ, ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ।
ਤਤੋ ਵਾਸਗृਹਂ ਰਮ੍ਯਂ ਪਨ੍ਨਗੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਮਤਮ੍। ਜਗਾਮ ਭਾਰ੍ਯਾਮ ਦਾਯ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਸੁਕੀ ਦੇ ਮਨਪਸੰਦ ਸੁੰਦਰ ਘਰ ਨੂੰ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਯਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਕ੍ਲृਪ੍ਤਂ ਸ੍ਪਰ੍ਧ੍ਯਾਸ੍ਤਰਣਸਂਵृਤਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਭਾਰ੍ਯਾਸਹਾਯੋ ਵੈ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰੁਵਾਸ ਹ
ਉਥੇ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬਿਸਤਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਥੇ ਜਰਤਕਾਰੂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਸਮਯਂ ਚਕ੍ਰੇ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ ਸਤ੍ਤਮਃ। ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਮੇ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ ਚ ਵਾਚ੍ਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਉਥੇ, ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਇਕ ਵਚਨ ਕੀਤਾ: 'ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਪਰੀਤ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੀ, ਨਾ ਹੀ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਦੇ ਕਹੀ।'
ਤ੍ਯਜੇਯਂ ਵਿਪ੍ਰਿਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਕृਤੇ ਵਾਸਂ ਚ ਤੇ ਗृਹੇ। ਏਤਦ੍ਗृਹਾਣ ਵਚਨਂ ਮਯਾ ਯਤ੍ਸਮੁਦੀਰਿਤਮ੍
'ਜੇ ਤੂੰ ਅਪਰੀਤ ਕੰਮ ਕਰੇਂ ਜਾਂ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਹੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਘਰ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ। ਮੇਰਾ ਇਹ ਕਹਿਆ ਵਚਨ ਮੰਨ ਲੈ।'
ਤਤਃ ਪਰਮਸਂਵਿਗ੍ਨਾ ਸ੍ਵਸਾ ਨਾਗਪਤੇਸ੍ਤਦਾ। ਅਤਿਦੁਃਖਾਨ੍ਵਿਤਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਮੁਵਾਚੈਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਭੈਣ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਦਿਲੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਖੀ: 'ਜੋ ਹੁਕਮ, ਠੀਕ ਹੈ.'
ਤਥੈਵ ਸਾ ਚ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਦੁਃਖਸ਼ੀਲਮੁਪਚਾਰਤ੍। ਉਪਾਯੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਕਾਕੀਯੈਃ ਪ੍ਰਿਯਕਾਮਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਚਾਹੀ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਨਾਂਵ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ऋਤੁਕਾਲੇ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤਾ ਕਦਾਚਿਦ੍ਵਾਸੁਕੇਃ ਸ੍ਵਸਾ। ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਵੈ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮੁਪਤਸ੍ਥੇ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍
ਉਹ ਵਾਸੁਕੇ ਦੀ ਭੈਣ, ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਮਭਵਦ੍ਗਰ੍ਭੋ ਜ੍ਵਲਨਸਨ੍ਨਿਭਃ। ਅਤੀਵ ਤੇਜਸਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਗਰਭ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ।