ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨ ਸਮਂ ਤਾਤ ਸਂਤਤ੍ਯੇਤਿ ਸਤਾਂ ਮਤਮ੍। ਸ ਤਾਤ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤਂ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਂ ਤਪੋਧਨ
ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਏ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਜਰਤਕਾਰੂ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀਂ।
ਯਥਾ ਦृष੍ਟਮਿਦਂ ਚਾਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾऽऽਖ੍ਯੇਯਮਸ਼ੇषਤਃ। ਯਥਾ ਦਾਰਾਨ੍ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯੇਦ੍ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੀਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਵਿਆਹ ਕਰੇ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੈ।
ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਾਚ੍ਯਃ ਸੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਨਾਥਵਤ੍ਤਯਾ। ਬਾਨ੍ਧਵਾਨਾਂ ਹਿਤਸ੍ਯੇਹ ਯਥਾ ਚਾਤ੍ਮਕੁਲਂ ਤਥਾ
ਜਾਂ, ਪੰਡਿਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ।
ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਬਨ੍ਧੁਮਿਵਾਸ੍ਮਾਕਮਨੁਸ਼ੋਚਸਿ ਸਤ੍ਤਮ। ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕੋ ਭਵਾਨਿਹ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵਾਂਗ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਜੀਵ? ਅਸੀਂ ਸਭ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ: ਇੱਥੇ ਖੜਾ ਕੌਣ ਹੈ?
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰ੍ਭृਸ਼ਂ ਸ਼ੋਕਪਰਾਯਣਃ। ਉਵਾਚ ਤਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਦੁਃਖਾਦ੍ਬਾष੍ਪਸਂਦਿਗ੍ਧਯਾ ਗਿਰਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਰਤਕਾਰੂ ਗਹਿਰੀ ਉਦਾਸੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ।
ਮਮ ਪੂਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤੋ ਵੈ ਪਿਤਰਃ ਸਪਿਤਾਮਹਾਃ। ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਤ ਯਨ੍ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਵਤਾਂ ਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪੁਰਖ ਤੇ ਦਾਦਾ ਹੋ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਹੋ। ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ।
ਅਹਮੇਵ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਃ ਕਿਲ੍ਬਿषੀ ਭਵਤਾਂ ਸੁਤਃ। ਤੇ ਦਣ੍ਡਂ ਧਾਰਯਤ ਮੇ ਦੁष੍ਕृਤੇਰਕृਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਮੈਂ ਹੀ ਜਰਤਕਾਰੂ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਪੀ ਪੁੱਤਰ। ਮੇਰੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਅਸੰਯਮ ਲਈ ਸਜ਼ਾ ਮੈਂ ਹੀ ਭੋਗਾਂ।
ਪੁਤ੍ਰ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾऽਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਮਂ ਦੇਸ਼ਂ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨ ਕृਤੋ ਦਾਰਸਙ੍ਗ੍ਰਹਃ
ਪੁੱਤਰ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਅਚਾਨਕ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਪੰਡਿਤ ਜੀ, ਤੂੰ ਵਿਆਹ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ?
ਮਮਾਯਂ ਪਿਤਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਹृਦ੍ਯਰ੍ਥਃ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਵੈ ਪ੍ਰਾਪਯੇਯਮਮੁਤ੍ਰ ਵੈ
ਮੇਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਰਧਰੇਤਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੰਦਾ।
ਨ ਦਾਰਾਨ੍ਵੈ ਕਰਿष੍ਯੇऽਹਮਿਤਿ ਮੇ ਭਾਵਿਤਂ ਮਨਃ। ਏਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਭਵਤਃ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਾਨਿਵ ਲਮ੍ਬਤਃ
ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਲਟਕਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਪਿਘਲ ਗਿਆ।
ਮਯਾ ਨਿਵਰ੍ਤਿਤਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤਾਮਹਾਃ। ਕਰਿष੍ਯੇ ਵਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਮਂ ਨਿਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯੇऽਹਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਮੇਰਾ ਮਨ, ਹੇ ਪੁਰਖੋ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਕਰਕੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ।
ਸਨਾਮ੍ਨੀਂ ਯਦ੍ਯਹਂ ਕਨ੍ਯਾਮੁਪਲਪ੍ਸ੍ਯੇ ਕਦਾਚਨ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚ ਯਾ ਕਾਚਿਦ੍ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਵਤ੍ਸ੍ਵਯਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਜੇ ਕਦੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਭੇਟ ਵਾਂਗ ਆਵੇ—
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀਤਾ ਤਾਮਸ੍ਮਿ ਨ ਭਰੇਯਂ ਚ ਯਾਮਹਮ੍। ਏਵਂਵਿਧਮਹਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਂ ਯਦਿ। ਅਨ੍ਯਥਾ ਨ ਕਰਿष੍ਯੇऽਹਂ ਸਤ੍ਯਮੇਤਤ੍ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਜੇ ਐਸਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਪੁਰਖੋ।
ਤਤ੍ਰ ਚੋਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ਭਵਤਾਂ ਤਾਰਣਾਯ ਵੈ। ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਸ਼੍ਚਾਵ੍ਯਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਪਿਤਰੋ ਮਮ
ਉਸ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਰ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਰਹਿਣ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ ਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚਚਾਰ ਪृਥਿਵੀ ਮੁਨਿਃ। ਨ ਚ ਸ੍ਮ ਲਭਤੇ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵृਦ੍ਧੋऽਯਮਿਤਿ ਸ਼ਾਨਕ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਿਆ, ਪਰ, ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।
ਯਦਾ ਨਿਰ੍ਵੇਦਮਾਪਨ੍ਨਃ ਪਿਤृਭਿਸ਼੍ਚੋਦਿਸ੍ਤਥਾ। ਤਦਾऽਰਣ੍ਯਂ ਸ ਗਤ੍ਵੋਚ੍ਚੈਸ਼੍ਚੁਕ੍ਰੋਸ਼ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਃ
ਜਦ ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਗਿਆ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੋਇਆ।
ਸਤ੍ਵਰਣ੍ਯਗਤਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਿਤॄਣਾ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ। ਉਵਾਚ ਕਨ੍ਯਾਂ ਯਾਚਾਮਿ ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਾਚਃ ਸ਼ਨੈਰਿਮਾਃ
ਜਲਦੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਸਮਝਦਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਇਕ ਕੁੜੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ,' ਇਹ ਗੱਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਖੀ।
ਯਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਸਨ੍ਤੀਹ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ। ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾਨਿ ਵਾ ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਮੇ ਵਚਃ
ਇੱਥੇ ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ ਹਨ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਖੜੇ, ਜਾਂ ਲੁਕਵੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ।
ਉਗ੍ਰੇ ਤਪਸਿ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤਂ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚੋਦਯਨ੍ਤਿ ਮਾਮ੍। ਨਿਵਿਸ਼ਸ੍ਵੇਤਿ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾਃ ਸਨ੍ਤਾਨਸ੍ਯ ਚਿਕੀਰ੍षਯਾ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਚਲਾਈ ਰੱਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਘਰ ਗ੍ਰਹਸਤੀ ਵਿਚ ਆ ਜਾ।'
ਨਿਵੇਸ਼ਾਯਾਖਿਲਾਂ ਭੂਮਿਂ ਕਨ੍ਯਾਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚਰਾਮਿ ਭੋਃ। ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਦੁਃਖਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਨ੍ਨਿਯੋਜਿਤਃ
ਵਸੇਬਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਕ ਕੁੜੀ ਦੀ ਭੀਖ ਮੰਗਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ; ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਇਹ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾऽਸ੍ਤਿ ਭੂਤਸ੍ਯ ਯੇ ਮਯੇਹ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਤੇ ਮੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਚਰਤਃ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਦੇਣ।
ਮਮ ਕਨ੍ਯਾ ਸਨਾਮ੍ਨੀ ਯਾ ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਵਚ੍ਚੋਦਿਤਾ ਭਵੇਤ੍। ਭਰੇਯਂ ਚੈਵ ਯਾਂ ਨਾਹਂ ਤਾਂ ਮੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤ
ਜੋ ਕੁੜੀ ਮੇਰੇ ਨਾਂ ਨਾਲ, ਭੀਖ ਵਾਂਗ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਾਲ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਕੁੜੀ ਦੇਣ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਨ੍ਨਗਾ ਯੇ ਵੈ ਜਰਤ੍ਕਾਰੌ ਸਮਾਹਿਤਾਃ। ਤਾਮਾਦਾਯ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਤੇ ਵਾਸੁਕੇਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਫਿਰ, ਜਰਤਕਾਰੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਉਹ ਸੱਪ, ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਗਏ।
ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਾਮ੍। ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਾਰਣ੍ਯਮਗਮਤ੍ਸਮੀਪਂ ਤਸ੍ਯ ਪਨ੍ਨਗਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ ਉਹ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਸੱਪ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਤਾਂ ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਵਤ੍ਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ। ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਸੁਕਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨ ਸ ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਤ
ਉਥੇ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਸੁਕੀ ਨੇ ਉਹ ਕੁੜੀ, ਭੀਖ ਵਾਂਗ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ; ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ।
ਅਸਨਾਮੇਤਿ ਵੈ ਮਤ੍ਵਾ ਭਰਣੇ ਚਾਵਿਚਾਰਿਤੇ। ਮੋਕ੍ਸ਼ਭਾਵੇ ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਨ੍ਦੀਭੂਤਃ ਪਰਿਗ੍ਰਹੇ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਪਾਲਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ,' ਅਤੇ ਪਾਲਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਤਿਆਗ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈਣ ਤੋਂ ਮਨ ਹਟਾ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਨਾਮ ਸ ਕਨ੍ਯਾਯਾਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨ। ਵਾਸੁਕਿਂ ਭਰਣਂ ਚਾਸ੍ਯਾ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਫਿਰ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਉਸ ਨੇ ਕੁੜੀ ਦਾ ਨਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਵਾਸੁਕਿਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਮृषਿਂ ਤਦਾ। ਸਨਾਮ੍ਨੀ ਤਵ ਕਨ੍ਯੇਯਂ ਸ੍ਵਸਾ ਮੇ ਤਪਸਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਫਿਰ ਵਾਸੁਕੀ ਨੇ ਜਰਤਕਾਰੂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਕੁੜੀ, ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਹੈ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।'
ਭਰਿष੍ਯਾਮਿ ਚ ਤੇ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛੇਮਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਕਰਿष੍ਯੇऽਸ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਪੋਧਨ। ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਂ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਚੈषਾ ਮਯਾ ਮੁਨਿਵਰੋਤ੍ਤਮ
'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪਾਲਾਂਗਾ; ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਪ ਦੇ ਖਜਾਨੇ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇਗੀ।'
ਨ ਭਰਿष੍ਯੇऽਹਮੇਤਾਂ ਵੈ ਏष ਮੇ ਸਮਯਃ ਕृਤਃ। ਅਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕृਤੇ ਚੈਨਾਂ ਤ੍ਯਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
'ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਹੈ। ਕੋਈ ਅਪਰੀਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ; ਜੇ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ।'