ਅਥ ਦੀਰ੍ਘਸ੍ਯ ਕਾਲਸ੍ਯ ਪਰ੍ਣਾਦੋ ਨਾਮ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਤ੍ਯ ਨਗਰਂ ਭੈਮੀਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਪਰਣਾਦ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੀਮ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਨੈषਧਂ ਮृਗਯਾਣੇਨ ਦਮਯਨ੍ਤਿ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍। ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਨਗਰੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਭਾਗਸ੍ਵਰਿਰੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਦਮਯੰਤੀ ਨਲ ਨੂੰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਲੱਭਦੀ ਰਹੀ। ਉਹ ਅਯੋਧਿਆ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਗਾਇਕਾ ਵਜੋਂ ਰਹੀ।
ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤ੍ਵਦੀਯਂ ਸ ਮਹਾਜਨੇ। ऋਤੁਪਰ੍ਣੋ ਮਹਾਭਾਗੋ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਤੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਤੇਰੇ ਸੁਨੇਹੇ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਸੁਣਾਇਆ। ਰਿਤੁਪਰਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਸੁਣਿਆ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਿਂਚਿਦृਤੁਪਰ੍ਣੋ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਨ ਚ ਪਾਰਿषਦਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਭਾष੍ਯਮਾਣੋ ਮਯਾऽਸਕृਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਿਤੁਪਰਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਦਰਬਾਰੀ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਿਆ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਂ ਤੁ ਮਾਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਿਜਨੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦਬ੍ਰਵੀਤ੍। ऋਤੁਪਰ੍ਣਸ੍ਯ ਪੁਰੁषੋ ਬਾਹੁਕੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਪਰ ਜਦ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਰਿਤੁਪਰਨ ਦੇ ਕੋਲ ਬਾਹੁਕ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਹੈ।
ਸੂਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਰੂਪੋ ਹ੍ਰਸ੍ਵਬਾਹੁਕਃ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਯਾਨੇषੁ ਕੁਸ਼ਲੋ ਮृष੍ਟਕਰ੍ਤਾ ਚ ਭੋਜਨੇ
ਉਹ ਰਾਜੇ ਦਾ ਰਥੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵਿਗੜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਛੋਟੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ ਤੇ ਵਧੀਆ ਰਸੋਈਆ ਵੀ ਹੈ।
ਸ ਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਬਂਹੁਸ਼ੋ ਰੁਦਿਤ੍ਵਾ ਚ षੁਨਃਪੁਨਃ। ਕੁਸ਼ਲਂ ਚੈਵ ਮਾਂ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦਿਦਮਭਾषਤ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਡਿੱਗੀ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋਂਦਾ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਫਿਰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਵੈषਮ੍ਯਮਪਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਗੋਪਾਯਨ੍ਤਿ ਕੁਲਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਆਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ ਸਤ੍ਯੋ ਜਿਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੁਸੀਬਤ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵੀ ਚੰਗੀਆਂ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੀ ਇੱਜਤ ਆਪ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਰਹਿਤਾ ਭਰ੍ਤृਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਨ ਕੁਪ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਦਾਚਨ। ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚਾਰਿਤ੍ਰਕਵਚਾਨ੍ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੀ ਢਾਲ ਪਹਿਨੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿषਮਸ੍ਥੇਨ ਮੂਢੇਨ ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਸੁਖੇਨ ਚ। ਯਤ੍ਸਾ ਤੇਨ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਤਤ੍ਰ ਨ ਕ੍ਰੋਦ੍ਧੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਉਹ ਆਦਮੀ ਛੱਡ ਦੇਵੇ ਜੋ ਦੁੱਖੀ, ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸੁੱਖ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ 'ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪ੍ਰਾਣਯਾਤ੍ਰਾਂ ਪਰਿਪ੍ਰੇਪ੍ਸੋਃ ਸ਼ਕੁਨੈਰ੍ਹृਤਵਾਸਸਃ। ਆਧਿਭਿਰ੍ਦਹ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਨ ਕ੍ਰੋਦ੍ਧੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਜਦ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਪੰਛੀਆਂ ਵਲੋਂ ਕੱਪੜੇ ਲੁੱਟੇ ਜਾਣ ਤੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਿਰਫ ਜਿੰਦ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਆਮਾ ਨੂੰ ਉਸ 'ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸਤ੍ਕृਤਾऽਸਤ੍ਕृਤਾ ਵਾऽਪਿ ਪਤਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥਾਗਤਮ੍। ਭ੍ਰष੍ਟਰਾਜ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯਾ ਹੀਨਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਨ ਕ੍ਰੋਦ੍ਧੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਚਾਹੇ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਜਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਗਵਾ ਕੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਸ਼ਿਆਮਾ ਨੂੰ ਉਸ 'ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰਿਤੋऽਹਮਿਹਾਗਤਃ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਭਵਤੀ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਵੇਦਯਃ
ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇਵੀਂ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾऽਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣਾਕ੍ਸ਼ੀ ਪਰ੍ਣਾਦਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਰਹੋऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾਪਤ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਦਮਯੰਤੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ। ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਉਹ ਚੁੱਪਚਾਪ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਗਈ।
ਅਯਮਰ੍ਥੌ ਨ ਸਂਵੇਦ੍ਯੋ ਭੀਮੇ ਮਾਤਃ ਕਦਾਚਨ। ਤ੍ਵਤ੍ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਨਿਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇऽਹਂਸੁਦੇਵਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਮਾਂ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਦੇ ਵੀ ਭੀਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਲੱਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਮੈਂ ਸੁਦੇਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਵਾਂਗੀ।
ਯਥਾ ਨ ਨृਪਤਿਰ੍ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯੇਤ ਮੇ ਮਤਮ੍। ਯਥਾ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਮ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭੀਮ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਮਨਸੂਬਾ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰੀਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ।
ਯਥਾ ਚਾਹਂ ਸਮਾਨੀਤਾ ਸੁਦੇਵੇਨਾਸ਼ੁ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍। ਤੇਨੈਵ ਮਙ੍ਗਲੇਨਾਦ੍ਯ ਸੁਦੇਵੋ ਯਾਤੁ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਸੁਦੇਵ ਨੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਕੋਲ ਲਿਆਇਆ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਜ ਸੁਦੇਵ ਭੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਕੀਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਜਾਵੇ।
ਸਮਾਨੇਤੁਂ ਨਲਂ ਮਾਤਰਯੋਧ੍ਯਾਂ ਨਗਰੀਮਿਤਃ। `ऋਤੁਪਰ੍ਣਸ੍ਯ ਨਗਰੇ ਨਿਵਸਨ੍ਤਮਰਿਨ੍ਦਮਮ੍
ਉਹ ਨਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੁਣ ਰਿਤੁਪਰਣ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਲਿਆਵੇ।
ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਤੁ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਰ੍ਣਾਦਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਰ੍ਚਯਾਮਾਸ ਵੈਦਰ੍ਭੀ ਧਨੇਨਾਤੀਵ ਭਾਮਿਨੀ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਆਰਾਮ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ, ਤਾਂ ਵੈਦਰਭੀ ਨੇ ਉਸ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰਣਾਦ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਲਵਾਚ ਚੈਨਂ ਮਹਤਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦ੍ਰਵਿਣੇਨ ਵੈ।' ਨਲੇ ਚੇਹਾਗਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਭੂਯੋ ਦਾਸ੍ਯਾਭਿ ਤੇ ਵਸੁ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਨਲ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਧਨ ਦੇਵਾਂਗੀ।'
ਤ੍ਵਯਾ ਹਿ ਮੇ ਬਹੁਕृਤਂਯਦਨ੍ਯੋ ਨ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਯਦ੍ਭਰ੍ਤ੍ਰਾऽਹਂ ਸਮੇष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੇਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
'ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਜਲਦੀ ਹੀ, ਹੇ ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਂਗੀ।'
ਸ ਏਵਮੁਕ੍ਤੋऽਥਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਆਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦੈਃ ਸੁਮਙ੍ਗਲੈਃ। ਗृਹਾਨੁਪਯਯੌ ਚਾਪਿ ਕृਤਾਰ੍ਥਃ ਸੁਮਹਾਮਨਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਤੇ ਸੁਭਾਗੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕਰ ਗਿਆ, ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸੁਦੇਵਮਾਨਾਯ੍ਯ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਨ੍ਨਿਦੌ ਮਾਤੁਰ੍ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਫਿਰ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੋਗ ਨਾਲ ਭਰੀ ਦਮਯੰਤੀ ਨੇ ਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਗਤ੍ਵਾ ਸੁਦੇਵ ਨਗਰੀਮਯੋਧ੍ਯਾਵਾਸਿਨਂ ਨृਪਮ੍। ऋਤੁਪਰ੍ਣਂ ਵਚੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਤਿਮਨ੍ਯਂ ਚਿਕੀਰ੍षਤੀ
'ਸੁਦੇਵ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਿਤੁਪਰਣ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀਂ, ਜੋ ਹੁਣ ਹੋਰ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।'
ਆਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਪੁਨਰ੍ਭੈਮੀ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਸ੍ਵਯਂਵਰਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
'ਭੀਮੀ ਦੀ ਧੀ ਦਮਯੰਤੀ ਫਿਰੋਂ ਸਵਯੰਵਰ ਰਚੇਗੀ; ਉੱਥੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਆਉਣਗੇ।'
ਤਥਾ ਚ ਗਣਿਤਃ ਕਾਲਃ ਸ਼੍ਵੋਭੂਤੇ ਸ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਯਦਿ ਸਂਭਾਵਿਨੀਯਂ ਤੇ ਗਚ੍ਛ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਰਿਂਦਮ
'ਸਮਾਂ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕੱਲ੍ਹ ਹੋਵੇਗਾ; ਜੇ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਜਲਦੀ ਚਲਾ ਜਾ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ।'
ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਦ੍ਵਤੀਯਂ ਸਾ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਵਰਯਿष੍ਯਤਿ। ਨ ਹਿ ਸ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਵੀਰੋ ਨਲੋ ਜੀਵਨ੍ਮृਤੋਪਿ ਵਾ
'ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਨਲ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਏਵਂ ਤਥਾ ਯਥੋਕ੍ਤੋ ਵੈ ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ऋਤੁਪਰ੍ਣਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸੁਦੇਵੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਸੁਦੇਵ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਰਿਤੁਪਰਣ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਃ ਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ऋਤੁਪਰ੍ਣੋ ਨਰਾਧਿਪਃ। `ਸਾਰਥੀਨ੍ਸ ਸਮਾਨੀਯ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਪ੍ਰਭृਤੀਨ੍ਨृਪਃ। ਕਥਯਾਮਾਸ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤਥਾ
ਸੁਦੇਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਰਿਤੁਪਰਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ, ਵਰਸ਼ਨੇਯਾ ਸਮੇਤ, ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਬਾਹੁਕਂ ਚ ਸਮਾਹੂਯ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰਮ੍'। ਸਾਨ੍ਤ੍ਯਞ੍ਸ਼੍ਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਵਾਚਾ ਬਾਹੁਕਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਉਸ ਨੇ ਬਾਹੁਕ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਦਮਯੰਤੀ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਬਾਰੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।