ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਦਮਯਨ੍ਤੀਂ ਤੁ ਨਲੋ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦਾਵਂ ਦਹ੍ਯਨ੍ਤਂ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਗਹਨੇ ਵਨੇ
ਦਮਯੰਤਿ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਲ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਦੇਖੀ।
ਤਤ੍ਰ ਸੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸ਼ਬ੍ਦਂਵੈ ਮਧ੍ਯੇ ਭੂਤਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍। ਅਭਿਧਾਵ ਨਲੇਤ੍ਯੁਚ੍ਚੈਃ ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕੇਤਿ ਚਾਸਕृਤ੍
ਉਥੇ, ਨਲ ਨੇ ਅੱਗ ਵਿਚੋਂ ਸਾਫ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਕੋਈ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ 'ਨਲ! ਪੁਣਿਆ ਵਾਲੇ!' ਆਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਾ ਭੈਰਿਤਿ ਨਲਸ਼੍ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯਮਗ੍ਨੇਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤਮ੍। ਦਦ੍ਰਸ਼ ਨਾਗਰਾਜਾਨਂ ਸ਼ਯਾਨਂ ਕੁਣ੍ਡਲੀਕृਤਮ੍
ਨਲ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਡਰੋ ਨਾ,' ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ।
ਸ ਨਾਗਃ ਪ੍ਰਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵੇਪਮਾਨੋ ਨਲਂ ਤਦਾ। ਉਵਾਚ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿਰਾਜਨ੍ਨਾਗਂ ਕਰ੍ਕੋਟਕਂ ਨृਪ
ਉਹ ਸੱਪ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਤੇ ਕੰਬਦਿਆਂ, ਨਲ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਸੱਪ ਕਰਕੋਟਕ ਹਾਂ।'
ਮਯਾ ਪ੍ਰਲਬ੍ਧੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਰਨਾਗਾਃ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ। ਤੇਨ ਮਨ੍ਯੁਪਰੀਤੇਨ ਸ਼ਪ੍ਤੋਸ੍ਮਿ ਮਨੁਜਾਧਿਪ
ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਦੁਆਰਾ ਠੱਗਿਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ; ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਤਿष੍ਠ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਵਰ ਇਵ ਯਾਵਦੇਤਿ ਨਲਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਇਤੋ ਨੇਤਾਸਿ ਤਤ੍ਸ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਮਤ੍ਕृਤਾਤ੍
'ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਠੀਕਰੇ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਰਹਿ, ਜਦ ਤੱਕ ਨਲ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਇੱਥੋਂ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ, ਤੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇਂਗਾ।'
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਪਦਾਦ੍ਵਿਚਲਿਤੁਂ ਪਦਮ੍। ਉਪਦੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਮਾਂ ਭਵਾਨ੍
ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੋਂ ਇੱਕ ਕਦਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ।
ਸਖਾ ਚ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਮਤ੍ਸਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਨ੍ਨਗਃ। ਲਘੁਸ਼੍ਚ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਦਾਯ ਗਚ੍ਛ ਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ ਵੀ ਬਣਾਂਗਾ; ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸੱਪ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਲਕਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ—ਤੁਰੇ ਤੁਰੇ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਚਲ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬਭੂਵਾਙ੍ਗੁष੍ਠਮਾਤ੍ਰਕਃ। ਦਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਨਲਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਦਾਵਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅੰਗੂਠੇ ਜਿੰਨਾ ਛੋਟਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਨਲ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ।
ਆਕਾਸ਼ਦੇਸ਼ਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ। ਉਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਂ ਤਂ ਨਾਗਃ ਪੁਨਃ ਕਰ੍ਕੋਟਕੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਖੁੱਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਕਾਲੀ ਹੋਈ ਪੰਡੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਲ ਨੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਕਰਕੋਟਕ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ।
ਪਦਾਨਿ ਗਣਯਨ੍ਗਚ੍ਛ ਸ੍ਵਾਨਿ ਨੈषਧ ਕਾਨਿਚਿਤ੍। ਤਤ੍ਰਤੇऽਹਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਪਰਮ੍
'ਆਪਣੇ ਕਦਮ ਗਿਣ ਕੇ ਤੁਰ, ਨੈਸ਼ਧ; ਕਿਸੇ ਕਦਮ 'ਤੇ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਤਤਃ ਸਂਖ੍ਯਾਤੁਮਾਰਬ੍ਧਮਦਸ਼ਦ੍ਦਸ਼ਮੇ ਪਦੇ। ਤਸ੍ਯ ਦष੍ਟਸ੍ਯ ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਫਿਰ, ਜਦ ਨਲ ਨੇ ਗਿਣਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਦਸਵੇਂ ਕਦਮ 'ਤੇ ਸੱਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡੱਸਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ਕਲ ਤੁਰੰਤ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਸ੍ਤਸ੍ਥਾਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਿਕृਤਂ ਨਲਃ। ਸ੍ਵਰੂਪਧਾਰਿਣਂ ਨਾਗਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਨਲ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿ ਗਿਆ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੱਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਕਰ੍ਕੋਟਕੋ ਨਾਗਃ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ਨਲਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਮਯਾ ਤੇऽਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਂ ਰੂਪਂ ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਦ੍ਯੁਰ੍ਜਨਾ ਇਤਿ
ਫਿਰ ਕਰਕੋਟਕ ਸੱਪ ਨੇ ਨਲ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਲੁਕਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕਣ।"
ਯਤ੍ਕृਤੇ ਚਾਸਿ ਨਿਕृਤੋ ਦੁਃਖੇਨ ਮਹਤਾ ਨਲ। ਵਿषੇਣ ਸ ਮਦੀਯੇਨ ਤ੍ਵਯਿ ਦੁਃਖਂ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ ਧੋਖਾ ਖਾਇਆ, ਨਲ, ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ ਤੇਰੇ ਦੁਖ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੁਣ ਦੁੱਖ ਦੇਵੇਗਾ।
ਵਿषੇਣ ਸਂਵृਤੈਰ੍ਗਾਤ੍ਰੈਰ੍ਯਾਵਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ। ਤਾਵਤ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਕ੍ਲੇਸ਼ੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸ ਨਿਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਦ ਤੱਕ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਮੇਰੇ ਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਰਹੇਗਾ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇਗਾ, ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਅਨਾਗਾ ਯੇਨ ਨਿਕृਤਸ੍ਤ੍ਵਮਨਰ੍ਹੋ ਜਨਾਧਿਪ। ਕ੍ਰੋਧਾਦਸੂਯਯਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਮੇ ਭਵਤਃ ਕृਤਾ
ਤੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਜਾ ਹੋ ਕੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਵਲੋਂ ਧੋਖਾ ਖਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਈਰਖਾ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਨ ਤੇ ਭਯਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਭ੍ਯਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤੋਪਿ ਵਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਭਵਿਤਾ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਨਰਾਧਿਪ
ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਤੈਨੂੰ ਦੰਦਾਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਮਿਲੇਗਾ।
ਰਾਜਨ੍ਵਿषਨਿਮਿਤ੍ਤਾ ਚ ਨ ਤੇ ਪੀਡਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਸਂਗ੍ਰਾਮੇषੁ ਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਸ਼੍ਵਜ੍ਜਯਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਰਾਜਾ, ਵਿਸ਼ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ; ਤੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ।
ਗਚ੍ਛ ਰਾਜਨ੍ਨਿਤਃ ਸੂਤੋ ਬਾਹੁਕੋऽਹਮਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍। ਸਮੀਪਮृਤੁਪਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸ ਹਿ ਵੇਦਾਕ੍ਸ਼ਨੈਪੁਣਮ੍
ਇਥੋਂ ਚੱਲ ਜਾ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਕਹਿ ਕਿ ਤੂੰ ਬਾਹੁਕ ਰਥੀ ਹੈਂ; ਰਿਤੁਪਰਨ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ, ਉਹ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਨਗਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਮਦ੍ਯ ਵੈ ਨਿषਧੇਸ਼੍ਵਰ। ਸ ਤੇऽਕ੍ਸ਼ਹृਦਯਂ ਦਾਤਾ ਰਾਜਾऽਸ਼੍ਵਹृਦਯੇਨ ਵੈ
ਅੱਜ, ਨਿਸ਼ਾਧਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸੁੰਦਰ ਅਯੋਧਿਆ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾ; ਉਹ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦੇਵੇਗਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਬਦਲੇ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਕੁਲਜਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਿਤ੍ਰਂ ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਯਦਾऽਕ੍ਸ਼ਜ੍ਞਃ ਸ਼੍ਰੇਯਸਾ ਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਤਦਾ
ਉਹ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵੰਸ਼ਜ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣੇਗਾ; ਜਦ ਤੂੰ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖ ਲਵੇਂਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸਂਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਸ੍ਵਦਾਰੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾ ਸ੍ਮ ਸ਼ੋਕੇ ਮਨਃ ਕृਥਾਃ। ਰਾਜ੍ਯੇਨ ਤਨਯਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਮਿਲੇਗਾ; ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਨਾ ਭਰ; ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ—ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਵਂ ਰੂਪਂ ਚ ਯਦਾ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛੇਥਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪ। ਸਂਸ੍ਮਰ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤਦਾ ਤੇऽਹਂਵਾਸਸ਼੍ਚਦਂ ਵਿਵਾਸਯੇਃ
ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਮੁੜ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੇਂ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੀਂ ਤੇ ਇਹ ਵਸਤ੍ਰ ਉਤਾਰ ਦੇ।
ਅਨੇਨ ਵਾਸਸਾਚ੍ਛਨ੍ਨਃ ਸ੍ਵਂ ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਸੇ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਾਸੋਯੁਗਂ ਤਦਾ
ਇਸ ਵਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਮੁੜ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਨਲ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਨਲਂ ਚ ਸਂਦਿਸ਼੍ਯ ਵਾਸੋ ਦਤ੍ਤਾਵ ਚ ਕੌਰਵ। ਨਾਗਰਾਜਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਲ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦੇ ਕੇ, ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਥੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਕੌਰਵ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੇ ਨਾਗੇ ਪ੍ਰਯਯੌ ਨੈषਧੋ ਨਲਃ। ऋਤੁਪਰ੍ਣਸ੍ਯ ਨਗਰਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ਦਸ਼ਮੇऽਹਨਿ
ਜਦ ਸੱਪ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਨਿਸ਼ਾਧਾਂ ਦਾ ਨਲ ਉਥੋਂ ਚਲ ਪਿਆ ਤੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਰਿਤੁਪਰਨ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਸ ਰਾਜਾਨਮੁਪਾਤਿष੍ਠਦ੍ਬਾਹੁਕੋऽਹਮਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍। ਅਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਵਾਹਨੇ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਤ੍ਸਮਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਬਾਹੁਕ ਹਾਂ; ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।"
ਅਰ੍ਥਕृਚ੍ਛ੍ਰੇषੁ ਚੈਵਾਹਂ ਪ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯੋ ਨੈਪੁਣੇषੁ ਚ। ਅਨ੍ਨਸਂਸ੍ਕਾਰਮਪਿ ਚ ਜਾਨਾਮ੍ਯਨ੍ਯੈਰ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
"ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਕੌਸ਼ਲ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛ ਸਕਦਾ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵੀ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।"
ਯਾਨਿ ਸ਼ਿਲ੍ਪਾਨਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਯਚ੍ਚੈਵਾਨ੍ਯਤ੍ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍। ਸਰ੍ਵਂ ਯਤਿष੍ਯੇ ਤਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮृਤੁਪਰ੍ਣ ਭਰਸ੍ਵ ਮਾਮ੍
"ਜੋ ਕਲਾ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ—ਰਿਤੁਪਰਨ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੇਵਕ ਬਣਾਓ।"