ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਯਸਂਧੋऽਰਿਮਰ੍ਦਨਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਦੈਵਤਪਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ
ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਪੱਕਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਧਨ-ਧਾਨੀ ਤੇ ਪਰਾਏ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨਲੋ ਨਾਮ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦੇਵਰਾਜਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਮਮ ਭਰ੍ਤਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਵਦਨੋऽਰਿਹਾ
ਨਲਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਚੰਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ।
ਆਹਰ੍ਤਾ ਕ੍ਰਤੁਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ। ਸਪਤ੍ਨਾਨਾਂ ਮृਧੇ ਹਨ੍ਤਾ ਰਵਿਸੋਮਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਉਹ ਮੁੱਖ ਯਜਨਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੇਦ ਤੇ ਉਸਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ-ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕੈਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਿਕृਤਿਪ੍ਰਜ੍ਞੈਰਨਾਰ੍ਯੈਰਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਆਹृਯ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ। ਦੇਵਨੇਕੁਸ਼ਲੈਰ੍ਜਿਹ੍ਮੈਰ੍ਜਿਤੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਸੂਨਿ ਚ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮਾਣਦਾ ਸੀ, ਕੁਝ ਚਲਾਕ, ਨਿਕੰਮੇ ਤੇ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਠੱਗਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਜੂਏ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਤੇ ਧਨ ਗਵਾ ਬੈਠਾ।
ਤਸ੍ਯ ਮਾਮਵਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਰਾਜਰ੍ਪਭਸ੍ਯ ਵੈ। ਦਮਯਨ੍ਤੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਂ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਲਾਲਸਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਦਮਯੰਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਤਰਸ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸਾ ਵਨਾਨਿ ਗਿਰੀਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰਾਂਸਿ ਸਰਿਤਸ੍ਤਥਾ। ਪਲ੍ਵਲਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਥਾऽਰਣ੍ਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਝੀਲਾਂ, ਦਰਿਆ, ਸਾਰੇ ਪਲਵਲ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਰਣਿਆਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਵੇਪਮਾਣਆ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਨਲਂ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍। ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਵਿਚਰਾਮੀਹ ਦੁਃਖਿਤਾ
ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਲਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਹੈ, ਲੱਭਦੀ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਭਗਵਤਾਂ ਰਮ੍ਯਂ ਤਪੋਵਨਮਿਦਂ ਨृਪਃ। ਭਵੇਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਲੋ ਨਾਮ ਨਿਪਧਾਨਾਂ ਜਨਾਧਿਪਃ
ਕੀ ਨਿਪਧਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਨਲਾ, ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਸੋਹਣੇ ਤਪੋਵਨ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੋਵੇ?
ਯਤ੍ਕृਤੇऽਹਮਿਦਂ ਦੁਃਖਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ ਭृਸ਼ਦਾਰੁਣਮ੍। ਵਨਂ ਪ੍ਰਤਿਯਂ ਧੋਰਂ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਮृਗਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਸਦੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ, ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਤੇ ਹਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵਿਚ ਆਈ ਹਾਂ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਯਦਿ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦਹੋਰਾਤ੍ਰੈਰ੍ਨ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਲਂ ਨृਪਮ੍। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਸ਼੍ਰੇਯਸਾ ਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਦੇਹਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜੇ ਕੁਝ ਦਿਨ-ਰਾਤਾਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਨਲਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸੁਖ ਵਿਚ ਮਿਲਾ ਲਵਾਂਗੀ।
ਕੋਨੁ ਮੇ ਜੀਵਿਤੇਨਾਰ੍ਥਸ੍ਤਮृਤੇ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਮ੍। ਕਥਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯਾਹਂ ਭਰ੍ਤृਸ਼ੋਕਾਭਿਪੀਡਿਤਾ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ? ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਜੀ ਸਕਾਂਗੀ?
ਤਥਾ ਵਿਲਪਤੀਮੇਕਾਮਰਣ੍ਯੇ ਭੀਮਨਨ੍ਦਿਨੀਮ੍। ਦਮਯਨ੍ਤੀਮਥੋਚੁਸ੍ਤੇ ਤਾਪਸਾਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੱਲੀ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਦਮਯੰਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਉਦਰ੍ਕਸ੍ਤਵ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਕਲ੍ਯਾਣੋ ਭਵਿਤਾ ਸ਼ੁਭੇ। ਵਯਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮ ਤਪਸਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਨੈषਧਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਅੰਤ ਆਵੇਗਾ, ਸੁਭਾਗਨੀ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਨਿਪਧ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗੀ।
ਨਿਪਧਾਨਾਮਧਿਪਤਿਂ ਨਲਂ ਰਿਪੁਨਿਪਾਤਿਨਮ੍। ਭੈਮਿ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਮ੍
ਤੂੰ ਨਿਪਧਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਲਾ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਭੀਮ ਦੀ ਧੀ, ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਨੂੰ ਵੇਖੇਗੀ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਤਦੇਵ ਨਗਰਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਮਰਿਨ੍ਦਮਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਵਧੀਆ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦ੍ਵਿਪਤਾਂ ਭਯਕਰ੍ਤਾਰਂ ਸੁਹृਦਾਂ ਸ਼ੋਕਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਪਤਿਮੇष੍ਯਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਕਲ੍ਯਾਣਾਭਿਜਨਂ ਨृਪਮ੍
ਤੂੰ ਸੁਭਾਗਾ, ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਮੁੜ ਪਾਵੇਗੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਲਸ੍ਯੇष੍ਟਾਂ ਮਹਿषੀਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਤ੍ਮਜਾਮ੍। ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾਸ੍ਤਾਪਸਾਸ੍ਤੇ ਸਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮਾਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਲ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਤਪस्वੀ ਆਪਣੇ ਹਵਨ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਸਮੇਤ ਅੱਖੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ।
ਸਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਹ੍ਯਭਵਤ੍ਤਦਾ। ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀ ਵੀਰਸੇਨਨृਪਸ੍ਨੁषਾ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਨਿਰਮਲ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਦਮਯੰਤੀ, ਵੀਰਸੇਨਾ ਦੀ ਪੁੱਤ, ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ।
ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਵੈਦਰ੍ਭੀ ਕਿਮੇਤਦ੍ਦृष੍ਟਵਤ੍ਯਹਮ੍
ਵੈਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ, 'ਇਹ ਮੈਂ ਕੀ ਦੇਖਿਆ ਹੈ?'
ਕਿਂਨੁ ਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਃ ਕੋऽਯਂਵਿਧਿਰਿਹਾਭਵਤ੍। ਕ੍ਵਨੁ ਤੇ ਤਾਪਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਵ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਮਣ੍ਡਲਮ੍
'ਕੀ ਇਹ ਕੋਈ ਸੁਪਨਾ ਸੀ ਜੋ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ? ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਈ? ਉਹ ਸਾਰੇ ਤਪस्वੀ ਕਿੱਥੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਦਾ ਚੌਕ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?'
ਕ੍ਵ ਸਾ ਪੁਣ੍ਯਜਲਾ ਰਮ੍ਯਾ ਨਦੀ ਦ੍ਵਿਜਨਿषੇਵਿਤਾ। ਕ੍ਵਨੁ ਤੇ ਹ ਨਗਾ ਹृਦ੍ਯਾਃ ਫਲਪੁष੍ਪੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾਃ
'ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਨਦੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਕਿੱਥੇ ਗਈ? ਤੇ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਦਰਖ਼ਤ, ਫਲ-ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਕਿੱਥੇ ਹਨ?'
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ।' ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚਿਰਂ ਭੀਮਸੁਤਾ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ। ਭਰ੍ਤृਸ਼ੋਕਪਰਾ ਦੀਨਾਵਿਵਰ੍ਣਵਦਨਾऽਭਵਤ੍
ਨਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦਮਯੰਤੀ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ; ਭੀਮ ਦੀ ਪੁੱਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੁਖੜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਪਤੀ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਉਦਾਸ ਤੇ ਪੀਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਸਾ ਗਤ੍ਵਾऽਥਾਪਰਾਂ ਭੂਮਿਂ ਬਾष੍ਪਸਂਦਿਗ੍ਧਯਾ ਗਿਰਾ। ਵਿਲਲਾਪਾਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣਾਕ੍ਸ਼ੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਸ਼ੋਕਤਰੁਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ ਗਈ; ਅੱਖਾਂ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਪਗਮ੍ਯ ਤਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਸ਼ੋਕਂ ਪੁष੍ਪਿਤਂ ਵਨੇ। ਪਲ੍ਲਵਾਪੀਡਿਤਂ ਹृਦ੍ਯਂ ਵਿਹਙ੍ਗੈਰਨੁਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਹ ਵਣ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲੱਦਿਆ, ਨਵੇਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ, ਸੋਹਣਾ ਅਸ਼ੋਕ ਦਰਖ਼ਤ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ।
ਅਹੋ ਬਤਾਯਮਗਮਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਸ੍ਮਿਨ੍ਵਨਾਨ੍ਤਰੇ। ਆਪੀਡੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਭਾਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਪਰ੍ਵਤਰਾਡਿਵ
'ਵਾਹ, ਇਹ ਦਰਖ਼ਤ ਵਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਿੰਨਾ ਰੌਣਕਦਾਰ ਹੈ! ਬਹੁਤ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਲੱਦਿਆ, ਇਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।'
ਵਿਸ਼ੋਕਾਂ ਕੁਰੁ ਮਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਸ਼ੋਕ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨ। ਵੀਤਸ਼ੋਕਭਯਾਬਾਧਂ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਨृਪਮ੍
'ਸੋਹਣੇ ਅਸ਼ੋਕ, ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਗਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦੇ! ਗਮ, ਡਰ ਤੇ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਤੀ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ?'
ਨਲਂ ਨਾਮਾਰਿਦਮਨਂ ਨਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪਤਿਮ੍। ਨਿਮਧਾਨਾਮਧਿਪਤਿਂ ਦृष੍ਟਵਾਨਸਿ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
'ਕੀ ਤੂੰ ਨਲ ਨੂੰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਮਯੰਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਪਤੀ, ਨਿਸ਼ਾਧ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ?'
ਏਕਵਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਧਸਂਵੀਤਂ ਸੁਕੁਮਾਰਤਨੁਤ੍ਵਚਮ੍। ਵ੍ਯਸਨੇਨਾਰ੍ਦਿਤਂ ਵੀਰਮਰਣ੍ਯਮਿਦਮਾਗਤਮ੍
'ਇੱਕ ਹੀ ਕਪੜੇ ਵਿੱਚ, ਅੱਧਾ ਢਕਿਆ, ਨਰਮ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ, ਜੋ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਕੀ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ?'
ਯਥਾ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਗਚ੍ਛੇਯਮਸ਼ੋਕਨਗ ਤਤ੍ਕੁਰੁ। ਸਤ੍ਯਨਾਮਾ ਭਵਾਸ਼ੋਕ ਮਮ ਸ਼ੋਕਵਿਨਾਸ਼ਨਾਤ੍
'ਅਸ਼ੋਕ ਦਰਖ਼ਤ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਗਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ; ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਮਿਟਾ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਸਚ ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਏਵਂਸਾऽਸ਼ੋਕਵृਤ੍ਤਂ ਤਮਾਰ੍ਤਾ ਵੈ ਪਰਿਗਮ੍ਯ ਹ। ਜਗਾਮ ਦਾਰੁਣਤਰਂ ਦੇਸ਼ਂ ਭੈਮੀ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਸ਼ੋਕ ਦਰਖ਼ਤ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੀ, ਭੈਮੀ, ਸੋਹਣੀ ਨਾਰੀ, ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਸੁਨਸਾਨ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।