ਨਿषਧੇषੁ ਮਹਾਰਾਜਃ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੋ ਮੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ। ਗृਹੀਤਨਾਮਾ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਵੀਰਸੇਨ ਇਤਿ ਸ੍ਮ ਹ
ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਸਸੁਰ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵਿਰਸੇਨਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੁਤੋ ਵੀਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਕ੍ਰਮਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਵਂ ਯੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮਨੁਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਹ
ਉਸ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਮਹਾਨ, ਸੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਰਾਜ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਲੋ ਨਾਮਾਰਿਹਾ ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਪੁਣ੍ਯਲ੍ਕੋ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਵੇਦਵਿਦ੍ਵਾਗ੍ਮੀ ਪੁਣ੍ਯਕृਤ੍ਸੋਮਪੋऽਗ੍ਨਿਚਿਤ੍
ਉਹ ਨਲਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਿਆਹ ਰੰਗ ਦਾ, ਪੁੰਨਿਆਲਕੋ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ; ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯष੍ਟਾ ਦਾਤਾ ਚ ਯੋਦ੍ਧਾ ਚ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਿਤਾ। ਤਸ੍ਯ ਮਾਮਚਲਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਦ੍ਧਿ ਭਾਰ੍ਯਾਮਿਹਾਗਤਾਮ੍
ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਯੋਧਾ ਤੇ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮਝ ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹੈ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤਸ਼੍ਰਿਯਂ ਭਰ੍ਤृਹੀਨਾਮਨਾਥਾਂ ਵ੍ਯਸਨਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍। ਅਨ੍ਵੇषਮਾਣਾਂ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਨਲਂ ਨਰਵਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਵੰਝੀ, ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜੀ, ਅਸਹਾਇ ਤੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੂੰ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਖਮੁਲ੍ਲਿਖਦ੍ਭਿਰੇਤੈਰ੍ਹਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ृਙ੍ਗਸ਼ਤੈਰ੍ਨृਪਃ। ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਦृष੍ਟੋऽਚਲਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਦਾਰੁਣੇ ਨਲਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਸੈਂਕੜੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਕੀ ਤੂੰ ਇਸ ਕਠਿਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਲਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ?
ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਾਨ੍ਵੀਰੋ ਭਰ੍ਤਾ ਮਮ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਨਿषਧਾਨਾਮਧਿਪਤਿਃ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨਲਃ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਹੌਸਲੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜਾ — ਹੇ ਪਹਾੜ, ਕੀ ਤੂੰ ਨਲਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ?
ਕਂ ਮੀਂ ਵਿਲਪਤੀਮੇਕਾਂ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਹ੍ਵਲਾਮ੍। ਗਿਰਾ ਨਾਸ਼੍ਵਾਸਯਸ੍ਯਦ੍ਯਸ੍ਵਾਂ ਸੁਤਾਮਿਵ ਦੁਖਿਤਾਂ
ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਕਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੀ ਦੁਖੀ ਧੀ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਤੇ ਬੇਚੈਨ ਵੇਖਦਾ ਹੈ?
ਵੀਰ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਤ੍ਯਸਂਧ ਮਹੀਪਤੇ। ਯਦ੍ਯਸ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਨੇ ਰਾਜਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਹੌਸਲੇ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ।
ਕਦਾ ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਗਮ੍ਭੀਰਾਂ ਜੀਮੂਤਸ੍ਵਨਸਨ੍ਨਿਭਾਮ੍। ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਾਮਿ ਨੈषਧਸ੍ਯਾਹਂ ਵਾਚਂ ਤਾਮਮृਤੋਪਮਾਮ੍
ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਨਲਾ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਂਗੀ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਿਹੀ ਬਾਤ?
ਵੈਦਰ੍ਭ੍ਯੇਹੀਤਿ ਵਿਸ੍ਪष੍ਟਾਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਆਤ੍ਮਾਭਿਧਾਯਿਨੀਮृਦ੍ਧਾਂ ਮਮ ਸ਼ੋਕਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀਂ
ਵੈਦਰਭ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ, ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਉਮੀਦ ਭਰਿਆ ਬੋਲ ਕਹੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਇਤਿਸਾ ਤਂ ਗਿਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਨਨ੍ਦਿਨੀ। ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਤਤੋ ਭੂਯੋ ਜਗਾਮ ਦਿਸ਼ਮੁਤ੍ਤਰਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਰਥਿਵ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਵਾਲੀ ਦਮਯੰਤਿ ਨੇ ਉਹ ਪਹਾੜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਈ।
ਸਾ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰੀਨਹੋਰਾਤ੍ਰਾਨ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਰਮਾਙ੍ਗਨਾ। ਤਾਪਸਾਰਣ੍ਯਮਤੁਲਂ ਦਿਵ੍ਯਕਾਨਨਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੀ ਨਾਰੀ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਅਦਭੁਤ ਤਪੋਵਨ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਸਿष੍ਠਭृਗ੍ਵਤ੍ਰਿਸਮੈਸ੍ਤਾਪਸੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਨਿਯਤੈਃ ਸਂਯਤਾਹਾਰੈਰ੍ਦਮਸ਼ੌਚਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਉਹ ਤਪੋਵਨ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਵਰਗੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਨਿਯਮਤ, ਸੰਯਮਤ ਖੁਰਾਕ ਵਾਲੇ, ਦਮ ਤੇ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਅਬ੍ਭਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਪਤ੍ਰਾਹਾਰੈਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਰ੍ਗਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ
ਕੁਝ ਪਾਣੀ, ਕੁਝ ਹਵਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸੁਰਗ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਵਲ੍ਕਲਾਜਿਨਸਂਵੀਤੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਃ। ਤਾਪਸਾਧ੍ਯੁषਿਤਂ ਰਮ੍ਯਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਮੰਡਲ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਪਸਵੀ ਲੱਕੜੀ ਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਵਸਦੇ ਸਨ।
ਨਾਨਾਮृਗਗਣੈਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਸ਼ਾਖਾਮृਗਗਣਾਯੁਤਮ੍। ਤਾਪਸੈਃ ਸਮੁਪੇਤਂ ਚ ਸਾ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਸਮਾਸ਼੍ਵਸਤ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਡੰਗਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਉਹ ਨਿਸਚਿੰਤ ਹੋ ਗਈ।
ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਸੁਕੇਸ਼ੀ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਸੁਕੁਚਾ ਸੁਦ੍ਵਿਜਾਨਨਾ। ਵਰ੍ਚਸ੍ਵਿਨੀ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਸ੍ਵਸਿਤਾਯਤਲੋਚਨਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਭੰਵਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਵਾਲ, ਮੋਹਕ ਕਮਰ, ਸੁਹਾਵਣੇ ਸਤਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਚਿਹਰਾ, ਪੱਕੀ ਖੜੀ, ਚੌੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਦੰਦ ਸਨ।
ਸਾ ਵਿਵੇਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਵੀਰਸੇਨਸੁਤਪ੍ਰਿਯਾ। ਯੋषਿਦ੍ਰਤ੍ਨਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਵਿਰਾਸੇਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਨਾਰੀ ਰਤਨ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਦਮਯੰਤਿ, ਤਪ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।
ਸਾऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਪੋਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਵਿਨਯਾਵਨਤਾ ਸ੍ਥਿਤਾ। ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤ ਇਤਿਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤਾਪਸੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਉਹ ਨੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜੀ ਹੋਈ; ਸਭ ਉੱਤਮ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਇੱਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹੋ।'
ਪੂਜਾਂ ਚਾਸ੍ਯਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰਤਪੋਧਨਾਃ। ਆਸ੍ਯਤਾਮਿਤ੍ਯਥੋਚੁਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਮਹੇ
ਉਸ ਦੀ ਯੋਗ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਬੈਠੋ। ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਲਈ ਕੀ ਕਰੀਏ?'
ਤਾਨੁਵਾਚ ਵਰਾਰੋਹਾ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਭਗਵਤਾਮਿਹ। ਤਪਃਸ੍ਵਗ੍ਨਿषੁ ਧਰ੍ਮੇषੁ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿषੁ ਚਾਨਘਾਃ
ਉਹ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਤਪ, ਅੱਗ, ਧਰਮ, ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚ ਨਿਰਵਿਘਨ ਹੋ?'
ਕੁਸ਼ਲਂ ਵੋ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਾਚਰਣੇषੁ ਚ। ਤੈਰੁਕ੍ਤਾ ਕੁਸ਼ਲਂ ਭਦ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰੇਤਿ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
'ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਵਿਚ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਹੋ?' ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਸਭ ਥਾਂ ਠੀਕ ਹੈ, ਭਾਗ ਵਾਲੀ।'
ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਾਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗਿ ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕਿਂਚ ਚਿਕੀਰ੍षਸਿ। ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਤੇ ਪਰਂਰੂਪਂ ਦ੍ਯੁਤਿਂ ਚ ਪਰਮਾਮਿਹ
'ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਨਿਰਮਲ ਅੰਗ ਵਾਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ ਤੇ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਵਧੀਆ ਰੂਪ ਤੇ ਚਮਕ ਵੇਖ ਕੇ ਅਸੀਂ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ।'
ਵਿਸ੍ਮਯੋ ਨਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸਮਾਸ਼੍ਵਸਿਹਿ ਮਾ ਸ਼ੁਚਃ। ਅਸ੍ਯਾਰਣ੍ਯਸ੍ਯ ਦੇਵੀ ਤ੍ਵਮੁਤਾਹੋऽਸ੍ਯ ਮਹੀਭृਤਃ। ਅਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਦ੍ਯਾਃ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਵਦ ਸਤ੍ਯਮਨਿਨ੍ਦਿਤੇ
'ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਅਚੰਭਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਨਿਸਚਿੰਤ ਹੋ ਜਾਓ, ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰੋ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਜੰਗਲ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੋ, ਜਾਂ ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੀ, ਜਾਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਦੀ, ਨਿਰਮਲ ਨਾਰੀ? ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਭਾਗ ਵਾਲੀ।'
ਸਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਾਨृਪੀਨ੍ਨਾਹਮਰਣ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਦੇਵਤਾ। ਨ ਚਾਪ੍ਯਸ੍ਯ ਗਿਰਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਨੈਵ ਨਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾ
ਉਹ ਨੇ ਉਹ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਇਸ ਜੰਗਲ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੀ, ਨਾ ਇਸ ਦਰਿਆ ਦੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।'
ਮਾਨੁषੀਂ ਮਾਂ ਵਿਜਾਨੀਤ ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇਤਪੋਧਨਾਃ। ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਨ੍ਮੇ ਸ਼ृਣੁਤ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
'ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਮੈਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਝੋ। ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗੀ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।'
ਵਿਦਰ੍ਭੇਪੁ ਮਹੀਪਾਲੋ ਭੀਮੋ ਨਾਮ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਤਸ੍ਯ ਮਾਂ ਤਨਯਾਂ ਸਰ੍ਵੇ ਜਾਨੀਤ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
'ਵੈਦਰਭ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਭੀਮ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਜਾਣੋ।'
ਨਿਪਧਾਧਿਪਤਿਰ੍ਧੀਮਾਨ੍ਨਲੋ ਨਾਮ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਵੀਰਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਜਿਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਮਮ ਭਰ੍ਤਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤਿਃ
ਨਿਪਧ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਨਲਾ ਨਾਮ ਦਾ ਵੀਰ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ।
ਦੇਵਤਾਭ੍ਯਰ੍ਚਨਪਰੋ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਜਨਵਤ੍ਸਲਃ। ਗੋਪ੍ਤਾ ਨਿਪਧਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਿਪਧ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਹੈ।