ਕਂ ਨੁ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਤ੍ਵਦਰ੍ਥੇ ਸ਼ੋਕਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਯਾऽਰਣ੍ਯੇ ਸਂਗਤ੍ਯੇਤਿ ਨਲੋ ਨृਪਃ
ਮੈਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਾਂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੁਖੀ ਤੇ ਗਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹਾਂ—ਕੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਨਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ ਹੈ?
ਕੋ ਨੁ ਮੇ ਕਥਯੇਦਦ੍ਯ ਵਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿष੍ਠਿਤਂ ਨृਪਮ੍। ਅਭਿਰੂਪਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਵ੍ਯੂਹਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਕੌਣ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੇਗਾ ਕਿ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ?
ਯਮਨ੍ਵੇਪਸਿ ਰਾਜਾਨਂ ਨਲਂ ਪਦ੍ਮਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਅਯਂਸ ਇਤਿ ਕਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਾਮਿ ਮਧੁਰਾਂ ਗਿਰਮ੍
ਕਿਸ ਤੋਂ ਮੈਂ ਅੱਜ ਸੁਣਾਂਗੀ ਮਿੱਠੀ ਗੱਲ, 'ਇਹ ਨਲ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ,' ਜਿਸ ਲਈ ਤੂੰ ਕੰਬਦਾ ਹੈਂ?
ਅਰਣ੍ਯਰਾਡਯਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਹਨੁਃ। ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋऽਭਿਮੁਖੋऽਭ੍ਯੇਤਿ ਪृਚ੍ਛਾਮ੍ਯੇਨਮਸ਼ਙ੍ਕਿਤਾ
ਇਸ ਜੰਗਲ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਜਬੜੇ ਵਾਲਾ—ਇੱਕ ਬਾਘ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਦੀ ਹਾਂ।
ਭਵਾਨ੍ਮृਗਾਣਾਮਧਿਪਸ੍ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਨਨੇ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਵਿਦਰ੍ਭਰਾਜਤਨਯਾਂ ਦਮਯਨ੍ਤੀਤਿ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਮ੍
ਤੂੰ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਮੈਨੂੰ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਦਮਯੰਤਿ ਵਜੋਂ ਜਾਣ।
ਨਿषਧਾਧਿਪਤੇਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਨਲਸ੍ਯਾਮਿਤ੍ਰਘਾਤਿਨਃ। ਪਤਿਮਨ੍ਵੇषਤੀਮੇਕਾਂ ਕृਪਣਾਂ ਸ਼ੋਕਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨਲ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ; ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਇਕੱਲੀ, ਬੇਚਾਰੀ ਤੇ ਗਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ।
ਆਸ਼੍ਵਾਸਯ ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰੇਹ ਯਦਿ ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨਲਃ। `ਸਿਂਹਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਓ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਨਲ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ—ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਭੁਜਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਕੰਧੇ ਚੌੜੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ—ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦੇ।
ਅਥਵਾऽਰਣ੍ਯਨृਪਤੇ ਨਲਂ ਯਦਿ ਨ ਸ਼ਂਸਸਿ। ਮਾਂ ਖਾਦਯ ਮृਗਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦੁਃਖਾਦਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਮੋਚਯ
ਪਰ ਜੇ, ਓ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਲ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਖਾ ਲੈ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਇਸ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾऽਰਣ੍ਯੇ ਵਿਲਪਿਤਂ ਮਮੈष ਮृਗਰਾਟ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਯਾਤ੍ਯੇष ਮृष੍ਟਸਲਿਲਾਮਾਪਗਾਂ ਸਾਗਰੋਪਮਾਮ੍
ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਰੋਹਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਖੁਦ ਸਾਫ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੀ ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਮਂ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਂ ਪृਚ੍ਛੇ ਸ਼ृਙ੍ਗੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰੁਚ੍ਛਿਤੈਃ। ਵਿਰਾਜਿਤਂ ਦਿਵਸ੍ਪृਗ੍ਭਿਰ੍ਨੈਕਵਰ੍ਣੈਰ੍ਮਨੋਰਮੈਃ
ਮੈਂ ਇਸ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੁਹਦੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਹਨ।
ਨਾਨਾਧਾਤੁਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਵਿਵਿਧੋਪਲਭੂषਿਤਮ੍। ਆਸ੍ਯਾਰਣ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਤਃ ਕੇਤੁਭੂਤਮਿਵੋਚ੍ਛਿਤਮ੍
ਇਹ ਪਹਾੜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਖੜਾ ਹੈ।
ਸਿਂਹਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਮਾਤਙ੍ਗਵਰਾਹਰ੍ਕ੍ਸ਼ਮृਗਾਯੁਤਮ੍। ਪਤਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾਦਨੁਨਾਦਿਤਮ੍
ਇਹ ਪਹਾੜ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸਿੰਘ, ਬਾਘ, ਹਾਥੀ, ਸੂਰ, ਰੀਛ ਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕਿਂਸ਼ੁਕਾਸ਼ੋਕਬਕੁਲਪੁਨ੍ਨਾਗੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। [ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਧਵਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸੁਪੁष੍ਪੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ।।]
ਕਿੰਸ਼ੁਕ, ਅਸ਼ੋਕ, ਬਕੁਲ ਤੇ ਪੁੰਨਾਗ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਰਣਿਕਾਰ, ਧਵਾ ਤੇ ਪਲੱਖ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਖਿੜੇ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਰਿਦ੍ਭਿਃ ਸਵਿਹਙ੍ਗਾਭਿਃ ਸ਼ਿਖਰੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਕੁਲਮ੍। `ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਰੁਚਿਰਾਕਾਰਂ ਚੂਡਾਮਣਿਮਿਵ ਸ੍ਥਿਤਮ੍'। ਨਿਰਿਰਾਜਮਿਮਂ ਤਾਵਤ੍ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਨृਪਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਹ ਥਾਂ ਨਦੀਆਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਤੇ ਚੋਟੀਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਹਣੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਾਣਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਹ ਬਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਪੁੱਛਾਂਗਾ।
ਭਗਵਨ੍ਨਚਲਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਿਵ੍ਯਦ੍ਰਸ਼ਨ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤ। ਸ਼ਰਣ੍ਯ ਬਹੁਕਲ੍ਯਾਣ ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਮਹੀਧਰ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਦਿਵਿਆ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਬਹੁਤ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ।
ਪ੍ਰਣਮੇ ਤ੍ਵਾऽਭਿਗਮ੍ਯਾਹਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀਂ ਨਿਬੋਧ ਮਾਮ੍। ਰਾਜਸ੍ਨੁषਾਂ ਰਾਜਭਾਰ੍ਯਾਂ ਦਮਯਨ੍ਤੀਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਨਮਨ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਧੂ, ਦਮਯੰਤੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣ।
ਰਾਜਾ ਵਿਦਰ੍ਭਾਧਿਪਤਿਃ ਪਿਤਾ ਮਮ ਮਹਾਰਥਃ। ਭੀਮੋ ਨਾਮ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਪਤਿਸ਼੍ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਭੀਮ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਕ੍ਰਤੂਨਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਤਾਮ੍। ਆਹਰ੍ਤਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪृਥੁਚਾਰ੍ਵਞ੍ਚਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਚੌੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸਾਧੁਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਵਾਗਨਸੂਯਕਃ। ਸ਼ੀਲਵਾਨ੍ਵੀਰ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਃ ਪृਥੁਸ਼੍ਰੀਰ੍ਧਰ੍ਮਵਿਚ੍ਛੁਚਿਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਸਮ੍ਯਗ੍ਗੋਪ੍ਤਾ ਵਿਦਰ੍ਭਾਣਾਂ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਰਿਗਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਤਸ੍ਯ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤਨਯਾਂ ਭਗਵਂਸ੍ਤ੍ਵਾਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਸਮਝ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹੈ।
ਨਿषਧੇषੁ ਮਹਾਰਾਜਃ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੋ ਮੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ। ਗृਹੀਤਨਾਮਾ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਵੀਰਸੇਨ ਇਤਿ ਸ੍ਮ ਹ
ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਸਸੁਰ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵਿਰਸੇਨਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੁਤੋ ਵੀਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਕ੍ਰਮਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਵਂ ਯੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮਨੁਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਹ
ਉਸ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਮਹਾਨ, ਸੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਰਾਜ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਲੋ ਨਾਮਾਰਿਹਾ ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਪੁਣ੍ਯਲ੍ਕੋ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਵੇਦਵਿਦ੍ਵਾਗ੍ਮੀ ਪੁਣ੍ਯਕृਤ੍ਸੋਮਪੋऽਗ੍ਨਿਚਿਤ੍
ਉਹ ਨਲਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਿਆਹ ਰੰਗ ਦਾ, ਪੁੰਨਿਆਲਕੋ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ; ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯष੍ਟਾ ਦਾਤਾ ਚ ਯੋਦ੍ਧਾ ਚ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਿਤਾ। ਤਸ੍ਯ ਮਾਮਚਲਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਦ੍ਧਿ ਭਾਰ੍ਯਾਮਿਹਾਗਤਾਮ੍
ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਯੋਧਾ ਤੇ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮਝ ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹੈ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤਸ਼੍ਰਿਯਂ ਭਰ੍ਤृਹੀਨਾਮਨਾਥਾਂ ਵ੍ਯਸਨਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍। ਅਨ੍ਵੇषਮਾਣਾਂ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਨਲਂ ਨਰਵਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਵੰਝੀ, ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜੀ, ਅਸਹਾਇ ਤੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੂੰ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਖਮੁਲ੍ਲਿਖਦ੍ਭਿਰੇਤੈਰ੍ਹਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ृਙ੍ਗਸ਼ਤੈਰ੍ਨृਪਃ। ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਦृष੍ਟੋऽਚਲਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਦਾਰੁਣੇ ਨਲਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਸੈਂਕੜੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਕੀ ਤੂੰ ਇਸ ਕਠਿਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਲਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ?
ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਾਨ੍ਵੀਰੋ ਭਰ੍ਤਾ ਮਮ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਨਿषਧਾਨਾਮਧਿਪਤਿਃ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨਲਃ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਹੌਸਲੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜਾ — ਹੇ ਪਹਾੜ, ਕੀ ਤੂੰ ਨਲਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ?
ਕਂ ਮੀਂ ਵਿਲਪਤੀਮੇਕਾਂ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਹ੍ਵਲਾਮ੍। ਗਿਰਾ ਨਾਸ਼੍ਵਾਸਯਸ੍ਯਦ੍ਯਸ੍ਵਾਂ ਸੁਤਾਮਿਵ ਦੁਖਿਤਾਂ
ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਕਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੀ ਦੁਖੀ ਧੀ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਤੇ ਬੇਚੈਨ ਵੇਖਦਾ ਹੈ?
ਵੀਰ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਤ੍ਯਸਂਧ ਮਹੀਪਤੇ। ਯਦ੍ਯਸ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਨੇ ਰਾਜਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਹੌਸਲੇ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ।
ਕਦਾ ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਗਮ੍ਭੀਰਾਂ ਜੀਮੂਤਸ੍ਵਨਸਨ੍ਨਿਭਾਮ੍। ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਾਮਿ ਨੈषਧਸ੍ਯਾਹਂ ਵਾਚਂ ਤਾਮਮृਤੋਪਮਾਮ੍
ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਨਲਾ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਂਗੀ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਿਹੀ ਬਾਤ?