ਰੇਮੇ ਸਹ ਤਯਾ ਰਾਜਞ੍ਛਚ੍ਯੇਵ ਬਲਵृਤ੍ਰਹਾ। ਅਤੀਵ ਮੁਦਿਤੋ ਰਾਜਾ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨੋਂਸ਼ੁਮਾਨਿਵ
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਨਲ ਨੇ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ।
ਅਰਞ੍ਜਯਤ੍ਪ੍ਰਜਾ ਵੀਰੋ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਰਿਪਾਲਯਨ੍। ਈਜੇ ਚਾਪ੍ਯਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਯਯਾਤਿਰਿਵ ਨਾਹੁषਃ। ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਧੀਮਾਨ੍ਕ੍ਰਤੁਭਿਸ਼੍ਚਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਵੀਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਯਯਾਤੀ ਵਾਂਗ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕੀਤਾ, ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਯੱਗ ਕੀਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪੁਗਸ਼੍ਚ ਰਮਣੀਯੇषੁ ਵਨੇषੂਪਵਨੇषੁ ਚ। ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਸਹ ਨਲੋ ਵਿਜਹਾਰਾਮਰੋਪਮਃ
ਸੁੰਦਰ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ, ਨਲ ਨੇ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਰੱਬਾਂ ਵਾਂਗ ਖੇਡਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਜਨਯਾਮਾਸ ਚ ਤਤੋ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨਂ ਸੁਤਂ ਚਾਪਿ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨਾਂ ਚਕਨ੍ਯਕਾਮ੍
ਉਸ ਮੋਹਰੇ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਨਲ ਨੇ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰਸੇਨ ਤੇ ਇੱਕ ਧੀ ਇੰਦਰਸੇਨਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ।
ਏਵਂ ਸ ਯਜਮਾਨਸ਼੍ਚ ਵਿਹਰਂਸ਼੍ਚ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਰਰਕ੍ਸ਼ ਵਸੁਸਂਪੂਰ੍ਣਾਂ ਵਸੁਧਾਂ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵृਤੇ ਤੁ ਨੈषਧੇ ਭੈਮ੍ਯਾ ਲੋਕਪਾਲਾ ਮਹੌਜਸਃ। ਯਾਨ੍ਤੋ ਦਦृਸ਼ੁਰਾਯਾਨ੍ਤਂ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਕਲਿਨਾ ਸਹ
ਜਦੋਂ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੇ ਨੈਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਤੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਲੋਕਪਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦੁਆਪਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਲਿਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਬਲਵृਤ੍ਰਹਾ। ਦ੍ਵਾਪਰੇਣ ਸਹਾਯੇਨ ਕਲੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕ੍ਵ ਯਾਸ੍ਯਸਿ
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਕਲੀ ਨੂੰ ਦੁਆਪਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਲੀ, ਤੂੰ ਦੁਆਪਰ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਦੱਸ?"
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਲਿਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰਮ੍। ਗਤ੍ਵਾ ਹਿ ਵਰਯਿष੍ਯੇ ਤਾਂ ਮਨੋ ਹਿ ਮਮ ਤਾਂ ਗਤਮ੍
ਕਲੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਯੰਵਰ ਤੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।"
ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਃ ਸ ਸ੍ਵਯਂਵਰਃ। ਵृਤਸ੍ਤਯਾ ਨਲੋ ਰਾਜਾ ਪਤਿਰਸ੍ਮਤ੍ਸਮੀਪਤਃ
ਇੰਦਰ ਹੱਸ ਕੇ ਕਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਤਾਂ ਸੁਆਯੰਵਰ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਕਲਿਃ ਕੋਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਦੇਵਾਨਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਵਾਚੇਦਂ ਵਚਸ੍ਤਦਾ
ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਲੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਾਨੁषਂ ਮਧ੍ਯੇ ਯਤ੍ਸਾ ਪਤਿਮਵਿਨ੍ਦਤ। ਨਨੁ ਤਸ੍ਯਾ ਭਵੇਨ੍ਨ੍ਯਾਯ੍ਯਂ ਵਿਪੁਲਂ ਦਣ੍ਡਧਾਰਣਮ੍
"ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਵਿਚੋਂ ਪਤੀ ਚੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਕਲਿਨਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਸ੍ਤੇ ਦਿਵੌਕਸਃ। ਅਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਭਨੁਜ੍ਞਾਤੇ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਨਲੋ ਵृਤਃ
ਕਲੀ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਣ ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੇ ਸਾਡੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਨਲ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਸੀ।"
ਕਾ ਹਿ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਂ ਨਾਸ਼੍ਰਯੇਤ ਨਲਂ ਨृਪਮ੍। ਯੋ ਵੇਦ ਧਰ੍ਮਾਨਖਿਲਾਨ੍ਯਥਾਵਚ੍ਚਰਿਤਵ੍ਰਤਃ
"ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਚੁਣੇਗਾ ਉਹ ਨਲ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ?"
ਯੋऽਧੀਤੇ ਚਤੁਰੋ ਵੇਦਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਖ੍ਯਾਨਪਞ੍ਚਮਾਨ੍। ਅਹਿਂਸਾਨਿਰਤੋ ਯਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
"ਜੋ ਚਾਰੇ ਵੇਦ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਪੜ੍ਹ ਚੁੱਕਾ, ਜੋ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਅਡਿੱਠਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।"
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦਾਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਧृਤਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਤਪਃ ਸ਼ੌਚਂ ਦਮਃ ਸ਼ਮਃ। ਧ੍ਰੁਵਾਣਿ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇ ਲੋਕਪਾਲਸਮੇ ਨृਪੇ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਹੁਨਰ, ਡਿੱਠ, ਗਿਆਨ, ਤਪ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਇੰਦਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀ ਠੰਡਕ ਪੱਕੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂਰੂਪਂ ਨਲਂ ਯੋ ਵੈ ਕਾਮਯੇਚ੍ਛਪਿਤੁਂ ਕਲੇ। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਸ ਸ਼ਪੇਨ੍ਮੂਢੋ ਹਨ੍ਯਾਦਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਜੇਹੜਾ ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਐਸੇ ਗੁਣਵਾਨ ਨਲ ਨੂੰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਤਬਾਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹੱਥੀਂ ਆਪਣਾ ਨਾਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂਗੁਣਂ ਨਲਂ ਯੋ ਵੈ ਕਾਮਯੇਚ੍ਛਪਿਤੁਂ ਕਲੇ। ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇ ਸ ਨਰਕੇ ਮਞ੍ਜੇਦਗਾਧੇ ਵਿਪੁਲੇ ਹ੍ਰਦੇ
ਜੇਹੜਾ ਕੋਈ ਐਸੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਨਲ ਨੂੰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਲਿਂ ਦੇਵਾ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਚ ਦਿਵਂ ਯਯੁਃ। ਤਤੋ ਗਤੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਕਲਿਰ੍ਦ੍ਵਾਪਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ ਦੇਵਤੇ ਕਲਿ ਤੇ ਦੁਆਪਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਕਲਿ ਨੇ ਦੁਆਪਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਂਯਨ੍ਤੁਂ ਨੋਤ੍ਸਹੇ ਕੋਪਂ ਨਲੇ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਵਾਪਰ। ਭ੍ਰਂਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਾਨ੍ਨ ਭੈਮ੍ਯਾ ਸਹ ਰਂਸ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਹੇ ਦੁਆਪਰ, ਮੈਂ ਨਲ ਕੋਲ ਰਹਾਂਗਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਦਿਆਂਗਾ; ਉਹ ਭੈਮਯਾ ਨਾਲ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਾਣੇਗਾ।
ਤ੍ਵਮਪ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਸਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। `ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਕृਤੇ ਹ੍ਯਸ੍ਮਨ੍ਕृਤਵਾਂਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਵੀ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੀਂ; ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਰੇਂ।
ਏਵਂ ਸ ਸਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਪਰੇਣ ਕਲਿਃ ਸਹ। ਆਜਗਾਮ ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਰਾਜਾ ਸ ਨੈषਧਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਆਪਰ ਨਾਲ ਸੌਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਕਲਿ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਨੈਸ਼ਧਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਨਲ ਸੀ।
ਸ ਨਿਤ੍ਯਮਨ੍ਤਰਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ੀ ਨਿषਧੇष੍ਵਵਸਚ੍ਚਿਰਮ੍। ਅਥਾਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਲਿਰਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਨੈਸ਼ਧਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ; ਫਿਰ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਕਲਿ ਨੂੰ ਨਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੁਕ ਮਿਲ ਗਈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਮੂਤ੍ਰਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸਂਧ੍ਯਾਮਨ੍ਵਾਸ੍ਤ ਨੈषਧਃ। ਅਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦਯੋਃ ਸ਼ੌਚਂ ਤਤ੍ਰੈਨਂ ਕਲਿਰਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਨਲ ਨੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਕਰ ਕੇ ਹੱਥ ਧੋਏ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਕਰੀ, ਪਰ ਪੈਰ ਨਾ ਧੋਏ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਲਿ ਨੇ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ ਸਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਨਲਂ ਸਮੀਪਂ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਯ ਚ। ਗਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਕਰਮਾਹੇਦਮੇਹਿ ਦੀਵ੍ਯ ਨਲੇਨ ਵੈ
ਨਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਕਲਿ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਆ, ਨਲ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡੀਏ।'
ਅਕ੍ਸ਼ਦ੍ਯੂਤੇ ਨਲਂ ਜੇਤਾ ਭਵਾਨ੍ਹਿ ਸਹਿਤੋ ਮਯਾ। ਨਿषਧਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਜਿਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਲਂ ਨृਪਮ੍
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋ ਕੇ ਤੂੰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਨਲ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ; ਨਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ ਨੈਸ਼ਧਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਲੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕਲਿਨਾ ਪੁष੍ਕਰੋ ਨਲਮਭ੍ਯਯਾਤ੍। ਕਲਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵृषੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਂ ਵੈ ਪੁष੍ਕਰਮਨ੍ਵਯਾਤ੍
ਕਲਿ ਵਲੋਂ ਇਹ ਕਹਿਣ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨਲ ਕੋਲ ਗਿਆ; ਤੇ ਕਲਿ ਜੂਏ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ।
ਆਸਾਦ੍ਯ ਤੁ ਨਲਂ ਵੀਰਂ ਪੁष੍ਕਰਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਦੀਵ੍ਯਾਵੇਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਾਤਾ ਵृषੇਣੇਤਿ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਜਦ ਪੁਸ਼ਕਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਨਲ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਲਈ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਜੂਏ ਨੂੰ ਗਵਾਹ ਕਰਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਨ ਚਕ੍ਸ਼ਮੇ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਸਮਾਹ੍ਵਾਨਂ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਵੈਦਰ੍ਭ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਯਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਮਮਨ੍ਯਤ
ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਇਹ ਚੁਣੌਤੀ ਠੁਕਰਾ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਵੈਦਰਭੀ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਸਨੇ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਸਮਝਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਹਸਾ ਦੇਵਿਤੁਂ ਸਂਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ
ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਦੇਵਾਭਿਭੂਤੇਨ ਦੈਵਾਵਿष੍ਟੋ ਜਨਾਧਿਪਃ।' ਹਿਰਣ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਯਾਨਯੁਗ੍ਯਸ੍ ਵਾਸਸਾਮ੍। ਆਵਿष੍ਟਃ ਕਲਿਨਾ ਦ੍ਯੂਤੇ ਜੀਯਤੇ ਸ੍ਮ ਨਲਸ੍ਤਦਾ
ਜਦ ਨਲ ਦਾ ਭਰਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤੇ ਨਲ ਤੇ ਕਲਿ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ, ਤਾਂ ਨਲ ਨੇ ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਰਥ ਤੇ ਕਪੜੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਲਾ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਹਾਰ ਗਿਆ।