ਸਾ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੁ ਤਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਨੈषਧਂ ਵਰਯਾਮਾਸ ਭੈਮੀ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨੈਸ਼ਧਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਾਰਤਾ, ਭੀਮਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਨੈਸ਼ਧਾ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਵਿਲਜ੍ਜਮਾਨਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਜਗ੍ਰਾਹਾਯਤਲੋਚਨਾ। ਸ੍ਕਨ੍ਧਦੇਸ਼ੇऽਸृਜਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਰਜਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਾਮ੍
ਲਜਜਾ ਨਾਲ, ਨਜ਼ਰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਪੜੇ ਦਾ ਕੋਨਾ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਧੇ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਵਣਮਾਲਾ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ।
ਵਰਯਾਮਾਸ ਚੈਵੈਨਂ ਪਤਿਤ੍ਵੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਤਤੋ ਹਾਹੇਤਿ ਸਹਸਾ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਨਰਾਧਿਪੈਃ
ਉਜਲੀਆਂ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ 'ਹਾਏ!' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ।
ਦੇਵੈਰ੍ਮਹਰ੍षਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਭਾਰਤ। ਵਿਸ੍ਮਿਤੈਰੀਰਿਤਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਦ੍ਭਿਰ੍ਨਲਂ ਨृਪਮ੍
ਉਥੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!' ਕਹਿ ਕੇ ਨਲ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਭਾਰਤਾ।
ਦਮਯਨ੍ਤੀਂ ਤੁ ਕੌਰਵ੍ਯ ਵੀਰਸੇਨਸੁਤੋ ਨृਪਃ। ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਦ੍ਵਰਾਰੋਹਾਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਵੀਰਸੇਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਚ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਭਜਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਪੁਮਾਂਸਂ ਦੇਵਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਭਰ੍ਤਾਰਮੇਤਤ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਰਤਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ, ਸੁਭਾਗੀਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਤਾ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਜਾਣ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਵਚ੍ਚ ਮੇ ਧਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਣਾ ਦੇਹੇ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਤਾਵਤ੍ਤ੍ਵਯਿ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਜਦ ਤਕ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗੀ, ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ; ਇਹ ਸੱਚ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਤਥਾ ਵਾਗ੍ਭਿਰਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਧੰਨਵਾਦ ਦੇ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਤਃ ਪ੍ਰੀਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਗ੍ਨਿਪੁਰੋਗਮਾਨ੍। ਤਾਨੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਦੇਵਾਞ੍ਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ਮਨਸਾ ਤਦਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਆਗੂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ।
ਵृਤੇ ਤੁ ਨੈषਧੇ ਭੈਮ੍ਯਾ ਲੋਕਪਾਲਾ ਮਹੌਜਸਃ। ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਲਾਯਾष੍ਟੌ ਵਰਾਨ੍ਦਦੁਃ
ਭੀਮਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਨੈਸ਼ਧਾ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਲ ਨੂੰ ਅੱਠ ਵਰ ਦਿੱਤੇ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯਜ੍ਞੇ ਗਤਿਂ ਚਾਨੁਤ੍ਤਮਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਨੈषਧਾਯ ਦਦੌ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਃ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸ਼ਚੀ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਨੈਸ਼ਧਾ ਨੂੰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਸ਼ੁਭ ਮਾਰਗ ਦਿੱਤੀ।
ਅਗ੍ਨਿਰਾਤ੍ਮਭਵਂ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾਞ੍ਛਤਿ ਨੈषਧਃ। ਲੋਕਾਨਾਤ੍ਮਪ੍ਰਭਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਅਗਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਨੈਸ਼ਧਾ ਚਾਹੇ, ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਸੰਤਾਨ ਦਿੱਤੀ; ਹੋਤਾਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਯਮਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਨਰਸਂ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਪਰਮਾਂ ਸ੍ਥਿਤਿਮ੍। ਅਪਾਂਪਤਿਰਪਾਂ ਭਾਵਂ ਯਤ੍ਰਵਾਞ੍ਛਤਿ ਨੈਪਧਃ ।। ਸ੍ਰਜਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇਚ ਮਿਥੁਨਂ ਦਦੁਃ
ਯਮ ਨੇ ਭੋਜਨ ਦਾ ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ; ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਿੱਥੇ ਨੈਸ਼ਧਾ ਚਾਹੇ, ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮੂਲਤਾ ਦਿੱਤੀ। ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀਆਂ ਵਣਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜੋੜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਰਾਨੇਵਂ ਪ੍ਰਦਾਯਾਸ੍ਯ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਗਤਾਃ। `ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਲੋऽਪਸ਼੍ਯਦ੍ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਚ ਭਾਰਤ। ਯਥਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਮਹਾਰਾਜ ਤਥੈਵ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਜਨਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ। ਨਲ ਅਤੇ ਦਮਯੰਤੀਆਂ, ਭਾਰਤਾ, ਇਹ ਸਭ ਦੇਖਿਆ; ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੇਖਿਆ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਯਵਰਂ ਚਕ੍ਰੇ ਭੀਮੋ ਰਾਜਾऽਤਿਮਾਨੁषਮ੍। ਸਮਾਗਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੂਪਾਲੇਸੁ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਭੀਮਾ ਨੇ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਤੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਯੰਵਰ ਕੀਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਪਿ ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾਰਾਜਮਣ੍ਡਲਮृਦ੍ਧਿਮਤ੍। ਅਨ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਨੈषਧਂ ਵਵ੍ਰੇ ਭੈਮੀ ਧਰ੍ਮੇਣ ਭਾਰਤ
ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨੈਸ਼ਧਾ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਭਾਰਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਵृਤੇ ਚ ਨੈषਧੇ ਭੈਮ੍ਯਾ ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਚ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ। ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹੀਪਾਲਾਃ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਥਾਗਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਨੈਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਤੇ ਸੁਆਯੰਵਰ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਸ਼੍ਚਾਨੁਭੂਯਾਸ੍ਯ ਵਿਵਾਹਂ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮੁਦਿਤਾਃ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਥਾਗਤਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਇਹ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਵਿਆਹ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ।
ਗਤੇषੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇषੁ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਨਲਸ੍ਯ ਚ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਭੀਮ ਨੇ ਵੱਡੇ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਤੇ ਨਲ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ।
ਉष੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਤਥਾਕਾਮਂ ਨੈषਧੋ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂਵਰਃ। ਭੀਮੇਨ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਜਗਾਮ ਨਗਰਂ ਸ੍ਵਕਮ੍। ਅਵਾਪ੍ਯ ਨਾਰੀਰਤ੍ਨਂ ਤੁ ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕੋਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਨੈਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਮੁਤਾਬਕ ਕੁਝ ਦਿਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਭੀਮ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮੋਤੀ ਵਰਗੀ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਤੇ ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰੇਮੇ ਸਹ ਤਯਾ ਰਾਜਞ੍ਛਚ੍ਯੇਵ ਬਲਵृਤ੍ਰਹਾ। ਅਤੀਵ ਮੁਦਿਤੋ ਰਾਜਾ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨੋਂਸ਼ੁਮਾਨਿਵ
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਨਲ ਨੇ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ।
ਅਰਞ੍ਜਯਤ੍ਪ੍ਰਜਾ ਵੀਰੋ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਰਿਪਾਲਯਨ੍। ਈਜੇ ਚਾਪ੍ਯਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਯਯਾਤਿਰਿਵ ਨਾਹੁषਃ। ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਧੀਮਾਨ੍ਕ੍ਰਤੁਭਿਸ਼੍ਚਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਵੀਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਯਯਾਤੀ ਵਾਂਗ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕੀਤਾ, ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਯੱਗ ਕੀਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪੁਗਸ਼੍ਚ ਰਮਣੀਯੇषੁ ਵਨੇषੂਪਵਨੇषੁ ਚ। ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਸਹ ਨਲੋ ਵਿਜਹਾਰਾਮਰੋਪਮਃ
ਸੁੰਦਰ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ, ਨਲ ਨੇ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਰੱਬਾਂ ਵਾਂਗ ਖੇਡਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਜਨਯਾਮਾਸ ਚ ਤਤੋ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨਂ ਸੁਤਂ ਚਾਪਿ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨਾਂ ਚਕਨ੍ਯਕਾਮ੍
ਉਸ ਮੋਹਰੇ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਨਲ ਨੇ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰਸੇਨ ਤੇ ਇੱਕ ਧੀ ਇੰਦਰਸੇਨਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ।
ਏਵਂ ਸ ਯਜਮਾਨਸ਼੍ਚ ਵਿਹਰਂਸ਼੍ਚ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਰਰਕ੍ਸ਼ ਵਸੁਸਂਪੂਰ੍ਣਾਂ ਵਸੁਧਾਂ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵृਤੇ ਤੁ ਨੈषਧੇ ਭੈਮ੍ਯਾ ਲੋਕਪਾਲਾ ਮਹੌਜਸਃ। ਯਾਨ੍ਤੋ ਦਦृਸ਼ੁਰਾਯਾਨ੍ਤਂ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਕਲਿਨਾ ਸਹ
ਜਦੋਂ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੇ ਨੈਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਤੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਲੋਕਪਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦੁਆਪਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਲਿਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਬਲਵृਤ੍ਰਹਾ। ਦ੍ਵਾਪਰੇਣ ਸਹਾਯੇਨ ਕਲੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕ੍ਵ ਯਾਸ੍ਯਸਿ
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਕਲੀ ਨੂੰ ਦੁਆਪਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਲੀ, ਤੂੰ ਦੁਆਪਰ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਦੱਸ?"
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਲਿਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰਮ੍। ਗਤ੍ਵਾ ਹਿ ਵਰਯਿष੍ਯੇ ਤਾਂ ਮਨੋ ਹਿ ਮਮ ਤਾਂ ਗਤਮ੍
ਕਲੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਯੰਵਰ ਤੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।"
ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਃ ਸ ਸ੍ਵਯਂਵਰਃ। ਵृਤਸ੍ਤਯਾ ਨਲੋ ਰਾਜਾ ਪਤਿਰਸ੍ਮਤ੍ਸਮੀਪਤਃ
ਇੰਦਰ ਹੱਸ ਕੇ ਕਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਤਾਂ ਸੁਆਯੰਵਰ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਕਲਿਃ ਕੋਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਦੇਵਾਨਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਵਾਚੇਦਂ ਵਚਸ੍ਤਦਾ
ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਲੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।