ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਤਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਮਮਨ੍ਯਤ। ਵਾਚਾ ਚ ਮਨਸਾ ਚੈਵ ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯ ਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਰਣ ਲੈਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵੇਪਮਾਨੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਹਂਸਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਥਾ ਮੇ ਨੈषਧੋ ਵृਤਃ। ਪਤਿਤ੍ਵੇ ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਦੇਵਾਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਨ੍ਤੁ ਮੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਕੰਬਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ, ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਣ।'
ਮਨਸਾ ਵਚਸਾ ਚੈਵ ਯਥਾ ਨਾਤਿਚਰਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਵਿਬੁਧਾਸ੍ਤਮੇਵ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਨ੍ਤੁ ਮੇ
'ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਣ।'
ਯਥਾ ਦੇਵੈਃ ਸ ਮੇ ਭਰ੍ਤਾ ਵਿਹਿਤੋ ਨਿषਧਾਧਿषਃ। ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਮੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤਮੇਵ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਨ੍ਤੁ ਮੇ
'ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣਾਇਆ, ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਣ।'
ਯਥੇਦਂ ਵ੍ਰਤਮਾਰਬ੍ਧਂ ਨਲਸ੍ਯਾਰਾਧਨੇ ਮਯਾ। ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਮੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤਮੇਵ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਨ੍ਤੁ ਮੇ
'ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਨਲ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਇਹ ਵਚਨ ਲਿਆ, ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਣ।'
ਸ੍ਵਂ ਚੈਵ ਰੂਪਂ ਪੁष੍ਯਨ੍ਤੁ ਲੋਕਪਾਲਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ। ਯਥਾऽਹਮਭਿਜਾਨੀਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕਂ ਨਰਾਧਿਪਮ੍
'ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹੇ ਗਏ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕਾਂ।'
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਕਰੁਣਂ ਪ੍ਰਤਿਦੇਵਿਤਮ੍। ਨਿਸ਼੍ਚਯਂਪਰਮਂ ਤਥ੍ਯਮਨੁਰਾਗਂ ਚ ਨੈषਧੇ
ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਦੀ ਦੁਖੀ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕੀਤੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ, ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਨਿਸ਼ਧ ਲਈ ਪਿਆਰ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਨੋਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਚ ਭਕ੍ਤਿਂ ਰਾਗਂ ਚ ਨੈषਧੇ। ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਦੇਵਾਃ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਲਿਙ੍ਗਧਾਰਣੇ
ਉਸ ਦੀ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸਮਝ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਨਿਸ਼ਧ ਲਈ ਲਗਾਵਟ ਸਪਸ਼ਟ ਸੀ; ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿਖਾਈ।
ਸਾऽਪਸ਼੍ਯਦ੍ਵਿਬੁਧਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਸ੍ਵੇਦਾਨ੍ਸ੍ਤਬ੍ਧਲੋਚਨਾਨ੍। ਅਮ੍ਲਾਨਸ੍ਰਗ੍ਰਜੋਹੀਨਾਨ੍ਸ੍ਥਿਤਾਨਸ੍ਪृਸ਼ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਅੱਖਾਂ ਠਹਿਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਆਪਣੇ ਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਜਮੀਨ ਨੂੰ ਨਾ ਛੁਹਦੇ ਹੋਏ, ਅਡੋਲ ਖੜੇ ਦੇਖਿਆ।
ਛਾਯਾਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਮ੍ਲਾਨਸ੍ਰਗ੍ਰਜਃਸ੍ਵੇਦਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਭੂਮਿष੍ਠੋ ਨੈषਧਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਮੇषੇਣ ਚ ਸੂਚਿਤਃ
ਦੂਜਾ, ਛਾਂ ਵਰਗਾ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਹਾਰ ਮੁਰਝਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ; ਇਹ ਨੈਸ਼ਧਾ ਸੀ, ਜੋ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣ ਆ ਗਿਆ।
ਸਾ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੁ ਤਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਨੈषਧਂ ਵਰਯਾਮਾਸ ਭੈਮੀ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨੈਸ਼ਧਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਾਰਤਾ, ਭੀਮਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਨੈਸ਼ਧਾ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਵਿਲਜ੍ਜਮਾਨਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਜਗ੍ਰਾਹਾਯਤਲੋਚਨਾ। ਸ੍ਕਨ੍ਧਦੇਸ਼ੇऽਸृਜਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਰਜਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਾਮ੍
ਲਜਜਾ ਨਾਲ, ਨਜ਼ਰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਪੜੇ ਦਾ ਕੋਨਾ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਧੇ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਵਣਮਾਲਾ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ।
ਵਰਯਾਮਾਸ ਚੈਵੈਨਂ ਪਤਿਤ੍ਵੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਤਤੋ ਹਾਹੇਤਿ ਸਹਸਾ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਨਰਾਧਿਪੈਃ
ਉਜਲੀਆਂ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ 'ਹਾਏ!' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ।
ਦੇਵੈਰ੍ਮਹਰ੍षਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਭਾਰਤ। ਵਿਸ੍ਮਿਤੈਰੀਰਿਤਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਦ੍ਭਿਰ੍ਨਲਂ ਨृਪਮ੍
ਉਥੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!' ਕਹਿ ਕੇ ਨਲ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਭਾਰਤਾ।
ਦਮਯਨ੍ਤੀਂ ਤੁ ਕੌਰਵ੍ਯ ਵੀਰਸੇਨਸੁਤੋ ਨृਪਃ। ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਦ੍ਵਰਾਰੋਹਾਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਵੀਰਸੇਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਚ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਭਜਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਪੁਮਾਂਸਂ ਦੇਵਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਭਰ੍ਤਾਰਮੇਤਤ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਰਤਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ, ਸੁਭਾਗੀਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਤਾ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਜਾਣ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਵਚ੍ਚ ਮੇ ਧਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਣਾ ਦੇਹੇ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਤਾਵਤ੍ਤ੍ਵਯਿ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਜਦ ਤਕ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗੀ, ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ; ਇਹ ਸੱਚ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਤਥਾ ਵਾਗ੍ਭਿਰਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਧੰਨਵਾਦ ਦੇ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਤਃ ਪ੍ਰੀਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਗ੍ਨਿਪੁਰੋਗਮਾਨ੍। ਤਾਨੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਦੇਵਾਞ੍ਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ਮਨਸਾ ਤਦਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਆਗੂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ।
ਵृਤੇ ਤੁ ਨੈषਧੇ ਭੈਮ੍ਯਾ ਲੋਕਪਾਲਾ ਮਹੌਜਸਃ। ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਲਾਯਾष੍ਟੌ ਵਰਾਨ੍ਦਦੁਃ
ਭੀਮਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਨੈਸ਼ਧਾ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਲ ਨੂੰ ਅੱਠ ਵਰ ਦਿੱਤੇ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯਜ੍ਞੇ ਗਤਿਂ ਚਾਨੁਤ੍ਤਮਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਨੈषਧਾਯ ਦਦੌ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਃ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸ਼ਚੀ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਨੈਸ਼ਧਾ ਨੂੰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਸ਼ੁਭ ਮਾਰਗ ਦਿੱਤੀ।
ਅਗ੍ਨਿਰਾਤ੍ਮਭਵਂ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾਞ੍ਛਤਿ ਨੈषਧਃ। ਲੋਕਾਨਾਤ੍ਮਪ੍ਰਭਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਅਗਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਨੈਸ਼ਧਾ ਚਾਹੇ, ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਸੰਤਾਨ ਦਿੱਤੀ; ਹੋਤਾਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਯਮਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਨਰਸਂ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਪਰਮਾਂ ਸ੍ਥਿਤਿਮ੍। ਅਪਾਂਪਤਿਰਪਾਂ ਭਾਵਂ ਯਤ੍ਰਵਾਞ੍ਛਤਿ ਨੈਪਧਃ ।। ਸ੍ਰਜਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇਚ ਮਿਥੁਨਂ ਦਦੁਃ
ਯਮ ਨੇ ਭੋਜਨ ਦਾ ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ; ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਿੱਥੇ ਨੈਸ਼ਧਾ ਚਾਹੇ, ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮੂਲਤਾ ਦਿੱਤੀ। ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀਆਂ ਵਣਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜੋੜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਰਾਨੇਵਂ ਪ੍ਰਦਾਯਾਸ੍ਯ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਗਤਾਃ। `ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਲੋऽਪਸ਼੍ਯਦ੍ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਚ ਭਾਰਤ। ਯਥਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਮਹਾਰਾਜ ਤਥੈਵ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਜਨਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ। ਨਲ ਅਤੇ ਦਮਯੰਤੀਆਂ, ਭਾਰਤਾ, ਇਹ ਸਭ ਦੇਖਿਆ; ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੇਖਿਆ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਯਵਰਂ ਚਕ੍ਰੇ ਭੀਮੋ ਰਾਜਾऽਤਿਮਾਨੁषਮ੍। ਸਮਾਗਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੂਪਾਲੇਸੁ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਭੀਮਾ ਨੇ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਤੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਯੰਵਰ ਕੀਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਪਿ ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾਰਾਜਮਣ੍ਡਲਮृਦ੍ਧਿਮਤ੍। ਅਨ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਨੈषਧਂ ਵਵ੍ਰੇ ਭੈਮੀ ਧਰ੍ਮੇਣ ਭਾਰਤ
ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨੈਸ਼ਧਾ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਭਾਰਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਵृਤੇ ਚ ਨੈषਧੇ ਭੈਮ੍ਯਾ ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਚ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ। ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹੀਪਾਲਾਃ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਥਾਗਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਨੈਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਤੇ ਸੁਆਯੰਵਰ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਸ਼੍ਚਾਨੁਭੂਯਾਸ੍ਯ ਵਿਵਾਹਂ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮੁਦਿਤਾਃ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਥਾਗਤਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਇਹ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਵਿਆਹ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ।
ਗਤੇषੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇषੁ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਨਲਸ੍ਯ ਚ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਭੀਮ ਨੇ ਵੱਡੇ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਤੇ ਨਲ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ।
ਉष੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਤਥਾਕਾਮਂ ਨੈषਧੋ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂਵਰਃ। ਭੀਮੇਨ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਜਗਾਮ ਨਗਰਂ ਸ੍ਵਕਮ੍। ਅਵਾਪ੍ਯ ਨਾਰੀਰਤ੍ਨਂ ਤੁ ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕੋਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਨੈਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਮੁਤਾਬਕ ਕੁਝ ਦਿਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਭੀਮ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮੋਤੀ ਵਰਗੀ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਤੇ ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।