ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਤੁ ਯਂ ਹਂਸਂ ਸਮੁਪਾਧਾਵਦਨ੍ਤਿਕੇ। ਸ ਮਾਨੁषੀਂ ਗਿਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਮਯਨ੍ਤੀਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਦਮਯੰਤਿ ਨੇ ਜੋ ਹੰਸ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜ ਕੇ ਗਿਆ; ਉਹ ਹੰਸ ਮਨੁੱਖੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਦਮਯਨ੍ਤਿ ਨਲੋ ਨਾਮ ਨਿषਧੇषੁ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਃ ਸਦृਸ਼ੋ ਰੂਪੇ ਨ ਸਮਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਾਨੁषਾਃ
ਦਮਯੰਤਿ, ਨਿਸ਼ਾਧਾਂ ਵਿੱਚ ਨਲ ਨਾਂ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
[ਕਨ੍ਦਰ੍ਪ ਇਵ ਰੂਪੇਣ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨਭਵਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍।] ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਯਦਿਭਾਰ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਭਵੇਥਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ। ਸਫਲਂਤੇ ਭਵੇਜ੍ਜਨ੍ਮ ਰੂਪਂ ਚੇਦਂ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ
ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਜੇ ਤੂੰ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾਵੇਂ, ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਤੇ ਤੇਰੀ ਸੋਹਣੀ ਕਦ, ਸੋਹਣੀ ਤਨ, ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਵਯਂ ਹਿ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਮਨੁष੍ਯੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਦृष੍ਟਵਨ੍ਤੋ ਨ ਚਾਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਸ੍ਤਥਾਵਿਧਃ
ਅਸੀਂ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਮਨੁੱਖ, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਵੇਖੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਰਤ੍ਨਂ ਨਾਰੀਣਾਂ ਨਰੇषੁ ਚ ਨਲੋ ਵਰਃ। ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਯਾ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟੇਨ ਸਂਗਮੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ਭਵੇਤ੍
ਤੂੰ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਤਨ ਹੈਂ, ਤੇ ਨਲ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਵਧੀਆ ਦਾ ਵਧੀਆ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਹਂਸੇਨ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਤਂ ਹਂਸਂ ਤ੍ਵਮਪ੍ਯੇਵਂ ਨਲਂ ਵਦ
ਹੰਸ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਮਯੰਤਿ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਨਲ ਨੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਇੰਝ ਹੀ ਦੱਸੀਂ।"
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽਣ੍ਡਜਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਵਿਦਰ੍ਭਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਪੁਨਰਾਗਮ੍ਯ ਨਿषਧਾਨ੍ਨਲੇ ਸਰ੍ਵਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਪੰਛੀ ਨੇ "ਠੀਕ ਹੈ" ਆਖ ਕੇ, ਵਿਦਰਭ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਨਿਸ਼ਾਧ ਗਿਆ ਤੇ ਨਲ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਹਂਸਸ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਤਦਾ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਨ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾ ਨਲਂ ਪ੍ਰਤਿ ਬਭੂਵ ਸਾ
ਦਮਯੰਤਿ ਨੇ ਹੰਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਨਲ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਚੈਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।
ਤਤਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਪਰਾ ਦੀਨਾ ਵਿਵਰ੍ਣਵਦਨਾ ਕृਸ਼ਾ। ਬਭੂਵਦਮਯਨ੍ਤੀ ਤੁ ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਪਰਮਾ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਦਮਯੰਤਿ ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ, ਉਦਾਸ, ਮਲਿਨ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਲੰਮੇ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲੱਗੀ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਦृष੍ਟਿਰ੍ਧ੍ਯਾਨਪਰਾ ਬਭੂਵੋਨ੍ਮਤ੍ਤਦਰ੍ਸ਼ਨਾ। ਪਾਣ੍ਡੁਵਰ੍ਣਾ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨਾਥ ਹृਚ੍ਛਯਾਵਿष੍ਟਚੇਤਨਾ
ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਮਨ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਪਾਗਲ ਵਰਗੀ ਦਿਸਦੀ ਸੀ; ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਪੀਲਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਮਨ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ।
ਨ ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਭੋਗੇषੁ ਰਤਿਂ ਵਿਨ੍ਦਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍। ਨ ਨਕ੍ਤਂ ਨ ਦਿਵਾ ਸ਼ੇਤੇ ਹਾਹੇਤਿ ਰੁਦਤੀ ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਲੈਟਣ, ਬੈਠਣ ਜਾਂ ਆਰਾਮ ਦੇ ਸੁਖਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦੀ; ਨਾ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਨਾ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੌਂਦੀ ਹੈ, ਸਦਾ 'ਹਾਏ' ਕਰਕੇ ਰੋਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਾਮਸ੍ਵਸ੍ਥਾਂ ਤਦਾਕਾਰਾਂ ਸਖ੍ਯਸ੍ਤਾ ਜਜ੍ਞਿਰਿਙ੍ਗਿਤੈਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੇ ਚਿਹਰਾ ਉਸ ਦੇ ਹਾਵਭਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਲਝਣ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਵਾਲਾ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਵਿਦਰ੍ਭਪਤਯੇ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸਖੀਜਨਃ। ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ਤਾਮਸ੍ਵਸ੍ਥਾਂ ਦਮਯਨ੍ਤੀਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਚਿੰਤਿਤ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਪਤਿਰ੍ਭੀਮੋ ਦਮਯਨ੍ਤੀਸਖੀਗਣਾਤ੍। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਦੁਹਿਤਾ ਮੇऽਦ੍ਯਨਾਤਿਸ੍ਵਸ੍ਥੇਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਤੋਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਭੀਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਧੀ ਇੰਨੀ ਬੇਚੈਨ ਕਿਉਂ ਲੱਗਦੀ ਹੈ?'
ਸ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਹੀਪਾਲਃ ਸ੍ਵਾਂ ਸੁਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੌਵਨਾਮ੍। ਅਪਸ਼੍ਯਦਾਤ੍ਮਨਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਧੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਦਾ ਸਵਯੰਵਰ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸਨ੍ਨਿਪਾਤਯਾਮਾਸ ਮਹੀਪਾਲਾਨ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤਿਃ। ਏषੋऽਨੁਭੂਯਤਾਂ ਚੀਰਾਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰ ਇਤਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਸ ਲਈ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵਯੰਵਰ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰਮ੍। ਅਭਿਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਤੋ ਵੀਰਾ ਰਾਜਾਨੋ ਭੀਮਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਮ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਉਥੇ ਆ ਗਏ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਘੋषੇਣ ਨਾਦਯਨ੍ਤੋ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍। ਵਿਚਿਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਾਭਰਣੈਰ੍ਬਲੈਰ੍ਦृਸ਼੍ਯੈਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤੈਃ
ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਗੂੰਜੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਗਹਣਿਆਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਏ।
ਤੇषਾਂ ਭੀਮੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਯਥਾਰ੍ਹਮਕਰੋਤ੍ਪੂਜਾਂ ਤੇऽਵਸਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਿਤਾਃ
ਭੀਮ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਉਚਿਤ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਉਥੇ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ ਰਹੇ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਸੁਰਾਣਾਮृषਿਸਤ੍ਤਮੌ। ਅਟਮਾਨੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਮਿਤੋ ਗਤੌ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਚਲੇ ਗਏ।
ਨਾਰਦਃ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੌ ਮਹਾਵ੍ਰਤੌ। ਦੇਵਰਾਜਸ੍ ਭਵਨਂ ਵਿਵਿਸ਼ਾਤੇ ਸੁਪੂਜਿਤੌ
ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਪਰਵਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਦੇਵਰਾਜ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਤਾਵਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਮਘਵਾ ਤਤਃ ਕੁਸ਼ਲਮਵ੍ਯਯਮ੍। ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਨਾਮਯਂ ਚਾਪਿ ਤਯੋਃ ਸਰ੍ਵਗਤਂ ਵਿਭੁਃ
ਮਘਵਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭ ਥਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ।
ਆਵਯੋਃ ਕਸ਼ਲਂ ਦੇਵ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਗਤਮੀਸ਼੍ਵਰ। ਲੋਕੇ ਚ ਮਘਵਨ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨੋ ਨृਪਾਃ ਕੁਸ਼ਲਿਨੋ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਡੀ ਹਾਲਤ ਹਰ ਥਾਂ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਘਵਾਨ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ।
ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਬਲਵृਤ੍ਰਹਾ। ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਃ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਜੀਵਿਤਯੋਧਿਨਃ
ਨਾਰਦ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਜਾਨ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਕੇ ਲੜਦੇ ਹਨ?'
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਧਨਂ ਕਾਲੇ ਯੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਪਰਾਡ੍ਯੁਖਾਃ। ਅਯਂ ਲੋਕੋऽਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤੇषਾਂ ਯਥੈਵ ਮਮ ਕਾਮਧੁਕ੍
ਜੋ ਯੋਧੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਬਿਨਾ ਪਿੱਠ ਦਿਖਾਏ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਲੋਕ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ।
ਕ੍ਵਨੁ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਨਹਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਾਨਹਮ੍। ਆਗਚ੍ਛਤੋ ਮਹੀਪਾਲਾਨ੍ਦਯਿਤਾਮਨਿਥੀਨ੍ਮਮ
ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਕਿੱਥੇ ਹਨ? ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਆਉਂਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਨਾਰਦਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਮਘਵਨ੍ਯੇਨ ਨ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਕਰ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਹੇ ਮਘਵਾਨ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣੋ ਕਿ ਰਾਜੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦੇ।'
ਵਿਦਰ੍ਭਰਾਜ੍ਞੋ ਦੁਹਿਤਾ ਦਮਯਨ੍ਤੀਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਰੂਪੇਣ ਸਮਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਤਃ
ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਗਈ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰਃ ਸ਼ਕ੍ਰ ਭਵਿਤਾ ਨਚਿਰਾਦਿਵ। ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਸ ਦਾ ਸਵਯੰਵਰ ਜਲਦੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਉਥੇ ਜਾਣਗੇ।
ਤਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂਤਾਂ ਲੋਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਤੋ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਬਲਵृਤ੍ਰਨਿषੂਦਨ
ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਰਤਨ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।