ਸ ਨਿਕृਤ੍ਯਾਜਤੋ ਰਾਜਾ ਪੁष੍ਕਰੇਣੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਵਨਵਾਸਂ ਸੁਦੁਃਖਾਰ੍ਤੋ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ਸਹ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਲੋਂ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਦਾਸਾ ਨ ਰਥੋ ਨ ਭ੍ਰਾਤਾ ਨ ਚ ਭਾਨ੍ਧਵਾਃ। ਵਨੇ ਨਿਵਸਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤ ਕਦਾਚਨ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਨਾ ਕੋਈ ਨੌਕਰ, ਨਾ ਰਥ, ਨਾ ਭਰਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸੀ, ਇਹ ਕਦੇ ਸੁਣਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਭਵਾਨ੍ਹਿ ਸਂਵृਤੋ ਵੀਰੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ਦੇਵਸਂਮਿਤੈਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਲ੍ਪੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਰ੍ਹਸਿ ਸ਼ੋਚਿਤੁਮ੍
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਤਾ ਵਿਰਲੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਨਲਸ੍ਯ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਚਰਿਤਂ ਵਦਤਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਨ੍ਮਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਲ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਂ; ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਥਾ ਦੱਸੋ।
ਆਸੀਦ੍ਰਾਜਾ ਨਲੋ ਨਾਮ ਵੀਰਸੇਨਸੁਤੋ ਬਲੀ। ਉਪਪਨ੍ਨੋ ਗੁਣੈਰਿष੍ਟੈ ਰੂਪਵਾਨਸ਼੍ਵਕੋਵਿਦਃ
ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਨਲ ਸੀ, ਉਹ ਵੀਰਸੇਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਯਜ੍ਵਾ ਦਾਨਪਤਿਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸਦਾ ਸ਼ੀਲਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ'। ਅਤਿष੍ਠਨ੍ਮਨੁਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਦੇਵਪਤਿਰ੍ਯਥਾ। ਉਪਰ੍ਯੁਪਰਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਾਦਿਤ੍ਯ ਇਵ ਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨ ਕਰਦਾ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ, ਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਨੂੰ ਸਦਾ ਮੱਤ ਦੇਂਦਾ ਸੀ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਵੇਦਵਿਚ੍ਛ੍ਰਰੋ ਨਿषਧੇषੁ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਅਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਿਯਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਮਹਾਨਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਪਤਿਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ, ਨਿਸ਼ਾਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਜੂਆ ਖੇਡਣਾ ਪਸੰਦ ਸੀ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ।
ਈਪ੍ਸਿਤੋ ਨਰਨਾਰੀਣਾਮੁਦਾਰਃ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਧਨ੍ਵਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਿਵ ਮਨੁਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਹ ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਦਿਲੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ। ਧਨੁਧਾਰੀ ਰਾਂਝਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਮਨੂ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸੀ।
ਤਥੈਵਾਸੀਦ੍ਵਿਦਰ੍ਭੇषੁ ਭੀਮੋ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਸ਼ੂਰਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਜਾਕਾਮਃ ਸ ਚਾਪ੍ਰਜਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਦਰਭ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਕੋਈ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਸ ਪ੍ਰਜਾਰ੍ਥੇ ਪਰਂ ਯਤ੍ਨਮਕਰੋਤ੍ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ। ਤਮਭ੍ਯਗਚ੍ਛਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਰ੍ਦਮਨੋ ਨਾਮ ਭਾਰਤ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉੱਦਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਦਮਨ ਸੀ।
ਤਂ ਸ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਜਾਕਾਮਸ੍ਤੋषਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍। ਮਹਿष੍ਯਾ ਸਹ ਰਾਜੇਨਦ੍ਰ ਸਤ੍ਕਾਰੇਣ ਸੁਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਭੀਮ, ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਦਮਨਃ ਸਭਾਰ੍ਯਾਯ ਵਰਂ ਦਦੌ। ਕਨ੍ਯਾਰਤ੍ਨਂ ਕੁਮਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰੀਨੁਦਾਰਾਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਦਮਨ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਭੀਮ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ—ਇੱਕ ਲਾਡਲੀ ਧੀ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ।
ਦਮਯਨ੍ਤੀਂ ਦਮਂ ਦਾਨ੍ਤਂ ਦਮਨਂ ਚ ਸੁਵਰ੍ਚਸਮ੍। ਉਪਪਨ੍ਨਾਨ੍ਗੁਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭੀਮਾਨ੍ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਾਨ੍
ਭੀਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਦਮਯੰਤੀ, ਦਮ, ਦੰਤ ਤੇ ਦਮਨ ਜਨਮ ਲਏ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਤੁ ਰੂਪੇਣ ਤੇਜਸਾ ਵਪੁषਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ। ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਨ ਚ ਲੋਕੇषੁ ਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ
ਦਮਯੰਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਮਰ ਪਤਲੀ ਸੀ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ, ਚਮਕ, ਸਰੀਰ, ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਭਾਗ ਨਾਲ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਈ।
ਅਥ ਤਾਂ ਵਯਸਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦਾਸੀਨਾਂ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍। ਸ਼ਤਂ ਸਖੀਨਾਂ ਚ ਤਦਾ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਚੀਮਿਵ ।। [ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਂ ਸਖੀਨਾਂ ਚ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਚ੍ਛਚੀਮਿਵ ।।]
ਜਦ ਉਹ ਜਵਾਨ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੌ ਸਜੀ-ਸਵਾਰੀ ਦਾਸੀਆਂ ਤੇ ਸੌ ਸਖੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਮ ਰਾਜਤੇ ਭੈਮੀ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ। ਸਖੀਮਧ੍ਯੇऽਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸੌਦਾਮਨੀ ਯਥਾ
ਉਥੇ ਭੀਮ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਖਰਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕਦੀ ਹੋਵੇ।
ਅਤੀਵ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਾ ਸ਼੍ਰੀਰਿਵਾਯਤਲੋਚਨਾ। ਨ ਦੇਵੇषੁ ਨ ਯਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਤਾਦृਗ੍ਰੂਪਵਤੀ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਲਕshmi ਵਰਗੀ। ਨਾ ਦੇਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਯਕਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਉਸ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮਾਨੁषੇष੍ਵਪਿ ਚਾਨ੍ਯੇषੁ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾऽਥਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਚਿਤ੍ਤਪ੍ਰਮਾਥਿਨੀ ਬਾਲਾ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂ ਸੁਣੇ, ਐਸਾ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਸੀ।
ਨਲਸ਼੍ਚ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮੋ ਭੁਵਿ। ਕਂਦਰ੍ਪ ਇਵ ਰੂਪੇਣ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨਭਵਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਨਲ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਨਲਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਃ ਕੁਤੂਹਲਾਤ੍। ਨੈषਧਸ੍ਯ ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਦਮਯਨ੍ਤੀਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਲੋਕ ਦਮਯੰਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਲ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦਮਯੰਤੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਰਦੇ।
ਤਯੋਰਦृष੍ਟਃ ਕਾਮੋऽਭੂਚ੍ਛृਣ੍ਵਤੋਃ ਸਤਤਂ ਗੁਣਾਨ੍। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸ ਵ੍ਵਰ੍ਧਤ ਹृਚ੍ਛਯਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਗੁਣ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਲੋਚਨਾ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀ ਰਹੀ।
ਅਸ਼ਕ੍ਨਵਨ੍ਨਲਃ ਕਾਮਂ ਤਦਾ ਧਾਰਯਿਤੁਂ ਹृਦਾ। ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਸਮੀਪਸ੍ਥੇ ਵਨ ਆਸ੍ਤੇ ਰਹੋਗਤਃ
ਨਲ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਹਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ੈ ਤਤੋ ਹਂਸਾਞ੍ਜਾਤਰੂਪਪਰਿਚ੍ਦਾਨ੍। ਵਨੇ ਵਿਚਰਤਾਂ ਤੇषਾਮੇਕਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹੰਸਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਤਤੋ।ਡਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗੋ ਵਾਚਂ ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਨਲਂ ਤਦਾ। ਹਨ੍ਤਵ੍ਯੋਸ੍ਮਿ ਨ ਤੇਰਾਜਨ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਪੰਛੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਨਲ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ, "ਮੈਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜੋ ਚਾਹੇਂਗਾ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ।"
ਦਮਯਨ੍ਤੀਸਕਾਸ਼ੇ ਤ੍ਵਾਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਨੈषਧ। ਯਥਾ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਂ ਨ ਸਾ ਮਂਸ੍ਯਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਨਿਸ਼ਾਧ ਦੇ ਨਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਦਮਯੰਤਿ ਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਰਦ ਨੂੰ ਨਾ ਸੋਚੇ।
ਤਵ ਚੈਵ ਯਥਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਥਾऽਨਘ। ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸੋऽਨੁਜਾਨਾਤੁ ਮਾਂ ਭਵਾਨ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਵਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇ; ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਹਂਸਮੁਤ੍ਸਸਰ੍ਜ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਤੇ ਤੁ ਹਂਸਾਃ ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਵਿਦਰ੍ਭਾਨਗਮਂਸ੍ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੰਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਹੰਸ ਉੱਡ ਕੇ ਵਿਦਰਭ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਵਿਦਰ੍ਭਨਗਰੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਤਦਾਨ੍ਤਿਕੇ। ਨਿਪੇਤੁਸ੍ਤੇ ਗਰੁਤ੍ਮਨ੍ਤਃ ਸਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਤਾਨ੍ਖਗਾਨ੍
ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਨਗਰੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੰਸ ਦਮਯੰਤਿ ਦੇ ਨੇੜੇ ਉਤਰੇ; ਉਹ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਾ ਤਾਨਦ੍ਭੁਤਰੂਪਾਨ੍ਵੈ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਖਿਗਣਾਵृਤਾ। ਹृष੍ਟਾ ਗ੍ਰਹੀਤੁਂ ਖਗਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਰਮਾਣੋਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਤੁਰ ਪਈ।
ਅਥ ਹਂਸਾ ਵਿਸਸृਪੁਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਮਦਾਵਨੇ। ਏਕੈਕਸ਼ਸ੍ਤਦਾ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਾਨ੍ਹਂਸਾਨ੍ਸਮੁਪਾਦ੍ਰਵਨ੍
ਫਿਰ ਹੰਸ ਸਾਰੇ ਰਸਤਾ-ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਏ; ਹਰ ਕੁੜੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹੰਸ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜੀ।